Luna (2017)

Geïnspireerd door het ware verhaal van een Russisch spionnenkoppel dat meer dan 20 jaar undercover leefde als getrouwd stel in Duitsland. In deze film is het uitgangspunt de moord op een Russische spion die zijn ware bezigheden zelfs voor zijn gezin verborgen hield. Samen met de spion komt de rest van het gezin eveneens om. Slechts dochter Luna overleeft. En die wil wraak. Het is een dankbaar onderwerp voor een film. Het idee dat iemand met wie je je hele leven hebt doorgebracht in werkelijkheid iemand anders is, voegt op voorhand wat smeuïgheid en laag aan de queeste toe.

Helaas slaagt regisseur Khaled Kaissar er niet in om van Luna een bijzonder spannende film te maken. De meeste indruk maakt het intro waarin de moord op het gezin wordt ondernomen. Ook een scène waarin Luna zich afvraagt in hoeverre haar vader ten opzichte van haar zichzelf was en geen rol speelde, maakt indruk. Helaas is de aandacht voor haar vraag (die ik wel boeiend vond) gering. Dergelijke overpeinzingen worden snel weer weggedrukt door het actie- en thrillerelement dat in de film meer gewicht draagt. Een gevolg daarvan is dat de personages aan de vlakke kant blijven. En dat is jammer. Vooral het personage Luna heeft meer potentie dan haar manifestatie van een plat personage dat zonder aanwijsbare gronden uitgroeit tot een volleerde en stoere actieheldin. .

Het verhaal is amper boeiend. Dat vervalt al heel snel in de gebruikelijke clichésituaties die je in elke gemiddelde thriller of actiefilm tegenkomt. Inclusief hiaten in de logica en dommig gedrag van de personages. Goed zijn het camerawerk en het acteerwerk. Goed is ook de speelduur die maakt dat de film weinig of geen zijpaden bewandelt en compact wegkijkt hetgeen redelijk de algehele saaiheid van de film camoufleert. En dat is best knap