The Silence (2019)

De vergelijking met A Quiet Place is onvermijdelijk, dat is hier ook al veel gemaakt. Dat The Silence als boek daarvoor al werd geschreven en de verfilming ook al eerder startte, zou in het voordeel van The Silence kunnen pleiten. Maar dat is nog geen garantie voor een betere film.

Het resultaat is een mix tussen The Birds en een aflevering van The Walking Dead. Er gebeurt veel in de film zodat je aandacht enigszins wordt vastgehouden. Maar zowat alle plotlijnen zijn half uitgewerkt. Het is ook teveel ineens. Niet dat je dan niet meer kan volgen, maar het voelt eerder als ballast. Daardoor ligt de focus echt wel op de gebeurtenissen en niet op de personages. Die door de relatief zwakke acteerprestaties niet uitgewerkt zijn.

The Silence kan er nog wel door op een rustige avond, maar zal snel in de vergeethoek belanden. Eerder een B-film dan een leuke blockbuster.

De opzet was wel heel ongeloofwaardig. De film zit ook vol plotholes en iedereen heeft weer lekker de neiging om het ene oliedomme besluit te nemen na het andere.

Mocht de film zichzelf niet zo ernstig nemen kon het misschien nog een leuke B-film worden, maar er was gewoon teveel onzin aan de gang om het te negeren.

Plus, hij is gewoon keihard afgekeken van A Quiet Place en zelfs Birdbox. Dan kijk je beter naar die films.

Ik heb A Quiet Place (nog) niet gezien, dus wat dat betreft was The Silence bij mij nog in het voordeel. Maar zelfs als je die betreffende film, waar The Silence kennelijk haast een kopie van is, nog niet gezien hebt, is dit overduidelijk niet best. Birdbox, een andere veelgenoemde titel, heb ik óók nog niet gezien, maar ik herkende wel elementen uit The Walking Dead, The Birds en Alien. Laten we het erop houden dat de film er niet bepaald met de originaliteitsprijs vandoor gaat.

Nu is dat nog niet het grootste probleem, want in de meeste hedendaagse (Hollywood-)films herken je wel flarden van iets dat je al eens eerder gezien hebt. The Silence doet soms echter eerder aan een parodie op dit soort films denken, waardoor er maar zelden sprake is van echte spanning. De vliegende aliens zelf zorgden er ook niet bepaald voor dat de rillingen over mijn rug liepen. Ze zijn een beetje nietszeggend. Het dieptepunt is echter nog wel die vreemde, irritante en compleet misplaatste sekte. Hoofdrolspeler Stanley Tucci weet er gelukkig nog wel wat van te maken en ook de rest van zijn gezin, inclusief de kids, doet het best aardig. Op zich kijkt het daardoor allemaal ook wel gemakkelijk weg. Het maakt alleen nooit echt indruk en zakt tussendoor geregeld in elkaar. Sterker nog, het einde liet me achter met het gevoel alsof ik naar een middelmatige pilotaflevering had gekeken.

De liefhebber van post-apocalyptische verhalen kan deze gerust een keer meepikken, al raad ik hem of haar aan de verwachtingen te matigen.

2*

Vandaag bekeken, beetje zelfde als ''A Quiet place'' en een mix van ''The Birds'' hier gaat het dus om een soort vleermuizen ipv grote monsters/ wezens.

Ook hier weer een doof meisje in het gezin en de film lijkt verder bijna hetzelfde, wat ik jammer vond aan deze film is het eindstuk waarin een soort sekte leider (priester) opeens tevoorschijn kwam die het meisje wilde hebben.
Ook een beetje raar eind, daarom vond ik dit niet echt een geslaagde film.

Het begin en middenstuk gingen nog en was redelijk spannend, maar het eindstuk maakte wel alles kapot met de priester.

Veel meer geluid dan in A Quiet Place.

Maar niet specifiek gejat, want het boek waar de film op is gebaseerd is ouder dan A Quiet Place zelf.

Maar of dit beter was...

The Silence was zeker wel een vermakelijke en bij vlagen spannende film. Een gezinnetje met een dove dochter (die verrassend genoeg wel piekfijn kan praten) en de moeder... maar ook oma is in komen wonen; zij die nog wel eens als een hippie van een blowtje houdt. Dan weet je hoe het gaat. Vreemde nieuwsberichten, de onwerkelijkheid schijnt toch wel dichterbij te komen, het gevaar ligt op de loer en het gezin moet vluchten.

Het wordt uiteindelijk toch een aardige kleine roadmovie, waarbij ze in een desolaat dorpje terecht komen en dat de wezens niet de enige zijn die het op hen hebben voorzien.

Het is een prima tussendoortje geworden dat door de settings, acteerwerk en de sfeer nog goed door de beugel komt.

3,5*

Een zeer onverdiende lage rating hier.

Voor een voortreffelijke spannende film.

A quiet place was beter, en dit is best een ripp off.

Maar deze film is ook fantastisch !

Zoals ik bijna altijd schrijf bij en Netflix producties, het is het weer niet. Ook deze post apocalyptische prent (waar ik normaal erg van kan genieten) weet niet echt te overtuigen. Erg spannend was het niet en soms ook wel traag te noemen. Ik vond zelfs de geloofsgemeenschap nog wel het engst.

Maar heel slecht kan ik het ook niet noemen, het acteerwerk, de regie en de soundtrack doen het best aardig. Maar het is allemaal op menig moment erg tam, geen horror om het puntje van de stoel te zoeken iig. Daarmee heeft het geen diepe indruk op mij achtergelaten en dan kom ik al heel snel uit op een 2,5** beoordeling. En die zien we veel te vaak bij Netnietflix.

Tam is het woord waarmee je het omschrijven kunt.

Jammer, hier zat meer in.

Om te beginnen: de special effects waren vrij belabberd, zeker in deze tijden. De film mocht gerust iets langer geduurd hebben zodat er aan sommige scènes wat meer aandacht kon besteed worden. Het ging allemaal veel te snel en te rommelig. Ook de overgang tussen sommige scènes vond ik heel abrupt en haalden je soms ineens 'uit de sfeer'. Of bijvoorbeeld die priester die plots opduikt. Leuk idee, want die kerel was best wel scary, maar daar wordt dan weer niet veel mee gedaan. Dat komt dan ook veel te laat in de film. En bijna op het einde gaan ze hem gewoon te lijf alsof het niets was en life goes on. Voor je het weet zijn ze aan dat toevluchtsoord, end of story. What??.

Doch, desondanks de vele flaws, vond ik het wel een prettige sfeer hebben en zaten er hier en daar toch wel wat leuke shots in. Maar.. nogmaals; hier zat meer in.

Beter dan verwacht, maar kan zich zeker niet meten met A Quiet Place die op alle vlakken gewoon veel beter is. Dit was eigenlijk ook de reden dat deze film niet in mijn lijst stond om te gaan bekijken. Toch gedaan en eerlijk gezegd het valt wel mee. De monstertjes zien er wel tof uit en er zitten een paar geslaagde scènes in de film zoals de aankomst bij het huisje in het bos en de ontmoeting met de sekteleider die de dochter willen hebben omdat ze vruchtbaar is. Helaas is het laatste kwartiertje wel een afknapper want de film gaat als een nachtkaars uit. 6/10

Redelijke thriller. Het verhaal is matig en voelt onvolledig. De uitwerking is goed te doen. De opbouw is goed en er is voldoende spanning en de film blijft boeien tot het eind. Helaas is het einde teleurstellend. Een soort zij plot neemt het hoofdverhaal over en de film gaat als een nachtkaars uit. Jammer. Het acteerwerk is verder in orde. Visueel zit de film aardig in elkaar met goede effecten. 2.5/3.0

Prima film en onbegrijpelijk dan ook dat deze film hier vrij lage scores krijgt. De film was spannend en er werd goed geacteerd. Alleen het einde had mischien net wat beter gemogen.

Hele ruime 3.5* (had ik een cijfer kunnen geven zou het een 7.5 zijn geweest)

Tja hier slaat Netflix de plank compleet mis, het is gewoon een verkapte A Quiet Place kloon en ook niet meer dan dat.

Vol spanning beginnen kijken.. maar helaas een

c-film om in alle stilte te vergeten .

Als er iets populair is, is de kans groot dat er meer films komen met vergelijkbare concepten.Daarom is het niet zo gek dat de roman van Tim Lebbon (2015) werd verfilmd. Er is namelijk hetzelfde uitgangspunt van een gezin dat probeert te overleven in een wereld waar dodelijke wezens op geluid kunnen jagen. Een van de grootste verschillen is dat hier meteen de oorsprong duidelijk is. Wat deze film meer een monsterfilm maakt. Daar is natuurlijk niets mis mee! Als er fatsoenlijke optredens, van een bekende cast, goede effecten voor de wezens en een gezonde maar veilige dosis bloedvergieten is. Dat maakt de film is vermakelijk genoeg om een kijkje waard te zijn, maar het mis iets waardoor het kijkers zal bijblijven.