Avicii: True Stories (2017)

kos Die docu over jou, waar is die? Ben wel benieuwd als vergelijkingsmateriaal.

The Story of God with Morgan Freeman | National Geographic - nationalgeographic.nl

Dit is altijd wel de ultieme dooddoener.

Dus je mag ook nooit meer wat zeggen over een sporter, acteur, zanger of politicus? Want waar is jouw vergelijkingsmateriaal, jij zal het niet beter doen?

Misschien deze docu binnenkort maar eens kijken. Hij had wel geinige mainstream-muziek. Maar moet eerlijk zeggen dat ik tot deze week nauwelijks iets over hem wist.

Ach komaan, moeten we echt elke keer kritiek te horen krijgen over de muziek uit onze eigen tijd. Ik vind de muziek van vroeger met momenten ook naar het pretentieuze neigen, zeg ik daar dan iets over. Neen. Zelf leg ik ook niet direct Avicii vaak op, maar als tiener vond ik dat wel goede muziek, en heeft hij me meer doen interesseren in muziek. Alleen de laatste jaren luisterde ik niet meer naar zijn muziek, ook omdat hij naar de achtergrond is verdwenen, en nu blijkt waarom. Ik denk verder dat er niemand nood aan heeft als iemand benadrukt hoe slecht hij wel deze DJ vindt, en hoe het zoveel mogelijk voor kinderen is. Zal de docu ook wel eens bekijken denk ik, als ik het niet vergeet.

Zelfmoord is absoluut geen keuze die je maakt, en ik heb zelfs respect voor mensen die zelfmoord vinden, omdat je je behoorlijk ver moet gaan, en je zelf bewust pijn aandoen / verminken en je eigen leven afnemen, wat echt gruwelijk is. Zelf denk ik trouwens ook dat ik het succes van het zijn van een DJ niet zou aankunnen. Ik vind de druk in mijn leven nu al enorm hard om mee om te gaan, omdat er zoveel verwacht wordt en zoveel geëist wordt. De verwachtingen zijn onmenselijk hoog. En je moet je dan eens in de plaats van Avicii gaan stellen. Het leven voor introverte mensen is hard. Trouwens ook een mooi voorbeeld van hoe kapitalisme zelfs rijke mensen kan beschadigen, door de immense druk en verwachtingen die het systeem oplegt door het verdelen van mensen in klassen. Only the fittest will survive.

Avicii vs Nicky Romero - I Could Be The One (Nicktim) - YouTube -> en nog eens mijn favoriet liedje van hem opleggen (dat ik in mijn pubertijd vaak oplegde).

Nee ben het met je eens, maar als je met zulke lachwekkende teksten komt over iemand die met meerdere nummers in elke toplijst heeft gestaan, kun je beter je bek houden. Vooral als je zelf geen reet gepresteerd hebt, anders wordt het erg zielig.

Wat is dit voor onzin. Heb ik iets gezegd over muziek uit deze tijd??

Neen.

ik luister zoveel electronische muziek van tegenwordig. Alleen is dit gewoon ubersimpele top 40 meuk.

Als anderen dat geweldig vinden vooral doen, maar dan hoef ik het nog niet te vinden.

Goeie tijden slechte tijden staat ook elke week in de best bekeken programmas van de week. Succes ermee. En zet gerust jezelf nog wat meer voor schut.

Maar als anderen dit geweldig vinden, wie zijn wij dan om daar iets op te zeggen. Voor mij is het niet uitdagend genoeg, maar daarom vind ik het nog niet slecht. Al is er wel zodanig veel muziek tegenwoordig dat ik meestal wel naar iets anders luister.

Mulholland Dr., Requiem for a Dream, Inception en The Green Mile staan ook erg hoog in de toplijsten. Succes ermee! Ik kijk liever een aflevering Familie dan die films nog eens te moeten bekijken.

Als het bij de best bekeken programma's staat, zullen veel mensen het wel juist goed vinden, en dat is hun goed recht. Er zullen veel mensen Mulholland Dr. ook erg goed vinden, maar daarom ik nog niet. Ik vind het gewoon een onafgewerkte TV-film die nooit door de productie zou geraakt zijn, als ik het voor het zeggen had gehad.

En het is kos' recht om het kut te vinden. En dat te uiten. Heeft toch niks te maken met wat anderen ervan vinden?

Verder is het leven voor introverte mensen helemaal niet extra moeilijk. Het leven is moeilijk wanneer je tegen je eigen persoonlijkheid keuzes maakt.

Ik ga daar ook niet mee akkoord. Het leven DWINGT jou om keuzes te maken tegen jouw eigen persoonlijkheid. Ik vind het leven enorm stresserend, en gezond is het absoluut niet, maar je hebt geen enkele keuze dan stress te ondergaan, zeker als je iets wilt bereiken op vlak van studies, werk en relaties. Over keuzes is dus absoluut geen sprake. Ik denk zelfs dat ik letterlijk over meer vrijheid zou beschikken in een gevangenis omdat de druk om te presteren daar wegvalt.

Sterkte man, het lijkt me vermoeiend om in jouw schoenen te staan. Vergeet niet dat werk en studie ook veel positieve energie oplevert, en qua relaties "dwingt" het leven je natuurlijk nergens toe. Als je een eenling wilt zijn moet je dat vooral doen. Als je honderd vrienden wil onderhouden en ook nog twee vriendinnen, moet je dat vooral doen . Niemand verplicht je ergens toe.

Niemand spreekt hier ook over honderd vrienden en twee vriendinnen. Ik vind het al erg moeilijk om een klein aantal vrienden te onderhouden, of nieuwe vrienden te maken, of een meisje te vinden die jou wel iets vindt, en uiteindelijk dat dan ook te onderhouden en daar zekerheid en garanties voor te bieden. Dat lukt me gewoon totaal niet. Ook deels omdat ik niet het type bent dat erg veel uitgaat, en als er één plaats is waar je nieuwe mensen leert kennen, is het al uitgaand. Niet dat ik dat op zich misschien niet graag zou doen, maar je wordt overal toe aangezet of meegesleurd om dingen te doen die je niet wilt doen, en om uitgaan draagbaar te maken, ben je je ook nog verplicht om veel te drinken en/of drugs te gebruiken.

Bij het studeren ziet de helft van de wereld je niet staan, wanneer je niet verder studeert of je niet iets bereikt in het leven. Een v/d redenen waarom ik niet verder gestudeerd heb is omdat ik de intense sociale contacten die met het studeren gepaard gaat gewoon niet zie zitten. Voor mij is alles gewoon te veeleisend. Mocht ik er me op toeleggen, zou ik het natuurlijk ook kunnen. Maar ik kan me niet toe zetten om minstens 4 tot 6 jaar lang uit mijn comfortzone te treden elke keer opnieuw. Daar heb ik ook simpelweg niet de motivatie of wilskracht voor. Studeren is iets dat veel breder is dan enkel en alleen studeren. Ik ben niet geïnteresseerd in alles wat er bij komt kijken. En ik heb ook niet de discipline om genoeg te doen daarvoor.

Het valt mij gewoon op (en zeker in vergelijking met vroeger) dat er zoveel verwacht wordt van iedereen, en ik kan dat gewoon niet aan. Vroeger konden mensen bij wijze van spreken hun rijbewijs gewoon even ophalen. Nu is het aartsmoeilijk en complex om een rijbewijs te hebben. Mensen vinden het allemaal maar vanzelfsprekend. Ik vind van niet. Qua werk is er ook nooit werkzekerheid, zeker voor mensen zonder diploma, en dan heb je er nog de sociale last bij. Elk meisje heeft ook het type van één bepaalde jongen in beeld, en daar kan ik ook simpelweg niet aan voldoen. Ironisch genoeg is mijn uiterlijk misschien nog mijn beste troef, als ik het meer uit probeer te spelen, en er ook iets voor zou doen.

Maarreh... Avicii dus.

Had misschien beter de quote in off-topic geplaatst, sorry. Ik hoop enkel dat Onderhond de volgende twee keer nadenkt wanneer hij het over een keuze heeft.

Ik was opgelucht te vernemen dat hij was gestopt met muziek maken of op z’n minst flink in ging binden, maar dit had nou ook weer niet gehoeven.

Het gaat ‘m goed.

Op basis van wat? De meeste voorbeelden die je geeft zijn complete onzin (uitgaan dwingt je tot drank/drugs - whut?).

Waarom? Omdat zijn muziek niet goed was? Omdat hij "maar" een deejay was? Omdat zijn teksten niet hoogdravend waren, maar voor het algemene publiek?

Drank en drugs verlichten de stress. In sommige gevallen verdwijnt de stress compleet (maar dat is dan eerder bij zware drugs het geval zoals partydrugs). Er zijn zelfs onderzoeken waarbij MDMA als medicatie gebruikt wordt tegen sociale fobie, PTSS en autisme, dus er zal wel iets van waar zijn. En het maakt je ook sociaal een pak vlotter, gewenster en aangenamer. Als ik geen drank neem, dan krijg je het befaamde effect: eenzaamheid in een groep wat ik erger vind dan alleen thuis zijn. Drank en drugs zijn dus voor mij onmisbaar als ik een beetje plezier wil hebben van mijn avond. En zelfs drank is niet altijd toereikend. In sommige gevallen moet ik 5 tot 10 pinten bier drinken (of sterke drank), eens ik me kan laten gaan (en zelfs dan nog zal het niet volledig zijn).

Ik ken dat gevoel, Kensington was ook zo'n bandje. Vind ik vreselijke muziek, maar op je werk met de radio op Q-Music elke dag ontkom je er niet aan. En als je dan zo'n artiest met steeds dezelfde nummers tig keer langs hoort komen. Dan hoop je dat ze stoppen, want dat soort zenders hebben vaak een geheugen van 3 maand, dus als iemand even niet meer in is ben je ervan af.

Gelukkig nu op een plek waar dat niet zo is dus stoor ik me al een stuk minder aan veel muziek.

Als uitgaan je zoveel stress bezorgt dan blijft je toch lekker thuis. Ik ben ook nooit de grote uitgaander geweest, maar ik overleefde de avond gewoon op cola (of iets anders met suiker). En inderdaad, als nuchter persoon tussen een hoop zat volk staan is weinig leuk, maar je hoeft ook niet in een café te gaan hangen. Genoeg opties waar de muziek zo luid staat dat een conversatie niet eens tot de opties behoort.

Je zal mij niet horen zeggen dat je steeds de perfecte keuze kan maken waarbij je alles hebt wat je wil, maar keuzes zijn er te over en het is aan ieder hetgene te kiezen wat het best bij hem past. Los van wat verwachtingen van buitenaf zijn.

Niet dat cola zoveel beter is. Ik heb daar ook al hartkloppingen en hartsteken van gehad (en waarschuwingen) nadat ik het ook in grote mate dronk, en ben er sindsdien mee gestopt. Dat soort spul moet ik echt niet meer binnen hebben (ondanks dat het je je (het kunstmatig gevoel van) meer energie geeft, en ik dat ook wel wat kan gebruiken met momenten.)

Ik denk ook dat ik het type ben dat bij stille momenten ongemakkelijk kan worden. Ik zal dat eerder als iets negatiefs ervaren. Als je nooit uitgaat, gebeurt er ook niets. Dat is wat ik bedoel met geen keuze te hebben. Ik wil niet voor de rest van mijn leven extreem eenzaam zijn, of nooit van de liefde kunnen proeven, en daar ben ik wel enorm bang voor. Als je thuis blijft, is er uiteindelijk weeral een dag voorbij en die verspild is. Uiteraard is het het makkelijkste, maar in het leven kun je gewoon niet altijd voor de makkelijkste weg kiezen. En ik weet ook niet of ik achteraf zo tevreden over mijn dag zou terugkijken. Misschien schuilt in mij een compleet ander persoon, maar is dat er door negatieve ervaringen er nooit uitgekomen of compleet verdrongen.

Ja, maar, dan krijg je er wel iemand anders voor in de plaats.

Kijk, ik ervaar het ook gewoon anders. Als ik bij andere mensen, dan moet ik maar luisteren wat zij graag horen of wat het werk oplegt. Bovendien is dat eigenlijk wel leuk, want op die manier verbreed je je horizon. Mijn beste vriend is fan van reggae en rap. Thuis is dat niet het eerste dat ik alijd zal horen, maar wanneer ik bij hem ben, vind ik het verder wel chill om die muziek te horen, en hoor ik het ook graag. En wanneer ik weer thuis ben, kan ik altijd naar de muziek luisteren waar ik graag naar luister, en waar meestal verder geen kat naar luistert. Op zich vind ik alle genres wel erg fijn om naar te luisteren. Ik zou misschien ook wel nog een vriend nodig moeten hebben dat naar rock luistert, of toch naar de rock die jullie graag horen, want dat heb ik niet, en het enige dat ik voor mijn plezier zou opleggen zijn de grunge banden, shoegaze / dream pop en/of de rock die ik niet als rock zie. Ondanks dat ik geen rockfan, kan ik verder enorm genieten van Almost Famous. Ik wil die film eigenlijk graag nog eens herbekijken voor mijn plezier (dat zat gisteren al in mij kopje ), of zoiets als The Beach wat ik een erg dromerig filmpje vind. Of nog eens Spring Breakers.

Meer naar Bob Marley luisteren zou misschien wel goed voor je zijn Tornado .

Ik voel een discussie over de legalisering van softdrugs met een uitwijding naar politiek en mogelijk leven op Mars aankomen...

Ik kom even kijken of iemand nog wat over de film gezegd heeft (verbaast me dat er niet meer op gestemd is nog), maar ehm, het is nogal een andere kant op gegaan hier

Sterkte TornadoEF5, het is ook niet altijd makkelijk. Maar je bent nog jong, komt waarschijnlijk wel goed met je. Heb je (professionele) hulp bij dit alles? Hoef je niet te beantwoorden, want dat is al te offtopic, maar dat zou misschien wel wat voor je zijn.

Avicii is voor mij een tienerheld geweest, waarvan ik heel veel muziek platgedraaid heb. De documentaire vond ik echter veel te traag verlopen en ondanks de openhartigheid waren er veel momenten van herhaling. Ook kon ik op een of andere manier niet inleven in zijn situaties, hoe extreem die ook waren.

De andere artiesten die een woordje deden in deze docu vond ik bij vlagen erg tenenkrommend, met name onze eigen Tiësto. De enige die ik nog vond meevallen en altijd wel sympathie voor heb gehad is Laidback Luke, die aan de basis heeft gestaan van Tim Berg's succes, maar dan houdt het verder ook wel op.

Zijn overlijden kwam als eens schok voor mij als (voormalig) EDM-freak, maar kwalitatief gezien is deze documentaire ondermaats.

Heeft weinig zin om het consequent te doen zolang cannabis niet gelegaliseerd wordt. Ja, Zwolle heeft dat weer goed voelen aankomen. Muziek in het algemeen, werkt erg goed om je gedachten te verzetten. Veel andere zaken brengen doorgaans veel negativiteit naar boven. Muziek juist niet. Daarom dat Avicii en veel andere muzikanten zo een belangrijke maatschappelijke rol spelen.

TornadoEF5 nog maar 22 jaar en je moet nog zo lang! (alhoewel, het moet natuurlijk niet perse) Hou jij dat wel vol??