The Last Laugh (2019)

Tegenvallende film waarin een bejaarde impresario een tour boekt met zijn allereerste cliënt van vroeger Het verhaal weet niet te boeien en kabbelt maar een beetje voort. En ondanks dat er ook wat stand-up comedy in zit, valt er maar bar weinig te lachen. Uiteraard is het wel even leuk om Richard Dreyfuss en Chevy Chase te zien, maar dan liever in een iets betere film. Ook de muziek in de film is niet bepaald goed te noemen.

Best aardig en vooral leuk om de oude rotten weer eens aan het werk te zien. Hilarisch wordt het niet maar er zitten hier en daar best wat leuke scènes in. Een leuk feel good filmpje met een snufje nostalgie.

Normaal gesproken ben ik er wel voor te porren: films over oudere mannen die uit hun dagelijkse sleur komen. Last Vegas en Going in Style bijvoorbeeld: ik vind het heerlijk om naar te kijken en ik heb echt een zwak voor de mannen in die films. Dat had ik niet bij Chevy Chase en Richard Dreyfuss. Ik vond Dreyfuss nog wel leuk om naar te kijken als stand-up comedian, maar de rol van Chase is niet echt de moeite waard.

De film blijft maar doorkabbelen en wordt nergens echt leuk. Door het roadtrip-gehalte van de film en de scenes op verschillende locaties is de eerste helft nog wel leuk, maar vanaf het moment dat Andie MacDowell in beeld komt is het eigenlijk niet meer zo boeiend.

Een krappe *2

Een verbazingwekkend laag gemiddelde voor een erg fijne feel-good film die een duidelijk eerbetoon is aan de oude cinema.
Chevy Chase & Richard Dreyfuss hebben het duidelijk erg naar hun zin met deze film en met elkaar, de speelvreugde spat van de oudere heren af en dat alleen al is fijn om te zien!

Bob Hope wordt een paar keer aangehaald in dialoog, maar ook in een grap en later zelfs kort te zien op de televisie. De trip scene was trouwens ook erg leuk gedaan en een dikke knipoog naar de musical films uit de 40s & 50s. Het sentimentele gedeelte had wat minder gemogen van mij, maar het stoort gelukkig ook niet te veel.

Meer dan prima film met een erg fijne (jazzy) soundtrack!
4*

The Last Laugh zet met de menselijke thema’s ouder worden en sterfelijkheid een amusante tragikomedie in elkaar. De thematiek is luchtig ingevlochten in het verhaal zonder afbreuk te doen aan de ernst van de thema’s. De humor is subtiel. Het verhaal is onderhoudend. De personages gespeeld door Chevy Chase en Richard Dreyfuss laveren heel prettig tussen uitgelaten en ingetogen. Ze zijn menselijk en wekken empathie op.

De film is een sympathieke tragikomedie. Een nostalgische roadtrip van twee heren op leeftijd. Onderweg zijn er de gebruikelijke leuke omtmoetingen, de gebruikelijke levensbespiegelingen en de gebruikelijke momenten van inzicht. Verder nog zijn er vermakelijke interacties tussen Chase en Dreyfuss. Het is het gangbare scala aan ingrediënten dat je in een humoristische roadmovie kunt verwachten. Het is weinig verrassend maar gewoon leuk om naar te kijken.

Er is drama. Er is humor. Het drama bevindt zich in de thematiek en blijft op een aangenaam oppervlakkig niveau hangen. De humor baseert zich voornamelijk op het contrast tussen de leefwereld van oude mensen en de moderne leefwereld daarbuiten. De wereld waar de oudere niet meer thuis hoort en is uitgerangeerd. De humor is niet uitbundig en niet venijning. Eerder onschuldig, gemoedelijk en vriendelijk. Best leuk. En zo is de film ook. Niet heel verrassend of opzienbarend, maar vriendelijk, gemoedelijk en best leuk.