Brad's Status (2017)

Geen slechte film maar er had meer ingezeten. Niet verveeld, krappe 3 sterren.

Ben Stiller is in mijn bescheiden mening geen opvallend acteur in de comedy wereld, maar in serieuzere rollen laat hij des te meer zijn talent zien.
Brad's Status is een rustige film met veel dialogen en een voice over die in zijn voordeel werkt, we leven op deze manier helemaal mee in de gedachtegangen van Brad die grotendeels begrijpelijk en menselijk zijn maar tegelijkertijd ook irritaties kan oproepen bij mensen die het niet begrijpen.
De lichtelijk paranoïde gedachten van Brad worden mooi belicht door de voice over. Hij heeft eigenlijk alles al, een mooie en lieve vrouw die van hem houd, een zoon die niet alleen gezond maar ook slim blijkt te zijn(en tevens overtuigend is neergezet door Austin Abrams) en een behoorlijk dak boven zijn hoofd, maar toch is het niet genoeg voor Brad die zijn rijke vrienden uit zijn jeugd ziet als meer succesvol en zichzelf weg streept als een loser.

De scene dat hij met de neus op de feiten gedrukt wordt door de amper 21 jarige Ananya is daarom extra doeltreffend.

Is dit de beste drama film van de laatste jaren? Nee, dat zeker niet maar het is zeker de moeite van je tijd waard.

3,5*

Een mooie boeiende film met een goed verhaal en een vleugje humor.

“I'm alive...”

Verrassend sterke film over een man die een midlifecrisis doormaakt, en met zijn succesvolle zoon universiteiten gaat bezoeken in het oosten van Amerika. Het knappe van de film is dat Brad op het eerste gezicht een wat meelijwekkend en niet bepaalde sympathiek figuur is, maar toch begrijp je zijn worsteling wel. Dat komt ook door Stiller, die het best tot zijn recht komt in deze tragikomische rollen. De beste scene is wanneer Ananya (Shazi Raja) Brad op zijn nummer zet na zijn verhaal te hebben aangehoord. 'First World/white dude problems man', kijk eens wat je allemaal wel hebt. Het gras is altijd groener....

Goeie film over een man die met zijn zoon een paar universiteiten bezoekt voor een vervolgopleiding. Het hoofdpersonage is goed neergezet en weet je met de gemak door de film heen te loodsen (zijn reflecties en bedenkingen over zijn eigen leven). De voice-over wordt wellicht iets te veel gebruikt. Ben Stiller is uitstekend gecast hier.

Ben Stiller schittert als Brad Sloan, een man die op een leeftijd is dat hij zijn huidige ‘status’ gaat vergelijken met zijn vrienden van weleer en vooral zijn tekortkomingen ziet. Hij doet zijn best te voorkomen dat zijn onzekerheden weerslag hebben op zijn zoon Troy [Austin Abrams] tijdens de gezamenlijke zoektocht naar een passende vervolgopleiding, met wisselend succes. Een intelligent scenario over een worsteling die veel veertigers (mijzelf incluis) vast zullen herkennen, geschreven met empathie en compassie voor alle personages en met een aangename dosis verlichtende humor en nooit sentimenteel.