Sierra Burgess Is a Loser (2018)

Buzzfeed-film. ''Hippe'' thema's zoals body positivity, geaardheid, sociale status en moderne 'problemen' zoals catfishing staan centraal in dit (luchtige) romantische highschool drama. Sierra (Purser, bekend van Stranger Things) is het lelijke eendje, haar beste vriend is gay & black (RJ Cyler, bekend van Me and Earl and the Dying Girl / Power Rangers), Sierra zal moeten samenwerken met haar grootste tegenpool: de knappe en populaire cheerleader... om haar grote liefde te veroveren: de quarterback die óók nog eens inhoud blijkt te hebben! (Noah Centineo, te zien in een andere soortgelijke Netflix-film To All the Boys I've Loved Before). Zo vinkt het aardig wat clichématige hokjes af, maar ergens zit ook wel een aandoenlijke en oprechte kern.

Ik kan het kort houden. Ik vond hem wel te doen. Beetje voorspelbaar en cliché hier en daar, dat wel. Vooral het eind had wel iets minder 'happy' gemogen. Ook zien we Noah Centineo weer, die de laatste tijd vaak opduikt in films en series. Maar ook dat is positief, denk dat hij voor veel mensen de reden is om te kijken (en terecht, want hij toch best een goed acteur en ziet er niet bepaald slecht uit).

Vraag me toch wat dat gedoe met poëzie in Amerikaanse films altijd is. Mensen ratelen allemaal Shakespeariaanse zinnen op en leerlingen moeten altijd gedichten oplezen in Amerikaanse klassen. Hebben ze ook nog normale lessen? Bij biologie kijken ze alleen maar door microscopen heen of moeten ze beesten ontleden. En bij scheikunde doen ze altijd experimenten door verschillende vloeistoffen te mixen.

Heb gewoon zo'n idee dat dit mega ver van de realiteit af staat. Niet zozeer een kritiek op deze film, maar het haalt mij altijd gelijk uit een film als dit soort dingen voorbij komen.

Desalniettemin een lief filmpje dat nergens uitblinkt of iets origineels doet, maar alles netjes binnen de lijnen invult. Het gaat nergens de mist in en ondanks de clichés die ik hierboven heb genoemd blijft dat high school sfeertje stiekem toch een guilty pleasure om naar te kijken. Komt misschien ook doordat de cast oprecht overkomt en de standaard hysterische gay friend zelfs redelijk ingetogen gespeeld wordt.

3,0*

Bij die scènes met dat app-verkeer acht ik: bestaat er niet een film rond Tinder-dates? Daar zou toch ook wel iets leuks mee gedaan kunnen worden? Verder typisch zo'n Netflix-filmpje op de high school. Echt door de ondergrens zakken doen ze niet, maar het is ook niet echt opzienbarend. Vooral alle uitvergrotingen en clichés storen echt wel. Zo krijg je weer het mooie meisje dat een bitch is en toch wel lief blijkt te zijn en meer van die onzin. Is het moeilijk dat allemaal wat subtieler te brengen? Want in de kern is dit best een leuke film, redelijk gespeeld, mooi geschoten en een hele fijne soundtrack eronder. Maar ook iets te lang waar het gebrek aan bijzondere inhoud dan tegen gaat werken. 2,5*.

Aardige film waarin een meisje zich via de telefoon voordoet als het mooiste meisje van de klas. Niet bepaald een origineel gegeven, maar deze ouderwets aandoende highschool-film is verder wel goed uitgewerkt. Vooral de twee tegenovergestelde hoofdpersonages worden minder oppervlakkig neergezet dan je misschien zou verwachten. Met gemak 3.0 sterren.

De filmmakers hebben het plot net iets te ingewikkeld willen maken. De film had veel luchtiger en vlotter moeten zijn. Het degelijke acteerwerk van de beide protagonisten ten spijt een matige romcom derhalve. De films, waarin "moeder" Lea Thompson in de jaren 80 zelf een tiener speelde, zijn veel beter te pruimen.

Sierra Burgess Is a Loser

Aardige tienerfilm. Het is altijd wel een opgave om je hoofdpersonage onsympathiek te maken, maar er tegelijkertijd wel voor te zorgen dat de kijker uiteindelijk toch juicht als het hoofdpersonage op het laatst haar grote liefde in de armen valt (of iets soortgelijks). Dat vraagt veel van een actrice, en Purser doet haar best.

Maar Sierra Burgess gedraagt zich wel heel erg als een narcistische en verwende prinses, en het einde was voor mij dan ook niet echt geslaagd. Dat ligt niet aan het acteerwerk, want onder andere Cyler, Centineo en Froseth (prachtige actrice) doen het goed, en ook audiovisueel ziet het er allemaal aardig uit. Maar wat er voor de rest met Sierra gebeurd kan me eigenlijk weinig schelen, en dat is toch wel een probleem.

Braafje.

Een wat typerende high-schoolfilm die met wat standaard probleempjes komt en ook niet bepaald zijn best doet om hier nog bijzonder mee uit de hoek te komen. Ik bedoel, het "ik-doe-alsof-ik-iemand-anders-ben" hebben we echt wel vaker gezien. Ik wel in ieder geval.

High-school gaat er echter altijd wel vlot in bij mij en daar is deze ook zeker geen uitzondering op. Het is echter een beetje jammer dat ik precies het einde al een beetje kon raden na enige tijd, om nog gelijk te hebben ook. Hier is het zelfs allemaal nog iets meer zonneschijn-en-eenhoorns.

Purser doet het wel goed voor de rest, bij emotionelere scenes vliegt het weleens de bocht uit. Maar qua acteren doet ze het wel goed naturel. Ik vond Froseth echter nog net wat beter. Die heeft ook de juiste uitstraling voor de rol. Centineo is ook zeker niet verkeerd. Ook Cyler II vond ik best goed.

Film kent echter buiten het acteerwerk om niet veel hoogtepunten. Hoofdpersonage is ook eigenlijk geen boeiend personage. Ik heb het ook niet zo voor met de wat arrogantere typetjes als hoofdpersonage. Het moet natuurlijk een indruk geven dat je pesters niet moet geven wat ze willen, maar het maakt de film er niet boeiender op helaas.

Enig inlevingsvermogen in het leven van de personages was er ook niet bepaald. Allemaal zijn ze nogal standaard en het drama in de omgevingen van de karakters worden niet al te indringend gebracht. Karakteropbouw is ook niet om van op te kijken en is de vriendschap tussen Froseth en Purser nogal slordig en afgeraffeld opgebouwd.

Nogal een happy-slotfase die net wat te lui is uitgewerkt en daardoor niet bepaald de impact heeft die het wil hebben. Wel erg vlot verteld, bij vlagen best geinig en goed geacteerd. Daardoor ken ik de film nog wel credits toe.

Niet best. Een film à la Cyrano de Bergerac maar dan met highschool tieners. En met in plaats van een kansloze man een kansloos meisje in de hoofdrol. Hoe origineel. De film doet alle dramaturgische clichés aan en volgt het bekende lijntje met wat strubbelingetjes die heel gewoon naar een happy end leiden. Een eigen identiteit heeft de film niet en heel boeiend is de film dan ook niet.

Ach, in het begin is het allemaal nog wel aandoenlijk. Het nerdy hoofdpersonage Sierra slaagt erin om met opgewekt acteerwerk sympathie op te wekken en is eigenlijk best een leuk personage met een zekere finesse. Haar entourage is dan weer erg stereotiep ingevuld en een stuk minder boeiend. Haar beste vriend is zwart en homoseksueel, dekt daarmee heel geëngageerd meteen twee minderheden af en is de amusante oppervlakkigheid zelve. Verder figureren de gebruikelijke verwende cheerleadende krengetjes en is er natuurlijk de prince charming waar Sierra haar zinnen op heeft gezet. Oppervlakkig geschetste figuren die weinig interessant zijn.

Sierra Burgess is a Loser is een film met sympathieke momenten in een fantasieloos verhaal met fantasieloze karakters. Daarmee is alles wel gezegd.