Prey (2019)

Ai, de nieuwe Khalfoun is even schrikken. Regisseur die redelijk bekwaam is in het maken van genrefilms en misschien wel één van de beste (moderne) remakes achter z'n naam heeft staan met Maniac (2012) . De rest van z'n oeuvre kon daar, eerlijk is eerlijk, niet aan tippen. Zijn debuut P2 (2007) was een degelijk kat-en-muis-spel die een beetje de scherpe randjes mist en het meer recente Amityville: The Awakening (2017) kwam, ondanks de post production hell, nog wel als een kleine verrassing. Ik snap vanuit Blumhouse dan ook wel dat ze zich als producer op dit project storten, maar het is een regelrechte ramp van een film. Een plot dat op niks slaat en om het makkelijk te stellen; lijdt aan een compleet gebrek aan actie. Ergens wel vreemd dat dit een probleem is, aangezien het niet een bekend euvel in z'n vorige werk is. Khalfoun wringt zich in gekke bochten, maar kan geen enkele indruk maken. Terug naar de tekentafel en het liefst terug naar de basis. Prey is helaas van begin tot eind een snoozefest.

Heel aparte film die mij aan de buis gekluisterd hield; een verademing tussen alle echte onzin als Donny Roelvink in Expeditie Robinson, Jeroen Pauw in Island Robinson en Frank en Eva in Love Island. En wederom een fascinerende rol van Logan Miller die na met name Would You Rather, Take Me to the River, Before I Fall, The Scent of Rain & Lightning en dit jaar nog met Escape Room zijn acteertalent kracht bij zet. Verhaal had wel wat aangescherpt mogen worden want hier en daar iets teveel losse flodders die afleidden.

Doorsnee horrorwerkje, met net genoeg verrassingen om enigszins te blijven boeien, al houdt het niet bepaald over. De opbouw en setting spreken namelijk amper tot de verbeelding, net als de personages. Gelukkig is het monster dat het eiland onveilig maakt best cool. Al met al heb ik van Blumhouse Productions wel eens beter gezien.

Kijkbaar.

Zou mij niks verbazen als Blumhouse deze film back to back heeft laten draaien met Sweetheart ook uit 2019. Ze hebben wel wat van elkaar weg ondanks Sweetheart duidelijk de betere is van de twee. Deze is net een tikkeltje voorspelbaarder en is visueel net te vlak om dat aspect te compenseren. Toch is de 4.7 en 2,29 wel wat te laag. Ok met een 5 en 2.5 zit ik er niet heel ver van af. Maar dit cijfer doet vermoeden dat je gaat kijken naar een totale drol en dat is het zeker niet. Khalfoun ging hier voor de voldoende en daar zou ik het ook op hebben afgerond als ik kwartjes mocht geven.

2.5*