Les Affamés (2017)

Het horroraanbod op Netflix Nederland is zowal qua kwaliteit als kwantiteit zwaar onder de maat, dus goede hoop voor deze Franstalige Canadese horror die (nu in ieder geval nog) een redelijke score op de IMDB heeft. Eerste 5 minuten zijn nog redelijk hoopgevend maar al snel ..... laat maar! Stel Canadezen doen een soort van "The Walking Dead". Ziet er allemaal wat minder amateuristisch uit dan wat we vaak zien in het direct-to-video-horror-genre. Maar pacing, camerawerk, FX zit in het beste geval op ouderwets TV-film-niveau. Charmefactor: 0.

Nee, geen superfilm maar dat hadden we ook niet verwacht. Hiervoor Wonder (2017) gezien en die blijft hangen in het geheugen. Deze "Les affamës" moesten we de dag nadien nog opzoeken om de inhoud te zien voor hij weer boven kwam.
En toch is onze waardering een ruime 6+ omdat er goed in gespeeld wordt, voldoende spanning in het verhaal zit en ook beeldtechnisch is het goed in elkaar gezet! Op sites zien we dat mensen deze film gaan vergelijken gaan met TWD en erbij allerlei vergelijkingen maken. Deze film en TWD zijn niet te vergelijken. In TWD heb je de tijd als regisseur om de karakters uit te diepen en publiek kennis omtrent de inhoud mee te geven. Je wordt als het ware in een "familie" sfeer gebracht. Dat lukt in de korte periode van een film niet. Verder is dit verhaal anders. Over hoe het ontstond (de ziekte) en hoe het eindigt word je in het ongewisse gelaten. Jammer eigenlijk. Voor de film als waardering 3* oftewel een 6+.

Redelijke bomen-zombie-horror die in alle opzichten rustig is: tempo, dialogen, camerawerk, muziek (volgens mij is er geen soundtrack, alleen score). Het enige onrustige zijn de zombies, maar die zijn niet echt eng en spannend is het jammer genoeg evenmin, op een enkel momentje na.

Wel vermakelijk om te volgen allemaal met aansprekende, alledaagse personages en een paar aardige shots. Typisch zo'n film waarvan je na een tijdje de titel niet meer weet ('ja die ene in het bos met franssprekende lui maar verder..)'.

Dit type film is inmiddels zo uitgekauwd dat het redelijk onmogelijk is om hier nog wat boeiends uit te slaan. Deze film is daar bewijs van. Als het dan ook niet spannend/grappig/vies/slim/italiaans wil worden blijft er bar weinig over...

Inderdaad geen hoogvlieger, maar moet zeggen dat de soundtrack cq geluidseffecten aardig onder de huid kropen. Daarom toch een voldoende *3.0

Iets betere zombiefilm.

Voor een doorsnee zombie film hoef je mij niet meer te porren, maar deze Frans-Canadese variant wou ik nog wel een kansje geven. Daarvoor werd ik relatief beloond. Het jammere is vooral dat het toch vooral nog steeds een redelijk typische zombie film is.

Het eerste uur zie je een groepje mensen samenkomen, daarna vallen ze weer één voor één af. Er wordt verder weinig uitgelegd, maar wie meer dan een handje zombiefilms gezien heeft kan het ondertussen zelf ook wel invullen. Daar hoeft echt geen extra speelduur aan opgeofferd te worden. Qua verloop en gebeurtenissen is het jammer genoeg wat aan de saaie kant.

Qua regie daarentegen boeit het wel. Niet zozeer de visuele afwerking, vaak oogt het nogal goedkoop, maar qua pacing en editing ziet het er toch apart uit. Vaak wat vreemde shots op momenten dat je het niet verwacht. De soundtrack draagt ook zeker z'n steentje bij. Onderkoeld en ingetogen, maar wel erg sfeervol.

Nog het leukst was de wat aparte, soms erg droge humor. Beetje verrassend in een film als deze, maar het helpt toch om wat extra smoelwerk te geven. Geen verkeerde uitwerking dus, Aubert zelf overtuigt wel, maar z'n film is wat aan de flauwe kant. Volgende keer iets originelers dan een standaard zombierelaas graag.

3.0*

Geen begin, geen eind, geen uitleg, maar gewoon een sfeerportret van vluchtende mensen tijdens een zombieplaag. Erg fijn. Niet over de hele linie wordt de lijn even strak gehouden en men neemt nogal eens domme beslissingen die nodig zijn voor de film, maar verder een fijn filmpje. Sfeervol, aardige locaties, prima geacteerd en best origineel (ik heb zombiefilms op deze manier nooit eerder gezien). 3.5*.

Afwijkende en stijlvolle zombiefilm met als eerste verrassing dat ondertussen het rouwproces

van de verschillende personages wordt behandelt. Dat levert ook enige ontroerende scenes

op. Ongebruikelijk, en knap hoe dit doorheen de zombiedreiging is verwerkt. Daarbij wordt

er ook nog eens goed geacteerd, wat in zombie (Horror)films nogal eens te wensen wil overlaten.

Verder wordt er dankbaar gebruik gemaakt van de omgeving met af en toe toch ook wel erg

fraaie shots/scenes, in de bossen maar vooral in de uitgestrekte open plekken waaronder

op het laatst zelfs bij een mistige atmosfeer met weinig zicht. Met ook meerdere tergend trage

maar ademloze scenes. Het is weer eens wat anders dan een rechttoe rechtaan zombiefilm,

al vloeit ook in deze film het bloed af en toe rijkelijk. De zombies op zich vond ik ook zeker

geslaagd, nog menselijk van uiterlijk en derhalve des te verraderlijker, en eenmaal rabiaat in

de aanval even angstaanjagend en bijtgraag als in andere films van het genre. Een andere

verrassing (Noviteit) waren de merkwaardige, mysterieuze rituelen van de zombies. Met

welhaast een religieuze ondertoon. De film valt ook gelijk, zonder uitleg, in huis. En laat de

je ook omtrent die rituelen lekker in het duister tasten.

En wat moest dat met die accordeon? Waarom die per se mee ? Kreeg uiteindelijk toch nog een

beetje onverwachte functie. Maar een leuk bijkomstig detail. En dan die merkwaardige, komische

noot van die soldaat die er een genoegen in schept om te laten schrikken, nog niet op de hoogte

van de zombies.

Met ook een verwijzing volgens mij naar Invasion of the Body Snatchers. De schreeuw van

een zombie bij herkenning van een niet-zombie, en gelijk de achtervolging. Voorts vond ik de

soundtrack voortreffelijk en bizonder effectief.

Een minder conventionele zombiefilm lijkt me. Niet dat het plotverloop anders is dan anders. Vele zaken keren nog steeds terug, maar vond hem toch tegelijk apart. De film valt meteen met de deur in huis. Geen aanloop naar, laat staan een verklaring of een duidelijk zicht hoe het eraan toe gaat in de rest van de wereld. We bevinden ons in een afgelegen gemeenschap omgeven door kilometerslange bossen. Geen media, TV of smartphones gezien hier.

De focus ligt volledig op het overleven zonder specifiek doel. De gebeurtenissen waren wat cliché en voorspelbaar, maar de groepsamenstelling vond ik vrij atypisch als survivors. Ook de zombies waren wat anders. Niet zozeer een film met ingewanden of gescheurde monden. De individuen waren als standbeelden die bij onraad telkens een sprint inzetten naar hun slachtoffer.

Prima acteerwerk en ook de omgeving had iets claustrofobisch met die dichte wouden. De sfeer kwam goed naar voren, ook door de tijd te nemen en niet alles doelloos vol actie te pompen. Fijn om gezien te hebben!

Op zich wel leuk zo'n indie zombiefilm. Toch altijd wat anders dan de Amerikaanse machoversies. Door het kleinere budget moeten de makers creatief zijn. Niet dat het zo bijzonder is, maar de film valt best wel mee. De film kent spannende momenten, de sfeer zit goed en het verhaal heeft iets mysterieus zodat het net iets afwijkt van de standaard zombiefilm. Leuk tussendoortje.

Best sfeervol horrorfilmpje, maar qua verhaal een lege doos. Kort samengevat een groep vluchtelingen komen na een tijdje samen en proberen de besmette mensen van zich af te houden. Deze geïnfecteerde mensen doen op zich heel raar wat een originele draai geeft aan het bekende thema. Maar uiteindelijk krijg je nooit uitleg over de immense stapel stoelen, hun manier van doen en de rest van de wereld. Redelijk bloederig, maar ook vaak uit beeld of overdreven versneld. Het slot kent geen bevredigend slot en je vraagt je af waar heb ik eigenlijk naar gekeken als de aftiteling begint. 4/10

Deze canadese zombiefilm is niet overal even geslaagd maar weet sporadisch wel een interessante draai aan het inmiddels vrij uitgekauwde genre te geven. Vooral bepaalde surrealistische visuele details zijn indrukwekkend. De plot is karig en voor een verklaring van de gebeurtenissen ben je hier aan het verkeerde adres, maar de personages zijn innemend en er zijn heel wat effectieve scenes.

Sfeervolle zombiefilm waarbinnen regisseur Robin Aubert optimaal profiteert van de bosrijke omgeving. De stilte voordat het gevaar om de hoek komt kijken is namelijk effectief en zorgt voor de benodigde spanning, alhoewel het toch de aparte benadering is die Les Affamés uiteindelijk over de streep trekt. Buiten die benadering biedt Aubert inhoudelijk namelijk niet zo heel veel en had vooral moeten profiteren van een hoger tempo. Specifiek de inleiding sleept behoorlijk aan en de personages kunnen zichzelf niet onderscheiden, waardoor deze genremix zeker niet ontdaan is van minpunten. Niettemin is het excentriek en onderscheidend genoeg om niet meteen van je netvlies te verdwijnen.