Boss Level (2020)

In coronatijd is het aanbod van leuke films zeer beperkt, dan is "Boss Level" zeker een aangename verassing.

Na "Groundhog Day" is het thema van elke dag sterven en dezelfde dag opnieuw beleven meerdere keren uitgemolken. In "The Edge of Tomorrow" komt Tom Cruise net als in een computerspel steeds terug met meer kennis en vaardigheden. Iets vergelijkbaars overkomt Frank Grillo in deze film. Het begin van de film oogt weinig origineel met de vele herhalingen van telkens het zelfde, gelukkig blijft het plot hier niet in hangen.

De "Boss", een niet zo grote rol, wordt gespeelt door Mel Gibson die met zijn oude kop een behoorlijke schurk neerzet. Hij laat een stel idiote moordenaars aanrukken om de hoofdpersoon om zeep te helpen. De wijze waarop zorgt voor veel hilarische momenten en de actie is absoluut top. Door handig gebruik te maken van zijlijntjes, zoals de gesprekken met zijn zoontje, krijgt het karakter van Frank Grillo en ook het plot net wat meer diepgang.

Hoewel het thema niet origineel is, is de uitwerking dat zeker wel. Een film die binnen het genre toch wel boven het maaiveld uitsteekt!

Fijne verassing dit zeg. De ubercoole Frank Grillo (hallo casting Expendables 4?!?) steelt uiteraard de show. Het herhalingsideeplotje zien we opvallend vaak de laatste jaren. Toch blijft het leuk, al zit de originaliteit hem hier vooral in de humor en grofheid van de film. Regelmatig snoeihard, lekker gore en een fijne editing.

Het slot is daarentegen toch een beetje een anticlimax. Het had fijn geweest als we Gibson hier nog even verder hadden mogen zien schuren. Zonde, kost toch een half punt.

Hoe bizar is trouwens het dat Watts al 52(!) is?

3,5*

“I am Guan Yin, and Guan Yin has done this.”

Een aangename verassing wat ik zelf niet had verwacht. Ik heb zelf nog maar zelden films gezien over terug gaan in de tijd en dan maakt het zo’n zit eigenlijk altijd al wel wat leuker in mijn ogen. Totaal onverwachts ook deze film opgezet overigens, tijdens het bekijken van de ‘Netflix’ homescreen zag ik deze in ‘Trending’ staan en heb eigenlijk niet lang daarna getwijfeld en hem aangezet. Het was eigenlijk voornamelijk de sterrencast die zich heeft gevoegd aan deze film wat mij over de streep haalde maar ook het verhaal sloeg wel aan, het leek me in ieder geval een best leuk concept voor iets wat ik nog niet goed ken.

Met ‘Mel Gibson’ als de slechterik in de film weet hij best een leuke rol neer te zetten, voornamelijk ook wel door zijn oude grijze kop waardoor het nog wat beter over weet te komen en ik vond het een leuke rol van hem. Ook ‘Frank Grillo’ deed het best leuk, een actieacteur die eigenlijk nu pas een beetje begint door te breken, niet wetende dat hij al zesenvijftig jaar oud is wat ik niet had afgelezen. Ook ‘Watts’ deed het aardig in deze film, en wat een lichaam voor haar leeftijd heeft die dame nog. Voor de rest was de cast leuk maar niks bijzonders meer.

De film begon in mijn ogen erg sterk en leuk, met een nog onduidelijk verhaal knallen we er door heen en word het verhaal best luchtig (door middel van een voice over) aan ons verteld, wat het makkelijker maakt om te volgen. Het is niet zo heel moeilijk, we volgen namelijk ‘Roy’ die iedere dag het zelfde beleeft en ons daarmee op reis neemt. We leren zo verschillende tegenstanders kennen maar, waarom precies alles gebeurd is nog onduidelijk. De actie scenes zijn leuk, en dat is ook een pluspunt aan de film. Eenmaal door het leven heen merkt hij dat er steeds meer puzzelstukjes in één vallen en wat er aan de hand is. Zijn ex-vrouw werkte aan een geheime machine die het leven kan loopen en zo terug te gaan en de tijd her te beleven, genaamd ‘Osiris’. Echter wordt het doel van het apparaat op een slechte manier bedacht en moet ‘Roy’ uitzoeken waarom hij in een loop zit en zo een wegbanen om de wereld te redden van zijn ondergang, tijdens deze tocht heeft hij verschillende obstakels die langzamerhand elke poging makkelijker op te lossen zijn.

Toch kent de film echter wel een paar minderheden, het constante herhalen is in het begin leuk maar wordt op een gegeven moment wel wat irritant en saai. De film kakt in het midden volledig in en herpakt zich moeilijk, een lange dialoog met veel informatie is dan wel nodig om de film te begrijpen maar wat irritant geplaatst door ‘Joe Carnahan’. Met zijn twee uur vond ik dat de film na een tijdje wat langdradig begon te worden, zeker op het einde die ook vrij makkelijk en abrupt eindigde, wellicht een knipoog naar een tweede deel?

Vooralsnog heb ik me aardig vermaakt tijdens het kijken van de film, er zitten genoeg komische stukken in en veel scenes moet je zien met een knipoog en vooral niet al te serieus nemen, het is een echte popcorn kraker die sowieso voor de één beter valt, dit moet je echt liggen en ik heb me erg vermaakt, al kende de film hier en daar toch wat schoonheidsfoutjes (zoals eerder genoemd).

3.5*

Och, zeker wel vermaakt met dit nonsens verhaaltje over de zoveelste tijdslus, een thema dat me wel vaak aanspreekt. Totaal niet serieus opgevat, redelijk warrig verhaal waarbij vooral het eerste deel best grappig is. De actiescènes zien er vaak ook goed uit. Het slot komt wel wat onbevredigend over. 6/10

Wat dacht je van Frank Grillo? Die is al 56 en ziet er ook nog steeds fantastisch uit

Wát een verschrikkelijk sléchte film is dit. Het verhaal slap, denk dat het komischer bedoeld was maar helaas. Het einde van de film is een middelvinger naar de kijker, van kleur veranderende ogen en zoek het verder maar lekker uit.

Nee, deze 100 minuten van mijn leven krijg ik nóóit meer terug!

0,5*

Leuke timloop film. Genoten van de heerlijke overdreven actie. Mel Gibson heeft maar een bescheiden rol. 3,5*

Ik vond wel aardig en geslaagd .

Actie en humor ineen ...

Niet vervelend. .. Alleen het einde had wel wat beter gekund

3.5 ***

Best leuk.

Niet dat het idee nou zo vernieuwend is - en overduidelijk ook volslagen onzinnig. Maar het wordt wel netjes uitgewerkt, en de manier waarop is nogal herkenbaar uit hoe dat in spellen werkt waardoor het makkelijk is om de disbelief te suspenden. En ja, de actie is lekker vlot en met voldoende humor, en tussendoor wordt in mooie hapklare brokjes het verhaal een beetje verteld, en de achtergrond met brede stroken ingekleurd. Als enige kritiek daarop eigenlijk dat dat in het begin wat sloompjes gaat.

Grillo en Watts doen het 'best leuk voor hun leeftijd', en dat geldt vanzelf voor Gibson ook wel - eigenlijk een film voor bejaarden, nou ik er even bij nadenk. Maar je ziet het er niet echt aan af.

Jammer wel van het wat al te makkelijke en slappe einde. Of het dan de bedoeling is inderdaad dat er een tweede deel gaat komen? ik ben er nog niet uit of dat nou zo'n goed idee is. Soms moet je tevreden zijn met wat je hebt.

Die tijd die je speciaal hebt verknoeid om je hier aan te melden krijg je ook nooit meer terug

Bof. De humor en de knipoog naar de videogame cultuur vond ik nog het leukst aan Boss Level maar het "stuck in a loop" concept is al lang niet origineel meer (onlangs nog met succes toegepast in Palm Springs) en al zeker niet op de herhalende manier zoals hier getoond wordt. In Edge of Tomorrow was dat allemaal veel beter aangepakt. Het voortdurend rebooten van deze Roy begint na een tijd erg tegen te vallen en het einde vond ik ook maar niks. Zo'n denderend en leuk werkje is dit nu ook weer niet. Leuk is wel om Naomi Watts nog 's te zien.. voor een 50 something is dit echt nog een prachtige vrouw bij wie alles nog goed strak zit

Zoals mijn 16 jarige dochter dan te pas en te onpas zegt “go cry about it”.

Ben er wel benieuwd naar, vandaag of morgen maar eens checken.

"You've been killing me with Adolf Hitler's gun this whole time? What the hell is wrong with you?"

Frank Grillo, waar was je al die tijd? Een kop die je allicht bekend voorkomt, maar die nooit een leading man is geweest. Een blik op zijn acting credits leert dat ik hem onbewust al vaak gezien heb, met name in de serie Prison Break en een terugkerende rol in de Avengers franchise, al kan ik me hem totaal niet meer herinneren.

Deels komt dat doordat Grillo zich pas vrij laat zo'n ruige Gerard-Butler-na-een-avondje-drank-en-drugs look heeft aangemeten. In Prison Break was hij bijvoorbeeld nog keurig gladgeschoren. De Grillo van 2021 ziet eruit zoals je verwacht dat iemand eruit ziet die Grillo heet. Alleen de naam al.

Voor deze rol heeft Grillo zich goed opgepompt. Geen grammetje vet en aderen die op springen staan. Zijn lichaam verraadt wel dat het tot het uiterste is gepusht. Niet zo raar, want Frank Grillo mag volgend jaar 57 (!) kaarsjes uitblazen.

Veel tijd om de gespierde actieheld uit te hangen heeft hij dus niet meer, het is dus maar goed dat hij met BOSS LEVEL meteen zijn magnum opus aflevert!

Want deze film is alles wat ik had gehoopt, en meer. Natuurlijk alle bekende fun van timeloop-films: Groundhog Day, Edge of Tomorrow, de miniserie Day Break of het recente Spring Break: het is altijd een kapstok voor goede grappen en maffe situaties.

Boss Level combineert dit vanaf de opening credits met jaren tachtig 8-bit nostalgie en is één van de weinige, zo niet de enige, film die een uitleg poogt te geven over de oorzaak van de timeloop. Absurde sciencefiction natuurlijk, maar hey, boeiend. Het plezier straalt er vanaf de eerste minuut vanaf en dat gaat onophoudelijk door tot de aftiteling. Mel Gibson speelt een megalomane boef die enigszins doet denken aan zijn rol in Machete Kills, maar dan ingetogener en veel beter.

De scènes met zijn zoon geven het personage Roy Pulver de nodige diepgang en zijn alleen al mooi omdat zijn zoon wordt gespeeld door zijn echte zoon, Rio Grillo. Ook zorgen deze scènes voor de nodige balans in de voortrazende film en raken ze precies de juiste toon zonder overdreven sentimenteel te worden.

Kritiekpunten? Ach. Sommige explosies waren nep, de helikopter was duidelijk gefabriceerd met de computer en bloedspetters leken niet van een vloeistof te zijn gemaakt; het was meer een soort rood poeder dat bij de vele badguys uit hun jasjes spatte. Maar dat kan ook een stilistische keuze zijn. En het einde, nou ja. Ik kan er mee leven.

Dikke fun, pretentieloos vermaak van de bovenste plank. Een film die ik volgende week zo weer zou kunnen kijken.

4,5 sterren

Ik ken die Grillo alleen van de topserie Billions.

Heb me best vermaakt met deze film. Ik vind het dan ook geen straf om naar Frank Grillo te 'moeten' kijken

Het eind vind ik een beetje een anticlimax hier hou ik dus echt niet van.

Onverwacht leuk. Met Frank Grillo als archetypische agent met drankprobleem en Mel Gibson als vilein schmierende superschurk met een absurd plan tot werelddominantie. Maar eerst moet de getergde Roy Pulver een oplossing zien te vinden voor de andere 'minibosses' die om de haverklap opduiken. Een andere bonkige spierbundel naast zijn bed. Een Aziatisch schoolmeisje met een katana. Een moordtweeling in een snelle sportwagen. 'Boss Level' (2021) heeft een lekker energieke videogamestijl waar een zogenaamde 'time loop' vormkrijgt met snelle montages en tijdssprongen, als een soort 'Sisyphus kwelling' waar Pulver steeds opnieuw begint op het meest uitzichtloze punt van zijn avontuur. Een beetje voorspelbaar is 't allemaal wel, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt met het komische aspect van een personage voor wie de dood een soort eindeloze resetknop betekent.

Ik dacht van te voren dat het een matige film zou worden omdat het timecyclus-idee (wat niet bepaald origineel meer is) zou gaan vervelen, maar Boss Level is best een aangename verrassing. De film zit slim in elkaar, mooie beelden, soms een beetje droge humor en het verhaal zeker niet slecht. Mel Gibson blijft ook een baas.

Vermakelijke hollywood pulp met symphatiek hoofdpersoon.

Een time loop film die het vooral van de actie moet hebben, het is prima kijkbaar. Op een gegeven moment begint het wat te slepen maar er zitten ook zeker leuke dingen in zoals het zwaardvechten. Ik had nog nooit van de heer Grillo gehoord, hij doet het aardig. Rest van de cast is ook leuk bezig.

Er wordt in Boss Level absoluut niets nieuws of origineels met het time loop concept gedaan, maar al snel heb je door dat regisseur Joe Carnahan dat helemaal niet eens probeert of wilt. Het draait hier gewoon om luchtige fun en actie, wat de film best wat verfrissende pluspunten oplevert. Frank Grillo is verrassend leuk als de hoofdfiguur, en zijn droge humor en attitude werkt in het voordeel van de film. De andere personages/acteurs komen overigens amper voor; Mel Gibson mag een paar minuutjes wat komen schmieren en Naomi Watts duikt even op, maar het is vooral Grillo zijn film. Dus gelukkig maar dat hij het geheel weet te dragen. De actie is jammer genoeg wat braafjes, maar vermakelijk is het wel. Tegen het einde aan wordt er teveel aandacht gegeven aan wat meer dramatische/emotionele momentjes, en dat werkt dan weer helemaal niét. Dat soort film is het gewoon niet. Voor het grootste deel echter gewoon heel vermakelijk, dus een 3* verdient het wel.

Ik moet de eerste time loop-film die niet leuk is nog zien volgens mij. Niet te verwarren met goed, want dat is deze film uiteraard verre van. Maar de film neemt zichzelf ook niet al te serieus, zo maakt de openingsscène gelijk al duidelijk. Ik vreesde wel even dat de film niet lang leuk zou blijven met dat zwartgallige toontje waar je eigenlijk een betere acteur van Grillo voor nodig hebt, maar dat ging nog wel.

De actie in de film is best amusant omdat het allemaal zo over de top is. De special effects zijn wel erg slecht. Logisch ook als ze een vrij groot deel van de film beslaan. Dit is geen blockbuster. De connectie met retrogaming is overigens wel heel erg dun. Ze hadden dat net zo goed weg kunnen laten. Juist daardoor voelt de film alleen nog maar meer als een berekenend commercieel project.

Er wordt nog een poging gedaan op je gevoel in te spelen met die verhaallijn met Grillo zijn zoon, maar dat is echt te sentimenteel en plichtmatig om indruk te kunnen maken. Zelfs Naomi Watts, toegewijd als altijd, kan daar weinig aan veranderen. Gibson is leuk als bad guy, ook al krijgt ook hij te weinig scènes (maar wel twee monologen). Over het algemeen wordt er overigens teveel gepraat in de film. Er is haast voortdurend een voice-over te horen. Het open einde vond ik aardig. 3.0*.

Deze film van Joe Carnahan is een tijdlusfilm -variant. Het is evenwel zo dat het timeloop-concept soms voor entertainende cinema kan zorgen en dat is hier ook het geval. Zeker als het ook is opgebouwd als een videogame waar je met elke nieuwe poging iets dichter komt bij de eindbaas. De regisseur weet heel slim te spelen met die timeloop. Nadat je één keer de routine van Roy (Frank Grillo) hebt gezien, zal je deze nooit een tweede keer zien. In ieder geval niet op dezelfde manier. Soms zie je een korte montage van stukken van de dag, waardoor je weet wat Roy heeft gedaan om tot het punt te komen waar hij nu is, maar nooit valt de film echt in herhaling. Dat is wel zo entertainend! Naast de oneliners wordt je als kijker ook getrakteerd op een rits van stereotype schurken aka kanonnenvoer. Het is lekker lomp en overdreven en daardoor zeer genietbaar. Ook fijn om Mel Gibson en vooral Naomi Watts aan het werk te zien, ook al hadden ze weinig te doen. Het einde van de film was voor mij een lichte tegenvaller (nu blijken er drie verschillende eindes te zijn?) Prima entertainment!

Nog eens een Groundhog Day film, maar dit keer dan met een link naar een computerspel waarin het hoofdpersonage een level elke keer doorgaat en door beter te worden verder geraakt. Het is vrij onevenwichtig en oogt goedkoop. Ik had in het begin toch wel de vraag wat acteurs als Naomi Watts en Michelle Yeoh in zo'n film deden en Frank Grillo en Mel Gibson leken eerder naar de centen te kijken dan een goed script. Maar het betert wel, toch wat de actie betreft. Echt een topfilm wordt het nooit, maar beter dan eerst gedacht. Leuke popcorn.

Opmerkelijke vermakelijke actiefilm. Niet nadenken, gewoon genieten van de bommen en granaten en de lompe schietpartijen. Meer is het niet.

Frank Grillo is een leuke vent om naar te kijken. Hij is al best op leeftijd, maar ziet er verdomd goed uit. Ik wou dat ik zo'n lichaam had.

Verder is het 'vage' verhaal waar Noami Watts mee bezig is niet belangrijk. Het gaat puur om de humor en actie.

En dan zit je bij deze film echt goed.

Zalige film!

Gewoon goeie actiefilm met ne zalige Frank Grillo.

In deze matige mix van Groundhog Day en Edge of Tomorrow doorloopt Roy Pulver [Frank Grillo] voor de 149e de dag waarop een aantal huurlingen er telkens in slagen hem te vermoorden. In flashbacks krijgen we een (briljante woordspeling-alert) ‘greatest hits’ te zien en ontdekken we hoe en waarom Roy terecht is gekomen in deze vicieuze cirkel. Sleutelfiguren zijn Roys ex-vriendin Jemma [Naomi Watts], een briljante wetenschapper, en Clive Ventor [Mel Gibson], een kolonel met snode plannen. En de aanwezigheid van Michelle Yeoh blijkt uiteraard ook van groot belang te zijn. Komisch bedoelde actiethriller is een vergaarbak van ideeën uit andere films dat wellicht net te verteren zou zijn geweest met charismatische hoofdpersoon met gevoel voor komedie. En Frank Grillo is zeker geen Dwayne Johnson!

Boss Level

Weer een lekkere actiefilm met Frank Grillo! Frank zit in een loop net als in Groundhog Day, alleen dit keer proberen verschillende huurmoordenaars hem te vermoorden. Hoe en waarom moet hij uitvogelen. Deze film heeft echt veel actie en Grillo speelt zoals zo vaak top. Het einde viel helaas wel een beetje tegen.

3,5 sterren.

Beetje kinderachtig en ik was er na 5 minuten eigenlijk al wel klaar mee, maar de film houdt wel goed zn eigen stijl en plotje aan en dat maakt het toch wel weer vermakelijk.

Ook leuk om Mel Gibson geloofwaardig als een fascistische sociopaat te zien, aangezien hij dat in het echt ook is.

een beetje rare actie film in het begin moest wel vragen stellen de waarom hij telkens word vermoord maar dan naar het einde toe begin je het zo wat te snappen maar ik kan deze toch niet in de categorie zetten van thriller want ik denk dat we als je de film bekijkt toch eigenlijk meer moet zegen een actie komedie dat is wat ik zo een beetje zie en dus zeker geen thriller maar vond hem wel goed Gibson begint ook zijn jaren te krijgen en word net als de meeste oude acteurs ook al wat grijs maar oke toch al wel een tijdje geleden moet ik zeggen dat ik hem nog goed vond ook niet zijn beste film maar ja we kunnen niet alles verlangen. toch vind ik hem 3.5 sterren waard