Down a Dark Hall (2018)

Horrorliefhebbers: doorlopen, niks te zien hier.

Spookhuis-liefhebbers mwoah; zullen een lekker donker huis niet laten liggen maar hoeven ook niet per se te stoppen.

Tienermeiskes die lekker een avondje willen griezelen en niet zeiken over een aardig idee dat door clichés en een gebrekkig script om zeep wordt geholpen: opstellen in rijen van twee (hand in hand).

Dat deze film op het horror-gebied erg braaf ging wezen, lag geheel in de lijn van mijn verwachting. Het is namelijk een boekverfilming van Y-A schrijfster Lois Duncan (ook bekend van “I Know What You Did Last Summer”) Na een korte introductie van hoofdrolspeelster AnnaSophia Robb, reizen we af naar Blackwoods Boarding School. Aldaar zien we een select groepje rebellerende meisjes om hun verborgen talenten te verkennen. Natuurlijk is het direct duidelijk dat het daar niet pluis is!

De school was idee deaal plaats om maximale atmosfeer te scheppen. De vijf meiden krijgen genoeg tijd om mee kennis te maken. En ook Uma Thurman als Madame Duret gaf een solide performance. De horror was veilige tiener-horror. Nergens eng maar wel leuk en voldoende om te entertainen. Echter de film is het voorbeeld van hoeveel een einde een film kan verpesten. Dat einde was tenenkrommend Hollywood. Het leek bijna alsof er opeens een andere regisseur plaats had genomen op de regiestoel. Een echt groot contrast met het voorgaande. Over het algemeen is de film geen vreselijke film, maar door dat einde, is het een complete gemiste kans.

Flauwtjes.

Nochthans doet deze film best wel wat goed, niet zo heel verwonderlijk met Cortés als regisseur. Die heeft toch al bewezen dat hij een degelijk filmpje in elkaar kan boksen. Alleen lijkt deze Down a Dark Hall voor een redelijk specifiek, en vooral jonger, publiek gemaakt.

Visueel is het verzorgd, vooral de locatie is erg sfeervol en wordt ook kundig in beeld gebracht. De horror blijft erg braafjes, maar da's niet zo heel problematisch voor een film die vooral op hauntings gericht lijkt. Verhaaltje errachter is ook best creatief, al is de focus op vijf jonge meisjes wel al een vaag teken. Acteerwerk is gelukkig nog wel aardig, behalve Uma Thurman dan. Debiel accent ook.

Wanneer het echter spannend dient te worden, valt op dat Cortés vooral dingen in beeld brengt, maar de sfeer erg ingetogen houdt. Er wordt weinig moeite gedaan op spanning op te bouwen of zelfs maar op te wekken, het verhaaltje zelf is horror, maar de sfeer is een stuk softer.

Laatste half uur is dan ook redelijk teleurstellend. In plaats van een waardige finale, gaat de film uit als een nachtkaars. Althans, figuurlijk, want ondanks dat het weinig spannend is, is het best lawaaierig.

2.0*

Jammer voor de score maar ook wij zullen deze niet veel hoger brengen. Het rammelde aan alle kanten een beetje, soms iets harder dan op andere momenten. Niet dat de film absoluut niet is om aan te zien.

Nee, dat niet maar als onze vriend Rodrigo Cortés iets meer aandacht had gegeven aan de finesses dan had het op zich best een leuk verhaal c.q. film geweest.

Maar misschien had hij wel te veel haast?

We zullen het nooit weten waarschijnlijk maar wat we wel weten is dat wij deze film waarderen met

een 5+.

Minder slecht dan ik verwacht had, gezien de lage cijfers, maar goed is anders. Een niet al te bijzonder verhaaltje waarin een vijftal jonge dames, die het iets te bont hebben gemaakt, een laatste kans krijgen op een speciale school: Blackwood. Echter, er blijkt alleen iets niet helemaal in de haak te zijn met die school... De cast probeert er het beste van te maken, voor een film als dit vind ik het dan ook nog best te doen.

Het visuele aspect laat iets te wensen over want wat we te zien krijgen is eigenlijk niet zo veel, het is allemaal te donker. Waar de personages dingen zeggen te zien zag ik eigenlijk helemaal niets, een donkere vlek misschien maar dat was het dan ook. Het sfeertje is niet helemaal verkeerd, er zitten best een paar redelijke scènes in, maar om nou te zeggen dat het echt spannend wordt... nee, dat ook niet.

Ik zou deze film graag een 2.75 geven, maar omdat dat niet kan rond ik het af naar beneden. 3 sterren vind ik het niet waard.

Tam.

Maar inderdaad ook niet zo heel slecht. Het heeft zijn meeste kracht toch wel te danken aan de regiekracht. Alhoewel deze bij lange na niet perfect is, weet Cortés best wel een eind te komen, vaak in de vorm van de sfeer zelf.

Waar het echter fout gaat is dat Cortés duidelijk niet een horrorregisseur is. Hij kan meer de voetsporen van Del Toro volgen, en alhoewel deze film best een fantasierijk randje heeft, is het nooit volledig en blijft het vooral bij een donker-huis thema.

Robb doet het best aardig, in de eerste scenes had ik even twijfels maar ze weet snel haar draai te vinden. Ook Fuhrman en Day als meisjes vond ik best indruk maken. Moroles en Russel vond ik wel meer onderuit gaan, deze types zijn duidelijk niet voor hen.

Thurman heeft ergens wel charme, maar krijgt haar acteerkracht er hier nooit volledig uit. Genoeg uitstraling, maar weinig acteerkracht in deze film. Silver gaat ook wat onderuit wanneer hij meer de drama kant op moet gaan, helaas.

Huis en settings zijn sfeervol gebracht. Sfeer is optimaal wanneer Robb een figuur ziet staan in de donkere gang maar helaas wanneer het echt spannend moet zijn of eng moet zijn gaat de film onderuit. Enkele makke schrikmomenten moeten voor de dreiging zorgen, maar dit werkt niet echt helemaal lekker.

Jammer, want het is allemaal sfeervol genoeg. Op een gegeven moment gaat het verhaal vervelen, en dat is een best slecht teken met zo'n setting. Gelukkig weet de finale verrassend bombastisch te zijn en krijgt de film ergens nog best een rauw randje soms, maar toen was het eigenlijk al te laat.

Genoeg sfeer, knappe setting en goed acteerwerk. Echter te weinig opbouw en spanning en een wat teleurstellende slotfase. Erg jammer, maar je moet deze film vooral zien als een gemiste kans eigenlijk.

Te wreed en te eng voor al te jeugdig publiek, te onbeduidend en wat al te gemakkelijk geïnspireerd op Harry Potter magie voor de meer volwassenen onder ons, zie daar een film die eigenlijk niemand echt zal aanspreken. Zoveelste spookhuisfilm uit het land waar dit genre uitgevonden lijkt, en de tragiek is dat het verhaal desondanks best aardig bedacht is, docht de uitwerking behoorlijk te wensen overlaat. In de ruim anderhalf uur dat dit duurt komt er heel wat informatie voorbij, de makers gunnen zichzelf geen rust en gaan in sneltreinvaart af op een wat al te gezocht spectaculair einde. Materiaal voor een korte tv serie, op het kleinere scherm met een meer uitgebalanceerde uitwerking had dit beter gerendeerd, gemiiste kans dat er blijkbaar geen briljante geest in dit spookhuis aanwezig was om Cortés dit te vertellen. Robb is in de hoofdrol van deze chaos desalniettemin best goed. Jammer wel dat de enige actrice van naam, Uma Thurman, wel erg vlakjes blijft in een cruciale rol, de tijden van Kill Bill liggen ver achter ons.

Een film die nergens echt tot leven komt, ondanks de sfeervolle setting.

Het verhaal komt niet van de grond en de spanning wordt niet vastgehouden.

Er zitten wat mooie beelden tussen, maar daar blijft het dan ook bij.

Thurman speelt geforceerd en kan deze rol eigenlijk niet aan. Helaas! *2,0