Chappaquiddick (2017)

Een stijve vertolking van Jason Clarke als Ed Kennedy, die kort na de moord op zijn broer Bobby een kans om voor het presidentschap te gaan aan zich voorbij liet gaan. Zijn reputatie liep permanente schade op toen hij in 1969 betrokken was bij een auto-ongeluk waarbij Mary Jo Kopechne [Kate Mara die indruk maakt in deze kleine rol] om het leven kwam. Deze reconstructie van de nasleep van dit ongeluk (dat plaatsvond nabij Chappaquiddick, vandaar de titel) toont hoe de politieke machine van vader Joseph [Bruce Dern] elke truc aanhaalt om reputatieschade te voorkomen, alsmede hoe Edward wordt verscheurd tussen zijn persoonlijke integriteit en zijn politieke toekomst. Zal hij besluiten de waarheid te vertellen of laat hij zich toch redden door een politieke machine die het verdraaien van de waarheid in eigen voordeel tot kunst heeft verheven?

Het is nooit vervelend, maar de uitkomst is natuurlijk van tevoren al bekend. De karakteriseringen zijn bovendien vrij oppervlakkig, al is het wel interessant om Ed Helms (vooral bekend van The Hangover) in een serieuze rol te zien als Joseph Gargan, een belangrijke vertrouweling van Ed Kennedy die een sleutelrol speelt in de nasleep van deze zwarte pagina uit de geschiedenis van de Kennedy-clan.

Niet slecht. Je moet waarschijnlijk enige affiniteit met het onderwerp voelen om dit goed te waarderen, maar het blijft een mooi tragisch verhaal met een sobere, veilige doch ook adequate en respectvolle uitwerking. Had wel beter kunnen zijn met sterkere acteurs. Mara en Clarke zijn bekende gezichten, maar geen toppers in hun vakgebied en met name bij de laatste laat zich dit voelen. De dramatiek en de zielenpijn van het personage Ted Kennedy komt door het matige acteren maar bij vlagen goed over, waardoor je eigenlijk voortdurend het gevoel hebt dat Chappaquiddick beter had kunnen zijn. Dern en Helms laten met hun veel kortere bijdrage meer klasse en emotie zien dan Clarke tijdens de ruim anderhalf uur dat hij in beeld is, en daarmee is de laatste zonder twijfel de zwakste schakel in een verder redelijke verfilming.

Kleurloze en eigenlijk ronduit saaie film over (een deel van) het leven van Ted Kennedy. De worsteling van Ted met de gevolgen van het ongeval en de manier waarop hij (deels onder invloed van zijn omgeving) verantwoordelijkheid wil afschuiven, zijn best aardig in beeld gebracht. Verder valt het echter tegen. De vertolkingen zijn behoorlijk vlak en een interessante rol zit er niet echt tussen. Met name Jason Clarke weet weinig indruk te maken en dat is nogal funest voor een film waarbij het toch vooral om zijn personage draait. Er had best een aardige film in dit onderwerp gezeten, maar deze saaie vertoning ben je snel weer vergeten.

Goeie film over een auto-ongeluk waarbij een vrouw om het leven komt en waarbij Ted Kennedy de chauffeur was. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Boeiend materiaal aangezien het hier gaat om een belangrijk politiek figuur en de beslissingen die hierdoor worden genomen. Uiteraard blijft het gissen wat er zich precies heeft afgespeeld in de achterkamertjes, maar deze film is vrij gedetailleerd en kijkt hierdoor soms spannend weg.

Ik dacht dat deze film het levensverhaal ging zijn van de man, maar de film focust zich eigenlijk op één incident. Ik had er nog nooit van gehoord, dus was wel eens interessant om gezien te hebben. De cast deed het prima en verder was de aankleding goed. Verder verveelde de film niet. Vond het wel eens de moeite om gezien te hebben.