Fear in the Night (1947)

Film Noir. Als er een filmgenre is waar ik maar geen genoeg van kan krijgen dan is het wel de klasieke film noir. Tot nu toe heb ik nog geen slechte noir gezien, en ook Fear In The Night is spannend en goed.

Vince Grayson, een bankbediende, heeft een wel erg realistische nachtmerrie, waarin hij (in een kamer vol met spiegels) in een gevecht verwikkeld raakt waarbij hij een man vermoordt. Eenmaal wakker vindt hij steeds meer dingen (een sleutel en een bloedvlek) waarvan hij begint te twijfelen of het wel een nachtmerrie was. Zijn zwager, een detective, gelooft hem niet, maar zodra er meer waar blijkt te zijn aan het verhaal denkt hij dat er inderdaad een moord is gepleegt en dat Vince mischien wel schuldig is.

Zoals het een goede noir betaamt blijft het lang vaag, en krijg je pas tegen het einde een idee wat er nou precies is gebeurt. Met goed acteerwerk, goede “droomscenes” en een spannende ontknoping. Alleen jammer dat de DVD van een beroerde kwaliteit is. Nou maar hopen op een betere release.

ps: In 1956 werd hetzelfde verhaal opnieuw verfilmt met Edward G. Robinson en Kevin McCarthy in de hoofdrollen.

Een kleine 20 jaar voor hij wereldfaam verwierf als Dr Leonard McCoy in Star Trek, maakte DeForest Kelley zijn speelfilmdebuut in deze sfeervolle neo-noir. Hij speelt Vince Grayson, een man die een verschrikkelijke droom heeft waarin hij een voor hem onbekende man wurgt. Wanneer hij ontwaakt lijk het alsof de nachtmerrie fysieke sporen heeft achtergelaten die hem doen vrezen dat hij misschien wel écht een moord heeft gepleegd. Hij roept de hulp in van Cliff Herlihy [Paul Kelly] die aanvankelijk bijzonder sceptisch is.

Een mooi gefilmd, goed gemonteerd, sfeervol verhaal dat weliswaar een tikje vergezocht is, maar ondanks zijn beperkte budget intrigerend genoeg is om 70 minuten je aandacht vast te houden.