The Field Guide to Evil (2018)

Gaaf concept met een flinke stal aan toffe regisseurs!

Dan zal ik maar de spits afbijten: Dit was niet goed.

Het concept sprak meteen aan, maar de uitvoering valt grotendeels tegen.

Het eerste verhaal, ik vermoed over slaapparalyse komt onbehoorlijk traag op gang en slechte cgi maken de climax eentje om snel te vergeten. Samengevat: Dit filmpje suckt nougatbollen. Dat het van de beste regisseur uit de lijst komt, belooft al niet veel goeds. 1/5

Tweede, Turkse verhaal, gaat zoals letterlijk elke horrorfilm uit de islamitische wereld over Djinns. Een krijsende baby en zieke schoonmoeder zorgen er al meteen voor dat de horrorsfeer goed zit. Een beklijvend en spannend verhaal dat het Oostenrijks snertverhaal van ervoor volledig doet verbleken. Er is terug hoop. 4/5

Derde vertelsel is een intrigerend Pools drama met speciale kleurenfilter om het artistieke elan kracht bij te zetten. 3/5

Amerikaans origineel verhaaltje over Melon heads. 3.5/5

Grieks legende vol anachonismen in een soort fantasy wereldje of postapocalyptisch dorp waarin mensen de grootste monsters zijn. Te bizar. 2.5/5

Indisch nonsensverhaal van een bengaalse mythe in zwart wit. Ging nergens over 1/5

Duits verhaal over een bezeten muis. 2.5/5

Hongaars sprookje dat meer leek op een toneelstuk van Milo Rau. De score is dan ook navenant  1.5/5

Een constante doorheen de film is dat er weinig woorden gebruikt worden om de folklore te verhalen. Laat ons hier ook geen woorden meer aan vuilmaken. 2/5

Leuk omnibus project.

Het uitgangspunt is simpel: folklore en demonen de wereld rond. En dan vooral toch met aandacht voor Europa. India en de US maken het geheel iets wereldser, maar net die verhaaltjes stellen dan wat teleur. Wie al eens graag een omnibus filmpje meepikt zal zich hiermee niet vervelen.

Niet de méést bekende namen, maar dat stoort niet echt. Belangrijk is dat er vooral veel variatie is en daar slaagt de film zonder meer in. Qua stijl had het misschien nog niet wat wilder gemogen, het is toch vooral ingetogen horror met veel fantasy invloeden, maar elke short weet toch z'n eigen ding te doen, waardoor het altijd weer uitkijken is naar een nieuw filmpje.

Het Turkse stuk vond ik veruit het best, het Amerikaanse deel wat het flauwst. Leek me ook zowat het enige dat wat uit de toon viel. Wel jammer is dat de beste shorts zowat allen vooraan zitten, waardoor het tweede deel toch een klein beetje tegenvalt. Maar verder weinig over te klagen, best een interessante film.

3.0*

Paar leuke verhaaltjes inderdaad.

Corcicus schreef :

Inderdaad. Meer ga ik er ook niet over zeggen. Heel saai, flauw en vooral geen enkel verhaal wist op één of andere manier te boeien. Weer een omnisbusfilm die ik niet kan smaken. 1/10

Waar hebben jullie deze film gezien?

Een sub-genre binnen de horror is de anthologie-film, deze bestaan al vanaf de stille film. Dit is een subgenre waar ik dol op ben! Zodoende stond deze film van producenten Ant Timpson en Tim League die met hun The ABCs of Death-reeks al redelijk wat succes genoten, al een tijdje op mijn lijstje! Zeker gezien het lijstje met regisseurs, moet dat voor fijnproevers van horrorfilms, hun hart sneller doen slaan!

Het eerste segment komt uit Oosterrijk;"The Sinful Women of Höllfall" van Veronika Franz & Severin Fiala (Ich Seh Ich Seh (2014) en recentelijk The Lodge (2019) Erg fijne sfeervolle middeleeuwse Folk-horror waarin twee meisjes, in een strenggelovige boerengemeenschap, liefde voor elkaar ontwikkelen maar christelijke waarden en verboden liefde gaan niet goed samen met als gevolg; een bezoek van een Alp of Trud (folklore) Sterke opener die open blijft voor interpretatie!

Het tweede segment komt uit Turkije; "Haunted by Al Karisi, the Childbirth Djinn" van Can Evrenol (uitstekende Baskin (2015),en Housewife (2017) Hij onderstreept hier wederom dat hij genoeg talent bezit. Een wel heel erg jonge aanstaande moeder (Naz Sayiner lijkt een jaar of veertien?) zorgt in haar uppie voor een oud besje. Wanneer ze een talisman van de oude vrouw neemt, wordt ze lastiggevallen door een kwaadaardige djinn die de geit en grootmoeder bezit. Wel rechtlijnig maar lekker claustrofobisch en het slaagt erin om onder je huid te kruipen.

Het derde segment komt uit Polen; "The Kindler and the Virgin" van Agnieszka Smoczynska (het bijzondere Córki Dancingu (2015) De tijdsperiode is een beetje onzeker maar vermoedelijk ergens voor de Eerste Wereldoorlog, in Mazurië keert Kindler huiswaarts. Een demonische Maagd spoort hem aan om drie menselijke harten te eten van overledene, wat hem wijs zal maken en hem in staat zal stellen de oorlog te winnen (of overleven). Kindler besluit dit recept uit te proberen. Er is een dubbelzinnig einde maar voor mij het mooiste filmpje! Visueel mooi, grimmig, bloederig en wat zwartgallige humor op de koop toe!

Het vierde segment komt uit Amerika; "Beware the Melonheads" van Calvin Lee Reeder (The Oregonian (2011) en The Rambler (2013) Tja een Appalachiaanse legende over humanoïde kannibaal-kinderen die in het bos wonen. Het valt nogal uit de toon, voelde bijna als een pauze,of horror-intermezzo? Gek genoeg is dit minste en gemakkelijkste verhaaltje van een regisseur, waarvan ik heel veel meer had verwacht!

Het vijfde segment komt uit Griekenland; "What Ever Happened to Panagas the Pagan?" van Yannis Veslemes (Absurdistische vampierenfilm Norvigia (2014) Ok, deze was behoorlijk raar, dit verhaal gaat over de Kallikantzaros, mysterieuze goblin-achtige wezens die op eerste kerstdag verschijnen om lege huizen te bezoeken en mensen voor de gek te houden. De visuele effecten van de onderwereld leken zo uit Scott's klassieker Legend te komen. Vreemd, mooi, sfeervol en zelfs beter geschikt voor een langere speelfilm

Het zesde segment komt uit India; "The Palace of Horrors" van Ashim Ahluwalia (is voor mij een onbekende, Miss Lovely (2012) Zwart-wit geschoten kort vertelsel, dat komt vanuit het perspectief van een man. Een gedoemde expeditie naar het paleis van een gestoorde koning door een circusmaker op zoek naar 'freaks' Zijn nieuwsgierigheid wordt gewekt door een ondergronds 'heilig wezen' Ergens in verte was er iets Lovecraftiaans verborgen, het kwam er helaas nergens uit!

Het zevende segment komt uit Duitsland; "A Nocturnal Breath" van Katrin Gebbe (Tore Tanzt (2013) en iets meer recentelijk Pelikanblut (2019) Dit deel behandelt eigenlijk hetzelfde soort wezen als het eerste segment maar ditmaal is het de kwaadaardige Beierse geest, bekend als een drude, in de vorm van een rat die in en uit je mond kruipt. Broer en zus en wat dieren hebben er nogal veel last van. Gewoon prima.

Het achtste en laatste segment komt uit Hongarije; "Cobblers' Lot" van Peter Strickland (Berberian Sound Studio (2012), The Duke of Burgundy (2014) en In Fabric (2018) Van zijn films ben ik nooit echt weg geweest maar hier deed hij het niet verkeerd. Echter meer een sprookje en minder horrorwerk. Alhoewel Strickland Brits is, is de aflevering opgenomen in Hongarije met het lokale acteurs, die dus een lokaal sprookje over twee broes (Robert Smith-imitators) uitbeelden op de manier van de stille film, met dezelfde acteermethoden, make-up, camera-effecten en ondertitelingskaarten. Dit verhaal was prima als luchtige afsluiter.

Dit soort films moeten je natuurlijk wel liggen want de verscheidenheid aan bijdragen betekent noodzakelijkerwijs dat ze heel verschillend zijn in vorm en presentatie. En over kwaliteit valt vaak ook veel te twisten.Tja, zoals ik al eerder zei, kan ik erg genieten van dit soort goede anthologie-films. En had met deze anthologie die elementen uit verschillende culturen mengt zeker weer een leuke tijd!

Ik vond The Field Guide to Evil een best aardige anthologie, ook al zijn anthologieën niet echt mijn smaak. Het blijkt vaak toch lastig om binnen zo'n korte tijd sfeer te bouwen en een interessant verhaal te vertellen; en het is natuurlijk altijd een verzameling verhalen die qua sfeer en plot nogal kunnen verschillen. Hier zien we acht segmenten met een soort van thema over folklore en demonen van over de wereld. En dat ligt me zeker wel, maar wat mij betreft komen onderwerpen als dit toch beter uit de verf als er langer en uitgebreider sfeer kan worden gebouwd. Toch zitten hier alleraardigste werkjes tussen, waar met name de segmenten uit Polen en Turkije me goed bevielen, en een aantal episodes zeker belofte toonden. Uiteindelijk toch een beetje onvoldaan achtergebleven, met een aantal verhalen (India en Duitsland bijvoorbeeld) die me niet zo boeiden terwijl ik andere verhalen toch liever als langspeler had willen zien.

Eerste was redelijk maar zeker niet tam, had door Paul Verhoeven gemaakt kunnen worden . past helemaal in zijn straatje .De sex scene's zijn erg smaakvol en lieten me niet koud .

Tweede goed . Er werd bijna niet gesproken , maar erg sfeervol

Derde is wat meer gory . Maar het verhaaltje heeft wel een hart , en is lekker smerig .

Vierde kwam uit de US. Met het kind Arnold in de hoofdrol .

En een WTf einde dat totaal uit de lucht kwam vallen

Vijfde was verhaal over een goblin .echt een folkore verhaal dus .

Met een dorstig einde . Lol . Maar tot dan toe de. minste

Zesde is een in zwart wit geschoten over wat mannen in de indiaanse jungle , helaas ook niet erg goed .

Zevende was weer lekker freaky met Mickey Mouse .

Was ook weer art house achtige sfeer , met een mossige regenachtige omgeving en twee boeren broer en zus in Oostenrijk

Maar nu merk ik dat de charme begint te verliezen en overdaad schaadt .

Maar goed , de achtste is een verhaal waarin de woorden waren verwerkt alsof je keek naar een jaren 30 film . Wat tekst betreft . En de Lol was er af.

Ook door de slechte muziek en de tekst invoer .

Een min punt van het geheel is dat het soms allemaal wat leeg is . Steeds het idee van: er had wat meer in kunnen zitten .Heel veel net niet ideetjes

En het is dus niet allemaal even sterk .

Maar vermakelijk is het wel ..en sommige horror elementen zijn uitstekend .

En je kan zien de makers hun best hebben gedaan om er iets bijzonders van te maken .

De taal is niet zoals hier staat engels ( dat was twee keer zo ) maar meerdere talen . Úit meerdere landen van meerdere regisseurs .

De ABC,s of death zijn wel veel beter .En sommige van de VHS films zijn ook net iets beter , Toch zeker wel een voldoende!!! en geen afrader als je een keer wat horror folklore wilt zien .

Acht korte films van acht verschillende regisseurs uit acht verschillende landen. Folk-horror zou je het genre kunnen noemen. Op het eerste filmpje na met die twee leuke meisjes vond ik de rest slaapverwekkend. Met als dieptepunt het Griekse filmpje dat pijn doet aan je ogen en dat alle kanten opvliegt. Ook totaal onbegrijpelijk. Zo'n film moet je liggen, lees ik ergens. Nou, dit ligt mij dus duidelijk niet.