Five Feet Apart (2019)

Mooie film, geeft weer veel stof om over na te denken.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Ga er lekker voor zitten

De laatste tijd kijk ik weinig tot geen films. Maar toen ik las dat Five Feet Apart zou verdwijnen van Prime Video, ben ik er op één van mijn vrije dagen even lekker voor gaan zitten. En mensen, het is lang geleden dat ik zoveel tranen heb gelaten bij een film. Zorg dus dat je genoeg tissues bij de hand hebt!

Five Feet Apart

Five Feet Apart gaat over Stella. Stella heeft CF (Cystic Fibrosis). Dit betekent dat ze veel tijd doorbrengt in het ziekenhuis en te allen tijde minstens zes voet bij andere CF-patienten uit de buurt moet blijven (in de gewone samenleving inmiddels helaas ook bekend als ‘anderhalve meter’). Een cru gegeven gezien het juist haar lotgenoten zijn waar ze veel tijd mee doorbrengt en een band mee opbouwt. En dan ontmoet ze Will, die een nog bijzonderdere vorm heeft van CF en daardoor extra gevaarlijk is voor Stella.

Ze zijn elkaar tegenovergestelden. Waar Stella tot op het obsessieve af zich houdt aan routines en voorschriften, slaat Will gerust eens over. De aantrekkingskracht wordt echter groter en groter en de lijn tussen afstand moeten houden en geen afstand willen houden wordt steeds vager. Romeo & Julia, maar dan compleet anders.

Boekverfilming

Five Feet Apart is een boekverfilming. Helaas zijn er zoveel boeken dat ik nooit alles zal kunnen lezen, dus heb ik dit keer alleen de film gezien. Voordeel hiervan is dat ik niet ga zitten vergelijken en dus ook niet kan opmerking wat ik niet goed vindt aan de verfilming. In plaats daarvan heb ik volledig kunnen genieten. Hier en daar vroeg ik mij wel af of ze wel een compleet realistisch beeld schetsen van de ziekte en ziekenhuizen (ik denk van niet), maar wanneer je daar niet te lang bij stilstaat overheerst vooral het de kracht van het verhaal tussen Stella en Will. Stella’s vlogs zijn een verbindmiddel. Zowel voor de twee hoofdpersonen, alsook voor de kijker die mogelijk weinig tot niks van CF weet. Al weet ik hierdoor helaas ook niet of al deze medische informatie kloppend is.

Goed gecast

De personages in Five Feet Apart zijn goed gecast. In de zin van een boekverfilming kan ik dit niet beoordelen, maar in de zin van acteerkunsten wel. Ze weten je het verhaal in te zuigen en enorm met ze te laten meeleven. Altijd maar die afstand moeten houden van die mensen waar je eigenlijk juist veel tijd doorbrengt en zoveel overeenkomsten mee hebt. Geen knuffel aan elkaar kunnen geven wanneer je er even doorheen zit, omdat dit je dood kan betekenen. Pfff… Ja, ze hebben mij behoorlijk laten janken.

Janken

Het eerste moment dat ik mijn ogen vol tranen had vroeg ik mij even af of we echt zo snel al richting het einde gingen, maar toen bleek ik er pas veertig minuten op te hebben zitten. Het was slechts een voorbode van wat nog zou komen. Five Feet Apart duurt bijna twee uur, maar dat gevoel heb je totaal niet. De film is van begin tot eind interessant en op geen moment langdradig.

Conclusie

Five Feet Apart is een prachtige film waardoor je het leven opnieuw leert waarderen. De acteurs zijn goed gecast en weten je het verhaal in te trekken en je enorm te laten meeleven. En ja, zet de tissues maar klaar, want die ga je nodig hebben. Eerlijk is eerlijk, ik jank snel en verhalen over star-crossed lovers trekken mij aan. Maar toch wil ik je deze film hoe dan ook aanraden. Deze film is zeker ook een aanrader als je films zoals The Fault in Our Stars leuk vindt.

Een Amerikaanse sentimentele film grossiert in oppervlakkigheid en stuurt naar tranentrekkende scènes. Leuk als je er zin in hebt

Velen vinden het clichés.... Ik betwijfel of ernstige ziektes clichés zijn.... Weet er alles van.. Waarschijnlijk door mensen die nooit ernstig ziek zijn (geweest) en lekker in hun hoofd rationeel de wereld doorleven of zo... Dit is gewoon erg goed gespeeld... Herkenbaar ... Wel bijzonder zo een liefde... Maar met corona zagen we dat er veel oplossingen zijn om elkaar wel aan te raken zonder elkaar te besmetten, dat zou je toch bekend mogen verwachten.... (plastic gordijn met armhandschoenen erin, bijvoorbeeld)
Dan zo'n verpleegkundig specialist die geliefden wel even uit elkaar zet in verschillende ziekenhuizen al verdwijnt dat onderwerp geruisloos, kan ook niet zomaar . en dan dat bijzondere eind... Onrealistisch en vaag.. En dat terwijl ze net uit coma is... Te vreemd Echt een miskleun...
Het verhaal wordt ook vrij rechttoe rechtaan vertelt... Maar acteren is top

Dus ja wat maken we ervan? Zonder de miskleunen zou het top zijn, nu...?

Net op Prime gezien