Loosideu Deurim (2017)

Je zou kunnen zeggen dat dit de Koreaanse versie is van Inception, maar het is gelukkig of niet, toch een heel pak minder complex. Wat ik hier goed aan vond is dat de personages degelijk ingeleid worden, qua namen viel het me ook goed mee. Het is niet mijn eerste Zuid-Koreaanse film en dus probeerde ik hier zo goed en zo kwaad als het kon de namen in me op te nemen of herkennen. Ik ben ze namelijk al vergeten haha.

Verder is het een prima speurtocht waarbij men aanwijzing na aanwijzing dichterbij de waarheid tracht te komen. Wie heeft zijn zoon? De film kent eigenlijk een vlotte pacing en is vrij snel voorbij gegaan. Prima vermaakt met deze misdaad/thriller/sci-fi. Enkel het einde vond ik wat jammer. Misschien heb ik wat gemist maar waarom hebben die nonnen na al die tijd geen contact gezocht met de vader?

Aardige film over een man die probeert via lucide dromen te achterhalen waar zijn ontvoerde zoontje zich bevindt. Een prima uitgangspunt voor een thriller als deze (wat veel weg heeft van Inception, maar dat niveau niet weet te halen). Alhoewel zeker onderhoudend, wellicht iets te plot gedreven (met ook aardig wat wendingen).

De vergelijking met Inception ligt snel voor de hand maar het snufje Minority Report is er ook.

In vergelijking met die films brengt Loosideu Deurim het verhaal in een stuk rustiger verteltempo. Pas in de tweede helft gaat het tempo in de plotafwikkeling omhoog.

De visuele effecten op het eind zijn eigenlijk gewoon goed gedaan en leiden niet af van de acteurs die het sowieso er allemaal best goed vanaf brengen.

Enige wat echt jammer is dat toch wel gigantische plothole. Maar ja hadden ze dat gedicht dan was er geen film geweest...

Matige thriller.

Met dromen kan je een aantal richtingen uit, maar het hele sci-fi met vleugje fantasy gebeuren is weinig meer dan een alternatieve angle om een speurplotje te ontspinnen. Toch een wat gemiste kans.

Vader verliest z'n zoontje en probeert de dader op te sporen via z'n eigen herinneringen. Wie hoopt op een wat artistiekere interpretatie komt van een koude kermis thuis, Lucid Dream is een zwaar plotgetreden film. Op het einde komt er wel wat extra CG aan te pas, maar ook dat blijft redelijk functioneel allemaal.

Het droomgebeuren voelt jammer genoeg ook wat lucide. 't Is vooral een makkelijk plot device wat Sung vlotjes aanwendt wanneer zijn personage weer een keertje op een dood spoor zit. Gelukkig zit er wel genoeg tempo in de film en valt het acteerwerk mee. Afwerking is ook redelijk solide, zoals bij de meeste Zuid-Koreaanse films het geval is.

Maar een hoogvlieger is het zeker niet. Daarvoor is het niet spannend of aangrijpend genoeg en komt de scifi te weinig uit de verf. Maar als simpel tussendoortje een oké filmpje.

2.5*

Zeker... de film heeft leentjebuur gedaan bij een aantal films.

Maar de uitvoering is daarentegen meer dan degelijk.

Visueel gezien ziet het er ook goed uit en de spanning weten ze goed vast te houden. Netjes. *3,5

Koreaanse productie. Idee ok, nl via dromen in je eigen herinneringen terugkeren. Hier om een vader ontvoering die de ontvoering van zijn zoontje probeert op te helderen. Enkel in tweede deel van de film wordt het wat leuker met speciale effects, maar dit kon wel nog iets beter aanwezig zijn. Haalt niet niveau van Inception, wat een topper was in dit genre. Ook nog enkele doodlopende sporen en twist, wat film boeiend houdt. Is een ideale doordeweekse film, van Netflix-niveau. Al slechter gezien... 3* voor idee en uitwerking.

Matige SF die eigenlijk nog redelijk goed begint met een interessant concept, maar later verzandt in een dertien in een dozijn zootje. Een film die zich eerst ontpopt als een soort detective verhaal met de verdwijning van een jong kind. Een vader die geen hulp krijgt van de politie en dan maar zelf op onderzoek gaat.

Vervolgens dromen en herinneringen die met elkaar verwezen worden. Op zich niet zo slecht allemaal, maar het plot is al beter uit de verf gekomen bij andere films. Redelijk tempo, maar niet altijd even boeiend om de hele focus te behouden.