Vo Ba (2018)

UniverseCiné Youth award op het MOOOV filmfestival 2019

Hopelijk volgend jaar ook op VOD te vinden.

Fraaie beelden, en de cast doet het prima, maar het verhaal pakte me niet. Te veel saaie stukken, soms wat verwarrend en het einde stelde ook teleur. Wellicht kunnen anderen hier wel van genieten maar ik vond er eerlijk gezegd niet veel aan.

Vanaf 21 november in de bioscoop (Contact Film)

Ergens aan het begin wil de hoofdpersoon van een opvallend gele bloem eten, met naam en toenaam wordt gezegd dat dit een uiterst giftige bloem is. En vervolgens is die bloem nog een volle 2 seconden in beeld. De vraag die dan direct opkomt: goh, zou hier nog iets mee gebeuren later in de film? Het antwoord laat ik in het midden, maar zo'n film is dit dus. Vaak een wat traag gaand verhaal met heel wat drama, te veel eigenlijk voor deze film, te zwaar gemaakt om mee te gaan leven. Er zitten wel enkele mooie stukjes in van het boerenleven en de relaties van vrouwen onderling, maar dat zijn de bijkomstigheden. Het hoofddrama zelf deed me gewoonweg niets. Ook visueel erg pover op een smal formaat en nogal saai gefilmd, soms oogt het zelfs wat amateuristisch. De film toont uiteindelijk wel een aardig portret maar schiet op de belangrijke momenten niet raak en ging op den duur ook wat vervelen. 2,0*.

De film heeft mooie beelden, maar is ook enorm traag en het verhaal kon me niet echt boeien. Het gebrek aan spanning wordt misschien gecompenseerd door sfeer maar die sfeervolle toonzetting neigt naar het dromerige en quasi-erotische (ietwat Lolita-achtig nu een 14-jarig meisje de seksualiteit ontdekt) hetgeen de trage film echter alleen maar nog slaapverwekkender maakt.

De film is ook vaag in de zin dat het plot (wie seks heeft met wie en wie een kind heeft van wie) vaak moeilijk te volgen is en er veel onduidelijke symboliek is: zowel naar wat er gebeurt als wat de betekenis is moet je vaak gissen. De grote lijn is wel duidelijk: de 14-jarige May wordt uitgehuwelijkt aan een rijke man met meerdere vrouwen, wordt zwanger en vergiftigt uiteindelijk haar dochter. De boodschap van de film is ook duidelijk: in het rijke milieu van Vietnam in de 19de eeuw zijn vrouwen 2de rangs. Vrouwen krijgen er geen grote cadeaus en hebben als enige taak in het leven baby’s baren waar ook een jongen tussen moet zitten om ‘vrouw des huizes’ te kunnen worden. De film is één grote feministische aanklacht (alleszeggend is dat de grote droom van meisjes is om later een man te worden) waartoe denk ik ook alle symboliek moet worden begrepen zoals de rupsen en vlinders (de meisjes kunnen zich niet ontpoppen/ontplooien tot vlinder) en de eindscene waarin het kleinste meisje haar haren afknipt (ik neem aan omdat ze geen meisje meer wil zijn). Er zit zelfs een lesbische scene in de film. Maar boeiend wordt het niet verteld en ook blijft in het midden of het leven van meisjes in hedendaags (of minder rijk) Vietnam beter is geworden c.q. meer invulling heeft gekregen dus in hoeverre de thematiek van de film nog actueel is.

Al met al deed de film me weinig maar vanwege de mooie beelden geef ik de film een zeer magere voldoende.

De soms adembenemend fraaie beelden van de omgeving overheersen in deze onthaastende film over de onderlinge relatie van drie mooie vrouwen, die ondanks het leeftijdsverschil alle drie getrouwd zijn met dezelfde (oude) man. In de marge een secundaire, tragische verhaallijn over een jongeman die zich verzet tegen een gedwongen huwelijk.

In meerdere opzichten een exotische film. Rustgevend en visueel een feest. Eén * extra voor de cinematografie.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik vrijwel de hele film niet echt goed heb opgelet. Dat lag meer aan mij dan aan de film (zat met een schuin oog op mijn mobieltje te kijken soms). Maar toen was er plotseling de laatste scene, en die greep mij zo aan dat ik het uiteindelijk een indrukwekkende filmervaring vond. Dus, blijf alsjeblieft tot het eind kijken!

Mooi plaatjesboek, met vaak adembenemende beelden, een rustige, zeg maar trage, opbouw van het verhaal en met dat mooie koppie van Nguyen Phuong Tra My hou je het natuurlijk wel een poosje uit. Maar het is zoals De filosoof zegt, veel sfeer, veel onduidelijke symboliek, een quasi erotisch sausje, maar wie nu precies wie is, wie het met wie doet en wie nu precies tot de familie behoort, ik kreeg er geen greep op. Het verhaal blijft vaag, evenals de boodschap van de film, zo er een boodschap is. Niet goed en niet slecht.

Ik was een beetje bang dat dit een ordinaire wraakfilm zou zijn, maar daar bleek in het geheel geen sprake van. Het is meer een stil protest in de geest van "Raise the Red Lantern" en met onmiskenbare invloed (en concrete support ook) van Tran Ang-Hung, met name zijn debuut.