Sea Fever (2019)

Aquatic horror, ik hou er wel van. Zou een goede double-bill vormen samen met Underwater, al verschillen de twee films ook duidelijk wel van elkaar. Waar de eerstgenoemde wat meer actie/spektakel gericht is lijkt deze film nog het meest op een mix van Alien en The Thing, maar dan binnen een iets realistischere context en wat ingetogener. Ook duidelijk een wat lager budget, maar daar weet Hardiman toch wel goed mee om te gaan.

Echt véél expliciete horror hoef je niet te verwachten (hoewel die ene scene er mag wezen), maar met het sfeertje zit het wel goed. Erg claustrofobisch en ongemakkelijk, het gevoel van kwetsbaarheid in de grootse, dreigende wateren van de oceaan wordt treffend neergezet. Je zou er bijna zelf wat zeeziek van worden. Ook het acteerwerk is opvallend goed voor een film als deze. Kwam redelijk naturel over allemaal, wat de omschakeling naar paranoïa-thriller in de tweede helft zeker ten goede komt.

Enkel het einde viel wat tegen. Daar had de film net dat beetje extra kunnen brengen om écht memorabel te zijn, maar Hardiman kiest voor de veilige weg. Verder genoeg genreliefhebbers die hier mee uit de voeten moeten kunnen denk ik. Sterk filmpje. 3,5*.

Leuk.

Het beperkte budget is wel duidelijk aanwezig. Niet meteen in de kwaliteit van de film, wel in de keuzes die er moeten gemaakt worden. Nét iets meer horror en nét iets meer expositie was wel leuk geweest, maar het moet wel gezegd dat Hardiman goed gebruik maakt van het geld dat ze heeft, want anderzijds oogt het ook nergens goedkoop of gecompromitteerd.

Een filmpje dat het dus uiteindelijk vooral van een steeds drukkendere sfeer moet hebben. Hier en daar zijn er een paar sleutelscenes die meer prijsgeven, altijd genoeg om de intrige in stand te houden, maar ook nooit echt genoeg om volledige voldoening te geven. Ik hoopte de hele tijd op net iets meer, alleen kwam dat er niet echt.

Maar dat klinkt negatiever dan het is, want de regie is meer dan solide en ook het acteerwerk is goed. Het resultaat is een erg sfeervol filmpje. Ook het einde vond ik trouwens best passend en sterk, niet meteen wat je van een film als deze zou verwachten. Aanradertje dus van de horrorliefhebber die het niet meteen van expliciete elementen moet hebben, maar meer voor sfeer gaat.

3.5*

Leuke, goed uitgevoerde horrorfilm (light). Welke inspiratiebronnen regisseur Neasa Hardiman daarvoor heeft gebruikt moge duidelijk zijn. Maar met de overtuigende sfeer die er in en om de boot hangt en de plausibiliteit van een dreiging die komt van een parasitaire infectie, zorgt de film dat het erg fijn was om hier naar te kijken. Het schip met zijn nauwe ruimtes, de locatie van de zee die isolatie met zich meebrengt en de diversiteit van de bemanning voelen bijna als echt aan. Daarnaast leveren de acteurs uitstekend werk.Centraal in dit alles staat Siobhán (Hermione Corfield), een jonge mariene biologiestudent, die aan boord gaat van het vissersschip de Niamh Cinn Óir. Een naam die ontleent is aan de dochter van Manannán mac Lir, de god van de oneindige oceaan uit de Keltische mythologie (het verhaal van Oisín) En als ik iets heb geleerd, (dit was ook al zo in Harpoon) dan is het wel dat roodharigen en boten, voor de bemanning, geen goede combinatie zijn. Gelukkig voor ons als kijkers is het resultaat wel bevredigend goed!

Fans van het subgenre 'Alien maar dan onderwater' zitten goed de laatste tijd. Eerst was daar het prima Underwater (duh) en nu hebben we deze aardige ierse variant. De makers hebben duidelijk niet de beschikking gehad over een groot budget maar weten slim om te gaan met de beperkingen. De prima cast helpt ook flink. Spannend en intrigerend, vooral halverwege; daarna is de rek er een beetje uit en kabbelt de film door naar een niet geheel bevredigend einde. Maar goed, als fan van het subgenre ben ik er in ieder geval best content mee.

Aardige filmpje, ook helaas met nogal wat raakvlakken met de huidige actuele wereldsituatie. Zoveelste variant aangaande wetenschappers die de geheimen van de grote boze zee gaan ervaren, maar men slaagt er toch in om wat eigen elementjes toe te voegen. Weinig gore en vrij rustige vertelling zonder veel spektakel eigenlijk, maar wel met een paar kippenvelmomentjes. Vrij onbekende cast waarvan Corfield als de wat onsympathieke, wereldvreemde heldin het best goed doet, de twee bekendere namen uit de rolbezetting, Scott en Nielsen, leunen erg op hun routine.

Een redelijke film waarbij de realiteit soms uit het oog werd verloren maar is dat zo erg als je een film ziet voor ontspanning en spanning? De crew is prima, er wordt een goed verhaal opgevoerd met een groep die aardig bijeen past en een bij tijd en wijle spannende film afleverde.

We gaan de zee op met uiterlijk echte zeebonken en een wetenschappelijk onderbouwde jongedame die zich na aanvankelijke afzondering toch wonderbaarlijk snel aanpaste bij de groep. We zien een "zeldzaam monster" die meent te kunnen paren met een vissersboot en een bijzonder uiterlijk heeft. En we ervaren als kijker hoe het is, als je jezelf uit dient te vlakken ten behoeve van de mensheid.

En voor ons plezier in deze film is de score een 7+.

Zwakke film die nochtans een leuk gegeven heeft, maar nergens spannend wilt worden. Het verhaal sleept met een traag tempo naar het einde. Niet dat dit een obstakel is, maar hoe meer de ontwikkelingen zich vorderen met al zijn clichés , hoe verder de aandacht weet te verslappen. Vooral de uitwerking naar het einde toe leidt de film naar een onvoldoende. Zonder meer een zeer zwak slot die de film helemaal keldert. Jammer voor de aardige cast. 4/10

Dit was een verassend filmpje. Verwacht geen groot spektakel en heftige spanning. Maar toch krijg je een aardig sciencefiction verhaal te zien met wat kleine horror elementen. De acteurs en actrices doen goed hun best. Ze spelen overtuigend. De special effects waren simpel, maar wel effectief. Dus als je niet te hoge verwachtingen hebt en weet dat je niet naar een miljoenen productie gaat kijken, wordt je toch best verrast door het leuke spel en de effecten. Zeker de moeite waard, als je van films houdt, zoals Aliens en The Abyss.

Een fijne film voor in de Coronatijd: de een bemanningslid van een Iers schip wordt ernstig ziek na een confrontatie met een mysterieus zeewezen. De spanning loopt op wanneer er tweespalt ontstaat over de vraag of het verantwoord is om terug te keren naar het vaste land. Dat zou immers een epidemie tot gevolg kunnen hebben. Goedkoop gemaakte, maar redelijke geacteerde SF-thriller voegt niets toe aan een bekend basisgegeven en ontstijgt dan ook nimmer de middelmaat.

Te veel.

Het valt moeilijk te ontkennen dat Sea Fever geen professionele film is. Regisseur Hardiman doet niet perse veel fout op het gebied van de regie zelf, maar wel op het gebied van vertellen. Het verloop zelf en zeker de finale van deze film halen namelijk het resultaat in zijn geheel best onderuit, en dat is toch wel jammer.

Dit is zo'n film die scoort op de realistische toon die het wil neerzetten. Al vanaf de eerste minuten kent deze film een aardig rauwe look en daardoor voelen de beelden regelmatig echt aan. Corfield doet het goed in de hoofdrol, en de rest gaat wel. Geen bizar goede acteerprestaties, maar ook geen wanprestaties. Sea Fever zit er eigenlijk gewoon middenin.

De opbouw binnen deze film is aardig, maar vooral te lang. Als kijker wacht je te lang op iets gaafs, dat eigenlijk nooit komt. Hier en daar korte scenes van spanning, maar het is vooral op je honger blijven zitten voor iets dat nooit echt komt. Tussendoor kennen we een aantal grafische beelden van horror, maar de horror krijgt eigenlijk nauwelijks de focus binnen deze film. Drama/thriller is een gepastere omschrijving.

In zijn geheel vond ik het ondanks de langdurige opbouw nog wel goed genoeg voor op z'n minst een 3,5*, maar Sea Fever schiet volledig uit de bocht wanneer het op de grote pay-off moet aankomen. Het verhaal verliest zichzelf eigenlijk en bewandelt een veel te vaag pad om zo'n straight-to-the-point film zoals deze te rechtvaardigen, zeker omdat de beelden tijdens het overige gedeelte van de film gewoon duidelijk waren zonder te veel poespas.

In zijn geheel kent deze film een gebrek aan spanning en duurt wat te lang. Je wordt als kijker gewoon niet beloond met datgene waar je wel op wacht voor een hele lange tijd. Dat is zonde, want de film werkte naar iets groots toe. Cinematografie is in orde, de opbouw ook wel buiten het feit dat het te lang is, maar het schiet uit de bocht tijdens het laatste kwartier en dat is jammer want daarvoor werd er iets heel moois opgebouwd.

Geen enkele moment echt spannend. Sommige momenten slaapverwekkend.