Bella Donna's (2017)

Vanaf 14 september in de bioscoop (Dutch FilmWorks)

3 Meiden, 1 bucketlist, 0 punten. Op de begrafenis van de Bella uit de titel laat haar vader uiteraard de video zien die ze maakte seconden voor ze haar dood tegemoet ging tijdens een duik in de oceaan. Bella klaagt daarin dat haar vriendinnen er niet bij zijn en praat ze daarmee een dusdanig schuldgevoel aan dat de meiden besluiten de bucketlist van hun beste vriendin af te werken. Dat is niet alleen een heel slap excuus voor een serie onsamenhangende, onleuke sketches (Bella Donna's Op Dansles, Bella Donna's Springen Parachute, Bella Donna's Doen Een Hondenshow), maar ook voor voorspelbare romantische verwikkelingen. Het script is een puinhoop en een gatenkaas, de dialogen te veel te vaak (hoor ik daar Liesbeth List?) gejat uit uiterst middelmatige Amerikaanse komedies waarbij te veel te vaak niet eens de moeite is genomen om het te vertalen. Het scenario is dan ook door twee mannen geschreven en schrijver/regisseur Jon Karthaus slaagt er ook niet in om iets van het theoretisch aanwezige talent van de drie hoofdrolspeelsters vast te leggen. Probeert te hard om leuk te zijn, neemt plotselinge dramatische wendingen en probeert zelfs nog door middel van een jengelende klaagzang tranen tevoorschijn te toveren. De enige lichtpuntjes zijn Thijs Römer, de enige die mij kortstondig liet lachen als een date met een spraakgebrek, en Egbert-Jan Weeber als een jongen waaraan de Bella Donna's (om niet nader uitgelegde redenen, zo gemakzuchtig waren de schrijvers wel) excuses moeten aanbieden. Over het extreem geforceerde happy-end wil ik geen verdere woorden vuil maken. Zie het eerst maar eens vol te houden tot het einde!

Manuel Broekman was de date met het spraakgebrek.

Verder prima genoten van deze film.

Redelijke komedie die lekker wegkijkt.

De 1000000000000000ste typische Nederlandse film waar alle dromen van de tetterende botoxwijven uitkomen... Ten koste van andere concepten.

Ik ben dan niet zo'n fan van Nederlandse film, maar ik vond deze best grappig. Ik heb me in ieder geval prima vermaakt.

Errug gelachen, werd op eind wat minder sterk

Heeft, vaak letterlijk, weinig om het lijf, maar laten we het positief benaderen: iets beter dan die talloze Nederlandse romantische komedies die we de laatste jaren hebben gezien. Ik heb zowaar enkele keren echt kunnen lachen, en dat is waarschijnlijk het hoogst haalbare bij dit type films. In de eerste helft heb je trouwens het gevoel meer naar een aantal losstaande sketches te kijken dan naar een samenhangend filmverhaal. Dat wordt gaandeweg beter maar dan blijkt dat Karthaus geen goede verhalenverteller is en tegen het einde zakt zijn film door de voorspelbaarheid als een kaartenhuis in elkaar. Typische vrouwenfilm eigenlijk met af en toe snedige humor, waarbij ook aan de mannen is gedacht want de drie aantrekkelijke dames in de hoofdrol komen zowel in het begin als aan het slot met sexy kleding prominent in beeld. De dames Spoor, Van Deursen en Laurenssen passen qua acteerniveau dan ook goed bij deze Bella Donna's: een gouden kalf zullen ze met hun net wat te overdreven spel niet winnen, maar voor dit soort fast food films zijn ze uitermate geschikt. Een kleine voldoende.

Verre van gelukte feel-good film.

Zaten een paar leuke grappen in.

Verder kijkt de film aardig weg.

Maar echt helemaal harmonisch komt ie niet over. Te vol vooral met verschillende scenes.

Flauwe film, 3 meiden die een bucketlist afwerken voor een vriendin die is overleden.

Film was niet echt grappig, denk meer een vrouwenfilm, want kon er niet echt om lachen.

Dan is ''Onze Jongens'' beter.

Leuke film, heb paar keer hardop gelachen

geen verhaal te vinden in deze bucket list vehikel van losse/loze scenes. Volgepropt met afgekloven grappen die je maakt in je studententijd. 'ik heb serieus in mijn broek gepoept man'. Dit zijn ouwe vrouwen die dat zeggen.Geen knullen van 20. En dan de bucket list zelf: wie zet nou een schaamhaar waxing op een bucket list? behalve een ongeïnspireerde scenarist die net the 40 year old virgin heeft gezien.

En dan die Romer (heet die zo?) die dan maar de vieze man na gaat doen. Why? Lichtpuntjes? Jazeker: dat lederen kitty pakje was wel ok.

Niet heel vervelend, al wil de film leuker zijn dan die net is. Het script probeert het wel, maar de actrices missen de timing om de grappen die goed zouden kunnen werken ook echt aan te laten komen. Onderling is er wel chemie en ze voelen wel aan als een stel vriendinnen (wat al heel wat is, ik vind dat nogal eens tegenvallen in Nederlandse films) en dat maakt de film kijkbaar. Verder niks bijzonders en volledig uit te tekenen van a tot z, maar op de zaterdagochtend wil ik er niet te zwaar aan tillen. 2,5*.

Maar eens met moeder de vrouw gekeken,ach weinig om het lijf maar toch leuk vermaak.3 stars.

Drie hartsvriendinnen krijgen op de begrafenis van hun beste vriendin (klein rolletje gelukkig maar van Melody Klaver) via een jaloersmakende videoboodschap te horen dat het eigenlijk maar drie saaie dozen zijn (zijn het ook) en dat zij (Klaver) tenminste alles eruit haalde wat erin zat, lekker puh! Haal alles uit het leven wat erin zit, dat hoor je wel vaker tegenwoordig. Mag ik dat nog altijd zelf bepalen? Het is maar waar je interesses liggen. Ik persoonlijk duik liever in een goed boek dan dat ik als een of andere debiel uit een vliegtuigje spring.

De drie vriendinnen besluiten om de nagelaten bucketlist van hun overleden vriendin af te maken. De dingen die op die bucketlist staan!! Te paard door een KFC-thru, godnakende!

'Dansen vanuit je kut...', die grap werd toch echt al eerder gemaakt door Arjan Ederveen, maar die had het over 'Zingen vanuit je kut' en wist 'm vooral ook beter te timen. Nederlandse films zonder Egbert-Jan Weeber, bestaan die eigenlijk wel? Die gast zit echt in elke film. En wat lijkt die Robert de Hoog trouwens veel op Kees van der Staaij.

Op mijn bucketlist: minder van dit soort klotefilms kijken.

Hoezo is die zes minuten korter op Bluray?

PAL speed-up?

Op een Bluray...?

Ja hoor, dat doet DFW helaas.

Zat Dick Maas in zijn boek ook over te klagen.

Precies, die Nederlandse 'geremasterde' Flodder blurays van DFW lopen ook allemaal te snel. Onzin om dat hier op MM te vermelden overigens, werd vroeger ook niet met VHS of dvd gedaan.

Maar dat is dan gebaseerd op oudere scans. Nieuwe films als deze zouden gewoon op 24 beelden per seconden moeten lopen.

Zijn wel nieuwe scans van Flodder. Maar DFW maakt evengoed dezelfde fout met recente films. Zulke dingen doen ze eigenlijk al sinds het begin van het dvd-tijdperk, altijd technische troep. Vroeger zette DFW vaak 2.35-films in 1.78 op dvd bijvoorbeeld.

Wat een armoe.

wat een baggerfilm.

hoe fantasieloos ben je als je zo'n scenario schrijft.

typisch weer zo'n 13 in een dozijn film.