Meeting Gorbachev (2018)

Niet eens zo'n bijzondere of vernieuwende documentaire. Het biedt niet meer dan dat Werner Herzog driemaal in gesprek gaat met oud-president Michail Gorbatsjov. Eromheen is wat archiefmateriaal gezocht om het vertelde te visualiseren. Enkele hooggeplaatste figuren (politici, hoofden van inlichtingendiensten) contextualiseren de rol die Gorbatsjov heeft gespeeld in de toenadering tussen de Sovjet-Unie en het westen. Voor de wereldschokkende onthullingen hoef je deze documentaire ook niet te zien, want Herzog legt hem nu niet bepaald het vuur na aan de schenen. Heel even wordt er gezinspeeld op hoe Poetin de verhoudingen uit de koude oorlog weer doet herleven, maar het blijft bij een oppervlakkige analyse. In die zin is 'Meeting Gorbachev' (2018) een hagiografie over de mens en zijn politieke nalatenschap. Toch is het een aanstekelijke documentaire omdat de persoonlijkheden van zowel Herzog als Gorbatsjov zo op de voorgrond komen. Het is aandoenlijk knullig hoe Herzog stottert en hakkelt als het besef doordringt wat deze gigant heeft betekend voor zijn eigen leven en carrière. De filmmaker laat soms zelfs z'n kenmerkende pretenties varen wanneer hij merkt dat ze stuklopen op een geïnterviewde die er niet bevattelijk voor is.

Gorbachev is een bijzonder interessant persoon, die een sleutelrol heeft gespeeld in wellicht de belangrijkste gebeurtenissen van de vorige eeuw.

En dat komt er dan maar nauwelijks uit in het interview. De archiefbeelden met uitleggende voice-over zijn eigenlijk veel interessanter dan het gesprek met Herzog, en na afloop had ik niet het gevoel dat ik iets te weten was gekomen - niet over de historie, niet over de rol van Gorbachev daarin, en ook niet over de persoon Gorbachev.

Toch wel wat teleurstellend, dus. En een behoorlijk gemiste kans vind ik ook - als je het al voor elkaar krijgt om zo iemand te spreken, dan is het toch wel jammer als je er maar zo weinig uit krijgt.