Bajo la Piel de Lobo (2017)

Wat een plaatje. Werkelijk prachtige beelden. De intro vind ik al tof. Het is een wat langzame film dus wel iets waar je voor in de stemming moet zijn (heb ik althans). Maar ik heb van begin tot eind genoten van de setting en de sfeer. Zit tussen de regels door ook wat humor in. Als je houdt van arthouse films, zeg ik: aanrader!

Eerste gedeelte van de film is top het midden stuk ook maar langzaam na het einde wordt het minder en minder toch een dikke zeven met de opmerking dat met een ander einde er veel meer in had gezeten maar ja dat is dan persoonlijk.

Net aan begonnen...en ja hoor.Bergen , sneeuw, een hert, een loner met een musket (lol),hert dood, wordt vervolgens tot sate verbouwd.Vaak van die films gezien...En o..wat een takke herrie in die doodstille Pyreneeen, zelfs in die hut van Davy Kroket..Huisje in ,huisje uit.Wordt afzien denk ik ,maar ik ga verder....Trouwens als Davy eet, lijkt het wel een 1 mansorkest. Verder loopt ie te knorren en te grommen.

Het tweede deel is boeiender, rauw, maar komt toch niet echt van de grond...De film mist iets, ook omdat er vrijwel geen dialogen zijn,maar af en toe een zin.Een einde wat voorspelbaar is.

Klein zesje

Ik schrok juist van de intro......35 keer gezien denk ik bij elkaar in andere films.Zoooo cliche

Het leek wel een geluidsfilm. Het kraken van de sneeuw, knetteren van houtvuur, het smakken bij het eten, het voortdurend zwaar ademen....Ondanks dat er weinig gesproken wordt en nauwelijks muziek gespeeld wordt, en in die zin de film een stille film is, worden de beelden voornamelijk ondersteund met alledaagse geluiden die van tijd tot tijd behoorlijk irritant en op de voorgrond zijn. Ik ben dol op Noord Spanje en de Spaanse taal. Qua natuur kom je erg aan je trekken, qua taal moet je het doen met een enkele zin. Het verhaal loopt erg traag, wat overeenkomt met het leven in zo'n isolement. De eenzame jager die hierboven geschetst wordt als een nogal onbeleefde man, doet me eerder denken aan een barbaarse Neanderthaler. Een holbewoner die totaal in zijn eigen wereld leeft en niks op heeft met enige vorm van sociaal gedrag, laat staan empathie...Daarom komt het op mij onwerkelijk over dat het verhaal zich afspeelt op het einde van de negentiende eeuw. Introvert...tot daar aan toe, maar volledig gespeend van een greintje fatsoen, beleefdheid, vriendelijkheid zijn niet congruent met het tijdvak waarin het verhaal zich afspeelt en daardoor ergerlijk en ongeloofwaardig. Had het verhaal in de film zich eeuwen eerder afgespeeld, was het voor mij geloofwaardiger geweest.

Veel cliché's, weinig karakterontwikkeling, weinig verhaalontwikkeling, ergerlijke geluiden, ongeloofwaardige personages en zowel in verhaal als in karakters ontbreekt enige gelaagdheid, tja, wat kan ik er nog meer van zeggen?

Dan heb ik denk ik niet genoeg films gezien. Het trof me gewoon op dat moment. Had daarvoor twee horrorfilms gezien die me niet persoonlijk grepen en door er een beetje variatie in te houden kan ik dan genieten van dat soort beelden. Ben ik sowieso een sucker voor.

Volgens mij is het niet echt de bedoelig om empathie te creëren bij deze film. Ik moest juist wel lachen om zijn onbeleefdheid. Een apart figuur, en daar houd ik van. Daar zeg ik zo wat... hij laat me ietwat aan mijn man denken.

hahahhaha aan die rotherrie ergerde ik mij ontzettend!!! En dat in de Pyreneeen...

Ik vond het juist andersom..Tweede deel van de film boeiender dan eerste deel.

het einde was voorspelbaar...

Heb de film nog niet afgezien dus laat mijn oordeel nog even achterwege maar de audio neemt een fantastische rol in in de film... juist omdat deze grotendeels 'stom' is.

Helemaal eens met Manjo.

Je denkt ik blijf deze film uitkijken, misschien gebeurd er nog iets, maar nee een aaneenschakeling van een hoop geluiden zonder dialogen, en voor de rest niets boeiends.

Zonde van je tijd, tenminste dat vindt ik er van.

Saaie film, gebeurd niet veel. 2.0

Beelden spreken voor zich.... 't tekort aan empathie is erg beklemmend.... 'n ander einde had de kijker met 'n meer voldaan gevoel kunnen achterlaten....

'n individu zal bovendien minder 't product van zijn tijdvak .... dan wel van z'n geschiedenis op 'n kille berg... Naar mijn idee... ⭐⭐⭐

Mooie film die het vooral moet hebben van de prachtige landschapsshots. Frans123, het is geen musket maar een karabijn. En het speelt zich volgens mij af in het Cantabrisch Gebergte. De hoofdrolspeler kan zomaar eens een metoo-beschuldiging aan zijn vetlederen broek krijgen..

Bajo la Piel de Lobo

Matig. Veel gegrom, geschreeuw en gekreun, maar interessant wordt het niet. Je zit eigenlijk de hele tijd naar een man te kijken die in zijn eentje op een berg woont, en probeert te overleven. En zo maar even een vrouw neemt, verkracht en zwanger maakt, want dat kan blijkbaar zomaar. Het einde is wel erg sterk, maar het maakt de rest van de film er niet beter door. Het is een saaie bedoening.

Een film waarbij blijft wachten op iets wat maar niet gebeurd.

Pareltje,,,,,,juweeltje,,,,let ook op de kraanvogels,,,,

Prachtige beelden van de natuur en het landschap in dit portret van een man die nog primitief leeft terwijl zijn omgeving al moderne trekjes begint te krijgen. De weinige muziek ondersteunt de beelden, percussie en hier en daar wat strijkers. Maar veelal hoor je als kijker alleen de geluiden van de natuur of de vaak dierlijke geluiden van Martinon. Gegrom, gehijg, gesmak.

Er wordt weinig gesproken in deze film de eerste keer is na 17 minuten. De protagonist is zwijgzaam en toont weinig empathie, hoewel hij toch wel degelijk zorg besteedt aan zijn geiten en later zijn vrouwen.

De heer Casas weet enigszins te overtuigen maar maakt het door zijn sobere acteren lastig om met zijn personage mee te voelen. Al met al toch een fijne contemplatieve film ervaring

Viel echt tegen, alleen de schitterende natuur was mooi gefilmd.

Dacht ff mijn spaans bij te werken, maar echt veel wordt hier niet gesproken.

2.0 **

Ik vond dit een prachtige langzame ruwe film, sommige noemen het saai omdat er niet zo heel veel gebeurt, voor mij hoeft dit niet altijd. Ben normaal geen liefhebber van Spaanse film maar van deze heb ik enorm genoten. Casas is gewoon een goede acteur!

Ik was er niet bij, maar zo gebeurde 'het' in die tijd. Vele huwelijken waren zo in de werkende klasse. Deze man had wel empathie, ondanks de mislukte vergifting, liet hij zijn vrouw gewoon gaan. Prachtig Sociaal Realistisch tijdsbeeld.