My Best Friend's Birthday (1987)

Zoals bij zoveel amateurcineasten die hopen op een regisseurscarrière in Hollywood: gemaakt uit liefde voor film, maar zonder geld of ervaring om iets bijzonders met het materiaal te kunnen doen. Het enige verschil is dat dit provisorische passiewerkje gemaakt is door Quentin Tarantino. En dan is het toch erg leuk om te zien hoe sommige overbekende elementen - zoals zijn lang uitgespannen dialogen en de verwijzingen naar film- en muziekgeschiedenis - al terugkomen in een rudimentaire vorm. Ik moest ook gniffelen om het idee dat 'My Best Friend's Birthday' (1987) lijkt op tig Tarantino-hommages, waarmee jonge mensen overal ter wereld iets probeerden mee te pikken van de hipheid en de glans van de meester zelf. Ook diens talent kwam niet uit de lucht vallen en hij moest ergens beginnen om te komen waar hij nu is. Een fijne gedachte in aanloop naar 'Once Upon a Time in Hollywood' (2019) als zijn nieuwste hypergestileerde film met sterrencast.

Het blijft interessant om het vroege werk te zien van regisseurs die later grotere producties onder handen mochten nemen, maar geregeld zijn het wel ultragoedkope broddelwerkjes. Deze debuutfilm van regisseur Quentin Tarantino bevat een onafgemaakt geheel met een hoop komische noten, die bij elkaar zijn gesmolten tot een (soort van) coherent project. Alhoewel de dialogen vaak lollig en doeltreffend uit de hoek komen (your ass is grass, and I am the lawnmower) blijft het niettemin moeilijk om herhaaldelijk je aandacht bij de nogal nietszeggende beelden te houden. Het acteerwerk is uiterst ondermaats en als geheel was het voor mij amper te doorgronden, maar met een korte speelduur van enkel 37 minuten was het voor een keertje te doen.