En las Estrellas (2018)

Dit zou best wel eens een aardige film kunnen zijn. Die Spaanse films daar zit af en toe best wel iets goeds tussen. Ben heel benieuwd wat deze gaat worden.

Fijn!

Als De La Iglesia z'n naam ergens opplakt dan ben ik meestal wel geïnteresseerd. Ik zie hem graag zelf regisseren, maar ook als producer weet hij vaak wel de interessantere projecten eruit te kiezen. Zo ook dit filmpje van Zoe Berriatúa.

Een mooie en redelijk egale mix van drama en fantasy die op beide punten weet te scoren. Het dramatische verhaaltje is wat aan de zware kant, maar de fantastievolle invulling ervan weet dat perfect in balans te houden. Zelfs het film-in-film concept wist mij ditmaal niet te vervelen.

Wel jammer vond ik de afwerking van de visuele effecten. Niet zozeer dat er voor een klassieke stijl gekozen is, dat paste op zich nog wel, maar de soms wat vlakke CG staat daar dan weer redelijk haaks op. Had toch net iets strakker gekund, nu neemt het een klein beetje weg van het fantasierijke deel van de film.

Maar het is eerder kleine kritiek, die verder niet verhindert dat dit een uniek filmpje is dat verdient om gezien te worden. Staat op Netflix, doe er je winst mee.

3.5*

Ben er niet zo enthousiast over.

De fantasy is wel erg leuk gedaan. Dat ouderwetse met die opzichtige decors heeft een bepaalde charme waardoor het sfeertje aardig doorkomt. Iets minder lyrisch ben ik over het drama. Weer een erg zwaar thema dat een al niet even verrassende ontwikkeling kent. Op zich vullen de fantasy en drama elkaar wel aan, maar het verschil in de amusementswaarde vond ik dermate groot dat ik continue uitkeek naar de fantasierijke ideeën. Zorgde ervoor dat ik mij de helft van de tijd toch wat verveelde.

2,5*

Sfeervol en origineel. De verbeelding werkt in sommige scènes magisch terwijl het drama best heftig is. Acteerwerk is prima. De look & feel van de film is haast die van een kinderfilm, ook doordat een van de protagonisten een kind is, maar de film is te rauw voor kinderzieltjes.

De vader is soms weerzinwekkend om naar te kijken en hoewel een lieve man niet geschikt als opvoeder. Dit pijnlijke feit wordt sterk verbeeld.

Redelijk.

En las Estrellas is een kort maar vrij sfeervol werkje. Het drama is vrij zwaar, maar mede door de korte speelduur wordt dat nergens lamlendig. De wisselwerking tussen vader en zoon is tragikomisch genoeg om de schwung er wat in te houden. De film-in-de-film levert wat leuke beelden en decorstukken op - er zitten ongetwijfeld knipogen in naar het pre-CGI-tijdperk die mij ontgaan zijn, maar het zorgt wel mee voor een sympathiek drama.

3

Het had weinig gescheeld of ik had 'm voortijdig uitgezet: het personage van de vader vond en vind ik enorm clichématig en irritant en het verhaal over een mislukte vader die wegloopt voor zijn verantwoordelijkheden - ik ken dat gegeven ondertussen wel. Maar uiteindelijk werden er zo verschrikkelijk veel mooie dingen gedaan met de locaties, zeker naar het einde toe, de film begon me meer en meer te boeien. Mooie muziek ook. Geen project dat ik lang zal onthouden, maar absoluut leuk om een keer gezien te hebben. 3,5*