The Grinch (2018)

Ik vond hem echt fantastisch! Heel sfeervol, smaakvol verteld ook (wat je van de versie met Jim Carrey niet kunt zeggen) en het personage van de Grinch (en zijn achtergrond) zijn echt prachtig uitgewerkt. Halverwege gaat de vaart er een beetje uit maar dat komt al snel weer goed en ik vind het toch echt een sfeervolle, geslaagde kerstfilm.

Vrij ontgoocheld de zaal verlaten. Niet dat The Grinch superslecht was, maar om nu te zeggen dat de film zich onderscheidde van andere animatiefilms is de waarheid geweld aandoen. Grootste pluspunt van de film is de sfeerschepping en de mooie gedetailleerde animaties. Soms kwam je ogen tekort om alles op te vangen.

Qua verhaal was het echter vrij povertjes. Het duurde vrij lang tot de film to the point kwam. Als de film halfweg ook nog inzakt, dan stelt het niet meer zoveel voor. Het einde en de switch werd erg eenvoudig en gemakkelijk uitgevoerd. Alsof jarenlange wrok ineens wegsmolt als sneeuw voor de zon. Perfecte film op maat voor kinderen, maar als volwassene verwacht ik meer.

Waaraan ik me ook stoorde waren de clichés van diverse moralen die door je strot werden geramd. Hebzucht, ouderliefde, vriendschap en vergeving. Het lag er té dik op. Het was een beetje teveel van het goede. Bij momenten wel grappig, zeker met Max en de eland wiens naam me even ontsnapt. Ook daar echter niets uitzonderlijks. Matige film dus.

Vermakelijke versie van dit verhaal die er visueel erg mooi uit ziet maar het tegelijkertijd ook wel veilig speelt.

De humor had soms best een beetje boven het slapstick gedeelte uit mogen komen en wat mij betreft best nog wat meer gewaagd.

The Grinch doet hier denken aan Scrooge, maar de personages zijn natuurlijk ook vergelijkbaar.

Best een leuke zit, maar geen super goede kerstfilm wat mij betreft.

3*

Geinige Grinch.

Illumination Entertainment timmert al jaren aan de weg. Het is geen Pixar of DreamWorks, maar het begint te komen. Het dochterbedrijf van Universal heeft echt wel wat talent aan boord en sinds Despicable Me zijn de successen dan ook niet van de lucht. Maar niet altijd terecht, want de crossover met live-action Hop was niet zo'n feest en ook de Minions-film was een brug te ver. Maar met The Grinch zit men op het goede spoor.

De film doet denken aan - het ietwat sterkere - The Lorax, maar dat heeft uiteraard te maken met Dr. Seuss. Ook hier is het een kleurrijk en vrolijk gebeuren en is 3D een ware aanvulling voor de beleving, en niet slechts een gimmick. Met name het begin is sterk en dat komt door een geinige introductie van het chagrijnige wezen. Pharrell Williams rijmt er lustig op los als de verteller en Benedict Cumberbatch is een uitstekende Grinch.

Wanneer de volwassener humor wordt ingeruild voor de verplichte moraal, worden er kansen gemist en blijft het bij wat sporadisch gegrinnik. Toch is deze kerstfilm de moeite waard. In het begin zit overigens een geniale verwijzing naar een van Pixars grappigste kortfilms: For the Birds. Voor de oplettende kijker. Dat de makers nauw betrokken zijn bij The Secret Life of Pets moge duidelijk zijn; je verwacht elk moment dat hond Max begint te praten.

***

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Veel beter dan verwacht.

Ik heb Illumination niet zo heel hoog zitten, al is het maar vanwege die gele dingen. Ondanks de vele crappy CG animatie die er dit decennium geproduceerd is, is dat toch wel een duidelijk dieptepunt. Maar het werk van Dr. Seuss vind ik vaak wel geinig, en aangezien de kerst weer voor de deur staat leek me dit wel een aardige film.

Wel een beetje apart trouwens dat ik er vorig jaar niet zo heel veel van heb meegekregen. Wist tot voor kort eigenlijk niet eens van het bestaan van deze film af. Kritieken zijn ook een beetje mixed blijkbaar, maar wat mij betreft volledig onterecht, al begrijp ik het ergens ook wel een beetje.

Want wie zich aan een typische US CG animatie verwacht zal toch af en toe een beetje raar opkijken. Je voelt gewoon aan alles dat het nét dat tikkeltje artistieker en abstracter is. Niet veel, het blijft uiteraard gewoon een kinderfilm, maar het expressievere camerawerk, kleine details in de animatie en styling en een paar iets scherpere grapjes (dat vrouwtje dat niet bij het potje kan, heerlijk) verraden dat dit geen Pixar of Disney is. Niet zo heel verrast uiteindelijk dat USA eigenlijk maar als derde productieland getoond wordt.

Dat het verhaaltje verder wat te zoet is, moraaltjes er te dik opliggen, de geloofwaardigheid niet helemaal 100% is? Zal best, dit is nu echt de laatste film waar ik me daar zorgen over zou maken. Mnee, doe mij maar meer van dit soort animaties, veel leuker dan wat doorgaans uit Amerika deze richting uitkomt.

3.5*

The Grinch is gebaseerd op het gelijknamige boek “How the Grinch Stole Christmas!” uit 1957 van de Amerikaanse schrijver Dr. Seuss. Dit boek is al twee keer eerder verfilmd, waarvan de live-action versie uit 2000 eigenlijk nog vers in het geheugen ligt. Zeker ook omdat deze film door de jaren heen wel is uitgegroeid tot een echte kerstklassieker. Deze 3D animatiefilm voelt dan ook niet echt vernieuwend aan en veel scènes herkennen we al van de film met Jim Carrey.

The Grinch is geproduceerd door de animatiestudio Illumination, die ook verantwoordeklijk waren voor films als de Despicable Me-reeks en natuurlijk Minions. De animatie is lekker sfeervol en brengt je in de kerstsfeer. Maar voor de rest is dit vooral een brave verfilming en mist ze de humor van de versie uit 2000. Cumberbatch is geen slechte Grinch, maar legt het toch echt af tegen Jim Carrey. Ik vond het ook wat minder dat de Grinch hier doodleuk boodschappen loopt te doen tussen de Who's zonder dat iemand raar opkijkt. In de film van 2000 werd hij gezien als een mythisch wezen, waarvan men niet zeker wist of hij wel echt bestond (een soort verschrikkelijke sneeuwman).

Om in de kerstsfeer te komen is The Grinch een uitstekende animatiefilm, maar inhoudelijk heeft ze weinig te bieden en kun je beter de live-action film nog een keer herbekijken.

“Well, Santa had eight reindeer, he looks like he ate the other seven.”

Achja, het was toch niet helemaal zoals ik gehoopt had. ‘The Grinch’ is één van mijn favoriete kerstverhalen die er tot nu toe geschreven zijn en de live-action variant uit 2000 ‘How the Grinch stole Christmas’ is toch wel één van mijn favoriete kerstfilms. Ik hoopte eigenlijk dat deze animatie variant wat meer daar zou neigen maar helaas kon ik niet heel veel overeenkomsten opmerken.

En eigenlijk moet je het maar zo zien, het is een leuke kerstprent die op momenten wel redelijk weet weg te kijken alleen is er geen vaart in de film waardoor hij lekker makkelijk wegkijkt. De film lijkt soms ellenlang te duren ondanks dat hij nog geen anderhalfuur kijktijd heeft. Ik was nog geen dertig minuten onderweg of het leek al een uur te duren. De film mist dus echt de nodige vaart maar, ook het verhaal was vrij slap op deze manier, het was niet geheel wat ik er bij dacht dat het zou zijn.

De live-action weet toch beter over te komen in mijn ogen. Toch is deze film geen ramp. De sfeer in de film is erg tof, een leuke kerstsfeer en op het eind toch een enorme feel-good gevoel. Ik ga het verhaal niet uitspitten, dat is vrij standaard en heeft het zelfde doel als de live-action film. De live-action is een heuse kerstklassieker, al denk ik dat deze animatie toch niet de kracht heeft ook zo ver te komen. Voor de kerstdagen (die trouwens nu net elf minuten zijn afgelopen) erg leuk maar, niks bijzonders.

3.0*

Eerbiedige bewerking van het beroemde kinderboek van Dr Seuss waarin The Grinch [Benedict Cumberbatch] de feestelijkheden in het naburige dorp tracht te verstoren door Kerst te stelen maar op andere gedachten komt door oprechtheid van Cindy-Lou Who [Cameron Seeley]. Scenaristen Michael LeSieur en Tommy Swerdlow zorgen voor wat aanvullende humor en dat gaat gelukkig niet ten koste van het geliefde en nog altijd inspirerende verhaal. Ook de animatie is goed afgestemd en de stemvertolkingen zijn prima, met Seeley en voice-over Pharrell Williams als uitblinkers. De stem van Cumberbatch is om onduidelijke redenen volstrekt onherkenbaar.

Benedict Cumberbatch is geen Jim Carrey. En deze film is zeker niet het meesterwerk uit 1966.

De animatie is ongelooflijk saai. Ik heb het helemaal gehad met de kenmerkende stijl van Illumination. Het is ongeïnspireerd, het ziet er allemaal hetzelfde uit en het is allemaal veel te voorspelbaar.

De grappen landen nooit. Er zijn een paar pijnlijk saaie grappen die je door je strot geduwd krijgt door ze keer op keer te herhalen. Personages zijn niet memorabel en zelfs Cindy-Lou Who is zo generiek. Het is walgelijk omdat het van mij een nog grotere cynische trut maakt dan ik al ben.

Is het iemand ook opgevallen dat de Grinch niet erg Grinch-achtig is? Veel te zacht.

Deze kerstfilm eens geprobeerd en hij was wel geslaagd. De film zag er heel mooi en kleurrijk uit. De kerstsfeer zat er zeker in. The Grinch had ik iets stouter verwacht, maar het blijft natuurlijk een familiefilm. Verder waren de stemmen goed gekozen.

Ik kijk zelden tot nooit animatiefilms, maar deze Animatie / Komedie film zag ik toevallig gisterochtend voorbijkomen op een Amerikaanse filmzender (welke ik kan kijken via IPTV) en trok mijn aandacht (vooral door de fraaie kleuren en een aantal leuke bijfiguren zoals de hond Max) en heb ik lekker vanuit bed gekeken. Ondanks dat dit echt een kinderfilm is, heb ik me best vermaakt met deze zoetsappige animatiefilm die ook niet al te lang duurt (net geen 80 minuten).

De Grinch (met de stem van Benedict Cumberbatch) heeft een hekel aan het kerstfeest. Hij leeft helemaal alleen in een grot, samen met zijn loyale hond Max. Maar als het stadje Whoville het kerstfeest weer voorbereidt, voelt de Grinch zich eenzamer dan ooit. Als het stadje besluit het feest groter dan ooit te maken, is het voor de Grinch een moment om aan te grijpen en er een stokje voor te steken.

Het kinderboek "How the Grinch Stole Christmas!" van kinderboekenschrijver Dr. Seuss, over een chagrijnig groen monster dat Kerst wil saboteren, verscheen in 1957 en werd in Amerika rap een klassieker. Deze derde verfilming (na een tekenfilm uit 1966 en een live-actionversie uit 2000 met Jim Carrey in de hoofdrol) komt van computeranimatiestudio "Illumination" en volgt trouw het boek, waaruit zelfs hele delen in voice-over worden voorgelezen. Dat botst soms iets met de moderne toon en uitbundige slapstick, maar het Scrooge-achtige verhaal blijft onweerstaanbaar, en de humor, vormgeving en (originele) stemmen (van o.a. Benedict Cumberbatch en Rashida Jones) zijn geslaagd. De gemene streken van de Grinch zijn wel veel leuker dan het onvermijdelijk zoete slot.

Met de animatie (de film heeft mooie animatie beelden over kerst waar goed op de details is gelet) zit het wel goed in "The Grinch" en de figuurtjes zijn koddig en charmant en zullen zeker de jongste kijkers tot de verbeelding spreken. De film richt zich hoofdzakelijk op jonge kijkers en voor hen valt er genoeg te genieten. De groene kersthater zoals "Illumination" hem hier neerzet is zuur en chagrijnig (een simpel dagelijks rondje boodschappen doen levert en passant de leukste scène van de film op!), maar bij lange na niet beangstigend of onmenselijk. Sterker nog, al vrij vroeg in de film ontdekken we hoe hij ooit zo zuur geworden is, want hem direct al een stuk humaner maakt.

"The Grinch" mag dan een vrij brave en veilige verfilming zijn van het klassieke kerstverhaal van Dr. Seuss, maar voor een middagje met de allerkleinsten is het misschien wel juist daarom een uitstekende keuze.