I Still See You (2018)

Vermits ik niet tot 29 november kon wachten en I Still See You al online gelekt is, toch maar eens bekeken. Ik was dan ook dusdanig onder de indruk van Scott Speer zijn vorige film Midnight Sun. Helaas kan deze film gebaseerd op het boek Break My Heart 1000 Times van Daniel Waters hier niet tegenop. Daarvoor is de film een beetje te cheesy bij momenten en vond ik het ook niet altijd goed uitgewerkt. Ik vraag me ook af wat er met Bella Thorne haar haar is gebeurd, echt lelijk imo. Het coolste van de film is het concept over remnants, overleden mensen die in The Event zijn "gestorven" en als een soort van hologram zijn achtergebleven. Deze hologrammen lijken zich steeds te herhalen en niet te variëren. Of is er toch meer aan de hand? Dit kan je ontdekken in de film.

Op het einde kent de film nog een leuk twistje en vond ik het plot ook redelijk uitgelegd. Belangrijk in een Scott Speer film is de soundtrack, dewelke ik weer erg kon appreciëren. Desondanks vond ik het net iets te Young Adult om hier echt van te kunnen genieten en was de chemie tussen Richard Harmon en Bella Thorne niet helemaal wat het moest zijn. Kleine tegenvaller dus.

12+-horror is geen horror, zoveel blijkt wel weer uit deze zwak geacteerde, matige thriller. Het feit dat deze film bedoeld is voor tieners mag geen excuus zijn om een scenario vol gigantische plotgaten en inconsistenties, maar zonder verrassingen te verfilmen. Het is niet zo moeilijk om te raden hoe de vork in de steel zit, maar het ergste is dat de pogingen tot suspense en spanning volledig mislukken. Bella Thorne en Richard Harmon beschikken over nul charisma en slaapwandelen zich door de slappe twist naar het melodramatische einde van een verhaal dat de moeite van het vertellen amper waard is.

Vanavond in de bios gezien. Best een leuke, spannende film. De film moest het vooral hebben van de effecten, zoals het wegvagen van de geesten. Begon met horror- elementen, maar ging over in een thriller. Weet dus niet waar de film onder geschaard moet worden. Geen hoogvlieger, maar wel een origineel concept ? Was best een bezoekje aan de bios waard. Volgend jaar miss naar The Prodigy, kwam voorbij in het voorstukje ?

The Event took people we cared about,

but it also left a part of them behind.

Remnants.

Toen ik een tijdje geleden “Shovel Buddies” had gezien, hield ik me voor om het item “Films kijken waar Bella Thorne in meespeelt” aan mijn to-do lijst toe te voegen. Nu moet ik wel toegeven dat ik ondertussen zo’n groot aantal to-do lijstjes heb, dat ik er bijna mijn zitkamer mee kan behangen. Kortom, veel woorden maar weinig daden. Tot mijn genoegen zag ik aan het begin van de film dat ze ook in “I still see you” meespeelde. Het enige waar ik wel van schrok, was haar verschijning. Niet zo’n guitige, frisse en bloedmooie verschijning zoals in de eerstgenoemde film. Wel een alternatief uitziend en rond zich heen trappende goth-chick met ravenzwart haar en stevige stappers aan haar voeten. Zo’n type dat je tegen komt in een met rook en boenkende doemmuziek gevulde pub. Het enige wat ontbrak was een piercing door haar wenkbrauw en onderlip.

En toch kon je doorheen de mascara een glimp opvangen van dat lieftallig gezicht met die fonkelende ogen. Zelf was ik ook zo’n alternativo in lang vervlogen tijden en heb ik me meermaals ingelaten met meisjes die er zo uitzagen. Maar geloof me. Er zaten nogal wat vogelverschrikkers tussen die de dikke laag make-up gebruikte als camouflage. Bella Thorne daarentegen blijft een ravissante verschijning. Misschien dat haar lippen er nogal botox-behandeld uitzien. Maar verder is het een hoogst appetijtelijk ogende jonge dame. Vooral als ze in T-shirt bh-loos rond paradeert. Maar genoeg over Bella Thorne. Er is ook nog de film. Net als in “Shovel Buddies” krijgen we hier te maken met gestorven medemensen. En hiermee wordt Veronica (Bella THorne) in haar dagelijks leven geconfronteerd. En niet alleen zij maar wereldwijd zien mensen de slachtoffers van een wetenschappelijk fiasco waarbij een labo implodeerde. Een implosie die mensen binnen een kilometers grote straal deed verdwijnen waarna ze als holografische beelden verschenen in de maatschappij. Zo’n beetje als de schaduwen die achterbleven van de mensen die aanwezig waren in Nagasaki en Hiroshima toen de atoombom viel.

Het zijn dus geen fenomenen zoals Cole kon zien in “The Sixth Sense” of Thomas in “Odd Thomas”. Daar waren het geestverschijningen. In “I still see you” zijn het gevisualiseerde herinneringen die dagelijks op regelmatige tijdstippen verschijnen en steeds dezelfde routine uitvoeren. Totdat je ze aanraakt en ze met een plofje terug verdwijnen. Het zijn onveranderlijke verschijningen zonder bewustzijn die geen invloed hebben op het dagelijkse samenleving. Tot er eentje verschijnt in de badkamer waar Veronica zich staat te douchen (Ja hoor!) en haar waarschuwt voor een levensbedreigend, naderend onheil. Daar zit dan wel de gelijkenis met de eerder genoemde films. Namelijk dat entiteiten uit het hiernamaals het hoofdpersonage waarschuwen dat er iets staat te gebeuren. In ieder geval zijn deze verschijningen een onderdeel van de huidige maatschappij. Er wordt zelfs les gegeven over “remnants” zoals ze genoemd worden. Overblijfselen uit het verleden. Het enige wat ik niet begreep, was de aanwezigheid van personen uit een ver verleden.

Ik voeg “I still see you” toe aan het rijtje horrors voor tienermeisjes. Het is zeker niet bibberen en huiveren bij zulke films (zoals in “Happy Death Day” of “Before I fall”). Verwacht dan ook geen tienermeisjes die gillend de zaal verlaten. En men heeft ook voor een beetje romantiek gezorgd zodanig dat dit doelpubliek ook een beetje kan wegdromen. In eerste instantie verwachte ik een spannende film met paranormale gebeurtenissen en spookachtige gebeurtenissen. Achteraf gezien is het een soort Nancy Drew-achtige film waarbij Veronica met de hulp van medestudent Kirk (Richard Harmon), die belangstelling toont voor de “remnants”, het mysterie van een zogenaamde seriemoordenaar tracht op te lossen. Ondanks dat er soms prachtige beelden te bewonderen vallen en je het verhaal hoogst origineel kan noemen, valt het al bij al tegen. De aanvang was veelbelovend. Maar naarmate de film vorderde werd het allemaal nogal oppervlakkig. En wat de uiteindelijke uitkomst zou zijn, kon je eigenlijk al vrij vroeg raden. Het is inderdaad iets voor tieners die bij het bekijken angstig dicht bij elkaar kruipen. Voor mij was het net zoals een politiek debat bekijken. Altijd hetzelfde en niets speciaals.

2.5*

Interessant origineel verhaal met een leuke Bella Thorne, maar echt spannend wordt het eigenlijk niet. Vooral naar het einde toe wordt het allemaal wat zoetjes en vlug uitgewerkt. 5/10

Sterk concept en de film kent een spannende opbouw, maar op gegeven moment begint de young adult-aanpak van het geheel een beetje tegen te staan. Zeker wanneer de voorspelbaarheid van de plot toeneemt. Jammer, want er zijn veel geslaagde momenten, vooral visueel. Een beetje een gemiste kans derhalve, alhoewel de film het aankijken zeker waard is.

Dode echo

Het gebeurt me niet vaak, maar I Still See You was eigenlijk niet de film die ik verwachtte te zien. Dat bedoel ik letterlijk, want ik dacht eigenlijk All I See Is You binnen te krijgen en ik heb me blijkbaar van titel vergist. Nu dat is op zich nog geen probleem aangezien het soms wel eens interessant kan zijn om je te laten verrassen door een film. Kostuumdrama's zijn het enige wat ik nagenoeg nooit kijk en daar leek deze in ieder geval niet onder te vallen. Laat maar komen dus!

Het resultaat is echter maar zozo. I Still See You is de zoveelste in de rij van Young Adult films, maar waar bijvoorbeeld een Maze Runner echt nog wel zijn charme heeft, is deze eerder van het dertien in een dozijn niveau. Het uitgangspunt is nochtans interessant te noemen, maar de verplichte twist (is er nu echt iemand die bij de introductie van Bittner niet doorheeft dat hij wel heel positief wordt neergezet, je voelt al vanaf de eerste seconde aan dat hij er iets mee te maken zal hebben..) is veel te voorspelbaar en ook de interactie tussen Veronica en Kirk had wel wat beter gemogen. Het is juist de relatie tussen zo'n twee hoofdrolspelers waar dit soort film mee valt of staat en je krijgt nooit echt het gevoel dat ze effectief iets in elkaar zien. Sowieso vreemd hoe sommige bijrollen opeens nagenoeg geruisloos uit de film verdwijnen, die beste vriendin van Veronica is daar een goed voorbeeld van. Verder een film die dus een leuk idee heeft en dat op zich visueel ook nog wel tof weet te brengen.

Vooral het stukje in de No-Go zone waar Veronica en Kirk op het pad komen van Dr. Steiner is nog wel leuk gedaan en ook die droomsequenties geven het nog wel een extra touch. Het minste wat je trouwens over regisseur Scott Speer kunt zeggen is dat hij een bezige bij is. Begonnen als regisseur in 2012 met een zoveelste deel in de Step-Up saga en dan ineens in 2018 met maar liefst 3 volwaardige speelfilms afgekomen. In I Still See You wordt hij herenigd met Bella Thorne die hier opnieuw de hoofdrol voor haar rekening mag nemen. Ze krijgt een gothic look, mag met een pikzwarte pruik rondlopen en heeft de nodige daddy issues maar is overduidelijk wel de sterkste schakel in de film. Dan is het jammer dat Richard Harmon haar niet naar een nog hoger niveau kan tillen. De chemie tussen beiden ontbreekt bijna over de gehele lijn en ook de bijrollen stellen niet bijzonder veel voor.

Weliswaar tof om eens te zien en dat is vooral dankzij het originele uitgangspunt, maar verder is dit perfect inwisselbaar met talloze andere films. Thorne houdt dit nog een beetje overeind, alsook een aantal visuele spielereien, maar misschien moet Speer in het vervolg zich terug op één film concentreren in plaats van er 3 tegelijkertijd te maken.

3*

Mwa.

Speer is wel een echte young-adult regisseur als ik naar zijn films op MM kijk. Momenteel is dit de derde die ik van hem zie en ook hier focust hij zich een beetje op young-adult. Alleen nu niet echt in een high-schoolomgeving, maar in een geestenomgeving. Aparte, maar interessante combinatie.

Thorne mocht de hoofdrol spelen, en het zou ook niet haar eerste rol in dit soort films zijn. De look die ze heeft gekregen vind ik overigens belachelijk. Niet om de uitstraling zelf, maar gewoon omdat de pruik zo duidelijk is. Daarnaast lijkt het alsof ze gewoon heel erg moest opvallen tussen de rest. Qua acteren is het wel oké, niet meer niet minder.

De overige crewleden doen ook hun best, maar enkelen hebben nog te veel last van de zenuwen. Visueel ziet het er voor de rest best solide uit. De gehele omgeving is vaak leuk versiert en de film voelt ten alle tijden modern aan. Geen ouderwets gebrabbel, gewoon lekker hedendaags.

In het eerste half uur is de film op z'n best omdat je dan nog niet helemaal de richting kan ontdekken. Eenmaal de young-adult wat meer uit z'n schulp komt is het snel duidelijk wat er komen gaat. Maar het eerste half uur kent mooie versiering, degelijke CGI en een nog best verdienstelijke sfeer. De apartheid van het verhaal draagt daarnaast ook bij.

Uiteindelijk begint het voorspelbaar te worden en vanaf dat moment verliest de film zijn kracht. Het verhaal begint minder te boeien en de lijn begint steeds transparanter te worden. Het werkt richting een wat flauwe climax toe waarvan de twist ook snel uit de doeken wordt gedaan als die geest "Run" op de spiegel schrijft.

Het concept is best leuk bedacht en visueel is er niks mis met de film. Eenmaal de film vordert begint het alleen veel te voorspelbaar te worden en is er van de sfeer weinig meer over. Het zal me ook niks verbazen als dit een boekverfilming is. Alle fundamenten daarvoor zijn zowat aanwezig.