The Legend of Cocaine Island (2018)

Tja.

Meer film dan docu dit. Als je al ziet dat de docu begint met te zeggen dat er veel feiten onduidelijk zijn, dan weet je meteen dat je niet de meest diepgravende docu moet verwachten. Na de introductie van de personages is duidelijk dat het "verhaal" hier centraal staat.

Leuk enzo, maar dan zit je dus 85 minuten te kijken naar wat wilde verhalen van vage hillbillies. Dat is op zich nog wel redelijk amusant, maar achteraf is er niet bepaald iets wat sterk blijft hangen. Al zullen er vast weer idioten zijn die het allemaal geloven en de gekte achterna gaan.

Ik ben niet zo'n fan van die malle-figuren documentaires, al helemaal jammer wanneer het verhaaltje erachter best interessant klonk. 't Is eerder aapjes gapen dan een serieuze weergave van de realiteit, iets waar ik uiteindelijk toch niet zo geweldig wild van word. Maar dat probleem heb ik blijkbaar wel bij meer docus, niet enkel van deze soort.

2.0*

Soort van filming by numbers. Talking head, flashy uitleg, talking head. Een behoorlijk infantiele manier van vertellen die ogenschijnlijk fris aandoet, maar na vijf minuten heb je het wel gezien. En dan duurt de film erg lang en trekt het verhaal je bij lange na niet mee.

1,5*

Door de financiële crisis in 2007 raakt zakenman Rodney Hyden een fortuin kwijt. Worsteld met een nieuwe start in een nieuwe omgeving, vertelde een hippie hem een spannend verhaal over de vondst van een tas vol cocaïne die nog altijd verborgen zou zijn op het Puerto Ricaanse eiland Culebra. Rodney ziet kans om een fortuin te verdienen, maar brandde zijn vingers aan zijn pogingen om de buit te vinden en te verkopen. En ging het niet gewoon om een broodjeaapverhaal? Met enige dramatisering is dit verhaal geschikt voor een speelfilmversie, maar deze droge navertelling is niet erg spannend of interessant.