True History of the Kelly Gang (2019)

Vandaag gezien in de Sneak. Kom mij niet boeien. Misschien zit er gewoon te weinig verhaal in deze Ned Kelly, de Robin Hood, WillemTell, Billy the Kid van Australië. De film bestaat uit fragmenten waar weinig lijn in zit. Zal vast historisch veelal juist zijn maar de makers hadden er beter wat meer fictie in mogen verwerken. Filmisch zeker mooi en belichting ook erg goed, voor de rest heel matig.

Werkelijk afschuwelijke film is een zwarte bladzijde in de acteercarrière van de voltallige cast. Wilde vertolkingen in een verhaal vol diep onsympathieke karakters, met een ernstig schmierende George MacKay als Ned Kelly. Nicholas Hoult doet het met een pony en er is een scène met een baby die je niet gauw zult vergeten, maar om de verkeerde redenen.

Regisseur Justin Kurzel treft de meeste blaam in zijn treurige queeste naar schokkende momenten, maar de acteurs hadden ook beter moeten weten. Fans van South Park die zich de aflevering 5 van seizoen 6 (The New Terrance & Phillip Trailer) nog kunnen herinneren, zullen waarschijnlijk óók moeite hebben om hun lachen in te houden wanneer Russell Crowe zijn gitaar pakt en begint te zingen. Maar laat één ding duidelijk zijn: deze 'True Story' kan niet tippen aan "The Russell Crowe Show".

Rommelige, slechts sporadisch boeiende film over de legendarische volksheld/ staatsvijand Ned Kelly, die het in het Australië van 1870 opnam tegen de britse bezetters. Het eerste uur, over de jonge jaren van Kelly, is de moeite waard, mede door levendige bijrollen van Russell Crowe en Charlie Hunnam, maar daarna komt de klad er behoorlijk in. Belangrijke personages komen en gaan, de plot begint te zwalken en de toon van de film wordt steeds onevenwichtiger. Naar het einde toe is er geen redden meer aan. Mooi camerawerk, dat wel.

Redelijke film over een jongen die opgroeit tot één van de meest beruchte criminelen van Australië. Niet de eerste verfilming over de Kelly-gang. Het eerste gedeelte is het beste van de film, daarna loopt het verhaal simpelweg niet echt lekker meer. Mede hierdoor wordt het ook eentonig. Toch nog wel de moeite waard vanwege het prima acteerwerk van de gehele cast en de film ziet er verder ook goed uit. Een kleine 3.0 sterren.

Kurzel naar z'n roots.

Begon ooit bij het maken van rauwe films op Australische achtergrond voordat hij naar Amerika vertrok om met grote koffertjes geld films te maken. Deze film is echter weer een veel kleiner project, alleen wel met acteurs die al een aardige carrière hebben gemaakt. Hoe Kurzel daar aan was gekomen met deze film is knap.

Vooral omdat de film best wel wat vraagt van de acteurs. Regelmatig moeten ze zichzelf in ongemakkelijke posities plaatsen. Regelmatig zijn de rollen excentriek en gedurfd, dus daar moet ik ze automatisch al voor prijzen. Het is vervolgens alleen wel zo dat de personages nogal plat en leeg blijven. Het zijn vooral figuurtjes die de dromerige omgeving een beetje opvullen.

De film is dan ook moeilijk een echte biografie te noemen. Het volgt wel het leven van Ned Kelly, maar uiteindelijk voelt het eerder aan als een soort momentopname dan vertelling, aangezien Kurzel zich veel meer bezig lijkt te houden met de audiovisuele presentatie. Die weet zeker richting de finale gelukkig erg goed uit te pakken. Kurzel heeft de sfeer knap onder de controle in een omgeving waarbij dat moeilijk te bereiken is.

Al bij al is het iets te zweverig om de best interessante inhoud naar behoren te communiceren. Ik ben wel een liefhebber van wat ik zojuist heb gezien, maar het had uiteraard een combinatie van twee sterke richtingen kunnen zijn. Kurzel zit absoluut op de juiste plaats als regisseur, maar een echt meesterwerk heeft hij nog niet gemaakt. Moest vast wel komen op een dag.

Titel en achtergrond die onmiddellijk de interesse wekten en de matige cijfers en beoordelingen konden me in die zin niet tegenhouden aangezien ik het gevoel had dat me dit best wel eens kon bevallen. En dat deed het ondanks enkele kritiekpunten best wel.

Australië eind 18de eeuw onder Britse heerschappij, een situering gelijk aan The Proposition uit 2005, net als de stijl en de uitzichtloosheid op de soms spookachtige dorre vlakten genaamd Australië. Je zou je bijna afvragen wat de Engelsen daar te zoeken hadden, maar dat terzijde. Op nihilistische en rauwe wijze wordt het verhaal rond de Kelly familie verteld waar de ene nog verknipter lijkt dan de andere en waar in de beginfase de ontwikkeling van de jonge Ned centraal staat. Een wrede worsteling met het leven is het geval te midden van barre leefomstandigheden en corrupte machtswellustelingen gekleed in politie uniform. Ook in dat geval zijn er weinig helder denkende en eerlijke mensen...zou het de warmte zijn...?

Ik ga in eerste instantie toch wel lekker mee op het grove, rauwe en nihilistische sfeertje. Werkelijk prachtig is de cinematografie met prachtige natuur opnames en locatie zoals het dode bos. Een bijna surrealistische en mystieke sfeer gaat gepaard met deze beelden kracht bijgezet door een al even mooie soundtrack. Duidelijk is dat The True History Of The Kelly Gang lekker aan de weg timmert en goed voor de dag komt. Naarmate de leeftijd van Ned stijgt wordt iets minder linear maar neemt de nodige sprongen en wordt fragmentarischer. De aanval in het bos op de agenten is toch wel een startschot binnen de film dat we een nieuwe fase ingaan en het moet gezegd dat er een bepaalde intensiteit van die scene uitgaat. Indrukwekkend is dan ook een woord dat in me op komt. Vervolgens zien we een aantal dingen uitgelicht zoals de jurken, harnassen en het volk dat Ned op een gegeven moment op de been krijgt waar ook weer een bepaalde intensiteit vanuit gaat. Serieus...volgens mij wordt je een beetje koekkoek van dat land en die temperaturen. Het geheel eindigd in een even hallucinante als bizzare eindslag op de voor kenners bekende plek genaamd Glenrowan.

Bijzonder is het geheel zeker te noemen vanwege de sfeer en gekozen stijl, daarnaast heeft het geheel een bepaalde rauwheid, intensiteit en triestheid over zich. Maar een homerun is het toch zeker niet omdat de middelste fase waar Ned niet meer een jong knulletje is maar ook nog niet de bushranger met reputatie slaat regelmatig een beetje dood. In die zin is het geheel toch zeker iets te fragmentarisch, de stap van geen geweld willen gebruiken naar een volksmenner met de geweldsuitbarsting op het einde als hoogtepunt is niet iets dat geleidelijk gaat. Een dergelijk karakter met opbouw zou dan ook beter gediend zijn met een serie waarop we Ned Kelly beter zouden leren kennen, iets dat het geprezen boek van Peter Carey meer aangedaan had.

Desondanks vind ik deze film meer dan te doen en gaat er vanzelfsprekend nog wel eens een herkijk volgen met misschien wel cijfer verbetering. Voor nu een keurige drieënhalf.

Die andere Kelly Family. Het verhaal van Ned Kelly, volgens sommigen een Australische Robin Hood, maar eigenlijk een crimineel die met een bende stal en moorde. De film maakt in elk geval geen held van hem, maar toont wel hoe miserabel zijn jeugd was. Het is niet de mainstream vertelling zoals bij die andere bende: Jesse James. Dat heeft voor- en nadelen. Het is geen standaard Hollywoodfilm, maar eerder wat rommelig met hier en daar mooie shots. Het is wat onsamenhangend. De cast doet het niet slecht en visueel zie je hier en daar enkele opflakkeringen met een lichtpunt tegen de finale. Zijn daden waren genoeg om van hem een legende te maken. Maar dat is met deze verfilming niet het geval.

Matig.

Redelijk onevenwichtige film van Justin Kurzel. Die weet absoluut welke film hij wil maken, maar die kan mij hoop en al slechts sporadisch interesseren. Het eerste half uur is goed, nadien is het constant zoeken naar consistentie. Tevergeefs, want het laatste half uur verliest men de pedalen. En alle goede elementen in acht genomen is dat toch vooral zonde.

2,5