Inherit the Viper (2019)

Josie... promise me something.

Protecting this family comes first.

When it's time to quit, we quit.

No questions asked.

Iedereen kent het principe van de “American Dream”. Het beeld van de hardwerkende Amerikaan die, ongeacht zijn afkomst, door hard werken en inzet de top kan bereiken. “Inherit the Viper” laat de keerzijde van de medaille zien. Een film over Amerikaanse burgers die de “American Nightmare” beleven. Ze maken deel uit van agglomeraties die zich bevinden in afgelegen streken waar armoede heerst en een overlevingsinstinct noodzakelijk is. Een bijkomende probleem de laatste jaren in de V.S. is de opioïdecrisis die voor een ongezien aantal slachtoffers zorgt. Iets waar de Conley-familie gretig op inspeelt. Klaarblijkelijk is het ook iets dat ze geërfd hebben van hun overleden vader. Alhoewel, echt duidelijk is deze verhaallijn nu ook weer niet.

“Inherit the Viper” is in de eerste plaats een misdaadthriller waarbij het gezin Conley, bestaande uit zus Josie (Margarita Levieva) en de twee broers Kip (Josh “Pearl Harbor” Hartnett) en Boots (Owen “IT” Teague), probeert de eindjes aan elkaar te knopen door ergens in Appalachia een florerend handeltje in verdovende middelen (met name opioïde pillen van de pijnstiller OxyContin) te runnen en massaal pillen te verhandelen aan de lokale bevolking. Ook al leent het onderwerp zich tot het uitwerken van een degelijk misdaadverhaal, is deze film eerder een familiedrama waarbij het dynamische tussen de verschillende familieleden centraal staat. Een familiedriehoek met tegengestelde karaktertrekken.

Josie is de keiharde tante uit het gezin wiens gevoelloosheid schrikbarende proporties heeft aangenomen. Zonder verpinken steekt ze een net verkocht pilletje in haar zak dat ze vindt bij het lichaam van een verslaafde oude vrouw aan wie ze het net heeft verkocht. Het eigenbelang heeft meer prioriteit bij haar dan het mededogen over een medemens. Vandaar de verklaring voor een later initiatief van haar waaruit blijkt hoe gevoelloos ze wel is. Kip is een ex-militair. Een geharde en onverschrokken ijzervreter die het klappen van de zweep kent. Toch is hij het die liefst van alles met heel de familiehandel wilt stoppen om op die manier een veiligere toekomst op te bouwen met zijn hoogzwangere vriendin. En tenslotte heb je nog Boots, de benjamin van de familie. Deze onstuimige tiener wil niets liever dan zo snel mogelijk in de familiezaak stappen. Doordat dit nog op de lange baan wordt geschoven door broer en vooral zijn zus, is het Boots zelf die het initiatief neemt. Spijtig genoeg loopt het niet zoals hij zelf gehoopt had.

“Inherit the Viper” is geen meesterwerk, maar boeit toch. Het is een grauw portret over vertwijfeling en hoe te overleven in een verpauperde en zielloze hoek in de Amerikaanse maatschappij. Een leven zonder toekomst die de hoofdrolspelers noodzaakt om mensonwaardige beslissingen te nemen. Geen greintje medeleven wordt er getoond. Enkel en alleen om de familie te kunnen onderhouden. Ondanks dat er constant spanning te voelen is en de familie Conley langzaam maar zeker geconfronteerd wordt met bedreigende situaties (politieonderzoek waarbij de beschuldigende vinger meer en meer hun richting uitwijst en op wraak zinnende stadsbewoners die iemand verloren hebben dankzij de Conley’s) zijn er bitter weinig actierijke of criminele scènes te zien. Dit wordt grotendeels goedgemaakt door de interessante interacties en de realistische uitstraling van de film. De meest kleurrijke rol is die van Bruce Dern als de obscure, doodzieke bar-eigenaar waar Josie handel drijft. Een dorpsfiguur die niet opgezet is met het feit dat de lijken zich opstapelen in zijn bar en wiens metaforisch verhaal eigenlijk de essentie waar deze film over gaat blootlegt. En ook ineens een verklaring geeft voor de filmtitel. Al ben ik daar ook niet 100% zeker van.

De ontknoping wist me op een bepaalde manier te verrassen. En tevens deed het me plezier te zien dat Josh Hartnett niet van deze aardbodem is verdwenen. Moest je “Inherit the Viper” ergens tegenkomen op een VOD-service, dan raad ik aan om het toch een kans te geven. Deze donkere (zowel letterlijk als figuurlijk) film is zeker de moeite om eens te kijken.

3*