Downton Abbey (2019)

Eerste avond op scherm. Prima, een slimme opzet met besef over de risico's van verfilming. Zoals altijd goed geacteerd en geen grote teleurstelling, maar blijven kleven zal het niet.

Een mogelijkheid om het gevoel van de serie verpakt te herleven in een andere setting.

Ondanks dat ik nog geen seconde van de populaire, gelijknamige serie had gezien, kon ik me toch vermaken met deze luchtige, pretentieloze en knap geconstrueerde filmversie. Verschillende verhaallijnen lopen probleemloos door elkaar wanneer Downtown Abbey in 1927 wordt opgeschud door het bericht dat niemand minder dan de koning zelf een avond blijft overnachten. Het is onmogelijk om de verschillende verhaallijnen samen te vatten, maar Julian Fellowes heeft er duidelijk een kunst van gemaakt om er een goedlopend geheel van te maken. Een schitterende productie, met prachtige kostuums en make-up, fraai camerawerk van Ben Smithard en een weelderige score van John Lunn. Het enige wat ontbreekt is dramatische diepgang, maar ik had niet de indruk dat de makers daar op uit waren.

Wat een positieve reviews! Ik weet niet precies waarom maar misschien was het slim geweest iets van de serie te kennen, voor mij was het helaas niet echt een geslaagde film, de opzet was mooi en het acteren sterk maar het verhaal kon mij niet echt pakken.

Ik wil geen roet in het eten gooien, maar ik ga helaas niet verder komen dan een 2,5. ?

De serie nooit gevolgd. Kende de personages dus ook niet echt. Desondanks een heerlijke film. Toch knap gedaan. Maar vooral Maggie Smith stal regelmatig de show als 'granny'!

Ik heb nog nooit een aflevering van de gelijknamige serie gezien, maar kon me er toch best aardig mee vermaken.

Toch merk je wel tijdens het kijken dat je veel achtergrondinformatie mist. Het helpt ook niet dat er verschrikkelijk veel personages in de film voorkomen zodat het onmogelijk is om er nou precies achter te komen wie nou wie is en hoe de lijntjes lopen. Ook het verleden van de personages zijn onbekend zodat je naar vrij vlakke personages zit te kijken, zeker omdat deze film het nou niet van de diepgang moet hebben.

Toch is dit prima vermaak. Het acteerwerk is echt fantastisch, ik heb niemand opgemerkt die wat dat betreft buiten de boot valt. Visueel is het ook genieten, geweldige shots van het kasteel met de daarbij behorende omgeving.

Qua sfeer zit het ook wel goed en het grootste pluspunt wat mij betreft is de humor. Ik ben de namen allang allemaal vergeten, maar die twee oude dametjes waren erg komisch.

Waarschijnlijk had ik een hogere score uitgedeeld als ik wat van de serie had gezien maar een voldoende is zeker op z'n plaats.

3*

“Let's not argue.”

“I never argue, I explain.”

Heerlijk. Ik heb maar een paar afleveringen van Downton Abbey gezien, maar de sfeer van de serie hebben ze op geweldige wijze doorgetrokken naar deze twee uur durende film. De Britse stijfheid en humor, de omgangsvormen, de romantiek (de hormonen vliegen in het rond), het drama etc. Alles wat je wilt zien in een Downton Abbey film zit er in.

Maggie Smith en Michelle Dockery vond ik er in positieve zin uitspringen (hun gezamenlijke scene op het laatst is emotioneel, zelfs voor iemand die maar een paar afleveringen heeft gezien), maar ook Carter, Staunton, McGovern, Frogratt, Bonneville en al die andere Britse acteurs zijn geweldig op dreef. Vooral die typische Britse humor kan ik altijd wel waarderen, en ondanks al de stijfheid en afstandelijkheid zitten de personages vol emoties die vaak opborrelen. Van de vileine opmerkingen van Smith krijg ik nooit genoeg.

De sterren zijn een toedeling op de aankleding van de film, voor de rest kan de film zelfs niet eens tippen aan de serie.

Iets te flauw en gezellig, dit vermakelijke maar uiteindelijk overbodige toetje. Het is leuk om (vrijwel) alle personages uit de gelijknamige serie weer eens terug te zien, maar de verhaallijntjes zijn erg dun en vrijwel niemand heeft iets substantieels te doen of te melden. Hier en daar wat mooie emotionele scenes, vooral naar het einde toe, maar de humor is sporadisch tegen het tenenkrommende aan. Visueel wordt er evenwel flink uitgepakt; alles ziet er mooier uit dan ooit. Kortom; leuke epiloog, maar zeker niet onmisbaar.

Goeie film waarin Downton Abbey zich klaarmaakt voor een koninklijk bezoek. De verhaallijnen in de serie zijn wat beter, daar er logischerwijs meer tijd voor is en het hier wat voorspelbaar is. Echter blijven de personages en de cast die ze invult heerlijk om naar te kijken. En dat geldt ook voor de prachtige aankleding. Uiteraard kun je deze film beter waarderen als je bekend bent met de serie. Een ruime 3.5 sterren.

Ik ken de serie alleen van naam, maar heb nooit een aflevering gezien. Daardoor ging ik blanco de film in en duurde het even alvorens ik de draad te pakken had. Vanaf dat moment heb ik evenwel met volle teugen genoten van deze film met zijn talloze komische, dramatische of romantische subplotjes.

Een onovertroffen Maggie Smith spant natuurlijk de kroon met haar gekonkel en haar sarcastische opmerkingen. Ook de rest van de cast toont zich van zijn beste zijde. De fraaie settings maken het compleet.

Een prachtige film, die eens te meer aantoont dat je het maken van dit soort historische drama’s het beste aan de Britten over kunt laten. Die hebben inmiddels een rijke traditie op dat gebied.

Heerlijk. Doe mij er maar tien. Kan er geen genoeg van krijgen. Ging veertig jaar geleden al (bijna) alle Engelse kastelen langs om te kijken hoe ze daar leefden (of geleefd hadden). Maar dat terzijde. Wat minder vond ik dat de rode draad (is die er?) en de gebeurtenisjes wel wat mager waren. Maar ach... Er zal toch wel een vervolg komen?

Ik ben niet zo vertrouwd met de serie Downton Abbey. Ik stapte dus erg blank de film in. Het is een vrij typische royalty kostuumdrama met de nodige protocollaire voorschriften en pracht en praal waar de Britten een heus patent op hebben. Stijlvol en zeer degelijk in elkaar gestoken allemaal.

Niet dat het plot me eindeloos boeide, maar hier en daar was de aandacht toch wat groter. Zo vond ik de scènes met Maggie Smith meer dan vermakelijk, prima zelfs met haar gevatte, eigenwijze en soms satirische opmerkingen. Ook de slotscène tussen haar en haar kleindochter Cora (Elizabeth McGovern) was erg sterk.

Acteerwerk, decor en kostumering tot in de puntjes verzorgd, weinig op aan te merken. Fijne aanvulling op de serie lijkt me.

De serie nooit gezien, maar deze film kwam op tv en toch maar eens meegepikt. Tja, je moet er wel van houden, van de verschillende klassen, gelukkig is dit nu niet meer van toepassing.

De film zelf was wel eens een interessante blik in de klassenstructuur, maar moest het toch vooral van de cast hebben. Het verhaal zelf was niet zo bijzonder. Ik kon gerust volgen, al denk ik dat je wel bepaalde dingen mist als je de serie niet hebt gezien.

Goed voor een keertje.

Ik ben Downton Abbey fan, maar dit is een beetje Downton Abbey light.
Leuk om eens te zien, maar het mist de diepgang van de serie.
Het is wel een mooi feelgood verhaal en de film is prachtig geschoten.
Het gaat wel ver dat ze personeel van de entourage van de koning opsluiten danwel drogeren en er vervolgens ook nog mee weg komen. Dat de conservatieve Carson hier aan mee wil werken vind ik niet zo geloofwaardig.

Best veel verhaallijntjes die op het eind allemaal afgehaakt moeten worden. En het gaat werkelijk nergens over. Ik weet; dat kan soms ook wel eens prettig zijn. Maar ik vond het boek, pardon de serie, beter.