The Furies (2019)

Typisch fan-film. D'Aquino komt met een nostalgische ode aan de 80's slasher. Het compleet idiote verhaal over een stel vrouwen die voor hun leven moeten vechten tegen een even grote selectie goed gemaskerde mannen met scherpe voorwerpen, is er één die zo vlak blijft als dat 't op voorhand klinkt. Hij heeft verder weinig pretenties; een bos, een stel killers, wat female empowerment en een goed stel bloederige kills. Want daar draait het uiteindelijk allemaal om. Ergens dus wel fijn om al het 'overbodige vet' hier weggesneden te zien worden. Het verhaal is volledig ondergeschikt aan de (bijna) non-stop slasher perikelen en daar blijkt Aquino toch wel aardig mee overweg te kunnen. Bij uitstek een titel die het beste werkt voor genre fanaten die niet op zoek zijn naar een vol bord met sla en groentjes, maar enkel het vlees willen. Wel rood van binnen, uiteraard.

We hebben het al eens eerder gezien ... en zelfs meer dan eens. Een groepje mensen die elkaar niet kennen, die uit hun dagelijkse leven worden weggerukt en wakker worden in een arena waar ze een eliminatiespel moeten spelen. Hier draait het om 6 vrouwen (beauty's) en evenveel mannen (beasts) Deze film doet dan ook niets nieuws maar door zijn; "waar je om vraag, is wat je krijg"-mentaliteit is het een erg leuke genre-fan film geworden. Waarbij de belangrijkste kracht van de film vooral zit in goede gore-momenten en niet te lange speeltijd. Waarbij de vrouwen niet altijd gewillig slachtvee zijn en de killers ook sterven! Uiteindelijk is 'The Furies' een zeer solide Australische horrorfilm van regisseur Tony D'Aquino. Er is niet iets wat we nog niet eerder hebben gezien, maar op het gebied van grafisch geweld (soms wel CGI) is de film zeker bereid om meer te laten zien dan andere films. Iets wat nog al eens wordt vermeden.

De laatste film tijdens mijn vakantie en helaas ook nog een dertien in een dozijn goedkope Horror / Thriller film (slasher-film) waarbij het draait om het spel "Beauty and the Beast" (oftewel een vrouw is gekoppeld aan een maniak met een masker en een dodelijk voorwerp, zoals o.a. een bijl, mes en riek), waarin zeven gevangen genomen vrouwen (die gedropt zijn in een doos in afgelegen dor gebied, namelijk "Eureka Springs" in Australië, welke vroeger een mijn was) moeten zien te overleven tegen vijf maniakken, die bijnamen hebben behorende hun masker (zoals o.a. Rotface, Skincrow, Pigmen en Owly).

Het spel is opzicht nog origineel maar de rest zeker niet en daarom vond ik deze film voornamelijk saai, flauw, niet boeiend, niet spannend en niet eng en je blijft ook niet achter met vragen, want alles wordt duidelijk naarmate het verhaal vordert. Hier en daar zit er wel een beetje goor in (zoals een gezicht dat van een vrouw wordt afgesneden d.m.v. een bijl en ook nog een oog wat eruit wordt gehaald bij een vrouw, omdat deze namelijk voorzien is van elektronica voor het spel), maar dat had voor mij rustig meer gemogen.

Zo wordt er namelijk op een gegeven moment van een vrouw, te weten Sally (Harriet Davies) beiden armen afgetrokken, maar dat laat men niet gedetailleerd zien. De vijf (de twee tijdens de inleiding dan ik niet mee) maniakken maken ook al geen indruk en ik vond ze zeker niet angstaanjagend en sommigen ontploffen (maakt onderdeel uit van het spel) al voordat ze iets gedaan hebben.

Hoewel de film geen humor bevat, vond ik het wel geinig als men zich begint af te vragen waarom het gebeurt en er dan gezegd wordt:

Kayla: Waarom wij ?
Sheena: Het is een rotte wereld gerund door klote mannen

Het einde van de film vond ik flauw, achterlijk en clichématig en zal helaas ook lijden tot een vervolg, welke ik waarschijnlijk links zal laten liggen.

De cast kon me buiten hoofdrolspeelster Airlie Dodds (in de rol van Kayla, die epilepsie heeft en daardoor regelmatig flauw valt) nauwelijks bekoren en vooral de Aziatische Rose (Linda Ngo) vond ik zeer irritant en ze ging er ook nog niet eens aan (wat ik zou hebben toegejuigd). Er spelen in totaal acht (dan tel ik voor het gemak de vrouw tijdens de inleiding van het verhaal ook mee, die wordt achterna gezeten door een maniak met een zeis) vrouwen mee in deze film en er is helaas geen bloot te zien en dat is niet echt gebruikelijk voor een goedkope Horror / Thriller film. Toegegeven, er was ook geen aanleiding om bloot te laten zien

Al met al een matige dertien in een dozijn Horror / Thriller film, waar ik me nauwelijks mee vermaakt heb.

Aardige slasherfilm. Het verhaal stelt weinig voor en heeft wat plotgaten. Maar dat is uiteraard maar bijzaak. Waar het om gaat is het hak en slachtwerk en dat is er meer dan voldoende. Een goede bijkomstigheid is dat er ook nog eens een aantal redelijk spannende momenten zijn. Die combinatie zorgt voor een prima vermakelijke genrefilm. Het acteerwerk kan beter. Prima slasher. 3.0/3.5

Degelijk genoeg, deze spannende australische horrorfilm met een intrigerende opzet. Vakkundig in elkaar gezet ook, met een leuke hoofdrolspeelster en een reeks extreem bloederige makeup-effecten. De plot wordt niet bepaald bevredigend afgewikkeld, maar de film is onderhoudend genoeg en door het hoge tempo blijft de aandacht er goed bij.

Doorsnee horrorfilmpje dat toch weet te verrassen op gebied van gore en uitwerking.
Het verhaal is zo simpel als het maar kan zijn, maar hoe verder het verhaaltje verloopt....hoe interessanter het wordt waarbij het slot qua uitwerking een voltreffer is en naar meer smaakt.
De setting is geslaagd en de killers zien er tof uit. Ook qua gore kom je hier aan je trekken ( bv. de scène met het uitgelepelde oog ). De opzet van het verhaal (6 vrouwen ,beauty's en evenveel mannen beasts waarbij de killers ook op een bepaalde manier kunnen sterven) is leuk bedacht. 6,5/10

Een hele solide horror die heel royaal omgaat met geweld. In deze film geen oeverloos gepsychologiseer, maar gewoon compromisloze bruutheid. Survivalhorror, die een aanslag pleegt op de dierlijke instincten van de personages en van de kijker.

Het draait allemaal om een stel vuige mannelijke gemaskerden dat jacht maakt op een stel gevangen genomen vrouwen. Een wreed spel van hide and seek ontstaat, waarbij aan beide zijden slachtoffers vallen. En die slachtoffers vallen zonder uitzondering op gruwelijke wijze.

Over het waarom van het wrede spel, moet je je vooral niet druk maken. De tipjes van de sluier die worden opgelicht doen een nogal onbenullig antwoord vermoeden. Het is dan ook niet de bedoeling dat aan enig onderdeel van de film plausibiliteit wordt verleend. Het gaat puur om de actie op het scherm.

De film richt zich op de kijker die van gewelddadige horror houdt. De speciale effecten die bij dit aanschouwelijke genre horen, zijn geweldig. Lichamelijk snijwerk, gedoe met oogbollen en exploderende hoofden. Van die dingen. Erg indrukwekkend gedaan.

Inhoudelijk stelt de film weinig voor. Met de woorden ‘jacht’ en ‘slasher’ vat je de film wel aardig samen. Een film met bloed, gore en veel lijken.

Prima materiaal voor de gorehounds onder ons.

"Have you ever been pigging?"

Aardig regiedebuut van Tony D'Aquino.

Een groepje vrouwen versus een aantal gemaskerde freaks in de Australische wildernis zorgt voor een dodelijk kat-en-muisspel. Qua opzet heeft het wel wat weg van 'Predators'. Meer heb je soms niet nodig en gelukkig pretendeert de film ook niets anders te zijn.

'The Furies' windt er geen doekjes om en gaat gelijk voortvarend van start. Als liefhebber krijg je heerlijke kills voorgeschoteld, waarbij de nodige gore uiteraard niet mag ontbreken. Deze worden bovendien nog eens vrij expliciet in beeld gebracht. Het is lekker bruut en door de snelle pacing hoef je nooit lang te wachten voordat het volgende slachtoffer zich aandient.

Hier en daar merk je wel dat men iets dieper probeert in te gaan op het verhaal, maar het is de moeite niet waard; op momenten zelfs erg onlogisch. Zo wordt het gebeuren tussen Kayla en Maddie onnodig opgeblazen. Zodra de gemaskerde freaks zich weer op het toneel begeven, ben je dit al gauw weer vergeten. Daarbij doet Arlie Dodds het als final girl naar behoren.

Al met al een vermakelijke horror voor tussendoor. De korte speelduur is eveneens mooi meegenomen.

3,0 Sterren.

Man man, heerlijk film dit. Alles was je hartje begeert, heel veel slachtwerk en bloed en ellende. Het maakt wel indruk zo worden ze helaas te weinig gemaakt. Dit is geen familiefilm maar echt iets dat je alleen kijkt diep in de nacht. Een soort zieke fantasie die treffend gebracht wordt. Volgens mij kun je zo een film niet eens maken in Nederland, daar zijn we te soft voor. We komen niet verder dan een human centipede nou qua gruwelijkheden veegt Furies er de vloer mee aan. Er is weinig suggestiefs hier, alles gebeurd in vol licht en vol in beeld.

Natuurlijk, er is geen verhaal. Op het einde wordt er een soort verklaring gegeven en openingetje gemaakt voor een sequel waar ik niet op zat te wachten. Hopelijk komt er ook geen vervolg want dat heeft deze film niet nodig.

Het is gewoon simpel, 8 beesten en 8 schoonheden. En iedereen slacht elkaar af het liefst zo gruwelijk mogelijk. Soms slachten de monsters elkaar af en het blijkt wel dat ze aan elkaar gekoppeld staan de beesten en de schoonheden. Ja, er zitten net genoeg vondsten in om het interessant te houden. De karakterontwikkeling van de hoofdpersoon is bekend, gezien de ontzettende bruutheid van alles wat er gebeurd is het eindelijk eens een keer terecht dat iemand verandert van een bang vogeltje in een kegelhard moordwijf.

Kortom binnen het genre is dit heel goed. Het neemt zichzelf niet te serieus en wil niet meer zijn dan wat het pretendeert. Dat is sowieso iets dat ik wel vaker bemerk bij Australische producties. Hou je van bloederig, heel bloederig? En is je vrouw een keer vroeg naar bed en je kinderen slapen rustig? Dit is je kans, zet hem aan!

Fijn genrefilmpje dat net genoeg variatie weet te bieden op een bekende opzet. Al komt het hele 'Beast & Beauty' concept wel pas richting het einde echt tot bloei. Verder genoeg mindless genrepret, wat sappige gore, gave kills en ook nog best aardig geschoten af en toe. Enkel de nogal vreemde revenge/reveal scene op het einde had van mij echt niet gehoeven, geen idee wat zoiets nou toevoegt. Beetje jammer is dat wel, zeker aangezien dit voor de rest een film is die efficient met zijn tijd omgaat en weinig loze verhaal-elementen betrekt. Zonder dat flauwe slot had er wel een kleine 3,5* ingezeten, nu hou ik het op een ruime 3*.

Voor een B-film verassend goed! Het verhaal is al vaker vertelt en het einde is een beetje te snel afgeraffeld. Maar de kills zijn lekker gruwelijk. Er wordt flink gehakt, gesneden en als een bijl in iemands hoofd terecht komt, krijg je dat lekker heel goed te zien. Dus vermakelijk als je van 'gore' houdt. Wij dus.

Zeker een keertje kijken. Maar het blijft natuurlijk wel een B-film, dus verwacht geen sterke dialogen, camerawerk, belichting en fotografie. Dat is allemaal waardeloos natuurlijk.