Captive State (2019)

Hmmm.

Achteraf toch even een kort tripje naar Google ondernomen, daar bleek al snel dat ik niet de enige was die de link met Cloverfield maakte. Deze film zou echt perfect in het Cloverfield universum passen, het zou me ook echt niet verbazen dat een eventuele sequel die reveal alsnog zou lossen.

Of men was geïnspireerd door Cloverfield, of de minder succesvolle derde film heeft ervoor gezorgd dat men Captive State losgetrokken heeft uit het Cloverfield universum. Maar de opzet, de aanpak, het open einde, de wat diepere genreuitwerking van het materiaal ... het voelt als een perfecte uitbreiding aan.

De film dealt met een alien invasie, maar erg veel buitenaardse wezens krijg je niet te zien. Ze zijn er wel uiteraard, ook netjes vol in beeld, maar het verhaal is eerder dat van een opstand tegen een ondrukkend regime. Wyatt durft het ook aan om het tempo te drukken wanneer nodig (wat zorgt voor een relatief traag einde) én durft ook een hoop vragen onbeantwoord te laten.

Visueel goed, acteerwerk ook meer dan behoorlijk en hoewel een beetje lang, boeiend van begin tot einde. De regie blijft net wat te braaf, maar verder een fijne film. Hopelijk zorgt de slechte box office er niet voor dat een sequel uitblijft (of een goedkoop stream-vervolg wordt).

3.5*

Een onwijze bummer deze. Zo'n geweldige cast, alien-invasion.. Zou right up my alley moeten zijn. Keek hier al een jaar naar uit... Maar wat een pile of crap. Het boeide niet, oersaai idd en alles was vaag. Geen likeable character te bekennen. Heb 'm in 3 delen moeten kijken. Zo erg was ie! Gewoon niet te verteren in 1 x. Vriend had hetzelfde euvel.

Vreemd hoe een beleving van een film bij elk persoon zo anders kan zijn? Want als saai heb ik deze film niet ervaren. Regisseur Rupert Wyatt (Rise Of The Planet Of The Apes) levert hier een erg fijne en spannende sci-fi thriller af. Zeker de film is niet helemaal perfect. Maar de regisseur nam de moedige beslissing om het net even anders te presenteren.

De buitenaardse wezens hebben het al tien jaar voor het zeggen op onze planeet, en zo vallen we midden in het verhaal. Daardoor leren we onze helden, die bestaat uit een sterrencast, gaandeweg pas kennen. Alhoewel deze wel vrij onderontwikkeld blijven. En de hoofdrol van Ashton Sanders laat wat te wensen over. Het belangrijkste element van het plot betreft; de voorbereiding van de rebellen die van plan zijn in opstand te komen. Denk aan; vele kleine radertjes in een groot geheel. Er wordt dan ook een klein beetje denkwerk gevraagd.

En tjonge, door de heerlijk snelle montage was het wel erg sfeervol en spannend. Verpauperde straten en steegjes, voorzichtigheid is geboden, een heel netwerk van verzetsstrijders, technologie is veelal verboden dus wordt er teruggegrepen op oudere apparaten. Het geeft de film een heerlijke Koude Oorlog-vibe. De aliens zijn spaarzaam maar zien er wel cool uit. De film lijkt dan ook meer een supersnelle politieke thriller dan een echte volbloed Science fiction maar is zeker het bekijken waard.

Het uitgangspunt van Captive State is niets nieuws. Series als Childhood’s End, Colony of V: The Original Miniseries vertelden al eerder een soortgelijk verhaal: Aliens komen niet a là Mars Attacks naar onze planeet om alles overhoop te knallen, maar zien in de mens juist de perfecte slaaf. Met als gevolg dat werkloosheid en criminaliteit tot het verleden behoren, maar onze vrijheid hebben we moeten inleveren. Dus staan er uiteraard een zooi verzetsstrijders op om te knokken tegen de aliens. Dat kan natuurlijk vrij eenvoudig resulteren in een actiefilm vol vuurgevechten in de stijl van Independence Day, maar Rupert Wyatt pakt het met Captive State heel anders aan.

De film begint als zoveel apocalyptische films, dus nog voordat we beelden zien horen we sirenes, alarmsignalen en verontrustende nieuwsberichten over de komst van ‘iets buitenaards’ met een hoop ruis erdoorheen. Na de openingsscène ontpopt Captive State zich als een post-apocalyptisch drama dat zich afspeelt in een grauw Chicago, waarbij we zien hoe mensen moeten leven onder het strenge toezicht van mysterieuze buitenaardse wezens. De film gaat weliswaar over de gevolgen van een invasie, maar de aliens zelf spelen amper een rol; het gevaar komt van alle mensen die de regels van de buitenaardse schepsels hebben geaccepteerd en hun wensen netjes opvolgen. En tja, dat is vele malen enger dan wat harige monsters uit de ruimte.

Halverwege de film vindt er een switch plaats waarbij een hoofdpersonage een lange tijd aan de kant wordt geschoven voor een ander element; een soort grimmige versie van Ocean’s Eleven. De film krijgt hier iets meer tempo en wordt vooral af en toe nog best zenuwslopend. Captive State is uiteindelijk een aangename science-fiction thriller zonder bombast. De film is vakkundig geregisseerd, de cast is prima en audiovisueel vlak is de film sterk. Maar vooral het script, dat Wyatt schreef met Erica Beeney, valt te prijzen. Het is weliswaar niet bijster origineel allemaal, maar het zit goed in elkaar en heeft tot het einde een paar interessante verrassingen in petto.

3,5 sterren.

Gemiste kans, deze halfbakken SF-thriller. De hele film wacht je op iets dat niet gaat komen. Tegelijkertijd voelt het script aan alsof alle interessante elementen zijn weggesneden en slechts een kaal raamwerk is overgebleven. Altijd fijn om John Goodman te zien, maar hij is één van de weinige lichtpuntjes in een middelmatig en grotendeels doelloos geheel.

Een prima, doch weinig origineel, concept en een goede sfeer. Maar om nou te zeggen dat ik het een goede film vond, nee. Het is vooral veel los zand en weinig cohesie. Daarbij vind ik camerawerk uit de losse pols altijd al vervelend. En het feit dat deze film het nodig vindt om daarbij opvallend vaak in close-up te filmen, maakte het voor mij visueel nog irritanter. Er zijn best toffe scenes en sterke momenten. Maar als geheel vond ik het vrij zwak. Het feit dat ik de eindtwist al ver voor de helft van de film verwachtte, droeg ook niet bij aan een voldaan gevoel.

"Beware of Greeks bearing gifts."

Achteraf gezien kan ik wel begrijpen waarom deze titel de bioscoop niet heeft gehaald.

Het concept van een alien invasie is niets nieuws onder de zon, maar deze film probeert hier een andere draai aan te geven. In de vorm van verzetsstrijders en bondgenoten ervaar je een ander perspectief. Het doet mij enigszins denken aan de serie 'Colony'.

Het meest opvallende is dat de aliens een bijfiguur zijn, waardoor de focus meer komt te liggen op de menselijke interacties. Op zich hoeft dat niet erg te zijn, maar in 'Captive State' gebeurt er simpelweg niets noemenswaardig. Het merendeel bestaat uit bewegende stukjes die nauwelijks kunnen boeien; er is niet één personage die erbovenuit springt.

Men is nodeloos bezig met het bouwen van de wereld en ondertussen zijn er blijkbaar allerlei samenzweringen gaande. Jammer genoeg blijft de daadwerkelijke impact van dat alles vrijwel uit. Hierdoor heb ik het gevoel nooit volledig betrokken te zijn als kijker. Dat Vera Farmiga onderbenut wordt is eveneens zonde.

Al met al een matige Sci-Fi waar duidelijk meer in had gezeten.

Dikke 2,0 sterren.

Wazig en rommelig tot de macht drie.

Vanwege die korte scene met die creperende alien toch nog 2 sterretjes.....

Alvast een serieuze kandidaat voor de meest vage film van 2019. Een film hoeft ook niet altijd hapklare brokken af te leveren natuurlijk, maar Wyatt en de zijne wekken toch vooral de indruk niet te weten waar ze met hun verhaal naar toe willen en het gevolg is een grotesk, soms bombastisch maar stuurloos geheel. Jammer, want de eerste tien minuten zijn veelbelovend, doen inderdaad weer aan de Cloverfield sfeer denken, maar daarna wordt het erger en erger. Zit nog een leuke twist aan het einde die ik in elk geval niet zag aankomen, doch dikke kans dat je door het saaie, vermoeiende voorafgaande dan mentaal al te veel bent afgehaakt om die surprise nog te waarderen. Goodman steekt er ver bovenuit, heeft het in de vingers, wat van de rest om hem heen niet gezegd kan worden.

Uhm wat, hebben jullie zand in jullie ogen? Deze film was goed man! De complete sfeer gedurende de hele film was prima spannend. Het verhaal was ook zeer degelijk met aardig wat twists. Ik merk wel dat hier mensen posten die blijkbaar niet al te snugger zijn. De film was niet vaag of onduidelijk. Als je dat vond, dan ben je simpelweg gewoon niet zo slim of heb je delen zitten slapen. Het was opgegeven moment vrij voor de hand liggend wat er ging gebeuren. Ook gedurende de film kon je makkelijk opmaken wat iedereen van plan was aan de hand van alle gesprekken die werden gevoerd. De film heeft een gemiddelde van 6.9 heeft met bijna 30.000 stemmen op IMDB wat laat zien dat het een degelijke film is. Voor mij een 7,5. Waren een prima 100 minuten met mooi einde.

Captive State was mijns inziens een zeer rommelig geheel. Door het gerommel en weinig interessante wat je in het eerste deel van de film te zien krijgt geeft het geheel geen voeding meer om het serieus te nemen. Categorie zonde van je tijd.

Light a match.

Ignite a war.

Toen ik voor de eerste keer de trailer van “Captive State” zag, was ik op slag overenthousiast. Het leek me een spannende en actierijke Sciencefiction over buitenaardse dominantie en heerschappij. Ik stelde me al een soort “Independence Day” oftewel “War of the Worlds” voor, voorzien van een geraffineerde verhaallijn zoals men voorgeschoteld kreeg in “Arrival”. Daaraan toegevoegd het weerwerk van enkelingen tegen deze buitenaardse bezetting. En last but not least, ze wisten John Goodman te strikken om één van de sleutelrollen te spelen. Het allereerste wat in mij opkwam, was dat ik deze film zeker en vast niet aan me zou laten voorbijgaan. Deze film was de beloning nadat ik miskleunen zoals “Occupation” en in mindere mate “Beyond skyline” moest verdragen. Na het zien van deze in mijn ogen weergaloze film, moest ik vaststellen dat mijn enthousiasme onder het vriespunt gezakt was.

Ergens diep verscholen zat er wel een gewiekst verhaal en was de ontknoping ingenieus bedacht. Maar je moet wel enorm lang wachten eer je door hebt hoe het in elkaar zit. De gehele opzet wordt pas duidelijk op het allerlaatste. Dat betekent wel dat je over een stevige portie uithoudingsvermogen moet beschikken. Want echt boeiend is het over het algemeen niet. Het is eerder verwarrend en vaag. En als je klaar zit om buitenaardse wezens aan het werk te zien, kom je ook al bedrogen uit. Dat zijn ook alleen maar wat vage, donkere beelden. Niet dat dit noodzakelijk is. De openingsscene waar de ouders van de jonge Gabriel (Ashton Sanders) en Rafe (Jonathan Majors) verpulverd worden, laat al zien hoe allesvernietigend en onoverwinnelijk deze kosmische deugnieten wel zijn. De rest van de film zie je die snoodaards enkel en alleen in het halfduister vergezeld van creepy insectachtige geluiden. Het zijn cactusachtige wezens en verder zijn er ook nog een soort vliegende drones die voorzien zijn van een vleesachtige zuignap. Hun functie was me echter niet bijster duidelijk. Maar ja, er is wel meer niet echt duidelijk.

Meest originele aan deze film is de verhouding tussen de mensheid en deze indringers. Op één of andere manier hebben ze kunnen bewerkstelligen dat de mensheid een onderdanige houding moet aannemen. Waarschijnlijk was de keuze beperkt : hun gezag aanvaarden of totale vernietiging. Het resultaat is een verpauperde samenleving die een despotische heerschappij gedoogt. De buitenaardsen hebben zich ingegraven in de centra van de wereldsteden achter een immense muur waar enkel bepaalde bevoegde personen toegang krijgen (Om instructies te ontvangen en rapport uit te brengen over de toestand, veronderstel ik.). Deze “closed zones” dienen als mijnen waar delfstoffen worden ontgonnen. Na het intrigerende begin, vervalt de film echter in een politiek geladen verhaal over beperkte burgerlijke vrijheden, economische achteruitgang en bureaucratisch gekonkelfoes waarbij geprivilegieerden rijkelijk beloond worden vanwege hun medewerking. Het ontstaan van een verzetsbeweging is een vanzelfsprekend resultaat, maar wordt genadeloos de kop ingedrukt.

En hier komt John Goodman dan op de proppen als de rechercheur die vastbesloten is om de groepering “Phoenix” eens en voor altijd op te rollen. Hij volgt de handel en wandel van Gabriel van nabij om zo deze verzetsstrijders op te sporen en uit te schakelen. Alles voor het grotere goed. Al bij al is deze hele operatie initieel redelijk onsamenhangend en moeilijk te volgen. Zijn relatie met een prostituee (Vera “The Conjuring” Farmiga) is aan het begin onbelangrijk. Het gebruik van buitenaardse explosieven was me ook niet echt duidelijk. En was het niet zo dat de gehele menselijke beschaving ontdaan was van enig technologisch vernuftig hulpmiddel? Gabriel’s werk omvatte bijvoorbeeld het systematisch vernietigen van simkaarten uit GSM’s. En toch beschikken de ordediensten over een gesofisticeerd tracking-systeem en gezichtsherkenning. Of was dit technologie die de buitenaardse heersers ter beschikking stelden? Op communicatievlak zaten ze dan alweer verder dan in “Arrival”. Hier zijn er toch al enkelen die het geklik, geschraap en gesis wel degelijk verstaan en vertalen.

Nogmaals, ik snap wel dat bij de ultieme onthulling alles duidelijker wordt en dat nadat de boodschap achter het geheel dieper doordringt, je met verbijstering achterblijft. Maar allemachtig! Boeiend kan je de film niet echt noemen. Misschien omdat je zolang in het duister tast dat je het allemaal nogal lijdzaam aankijkt. De film behandelt aspecten zoals verzetsbewegingen, politieke compromissen en zelfopoffering voor het grotere goed. Ik verwacht wel niet dat een film over een buitenaardse invasie grotendeels alleen deze aspecten belicht. Nogmaals een bewijs dat trailers niet altijd een correcte weerspiegeling zijn van de uiteindelijke film.

2*

Captive State gaat over een invasie van aliens. Al zien we daar maar een paar minuten van in een flashback - en dat op een hele kleine schaal. Enerzijds omdat de film hier niet over gaat, anderzijds is het een hele makkelijke manier om het budget klein te houden.

De film zelf gaat namelijk over het leven na de invasie. De film skipt naar het 'heden' (rond 2027) en het verhaal begint. De aliens hebben de aarde bezet en zijn, zoals alle aliens in alle films, bezig onze 'natural resources' te stelen.

Daarbij draait alles om mensen. Hoe gaan mensen om met de invasie? Er zijn collaborateurs en verzetsstrijders. Alles wordt teruggebracht naar de kleine menselijke maat. Zoals in de serie Jericho (atoombommen leggen Amerika plat) en The Walking Dead (zombie invasie). Heel leuk, maar ik wil de big picture weten. In Jericho kom je nooit te weten wie de atoombommen heeft afgevuurd, in The Walking Dead gaat het ook louter over mensen en hun handelen onder druk en in Captive State zien we ook maar bar weinig van de aliens.

Je ziet vooral smoezelige mensen in oude kleren rennen door groezelige steegjes, achterna gezeten door drones en een rennende (!) John Goodman.

Op zich kan ik er mee leven dat een film gaat over de aftermath in plaats van een oorlog of invasie zelf. Maar please, doe het dan goed.

De wereld wordt volkomen ongeloofwaardig neergezet. De aliens leggen de mensen een nieuw staatsbestel op met een soort '1984'-achtige, sektarische 'unity' gedachte, die mensen slikken voor zoete koek. In amper 9 jaar tijd zijn vrije geesten in Amerika verworden tot slaafse zombies van een systeem waarvan iedereen snapt dat de aliens een duister plan hebben, getuige alleen al dat veel grote steden 'closed zones' hebben waar je niet in mag. Wat spoken ze daar uit?
Het zou geloofwaardiger geweest zijn als er twee generaties overheen waren gegaan in plaats van slechts 9 jaar.

De sfeerschepping is wel prima, en dat houdt je ogen nog een beetje open - net als een prima acterende John Goodman.

Maar toch even wat punten op een rij hoor...

- op een gegeven moment lukt het een verzetsstrijder om een alien te doden. Zijn masker wordt afgerukt en hij lijkt te stikken. Hier wordt verder niks mee gedaan
- bij de grote 'rally' in het stadion kwamen de aliens op bezoek. Wat zouden ze gezegd hebben tegen de mensen? Hoi? Wat was verder het doel van die bijeenskomst? Kwam Lady Gaga nog optreden ofzo? Waarom zijn al die mensen er heen gegaan?
- tijdens het verhoor van John Goodman (aan het einde) speelt een vrouw voor tolk. Ze krijgt een alien kliktaaltje ingefluisterd via een oortje en vertaalt het in de microfoon voor Goodman. Hoe kan het dat zij wèl alien spreekt en de anderen niet?
- heeft die jongen (Gabe) nou echt niet door dat ze kunnen worden afgeluisterd middels die 'implant'? Hij doet eerst moeite om het ding tijdelijk te deactiveren met die halsband, maar later praat hij over allerlei gevoelige informatie zonder die halsband
- de twist aan het einde is aardig, maar gezien de casting van John Goodman (zijn naam zegt het al) ook een beetje voorspelbaar.
- ik kan zo nog 10 andere punten bedenken maar het is zaterdagavond en ik ga een biertje drinken


2 sterren

Prima film ! Genoten van begin tot het eind. Een originele heist movie zou je deze film kunnen benoemen. Het verhaal zit ingenieus in elkaar dat pas naar het einde toe als geheel duidelijk wordt. In begin lijkt de hele opzet nog wat vaag door tal van personages en het strakke tempo, maar naarmate de film vordert stijgt de spanning en krijg je alsmaar meer grip op het verhaal. Daarbij passeren er toch wel wat verrassende wendingen, vooral de laatste twist is er ééntje om in te lijsten. John Goodman is goed op dreef en er zitten een paar leuke actiescènes in de film. Minpuntje is soms wel de snelle vaart in die scènes en soms wat te donker. Maar wat een sound ! Heerlijk duister achtergrondtoontje die de spanning en de sfeer bevordert. 7,5/10

Aardige sciencefiction film. Het verhaal zit aardig in elkaar met een goede twist. De uitwerking had beter gekund. Lange tijd is het lastig om echt goed in het verhaal te komen. Door de vele losse personages hangt de film wat als los zand aan elkaar. Richting het einde vallen de stukjes beter in elkaar en wordt het ook echt spannend. Het acteerwerk is dik in orde en visueel ziet de film er prima uit. De special effects zijn niet heel top maar zeker van voldoende niveau. Een beetje zoeken maar uiteindelijk wel het kijken waard. 3.5

SF die het zeker niet moet hebben van het grafisch gedeelte. Geen apocalyptische wereld, alleen wat rauwe buurten. Aliens moet je er maar bijfantaseren, want daar was blijkbaar geen budget voor en voor in beeld brengen van het verhaal was de regisseur waarschijnlijk in slaap gevallen. Idee en verhaal ok, maar was geen minuut meegezogen in film. Was precies aaneenschakeling van onsamenhangende scènes. Weliswaar leuke plot, maar maakt voor mij film niet. De paar fragmenten van een ruimteschip waren qua CGI iets te kunstmatig, ook de twee of drie keer dat de aliens in beeld kwamen waren te zwak om deze film als echte SF te bestempelen. Op einde van film snapte ik het verhaal wel, maar vond de film niet geslaagd. Was mij allemaal net iets te braaf... Van John Goodman verwacht ik ook geen flitsende actie, hij komt over zoals hij is: de rustige loubas, de Sint-Bernard van de honden. Maw. de rustigheid zelve en dat is wat je ook van de film mag verwachten. Niet de ‘kleren’, maar het karakter van de acteur ‘maken’ de film of moet ik zeggen ‘de man’...

Leuk idee, niet heel geweldig uitgevoerd. Deze film is een beetje identiteitsloos of leeg; hij pakt me niet. Herkenbare setting, in het verleden al meerdere malen toegepast, probeert diep en mysterieus te zijn, maar slaagt er niet in wat mij betreft. Enige dat echt op orde is, is de grimmige sfeer. De rest ervaar ik als weinig zeggend losse flodders die het weinig verrassende plot een beetje ondersteunen.

Het concept van de film is prima en het is slim van Wyatt om zich niet teveel op de wereld te focussen, want dat is al vaker gedaan en ook nog met een groter budget. De film richt zich daarentegen volledig op het plannen van de aanslag en je volgt alle betrokkenen (zowel de politie als de rebellen) op de voet. Dit zorgt ervoor dat er spanning in de film komt en het dwaalt nergens van het pad af.

Nadeel hiervan is wel dat de personages wat uit het oog verloren worden en het misschien niet de gewenste emoties oproept die je misschien zou willen hebben. Maar uiteindelijk is alles degelijk gemaakt en eindigt de film op een slimme manier.

3,0*

Oké.

Wyatt trekt weer naar een nieuw genre na te hebben geëxperimenteerd met actie, misdaad en drama. Nu dus een sciencefiction/thriller. Het feit dat Wyatt variatie in zijn films wil hebben kan ik enkel prijzen, maar de uitvoering zit niet altijd even lekker mee.

Ook niet in Captive State, alhoewel het concept en sommige regiepunten best in orde zijn. Wyatt kiest voor een iets mindere mainstreamaanpak en houdt zijn film redelijk ingetogen. Denk maar een beetje aan een Villeneuve-film, maar dan met iets meer tempo en actie en wat minder voeling.

De film opent met een redelijk donkere sequentie. Dat zet gelijk de toon voor wat komen gaat, maar daarna krijgen we eigenlijk een heel ander soort film dan in de eerste sequentie wordt beloofd. Een verhaal dat eigenlijk meer om het lijf wil hebben dan de gemiddelde kijker ervan zou verwachten, maar de clichés niet altijd even keurig ontwijkt.

Toch is het concept dat buitenaards leven de planeet heeft overgenomen en hier nu het gezag voert best leuk bedacht. De uitvoering is maar zozo. De wereld is leuk ingericht en de cinematografie is knap, maar het wil allemaal erg strak zijn en is dit gewoon niet zo zeer. Het tempo wil namelijk niet echt met de strakheid meegaan waardoor je het gevoel hebt naar een film te kijken die het te hard probeert.

Acteerwerk is voor de rest best degelijk. Goodman doet het erg goed, Sanders mag ook zeker genoemd worden. Andere rollen zoals die van Farmiga zijn dan weer net wat te theatraal gespeeld. De invulling van de karakters blijft wat vlak. Opnieuw de goede agent en de rebelse tiener in een dystopie. We hebben het allemaal weleens eerder gezien.

De film doet hier en daar zijn best om wat spanning op te bouwen maar komt niet verder dan een paar hele kleine spanningsbogen. Er zijn maar 2 momenten dat de film daadwerkelijk zijn spanning effectief op weet te voeren. Voor de rest blijft het gewoon een vertelling in een sciencefictionomgeving. De mainstreamkijker die komt voor actie en spanning zal dus bedrogen uitkomen.

De film voldoet niet echt aan de strakke vereisten, wat het wel probeert zo te zien. Het sfeertje is er wel, maar als het naar effectieve spanning moet dan lukt het niet helemaal. De effecten zijn ook net wat te veel uit de computer gehaald om zo'n omgeving als deze optimaal te kunnen realiseren. Jammer, als een aantal scenes net wat effectiever hadden kunnen zijn had dit op een 3,5* uit kunnen draaien. Het is de twist met Farmiga als number one die ik uiteindelijk een beetje te flauw vond.

Saai. Die wereld waarin dit speelt gaat nooit leven en de acteurs lopen van saai goedkoop decor naar saai goedkoop decor, in een donker weinig inspirerende omgeving. Visueel wist de film dus niks te brengen, maar ook inhoudelijk kon ik er (mede door die beperkingen van kleine saaie ruimtes) weinig mee. De acteurs staan ook maar wat hun ding te doen, echt veel leven zat er in ieder geval niet in. Dan blijft er weinig over. 1,0*.

Gaap. Het boeiende concept wordt de das omgedaan door een aantal vreemde keuzes van de regisseur. Iedere keer vraag je je weer af hoe we in deze scène zijn beland. Hak op de tak zonder dat er eigenlijk iets gebeurd. Prima om weinig tot geen backstory te geven maar enige binding met de personages ontbreekt ook volledig. Visueel is er erg weinig te genieten en uiteindelijk is dit ondanks de relatief korte speelduur gewoon een lange zit.

1,5*

In deze film gaat het nu eens niet om een groepje helden dat met behulp van veel actiescènes boosaardige aliens een kopje kleiner maakt. Er zijn eigenlijk amper actiescènes. De film is geen spektakelfilm. Captive State is een film die de kille omstandigheden in een door aliens geregeerde stad laat zien en een groepje opstandelingen introduceert dat zich daartegen verweert. Volgens regisseur en coauteur Rupert Wyatt is de film een allegorie op de totalitaire staat en de toenemende controle op de bevolking. Een serieuze film dus.

Als je de film gaat bekijken vanwege de actiescènes word je absoluut teleurgesteld. Als je de film gaat bekijken vanwege de niet-actierijke insteek of vanwege de allegorische boodschap word je dat eigenlijk ook. Captive State heeft veel weg van een klassieke spionagefilm. Je weet wel. Van die films die met een ongrijpbare logica een verhaal vertellen vol agenten, dubbelagenten en personages van wie niet duidelijk is wie ze zijn. Zo werkt dat in deze film ook. Ik houd niet van dat genre.

Behalve door warrigheid kenmerkt de film zich ook door een kille uitstraling die niet prettig wegkijkt en door de vele lange scènes waarin maar weinig gebeurt. Ik moest bij het kijken herhaaldelijk opnieuw aan een scène beginnen omdat ik mijn gedachten er gewoonweg niet bij kon houden. Van veel inleving in de film was dan ook geen sprake.

Wyatt besteedt zoveel tijd aan de uitleg van de constellatie van zijn futuristische wereld en aan de onderlinge verhoudingen van de personages, dat hij vergeet er vervolgens iets interessants mee te doen. De film is te volgepropt met thema’s en karakters die allemaal ruimte innemen. Het verhaal wordt daarmee verwarrend en verliest de elementen die wel boeien totaal uit het oog. De strijd tussen goed en kwaad en de allegorie op de totalitaire staat gaan verloren in een rommelige brij aan moeilijk te vatten indrukken. Een concrete film over een rebellengroep contra het totalitaire alienregiem is de film op die manier niet. En dat had de film wat mij betreft beter wel kunnen zijn.

Aardige post apocalyptische thriller. Deed me een beetje denken aan series als Colony en Falling Skies. Openingsscène zet goed de toon. Ook daarna blijft het interessant genoeg en op momenten aardig spannend. Hoogtepunten zijn de scène in Soldier Field en in de bus. Na 90 minuten is de koek overigens wel redelijk op en wordt het tijd om er een einde aan te breien. Het uiteindelijke einde mag er gelukkig best wezen.