Juanita is niet tevreden met haar leven. Ze laat haar volwassen kinderen achter en gaat eropuit om ergens anders opnieuw te beginnen, op zoek naar geluk. Ze neemt de bus naar Montana, waar ze zichzelf opnieuw uitvindt.
Matige film over een vrouw met volwassen kinderen die in de zorg werkt en besluit om in haar eentje op reis te gaan. De film begint op zich wel fris, maar heeft uiteindelijk te weinig om het lijf. Slecht is het niet te noemen, en ook Alfre Woodard doet niets verkeerd, maar veel meer dan 2.5 sterren zit er niet in.
Ik sluit me volledig aan bij scorsese. De film mist diepgang waardoor het drama nergens uit de verf komt en de uitstapjes naar komedie met het breken van de vierde muur zijn eerder irritant dan lollig. Woodard heeft genoeg flair om de film te dragen, maar het verhaal is zo flinterdun dat er weinig te genieten overblijft voor de kijker. Al met al is het een niet al te vervelend voortkabbelend gebeuren zonder duidelijk doel. Ook mijn oordeel is: 2,5*.