The Honor List (2018)

Een hele aangename film. Drama staat er als genre aanduiding. Dat is erg kort door de bocht. Komedie moet er absoluut aan worden toegevoegd. De film is een prettige combinatie van drama met humor.

Een feelgood die zich afspeelt in een highschoolmilieu. Dan liggen associaties met zuipfestijnen en slechte humor voor de hand. Dat zijn onjuiste associaties. Daarvoor is de film te intelligent opgebouwd en niet plat genoeg. De film speelt zich dan wel af in het milieu maar houdt zich slechts zijdelings met highschool activiteiten bezig. De personages in de film kampen met realistischer issues, hebben daar last van en hebben meer te doen dan lol trappen.

De persoonlijke en gezamenlijke issues houden dan ook iets meer in dan flutproblemen. De meeste zaken die voorbijkomen ontstijgen het gemiddelde feelgood level door de serieuze ondertoon. En dat is biizonder.

De ontsteker van al het leed is een droevige gebeurtenis die voor de personages bepaalde verantwoordelijkheden met zich mee brengt. De film legt de nadruk op het nemen van die verantwoordelijkheid. De gevolgen zijn heftige confrontaties met het eigen ego en met het ego van de ander. Confrontaties die de kwetsbaarheid van de personages blootleggen. Het pad der confrontaties is interessant, humoristisch en emotioneel en is bijzonder leuk om te volgen.

De portie humor die de film opleukt is niet de platvloerse humor die zo typerend is voor highschoolkomedies. Nee, deze humor is relativerend en kwetsbaar en hilarisch. En ok, af en toe behoorlijk plat, maar wel leuk plat.

Geinige personages. Interessant ingevuld. Beetje bagage. Beetje diepte. Goed voor de geloofwaardigheid.

Probleem van de film is de lengte. Na 75 minuten is het mooi geweest en wil je wel naar de afronding toe. Die komt pas een half uur later. Dat is veel te ver weg. Zo diepzinnig en interessant en komisch is de film nu ook weer niet.

Ik ben niet erg gecharmeerd van dit trio voortdurend kibbelende meiden, die –na de voortijdige dood van een vroegere vriendin– afspraken die zij destijds gemaakt hebben, gestand willen doen. Een handvol aardige scènes komt weliswaar voorbij, maar door de bank genomen is het een rustig voortkabbelende film zonder veel hoogte- of dieptepunten. Veeleer braaf en degelijk dan verrassend.