The Spy Who Dumped Me (2018)

Ik heb hem gisteren ook in de sneak gezien bij de vue. Ik moet zeggen vond het zelf een prima film, daarnaast ook flink wat keren hard gelachen.

Hij verraste zelfs mij een beetje, met name hoe het eruit zag. Bij de meeste films waarin gevochten wordt zie dat klappen toch geen schade lijken aan te richten bij de desbetreffend personen. In deze film bloed iemand zijn neus te minste na een klap.

Ook waren er best verschillende locaties, maar natuurlijk was het verhaal flinterdun.

De acteer prestatie waren, redelijk tot goed te noemen

Voorderest als moviepas bezitter vond ik het een prima stukje amusement3

Dat was een erg matige lange vervelende zit.

Het ging allemaal net iets te lang door en wist mij niet te boeien. Ondanks het grappige plot kon de humor mij niet bekoren. De blonde sidekick deed haar best maar het was het allemaal toch net niet.

Het zal vast aanslaan bij tieners. Ik vond het slaapverwekkend saai en flauw.

Best leuk, ondanks dat de film me te lang duurde en het inhoudelijk niet veel meer was dan tig Europese hoofdsteden (waaronder Amsterdam!) die worden bezocht aan elkaar te plakken. Het is te danken aan de chemie tussen de beide dames dat dit wel leuk blijft. Zeker Mila Kunis deed het leuk, heb sowieso ook een zwak voor deze mooie dame. Ze speelde voorheen vaak wat veilige rollen, maar tegenwoordig durft ze wat meer en dat pakt wel goed uit. Kate McKinnon, ik kende haar eigenlijk niet goed, was veel meer hit or miss qua gedrag en haar pogingen om leuk te zijn.

Sowieso is dat ook wel een probleem bij deze film. De hoeveelheid pogingen om grappig te zijn zijn talrijk, maar er zitten veel momenten in waar de plank mis wordt geslagen. Toch is dit wel een fijn filmpje geworden, ook omdat de film visueel erg fraai is en het me verbaasde dat er toch flink wat behoorlijk grof geweld in zat. Dat beviel me dan goed. Wat mij betreft komt er een vervolg, hier kan je wel voldoende mee.

Kleine 3,5*

Alleen de titel is slechter. Teveel expliciet geweld, te weinig (geslaagde) grappen in een film met een ernstige identiteitscrisis. Het begint in een mistroostig Litouwen met The Wind Of Change [1990], beelden uit ALF [1986-1990] en Mila Kunis die Nintendo Duck Hunt speelt. Alles wijst er op dat moment op dat de film zich in 1990 afspeelt, tot de onvermijdelijke mobiele telefoon langskomt. Waarom dan al die 90s-verwijzingen? Affijn, er is een verhaal, maar dat klopt van geen kanten. Sowieso is het moeilijk te geloven dat de saaie Audrey [Mila Kunis] en de hyperactieve, ronduit irritante Morgan [Kate McKinnon] elkaars beste vriendinnen te zijn, maar het is duidelijk niet de bedoeling de kijker te voorzien van enige logica. McKinnon toonde in Saturday Night Live dat ze één van de grappigste vrouwen ter wereld kan zijn, maar regisseur Susanne Fogel slaagt er niet in McKinnons wilde komische stijl (die perfect werkt bij haar geniale imitatie van Hilary Clinton bijvoorbeeld) te temperen en het resultaat is een onbeheerste vertolking die - net als haar karakter overigens - 'a bit much' is. Had als actiefilm geslaagd kunnen zijn zonder de belegen (seksuele) grappen, had een acceptabele komedie kunnen zijn zonder de overdaad aan explosies, bloedvergieten en ander gewelddadig gedoe. Nu is het vleesch noch visch, oftewel helemaal niks.

Ik weet eigenlijk niet waarom ik deze ben gaan kijken, want ik hou helemaal niet zo van dit soort spionageverhalen. Ik had de hoop dat het grappig genoeg zou zijn.

Maar de hysterie en humor (die vaker niet dan wel leuk is) zorgen er ook nog eens voor dat het verhaal niet echt serieus genomen hoeft te worden, waardoor het voor de kijker eigenlijk dubbel oninteressant wordt.

De twee hoofdrollen, waarvan ik dacht dat daar de appeal van de film wel zou zitten, zijn ook eerder irritant dan echt grappig. Had ik misschien wel kunnen weten, maar ik trap dan nog iets te snel in de trailer waar alle leuke momenten al in zaten.

Blijft over hier en daar een leuke grap en wat leuke beelden van Europa (hoewel voor mijn gevoel echt elke actiefilm dat tegenwoordig doet, viel me nog mee dat ze niet naar Londen gingen).

2*

Matige actiekomedie. Het verhaal is maf en onlogisch, maar dat nemen we op de koop toe binnen dit genre. De uitwerking is aardig als actiefilm, maar als komedie totaal mislukt. Tussen de twee hoofdrolspelers is totaal geen chemie en McKinnon is echt irritant en weet haar grappen niet neer te zetten. De actie is best aardig, hard en bloederig maar matched niet met de softe grappen. Het tempo van de film is verder ok. Mislukte mix van genres. 2.0

Duidelijk zichtbaar dat dit een serieuze poging is een modern kassucces af te leveren, maar kwalitatief houd het niet over. Een actiekomedie met rijkelijk veel(en te gewelddadige) actie en gaandeweg een gebrek aan scherpe humor. De grappen zijn over het algemeen net zo flauw bedacht als de filmtitel(vrouwen hebben helaas niet zo een goed gevoel voor humor, blijkt maar weer ), en het lijkt wel of men dat probeert te verdoezelen door een overschot aan actiescènes. Scènes die op zich knap zijn gemonteerd, maar gaandeweg last krijgen van het gegeven dat overdaad behoorlijk kan schaden. Een film die als een tornado over je heen trekt dus, vol met typetjes in plaats van echte mensen, technisch ok maar nergens subtiel genoeg om echt indruk te maken. Verwacht ook niet dat je enige lijn kunt ontdekken in de vertelling want daar gaat het hier niet om! Jammer voor de dames Kunis en McKinnon die zich goed van hun taak kwijten en een stuk beter zijn dan het materiaal dat ze door Fogel krijgen aangereikt. Vooral McKinnon heeft een lekker hilarische rol, maar ook haar personage verzuipt uiteindelijk in het chaotische geheel. The Spy Who Dumped me is vooral een poging om jonge Amerikanen te motiveren een keer een rondreis door het mooie Europa te maken. Meer geslaagd als ansichtkaart van ons werelddeel dan als film, zullen we maar zeggen. Kijk trouwens liever eens naar Outrageous Fortune uit 1987(waar dit een moderne remake van lijkt). Hetzelfde basisverhaal maar destijds toch een stuk leuker, of zou dat zijn omdat ik in de jaren tachtig zelf nog de tiener was waar dit soort films voor bedoeld zijn?

Van-dik-hout-zaagt-men-planken spionagekomedie, die in een razend tempo voorbijtrekt. Hier en daar weet de film te scoren, maar over het algemeen genomen is de humor te weinig subtiel om echt aan te slaan. Vooral de hyperactieve Kate McKinnon ontspoort nogal eens een keer, al dan niet bedoeld. Niettemin best amusant voor een keer.

Matige film over twee beste vriendinnen die door omstandigheden verwikkeld raken in een internationale samenzwering. Een nogal standaard buddy-actie-komedie. Het plot doet er verder niet echt toe, en de meest vermakelijke momenten zijn dan ook debet aan Mila Kunis en Kate McKinnon samen. Het gaat wel wat te lang door. Net geen 3.0 sterren.

Een vermakelijk film waar je niet teveel bij

na hoeft te denken. De acties zijn best goed maar de humor is ver te zoeken. De cast is prima op Kate na. Kate McKinnon is niet de juiste actrice voor deze film. Ze is hoogst irritant, zeker niet leuk en past niet in het geheel met haar mateloos irritante mimiek en opmerkingen. Wat is zij een slechte actrice zeg. Verwacht geen diepgaande aktiefilm. Deze is best vermakelijk op een regenachtige dag. Daarom 4 sterren.

Het viel me op dat als vrouwen de kans nog eens krijgen om in een actiefilm te draaien, het een komedie moet worden. En geen actiefilm met leuke oneliners zoals die uit de gloriejaren van de expendables-acteurs, maar met de nodige slapstick en onhandige vrouwen. Los daarvan, is The Spy Who Dumped Me een leuke film met een duo dat goed samenwerkt. De humor werkt en gewoonlijk is dit bandwerk dat je al vergeten bent voor de aftiteling volgt. Meer wordt het ook niet, dit is suikerzoete Hollywood. Geef die dames wat meer actie aub en wat meer subtieler humor. Ideetje voor een sequel?

“I killed someone! I killed someone!”

“Stop yelling!”

Leuk. Dit soort komedies staat of valt bij de chemie tussen de acteurs onderling, en Kunis en McKinnon hebben duidelijk de grootste lol. McKinnon is niet mijn favoriete actrice, maar hier doet ze het goed en wordt ze wat in toom gehouden door de wat ingetogenere Kunis. The Spy Who Dumped Me is een vlotte actiekomedie, en het belangrijkste is dat de film zowel in de actiescènes als de op komische momenten overtuigd. En dan heb je de oorlog eigenlijk al gewonnen. Dan mogen zelfs het verhaal en sommige plotontwikkelingen en twists voorspelbaar zijn.

Matig.

Alleen gekeken voor Kunis dan eigenlijk. Kijken hoe ze het nu doet in haar tegenwoordige rollen. Dit soort rollen zijn haar toch wel bekend, en daarom is ze hier wel leuk. Maar Kunis kan deze film niet bepaald redden van een onvoldoende.

De film begint wel prima, maar begint al snel te vervallen in wat cliché en typische USA grappen. McKinnon is vooral vervelend, op een paar geinige momentjes na. Maar in komedies is ze vooral vervelend en slaat ze de plank vaak mis. Door haar leek de film alleen maar langer te duren.

De actie is tamelijk grof soms, maar te weinig aanwezig om ook echt indruk te maken. Hier en daar redelijke momenten, maar de beste heb je eigenlijk in het eerste deel en de laatste aardige momenten eindigen na de actie in het restaurant met de daaropvolgende autoachtervolging.

Voor de rest is de film vooral een tamelijk vermoeiende zit waarop een hoop elementen de plank behoorlijk mis blijven slaan. De slotfase is teleurstellend in actie, en de komedie is nooit optimaal grappig. Hier en daar een aantal glimlach momentjes en dat is het wel.

116 minuten is ook absoluut veel te lang voor een film die uiteindelijk werkelijk niets weet te bereiken. Als dit nu 70-90 minuten had geduurd, had het misschien beter gewerkt. Nu kijken we vooral tegen een wat saaie film aan met een vervelende en te zelfverzekerde McKinnon aan.

Inderdaad echt een echte actie/komedie die ook echt niet verveeld.

Simpel verhaaltje dat ook vaak meer komedie is

Leuk om keertje gezien te hebben.

And that's it

Nier meer ,niet minder...

Goh ja.

Tussendoortje met twee drukke trienen maar gelukkig ook een redelijk hoog tempo, gebracht als een soort eurotrip. De titel zou doen vermoeden dat er een soort van James Bond-sfeertje zou zijn, maar behoudens de casting van Sam Heughan doet de film toch erg Amerikaans aan. Het is niet direct mijn soort film, maar dat ik er mij niet aan geërgerd heb, is alleen maar een goed teken. Van Mila Kunis ben ik nog steeds geen fan, ook haar medespeelster is vooral schreeuwerig. Niettemin vlot de film wel aardig en soms, zeker met lage verwachtingen, moet dat niet meer zijn.

2,5

Jahhh, wel ok misschien.

Jammer wel dat het nergens echt grappig wordt - en dan krijgen we nog treppenwitzen tijdens de aftiteling ook. En die zijn ook al niet leuk. Met de actie gaat het dan wel een klein beetje beter gelukkig, al is het dan vooral om het doorbreken van het verder vrij saaie en suffe narratief. Kunis is, nouja, Kunis, McKinnon is vooral wie ook alweer, en verder viel me echt niemand op.

Vooral veel te lang, wellicht dat een kille harde editor hier iets van had kunnen maken. Maar misschien was een behoorlijk script een beter idee geweest.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Leuke trailer

Al een tijdje leek The Spy Who Dumped Me enorm leuk toe. Ik had een trailer gezien en had de film al in de bioscoop willen zien. Helaas is het onmogelijk om alle films die ik wil zien daadwerkelijk in de bioscoop te zien. Gelukkig bestaat er ook nog zoiets als een thuisbioscoop. Inmiddels heb ik de film dan ook eindelijk gezien!

Het verhaal

The Spy Who Dumped Me draait om Audrey (Mila Kunis) en haar goede vriendin Morgan (Kate McKinnon). Audrey is net via een tekstberichtje gedumpt, en ze krijgt haar ex maar niet te pakken voor een verklaring. Weet zij veel dat haar ex stiekem een spion is! Ze raakt verwikkeld in een complot en samen moeten de vriendinnen ervoor zorgen dat ze in leven blijven en een usb-stick in veiligheid brengen.

Enorm gelachen

Ik heb enorm genoten van The Spy Who Dumped Me. Mila Kunis en Kate McKinnon zijn een hilarisch duo en hebben een goede chemie met elkaar. De grappen en grappige scènes in de film worden goed gebracht en ik heb dan ook regelmatig hardop gelachen. Een voorbeeld dat ook in de trailer te zien is, is wanneer ze een auto proberen te confisqueren, maar ze niet weten hoe deze te besturen omdat het geen automaat is. Of de grap in het hotel in Amsterdam. Kunis en McKinnon worden bijgestaan door de voor mij onbekende Justin Theroux en Outlander-hottie Sam Heughan. Door de gehele film heen had ik geen idee welke van de twee ik moest vertrouwen, wat de film extra spannend maakte.

Iets te lang

Enige minpuntje is dat de film eigenlijk net iets te lang duurt. Hierdoor verslapte mijn aandacht op een gegeven moment. Ik denk dat dit type films, waarbij actie met komedie wordt gecombineerd meer geschikt zijn met een looptijd van anderhalf uur, in plaats van twee uur. Het is namelijk niet dat de film een heel ingewikkeld plot heeft of een verhaal dat extra tijd benodigd.

Conclusie

The Spy Who Dumped Me is een hilarische film vol actie over twee dames die onwetend in een groots complot belanden, nadat de ex van één van de dames een spion blijkt te zijn. Hoewel de film voor een actiekomedie misschien iets te lang duurde, weet de film zeker een positief gevoel achter te laten. Ik heb enorm gelachen om de idiote gebeurtenissen en heb genoten van het acteerwerk van de dames.