Pengin Haiwei (2018)

Leuk, schattig, origineel, maar te traag en te lang.

Deze eerste film uit de nieuwe Studio Colorido is best wel een succes. Schattige lieve film vol positieve gevoelens waarin coming-of-age en fantasy in elkaar overgaan. Een kolonie pinguins verschijnt in het dorpje waar de begaafde jongen Aoyama leeft, en dat is niet het enige. Een schoolkameraadje vindt ergens in het bos een zwevende vloeibare bol. De vrienden beginnen een project waarin ze een verklaring zoeken voor het onverklaarbare van de fenomenen. Intussen wordt Aoyama bevriend met Onee-San, een jonge vrouw die bij de tandarts werkt en met wie hij afspreekt om te schaken. Blijkt dat deze Onee-San toch wel iets met dit alles heeft te maken.

Ik hield hier wel van die fantasy sfeer met die pinguins; ze maken het leven van de kinderen wonderlijker en magischer, en dat is vooral wat deze anime wil overbrengen. Ook de onschuldige tederheid die uit de hele film straalt laat zich sterk voelen. Een wat vreemde film om integraal te vatten maar erg mooi is het wel. Krijgt Ghibli hier een grote concurrent?

Aangenaam verrast! Met een titel en poster als dit verwachtte ik op voorhand niet zoveel, een kinderfilm die bij voorbaat aan de te lange kant leek. Maar het is meer een film met kids maar genietbaar voor een breed publiek (zoals bij Lu over the Wall, ook een aanrader) dan echt een kinderfilm zoals bijv. Ponyo. Begint realistisch en wordt langzaam aan steeds fantasierijker en schuwt het ook niet om af en toe de donkere kant op te gaan. Leuke relatie tussen het jochie en de tandartsassistente en lekker brutaal ook, zoals de focus op haar behoorlijk grote borsten. Voor mij springt de productionvalue er nog het meest uit, vloeiende animaties, mooie gedetailleerde achtergronden en erg sterk licht en schaduwwerk. Studio Colorido is er bij deze een om in de gaten te houden.