Dear Dictator (2017)

Na eerst de slechte recensies hier gelezen te hebben, dacht ik dat dit misschien best nog enigszins mee kon vallen....Niet dus, zeer beroerde poging tot het maken van een film, bijna kleuterklasniveau. Pijnlijk onleuke komedie, ik geloof dat ik binnen vier maanden al de vreselijkste film van 2018 heb mogen zien. Caine is een held, maar hier als een Fidel castro achtige dictator met engelse tongval, speelt hij zonder twijfel zijn miserabelste rol ooit. Slecht geschreven ook dit personage, een dictator die mensen martelt en executeert toch neerzetten als een sympathieke man...je moet maar durven. Katie Holmes ziet er nog steeds strak uit, maar kan niet acteren en heeft zichtbaar geen aanleg voor een komisch bedoelde rol. Dat laatste kan niet gezegd worden van bijrol spelers Biggs(American Pie) en Green(Austin Powers) maar beide voormalige belhamels zijn oud geworden en krijgen van het falende regisseursduo niet de kans hun carrière nieuw leven in te blazen. Snel vergeten dit misbaksel, welk overduidelijk ook niets mocht kosten, dat zoiets nog kan anno 2018.

Het is maar zo af en toe dat er een komedie langskomt waarin het gewoon lukt om leuk te zijn - meestal blijft het er bij dat je het gevoel krijgt dat de schrijvers in een deuk lagen, maar dat het niet echt helemaal gelukt is om dat over te brengen. Nu dus wel, en met precies de goeie cast om dat te laten werken op het grote doek. Heerlijk flauwe grappen en absurde situaties. Hilarisch, de dictator die Michael Caine hier neerzet, met het foute Engelse accent dat hem wellicht het beste afgaat - als er al een zwakte in zijn acteren te bekennen is, dan is het wel zijn accent en dictie. Prettig samenspel met de dames Holmes en Rush die genoeg tegenwicht leveren. En het idiote verhaal werkt goed genoeg om de aandacht vast te houden.

Leuke soundtrack ook.

Bwa ja.

Maffe premisse met bovendien de geknipte man om dit absurde gegeven een zekere droogheid mee te geven. Michael Caine is absoluut de man die met dit soort niemendalletje kan wegkomen. De film begint overigens wel gewoon erg leuk. Door de absurditeit van het uitgangspunt is alles in het begin best grappig.

Helaas komt er na een half uurtje wel sleet op de formule, want de film verandert spijtig genoeg in een braaf coming-of-age-filmpje met het pubertje op zoek naar zichzelf en een dictator die uiteindelijk ook niet gewoon een brute klootzak is. Niet dat ik het anders had verwacht, maar hopen mag altijd.

2,5