Miss Bala (2019)

Eindelijk eens kans om 2 filmversies van een zelfde verhaal achter te kijken en de uitkomst mag nauwelijks verrassend zijn: deze Amerikaanse remake is 1 lange poging om onrecht te doen aan het origineel.

Het begint al goed. Gloria is geen ingetogen, jonge vrouw uit een Mexicaanse achterstandswijk want daar kan geen Amerikaan zich mee identificeren. In de 2019 versie is ze een hippe tante met een eigen auto die geld heeft voor cadeautjes. Tot zover het sociaal engagement. De film is nog geen 5 minuten oud of ik bevind me alweer in een standaard USA microwave gezin.

Waar de versie uit 2011 een betoverende beeldtaal hanteert wordt in de deze versie alles tot de gebruikelijke in your face hamburger. Ze zouden ook eens verrassen die Amerikanen. Alhoewel: even later blijken potverdrie zowel Gloria als de bendeleider Amerikanen te zijn!! Het moet niet veel gekker worden. En hey! ook de bendeleden zijn Amerikanen geworden. Geen stinkende, slecht geklede Mexicaanse moordenaars maar een soort hippe, goed geknipte jongensband. Het mag er kennelijk niet te realistisch uitzien en het maakt de film totaal ongeloofwaardig.

Gina Rodriguez doet enorm haar best maar haar overacting haalt het niet bij het prachtige ingetogen verdriet van Stephany Sigman. Het wraak-einde van de film is een serieuze ode aan de slechte smaak. Iedere integere, creatieve uiting zou voor dit soort downgrading moeten waken en ik kan me voorstellen dat Gerardo Naranjo er buikgriep van heeft gekregen.

De 2011 versie is een integere, sociale aanklacht tegen onrecht en geweld. De 2019 versie skipt het onrecht en gebruikt het geweld om mensen naar de bioscoop te lokken. Maar veel verder dan een goedkope actiefilm komt het niet. Overbodig.

De bewering dat deze actiefilm een remake is van de gelijknamige Mexicaanse misdaadfilm uit 2011, is maar ten dele waar. Daar waar het origineel binnen een sociale context het beeld schetst van een wanhopig op overleven gerichte vrouw, die zich op het verkeerde moment op de verkeerde plaats bevindt, is de Amerikaanse versie eerst en vooral een keiharde gangsterfilm met een hoofdpersonage dat uiteindelijk zelf de vereffening voor haar rekening neemt. Want zo doen ze dat nu eenmaal in Hollywood.

Goedkope actiefilm vol met overacting en een verhaal dat totaal van de pot gerukt is en totaal niet geloofwaardig. Denk dat het doelpubliek eerder puberende tienermeisjes is.

Aardig misdaad drama, maar niet meer dan dat. Het verhaal is matig en wat ongeloofwaardig. De makers nemen het ook allemaal wat erg serieus. De uitwerking is redelijk. Er zitten wel wat actiescenes in, maar het genre is meer een misdaad drama dan actiefilm, verwacht dus geen tweede Colombiana. Het acteerwerk is matig. Verder ziet de film er verzorgd uit met mooie camerabeelden. Krappe voldoende. 2.5/3.0

Aardige 'girl power' film die zinspeelt op een sequel als ik het einde bekijk. Verhaal over een meisje dat aardig weet te overleven in een Mexicaans misdaad syndicaat.

Geen topfilm met een diepgaand plot, geraffineerde karakter uitwerkingen en een top scenario maar ook niet echt bagger, heb me best wel vermaakt in het bekijken op een zaterdagavond.

“You're not listening to me. I'm an American citizen. I know my rights! I want to be taken to the US embassy!”

Redelijke thriller/actiefilm. Rodriguez doet het goed en vooral de verandering die ze doormaakt, van vrolijke en naïeve vrouw tot slimme en krachtige actieheldin, wordt door Rodriguez overtuigend gebracht. Voor de rest is Miss Bala weinig bijzonder, en vooral het gebrek aan spanning en een matig script doen de film de das om. Dit is een dertien in een dozijn actiefilm, en zelfs het acteerwerk van Rodriguez kan daar niets aan veranderen.

Boom Boom Pow

Als 16 jarige had ik Miss Bala ongetwijfeld fantastisch gevonden. Alle elementen die ik nodig had zaten er namelijk in: een prachtige hoofdrolspeelster, en leipe gangsters die met granaatwerpers op politieagenten schieten.

Vandaag de dag is dit echter niet meer genoeg voor mij. Plotwise moet het verhaal ook goed in elkaar zitten en hier ligt het er allemaal veel te dik bovenop. Dit is zo'n Amerikaanse film die zich hoofdzakelijk in een ander land afspeelt, maar waarbij bijna iedereen perfect Engels spreekt. Zelfs wanneer de hoofdrolspeelster in meerdere gevallen gewoon in het Spaans met ze probeert te communiceren. Daarnaast is de aanwezigheid van de DEA ook lekker eendimensionaal en alleen in het script verwerkt om het plot verder voor te stuwen. Want hoe ongeloofwaardig is het bijvoorbeeld om een informant midden in een vuurgevecht aan haar lot over te laten?

Mijn verwachtingen waren op voorhand al niet hoog, en het origineel heb ik nooit gezien waardoor ik geen vergelijkingsmateriaal had, maar de remake is ongeveer wel wat ik ervan verwacht had. Een typische Amerikaanse remake die snel in elkaar geflanst lijkt om er snel geld mee te kunnen verdienen. Soms kun je positief verrast worden en komen lage beoordelingen niet met je eigen mening overeen, maar in dit geval komen ze aardig in de buurt. Met verstand op nul kan dit voor sommige mensen nog wel enigszins genietbaar zijn, maar hier vooral niet aan beginnen als je op zoek bent naar enige diepgang en geloofwaardigheid.

2,5*

Niet slecht ... Ik heb het Mexicaanse origineel niet gezien maar kan me wel voorstellen dat dit een blitsere, opgesmukte remake is met meer nadruk op spektakel. Ik zou dit niet helemaal afschrijven. Waar sommigen het over hebben als ze over "geweld" spreken is me een compleet mysterie, want de film kent eigenlijk vrij weinig actie; wel waren er een aantal spannende momenten. De nadruk ligt op de dubbelzinnige relatie tussen Gloria en de kartelleider en net daar kon meer uitgehaald worden bijvoorbeeld een geveinsde romance. Een scène waarin Gloria een chip in een willekeurige telefoon steekt en ontdekt dat de telefoon toebehoort aan een jonge vrouw die ze net als haar gegijzeld wordt vind ik dan wel goed gevonden. Een redelijke film dus, met Rodriguez die op haar plaats aanvoelt, maar kon met gemak nog sterker.

Regisseuse Catherine Hardwicke brengt een aardige combinatie tussen een grote variatie aan genres, zonder er specifiek eentje te kiezen als hoofdgenre. Dat maakt van Miss Bala gelukkig juist een doeltreffend volle film met genoeg insteken om het plot voorwaarts te duwen, waartussen Gina Rodriguez overtuigt in de hoofdrol. Haar relatieontwikkeling met Ismael Cruz Cordova oogt wat onafgemaakt, maar ze doet het zonder meer keurig in een verschijning die best veel van haar kwaliteiten eist. De actiescenes zijn wat te kort voor een blijvende indruk en de finale gaat te ver buiten de bocht in vergelijking met het geloofwaardigere restant van de film, maar Miss Bala vormt een redelijk kwalitatief eindresultaat. Hardwicke doet zich er echter wel goed aan met meer durf te dirigeren voor haar volgende film, zodat het ook wat beter weet te onderscheiden.