A Star Is Born (2018)

Een verhaal van alle tijden. Heb de geslaagde(maat totaal andere) versies uit 1937 en 1954 vroeger gezien(de naar het schijnt mindere remake met Streisand heb ik gemist). Gelukkig is het basisgegeven in deze nieuwe versie vertaalt naar de moderne tijd, en krijgen we door de spetterende chemie tussen Cooper en zijn Lady een op alle fronten gelukt muziek drama. Je hebt de neiging om enkele onwaarschijnlijkheden voor lief te nemen(zou een ongehoord zangtalent als Ally in deze tijd werkelijk louter per toeval ontdekt worden tijdens een kroegentocht van Jackson?), want de rest loopt werkelijk gestroomlijnd. Een van de betere films van het jaar zal in februari ongetwijfeld een aantal oscars krijgen. Eentje behoort zeker toe aan Gaga, weet niet exact of dit haar debuut is, maar wat heeft deze vrouw een aanwezigheid en talent. De rol is haar dan weliswaar op het lijf geschreven, maar ze geeft er bijna griezelig goed een onmiskenbare meerwaarde aan.

Regie van Bradley Cooper is uiterst noemenswaardig. M.a.w. het is in die zin zeker geen verkeerde film en wellicht een net debuut. Bradley Cooper had mijns inziens niet zelf moeten acteren. Althans het werkte niet voor mij. De strubbelingen waren helder maar hij trok het alcoholisme zo ver door dat je hem gedurende de film haast niet anders hoort acteren dan met een beschonken stemgeluid. Lady Gaga deed het goed had dat niet gezocht achter haar.

Zo slecht vond ik hem niet en op bepaalde vlakken echt wel oscar waardig. Ik heb zelf de film eindelijk na wat aandringen van een paar vrienden gezien, alleen denk ik wel als hij niet genomineerd was voor de Oscars dat ik hem wat langer links had laten liggen omdat ik met wat tegenzin de film begon. Het klonk namelijk niet bepaald naar een film die ik snel op zou zetten en die ik misschien leuk zou vinden maar gelukkig bewijst deze film het tegen deel, en is het toch wel een punt dat ik maar eens wat vaker uit mijn comfortzone moet stappen en film moet gaan ontdekken. ‘A Star Is Born’ is een zeer strak werk die op heel veel punten erg sterk op zijn benen staat. Maar vanavond eindelijk eens aangegooid en nogmaals, ik was erg verrast! Toch een prachtige film om te zien hoor...

“There's a friend of mine who came a long way to be here and she wrote a great song and I'd just like her to sing it. I think it's pretty fucking good.”

En het was zeker goed maar inderdaad, het voelde allemaal niet héél lekker, en best ironisch. ‘Lady Gaga’ is natuurlijk op zichzelf al een popster en één van de betere die nu met de dag optreed. Om haar dan te zien acteren om een beroemde zangeres te worden is dan best raar om te zien, al moet je daar jezelf zeker snel van afzetten en als je die gedachten weg laat is het allemaal best goed om te zien hoor.

Ik was zelf heel erg benieuwd naar de cast van deze film. Onder meer hoe Lady Gaga haar rol zou spelen. Ik hoorde veel lovende woorden over haar acteerwerk en ook de oscar gaf toch wel een bepaalde bevestiging dat ze het goed deed. Nu valt me eigenlijk gelijk iets op, ze kan best acteren dat wijfie. Maar ook ik merkte soms toch wel dat ze wat onervaren was, dus soms ging het allemaal niet helemaal soepel. Bradley Cooper staat voor mij meestal wel gerand voor een leuke film, het is zeker niet mijn favoriete acteur maar zeker na zijn rol in ‘American Sniper’ en ‘The Hangover’ vind ik hem heerlijk acteren. Voor de rest valt de cast wel mee en springt er niemand echt uit, iedereen acteerde prima.

Het was opzich best een leuk verhaal, zoals ik al zei soms wat ironisch maar het sleepte me wel mee. We volgen een beroemde country zanger Jack die eigenlijk vanaf minuut één al oogt naar een alcoholist. Na een concert had hij zing om naar een bar te gaan en komt uit in een travestieten bar waar hij de amateurzangeres Ally ontmoet. Hij neemt haar mee op stap door de stad en ze raken stiekem gewoon verliefd op elkaar. Jack vind dat Ally mooi kan zingen en nodigt haar uit bij één van zijn volgende concert en vraagt haar daarna om ook een iets te gaan zingen. Dat doet ze en de wereld vind haar geweldig, ze krijgt langzamerhand een manager en word beroemd. Jack vind het allemaal niet altijd even geweldig, blijft aan de drank en zijn leven keldert als het waren achter uit. Op een gegeven moment gaat hij in ‘rehab’ en na dat word hem van alles verteld. Hij raakt depressief en gaat één keer nog goed aan de drank waarna hij zichzelf op hangt. Na deze zelfmoord moet Ally alleen door, doet dit ook maar de film eindigt vrij snel. Een mooi verhaal, die ik even heel snel heb doorgespit omdat we anders nog wel even bezig zijn.

Over het algemeen vond ik de film best leuk en raakte het me soms wel. Ik ben zelf geen meester in de romantische dingen in films, kijk nooit romantische films dus ik kan daar niets over zeggen maar het depressieve gedeelte van Jack raakte me wel diep. Ik was echter totaal geen fan van de Grammy scene die inderdaad er ontzettend nep uit zag en daar ging Cooper toch echt wel de fout in. Dat saaie geschreeuw als dronkenlap en vervolgens dronken over het podium heen lopen, nee dat was hem niet voor mij.

De muziek kon ik best waarderen. Ik ga normaal door het leven als een liefhebber van de rock en metal muziek dus ik luister niet heel vaak naar pop nummers, zeker niet het nieuwe muziek want ik leef ver voor mijn geboorte uit met muziek. Toch vond ik het nummer ‘Shallow’ wel wat hebben, en ga die zeker nog wel een paar keer draaien op Spotify. Echt fan ben ik er niet van maar vond het ook niet bepaald onaardig klinken.

En dat was toch wel iets wat me opviel. Ik vond Gaga toch best acteren voor haar doen maar die Cooper viel me nog niet vies tegen tijdens het zingen. Mensen zullen het er ongetwijfeld niet mee eens zijn, fok it, ik vond de zit best te doen en erg leuk. Goeie keuze en fijne tips.

4.0*

Aardige film waarin een zanger met een alcoholprobleem een talentvolle zangeres ontdekt in een bar. Het verhaal van deze muziekfilm wordt wat gezapig gebracht. Ook het personage van Bradley Cooper is behoorlijk dik aangezet. De casting van Lady Gaga is zeker geslaagd, voornamelijk vanwege haar vocale talenten (de muziek-scenes vormen dan ook de beste momenten). Net geen 3.5 sterren voor dit regiedebuut van Bradley Cooper.

A Star is Born is een film die me totaal niet aantrok. Een liefdesverhaal en muziek. Een vrouwenfilm, was mijn eerste gedachte. Maar dankzij de lovende kritieken toch een kans gegeven en al na een paar minuten merk je dat de film anders is dan Step Up en dat soort rommel.

Dat heeft alles te maken met beide hoofdrolspelers.

Cooper heeft een geweldige drankkop. Zijn houding en alle bewegingen ademen alcoholisme. Zonder het vreselijk te overdrijven. Zelfs nuchter is zijn spraak amper meer dan Tom Hardy-achtig gemompel en zijn zang is eveneens binnensmonds, Bruce Springsteen-achtig.

Nieuwkomer Lady Gaga lijkt nooit iets anders te hebben gedaan dan acteren en komt heel natuurlijk over. Ze heeft bakken, bákken, met girl-next-door charme. Zelfs een heel klein schattig onderkinnetje, iets wat menig graatmagere Hollywood griet allang had laten straktrekken. In de tweede helft van de film, als haar ster rijzende is, is van die charme niet veel meer over. Van verlegen country zangeres tovert haar management haar om tot een parodie op Lady Gaga zelf. Met vreselijk muziek.

Die transformatie is amper geloofwaardig - als iemand populair wordt met een ingetogen country song ga je er toch niet een witte Beyoncé van maken? Maar goed - ik heb van haar genoten en ben haar als artiest ook anders gaan zien. Natuurlijk is, net als haar extroverte persoonlijkheid op het podium, ook deze filmrol niet meer dan dat - een rol. Maar het voelt alsof je haar nu beter kent of zoiets.

Veel scènes zijn ook goed geschreven. Heel natuurlijk, zonder idiote overdrijvingen. De kennismaking en opbloeiende liefde tussen Cooper en Gaga is om door een ringetje te halen.

Toch ligt er een donkere schaduw over de film. Alcoholisme. Door "Ally" (lady Gaga) wordt het zelfs nog een "ziekte" genoemd in de film. Dat is het niet. Leukemie, dat is een ziekte. Alcoholisme is een gedraging waarbij je steeds maar weer dat glas naar je bek brengt. Daar kun je ook gewoon mee stoppen.

Ik heb hier wat persoonlijke ervaring mee in mijn omgeving en ik erger mij dan ook dood aan zuiplappen die zichzelf fysiek en sociaal slopen en hun omgeving daar in meeslepen. Of het nu realiteit is of een fictief persoon - zo iemand moet gewoon een pak slaag krijgen en normaal doen. Ik kan daar helemaal niks mee. De mantel der liefde waarmee de verslaving van "Jackson Maine" (Cooper) wordt bedekt in deze film is om te kotsen en te janken tegelijk.

Het is om tranen uit te kotsen, zeg maar.

Maar ik kan daar voldoende afstand van nemen om de film te zien wat het is - een boeiend verhaal, gebracht door twee zeer goede acteurs met een mooie bijrol voor Sam Elliott en een ondankbare bijrol voor Greg Grunberg als de chauffeur. Ook prachtig, die cameo van Alec Baldwin die 2 woorden tekst heeft en maar 1 seconde in beeld is

3,5 sterren

Rakende remake.

De nieuwste remake van A Star Is Born is vooral die van de versie uit 1976, die op zijn beurt weer een kopie was - met iets andere invalshoek - van de versies uit 1937 en 1954. Aan een succesformule hoeft men doorgaans weinig te sleutelen. Kris Kristofferson wordt hier vervangen door Bradley Cooper, die tevens regisseert, en Barbra Streisands stokje wordt overgenomen door Lady Gaga. Het kan minder. En nog steeds zeer succesvol, want naast het kassucces werd er via meerdere nominaties uiteindelijk een Oscar gewonnen voor beste liedje.

Coopers debuutfilm blijkt geslaagd te zijn. En het moet gezegd, A Star is Born weet te raken. Zelfs als je alle andere versies hebt gezien. Al is de impact groter als je niets weet, hetgeen eigenlijk altijd geldt voor films. Cooper is duidelijk in zijn element als alcoholistische zanger die verliefd wordt en de onbekende Ally een kans geeft. Hij weet zelfs een aardig deuntje te zingen. Ook Lady Gaga doet het zeer overtuigend als zijn tegenspeelster. Je vraagt je bijna af waarom ze niet van die mooie country-liedjes zingt in plaats van haar huidige repertoire. Zowel in de film als in het echte leven.

Er zijn genoeg redenen waarom de film de kijker weet te pakken, maar de belangrijksten zijn de chemie tussen de twee hoofdrolspelers en de opbouw naar het uiteindelijke drama. De 'rise' is iets sterker dan de 'fall' en tegen het einde zakt een en ander zelfs een beetje in, maar over het algemeen genomen is A Star Is Born de moeite waard. Alle zoetigheid en opgeklopt sentiment ten spijt, er zullen weinigen onberoerd door de film heenkomen. En natuurlijk is het allemaal gladjes en redelijk voorspelbaar, Cooper en Gaga, alsmede de catchy muziek zorgen ervoor dat je wel bij de les moet blijven.

De 4K Ultra HD schijf is voorzien van HDR opdat elk detail goed in beeld komt en je kunt als audio-track kiezen voor een bescheiden dts-HD Master Audio, of de meer multidimensionale ervaring van Dolby Atmos. De bijgesloten blu-ray bevat eveneens de film, alsmede het bonusmateriaal bestaande uit een making of en allerlei muziekvideo's.

***½

Met dank aan Warner Bros. voor het recensie-exemplaar.

Redelijk sterke film. Het verhaal is bekend en wordt door Cooper goed uitgewerkt. De opbouw is prima. De film kijkt lekker weg zonder een moment te vervelen. De kracht van de film zit hem naast de opbouw ook in de acteurs. Met name Gaga zet een uitstekende rol neer. Cooper slaat iets te ver door in zijn alcoholische gedeelte. Het einde had meer impact moeten hebben, want het wist me niet helemaal te raken. De gemiste kers op de taart. De soundtrack is verder heerlijk. 4.0

Het blijft natuurlijk toch een beetje een draak, maar tot halverwege hadden Cooper en Gaga me stevig beet met hun geweldige spel en zijn uitstekende regie. Dan komt er opeens een passage waarbij zij het ene moment nog zegt dat ze haar haar niet wil blonderen en dat haar producer haar moet laten zijn wie ze is, en een seconde later zingt ze geen intieme singer/songwriter-liedjes meer maar stompzinnige wegwerphitjes, staat ze dansjes in te studeren, is haar haar oranje geverfd en is ze opeens, nou ja, de echte Lady Gaga. Vanaf die onwaarschijnlijke ontwikkeling ben ik nooit meer helemaal in de film gekomen, en die afsluitende aanstekerballade maakte het er ook niet beter op. Gemengde gevoelens dus, maar het acteerwerk was meer dan uitstekend.

Goede film. Mooi geacteerd. Wel allemaal super cliché. Maar het leven is ook vaak cliché. Ik snapte niet zo goed, dat Lady Gaga van een country/rock duet overstapt naar disco/dance/synth pop? Beetje vreemde switch. Maar goed. Het mag gezegd worden dat Lady Gaga erg goed kan acteren en zingen ook. Ik denk dat Madonna een beetje jaloers naar de film heeft gekeken. Lady Gaga leek af en toe op Scarlett Johansson, vonden wij. Dat is een compliment.

Vond deze film maar zwakjes. Er zit weinig diepgang in, al is het acteerwerk wel goed. Maar zoals iemand hiervoor al schreef: smaken verschillen.

Behoorlijke film maar niet wat ik er gelet op de Oscar, Golden Globe en Bafta appreciaties van had verwacht.

Aan Lady Gaga en vooral Bradley Cooper ligt het niet maar ik zag ooit "Walk the Line", een film die wat gelijkenis vertoont en waaraan ik dacht bij het zien van deze "A Star is born", maar daar zat toch meer "hart" in en werd de kijker nog veel meer in het verhaal opgeslorpt.

Maar goed, zoals gezegd behoorlijk, én met genietbare filmische kwaliteiten en muziek.

Deze film is veel beter dan ik had verwacht. Wat een mooi en ontroerend verhaal, Bradley Cooper en Lady Gaga spelen heel goed, er heerst een goede chemie tussen de spelers en het keek zo fijn weg. Ik vind het vaak lastig om geconcentreerd naar een film te blijven kijken, maar deze film sleepte mij mee. Het beeld ziet er ook mooi uit. Ik ben zeer positief verrast! 4,5*

A Star is Born, de zoveelste verfilming van hetzelfde verhaal. Het concept is dan ook van alle tijden natuurlijk. En het werkt op zich wel, dus waarom niet. De film schittert in haar eenvoud, maar weet toch de juiste toon te pakken. Acteurs doen het goed, de muziek is heerlijk en het ziet er visueel kwalitatief uit. Nergens een grootse uitschieter, maar wel vakmanschap.

Bradley Cooper zal nooit mijn favoriete acteur worden, maar past hier wel bij. Hij is interessanter in dit soort rollen dan wanneer hij grappig wil zijn. Of Lady Gaga nog andere rollen op zich kan nemen, weet ik niet. Maar net als bij Eminem in 8 Mile is dit ook een rol op haar lijf geschreven. Schitterend en terecht genomineerd voor een Oscar. Het mag dan wel een voor de hand liggende rol zijn, ze doet dat toch wel subliem. Een wereld van verschil met de extravagante act als de zangeres Lady Gaga.

Meer dan degelijke film waarbij ik met vlagen van genoten heb. Sowieso ijzersterke acteerprestaties van Lady Gaga en Bradley Cooper. Leuke en mooie songs ook. Niet mijn favoriete genre van film, maar ik apprecieer hem wel. De chemie is duidelijk aanwezig tussen beide hoofdpersonages, dit zowel op als naast het podium.

Interessant ook hoe beide carrières uit elkaar groeien en het feit dat Ally steeds meer onafhankelijk wordt van Jackson doordat ze succes heeft en doorbreekt. De badscène was indrukwekkend, maar vooral de scène op de Awarduitreiking was treffend. Het plot is wat standaard, maar de rest is wel tot in de puntjes verzorgd. Cinematografisch knap, goede muziek en goede vertolkingen. Leuk!

Sterke film die ik eigenlijk wat uit het oog was verloren. Gelukkig nu toch gezien en ik werd niet teleurgesteld. Erg mooie nummers en hoewel ik niet direct een Gaga fan ben, vond ik haar wel sterk zingen. In het acteren deed ze lichtjes onder voor haar tegenspeler Bradley Cooper. Maar als je deze film kan afleveren als regiedebuut, petje af! Die Rick Grimes look staat hem ook bangelijk goed. Ik vind dat hij zo veel meer een karakterkop heeft dan gladgeschoren. Tot op heden vond ik hem zeker niet uitermate goed maar dit was een sterke acteerprestatie. Die serieuze rollen zijn meer zijn ding lijkt me. A Star Is Born is één van de beste films die ik dit jaar heb gezien (al zijn dat er wel een heel stuk minder dan de vorige jaren).

Niet bekend met het origineel (of de andere remakes), dus voor mij was het een volledig nieuwe ervaring. Deze A Star Is Born werd toch best een bescheiden hype, vandaar dat mijn nieuwsgierigheid wel gewekt was.

Lady Gaga ken ik nog vooral uit de tijd dat ze met haar album The Fame en diens opvolger de ene hit na de andere scoorde. Ik had er geen hekel aan, maar ben er ook nooit fan van geweest. De wat meer artistieke kant die ze daarna is opgegaan heb ik dan ook nooit verkend. Riskante casting misschien, maar in deze film vond ik haar een aangename verrassing. Geen moment kwam in me op dat ik naar dezelfde dame zat te kijken als de popster zoals ze zich omstreeks 2009 voortdurend vertoonde (misschien op het moment dat Ally de nieuwe weg inslaat na dan). Gaga zet een sober personage neer dat heel alledaags overkomt. Haar zangkwaliteiten komen overigens meermaals zeer positief naar voren in deze film. Erg sterk!

Ook tegenspeler Bradley Cooper komt goed uit de verf als rocker met een drankprobleem. De chemie tussen hem en Gaga is geloofwaardig en dat komt eens temeer naar voren op de momenten dat beiden op het podium staan. Wat ik dan wel jammer vind, is dat je halverwege zo'n beetje het hele verdere verloop van de film kunt uitstippelen. Althans, bij mij was dat het geval. Ik had al zo'n vermoeden dat een van de twee zich van het leven zou beroven. Persoonlijk had ik liever gezien dat Jackson er weer bovenop zou klimmen en de film zou eindigen met nog een paar nummers die ze samen zouden zingen. Ieder het zijne natuurlijk, maar de sombere toon tegen het einde had in dit geval voor mij niet zo gehoeven.

Het einde is te voorspelbaar en rommelig uitgewerkt om te ontroeren, maar verder kijkt A Star Is Born wel lekker weg. Het is vooral genieten van het samenspel van Gaga en Cooper en de muzikale capaciteiten die beiden hier tonen. Daar had wellicht nog wat meer mee gedaan kunnen worden, maar dan zou je het bronmateriaal waarschijnlijk al moeten aanpassen. Prima film, maar verwacht niet iets te zien dat je nog nooit eerder gezien hebt.

3*

Leek me in eerste instantie een standaard romantische film, wat het ook was. Het is mooi geregisseerd, en er werd harstikke mooi in geacteerd door de 2 hoofdrolspelers. Wat er voor mij wel uit sprong was de muziek, zaten echt wel een paar mooie plaatjes tussen ?.

Toch zat het vol met cliches, koppel word verliefd, krijgt ruzie, blabla alles gaat bergafwaarts. Toch loopt het slecht af, dat verraste me dan wel weer. Jackson Maine vond ik wel een bijzonder karakter, ene moment harstikke cool, en op een ander moment mocht je hem weer totaal niet. Het eind was helaas niet zo net uitgewerkt. Ging allemaal net iets te abrupt en plat om echt impact te hebben.

Cliche verhaal, maar met het mooie acteerwerk van Cooper en Gaga, de mooi geregisseerde scenes, en de mooie muziek kan je je prima mee vermaken voor een paar uurtjes, 3,5!

Het concept is niet heel vernieuwend (ik begreep achteraf pas dat dit een remake was) mar de uitvoering was prima in orde.

Lady Gaga laat hiermee zien dat ze ook uitstekend kan acteren en met de regie en rol van Bradley Cooper erbij is dit meer geworden dan een simpel vehikel voor Lady Gaga en haar zangtalent.

Hoewel het plot hier en daar platgetreden paden bewandelt (een struggling alcoholverslaafde muzikant in de knoop met zichzelf, de vercommercialisering van 'echte' muziek, een klassiek coming-to-fame verhaal) en de film aan de lange kant is, was het een prima kijkervaring.

Naar deze keek ik al een tijdje uit en me er nu ook eens aan gewaagd. Direct dan maar de lange versie bekeken. De film was wel mooi en had ook enkele bekende liedjes. Het verhaal zelf was ook niet slecht, alleen was het wel een erg lange zit. Het eerste deel vond ik ook wel het sterkst.

De cast deed het wel goed en kwam overtuigend over.

Toch wel blij dat ik deze nu eens heb bekeken.

Tja mwah had er toch wel wat meer van verwacht. Vooral het verhaal is vrij standaard neergezet en in het begin nog best wel wat rommelig. Vooral het eerste stuk is doorsnee van place to place optredentje hier en daar een ontmoeting met Ally (Lady Gaga) en dan blijkt dat Ally het beter gaat doen dan onze country boy Jackson Maine die jammer genoeg steeds verder wegzakt als gevolg van zijn ernstige drankprobleem. En dat probleem manifesteert zich al vrij vroeg waardoor de film al vrij snel begint te irriteren. De toevallige ontmoeting met Ally brengt helaas vrij weinig voorspoed en misschien is dat best wel jammer in deze film. Qua verhaal vond ik het allemaal maar matig neergezet. De muziek zelf is dik in orde al begreep ik het eerste sterke nummer niet dat veel weg leek van U2.

De tweede helft kent iets meer verhaal en dat had het ook wel nodig, anders zitten we naar een concert te kijken van place to place. Maar echt boeien doet A Star is Born nooit. Dat komt ook door te weinige interactie tussen Ally en Jackson die toch vrij afstandelijk is. Vond ook de zelfmoord wel ineens erg snel gaan hoewel je hem wel steeds meer zag afglijden. Zelfs de hond leek niet onder de indruk en doet zijn dutje voor de garagepoort.

Ik heb de laatste tijd veel muziekfilms gezien. Dit was toch een van de mindere helaas ondanks de prettige muziek die meestal geheel werden vertoond met Nederlandse ondertiteling.

Film 3.0
Beeld 4.0 (4K)
Geluid 4.5
Extra's 4.0

Bij zo'n film komt het toch wel aan op de muziekscènes en die zijn hier overtuigender dan in de meeste andere muziekfilms (bijvoorbeeld ook uit 2018 Her Smell). Een deel van de liedjes is door Gaga zelf geschreven met hulp van een hoop anderen, waaronder hitmachine Mark Ronson, en dan heb je nog schrijfwerk van Cooper zag ik in de aftiteling. Het is vooral dat eerste optreden van Shallow dat filmisch goed werkt. Zelf vind ik dat Gaga maar één zangregister bespeelt (en Cooper een half register) dus een groot fan ben ik niet, maar je kan in elk geval begrijpen dat ze er binnen de film faam mee verwerft.

Het verhaal dan, dat is blijkbaar al meermaals verfilmt en dat lijkt wat veel van het goede. Toch vond ik de uitgebeelde relatie nog best wel interessant, hoewel absoluut niet verrassend. Zoals ook door anderen al aangedragen is met name de beslissende plotontknoping echter hopeloos ongeloofwaardig: welk probleem moet deze verhanging thuis nu precies oplossen? Qua acteerwerk heb ik niks bijzonders gezien. Cooper doet een combinatie van Eddy Vedder (maar dan zonder de stem) en Jeff Bridges en de film duurt net wat te lang om dat interessant te houden. Gaga krijgt waarschijnlijk vooral lof omdat het niet slecht is wat ze laat zien.

A star is born is een makkelijke wegkijker waarmee ik me op zich heb vermaakt, maar het laat geen indruk achter. Mag hopen dat dit nu de laatste keer is dat dit verhaal naar het witte doek wordt gebracht.

Een ster is geboren.
Ster? Een tijdelijke glinstering aan het firmament van de popindustrie.
Ster? Een hemellichaam.
Ster? Waar je naar kijkt met vlinders in de buik.

Wat we allemaal weten over sterren: soms zijn ze er al niet meer, ook al lijken ze harder dan ooit te fonkelen.

Meer nog: we vergapen ons aan hun verdwijning, waarbij hun intense schittering onlosmakelijk verbonden is met de eindigheid van hun vermogen te blijven flikkeren. In die zin lijkt het verhaal van Jack op de tragische biografie van Amy Winehouse. Zijn het immers niet haar fans die haar ten grave dragen, door haar privacy te grabbel te gooien (gedaan met de anonimiteit, Jack!), door haar zelfdestructie te verheerlijken (drink je maar lazarus en snuif jezelf in de vernieling, Jack!), door het torment in haar muziek te consumeren (een originele liefdesballade verworden tot zoveelste YouTube-hit) – de verbeurdverklaring van authentieke zielenroerselen…

Het verhaal is te mooi om waar te zijn, of liever: te onwaarschijnlijk om waar te zijn – een tautologie, jawel! Niet alleen het überromantische idee van liefde op het eerste zicht staat me tegen, maar vooral de transformatie van Lady Gaga in Ally. De reflecties over waarachtigheid ten spijt, spreekt de film (of spreken de makers) zich nergens uit over hoe zij zich laat verworden tot beats, erotische danspassen en dito kledij, kortom tot een product. Is de boodschap dat Ally hierin haar ware identiteit vindt – waardoor ze Jack ook niet verloochent, maar hem probeert te integreren in haar schaamte- en smakeloze popdiscours? Hé maar, dit is toch een onmogelijke spreidstand? (Alsof Lady Gaga een apologie voor zichzelf opvoert: "ik kleed me als een sloerie en laat mezelf kapotproducen omdat dat nu eenmaal is wie ik ben"?)

Blijft over: een glansrol voor Bradley Cooper, die het stereotiep van de rockmuzikant incarneert zoals we hem maar al te graag te zien krijgen – achtervolgd door oude demonen, integer, en vooral: te zwak om aan het wederkerende duister te weerstaan.

Goed gemaakt, zegt u, met degelijke muziek, voegt u nog toe? Ja hoor. Maar onecht, wat ik moeilijk verdraag bij een film die uitdrukkelijk onvervalst probeert te zijn…

2,25*

A Star Reborn

A Star is Born is zeer genietbaar, wat met name komt door de overwegend sterke muziek keuze en de chemie tussen Cooper en Gaga in combinatie met uitstekend acteerwerk. Deze elementen vormen echt het hart van de film. De film verdiend zeker geen originaliteitsprijs als je je bedenkt dat twee titels met dezelfde naam (een in 1937 en de ander uit 1954) ook al waren uitgebracht, maar de kans is natuurlijk klein dat het publiek van vandaag een van deze twee versies gezien heeft. Ik zelf in ieder geval niet. Beter goed gejat dan slecht verzonnen is hier dan ook een vlieger die maximaal opgaat, wat geen probleem is wanneer de invulling zo goed is als hier. Had hier twee andere acteurs neergezet die minder chemie hadden, en matige zangkwaliteiten zonder een killer soundtrack, en dit had gemakkelijk een flop van jewelste kunnen worden.

Bedenk de sterke punten namelijk weg, en er blijft eigenlijk een heel voorspelbaar liefdesverhaal over die weinig verassingen herbergt. Het slot was weliswaar weinig alledaags, maar ik had de zelfmoord van Jackson geloofwaardiger gevonden als zijn relatie met Ally op de klippen gelopen zou zijn. Ik begrijp goed dat de opmerking van de manager van Ally hem een enorme klap gegeven heeft, maar dat hij zichzelf, na een revalidatie nota bene, hierdoor laat overtuigen tot het plegen van zelfmoord vond ik redelijk zwakjes. Zeker als je je bedenkt dat hij nog wel steeds zijn grote liefde in zijn leven had, waarvan ik het gevoel had dat dit het allerbelangrijkste voor hem leek te zijn.

Bovenstaande kritiek wordt echter ruimschoots goedgemaakt doordat zowel Cooper als Gaga, een tour de force van jewelste weten af te leveren die het wat gemakkelijke verhaal en het in spoilers aangehaalde kritiekpunt, naar de achtergrond laten verdwijnen. Het is dan ook hierdoor dat dit muzikale drama met onderstaande beoordeling aan de haal gaat.


4,0*

Ben geen fan van Lady Gaga, maar hier laat ze zien dat ze prima kan acteren. Mooi duo, aardige film.

Meh.

Bradley Cooper de Regisseur is kennelijk eentje die mooi binnen de lijntjes van de Oscarfilm kleurt en zodus is A Star is Born - het schijnt de 4e(?) versie van het verhaal te zijn - een melig en sentimenteel bombastisch verhaaltje. Weinig verrassend zit er op geen enkel moment wat pit in de film, men volgt het gebruikelijke draaiboek.

De aanklacht tegen het popwereldje is vrij mak en de rest van de film is zelf veel te plastic om daar eigenlijk een deftig punt mee te maken. Cooper brabbelt zich door de film als alcoholicus en Lady Gaga kan wel zingen, maar haar acteren vind ik weinig imponerend. Bovendien ben ik ook geen liefhebber van de songs uit deze film - zo'n Shallow is grijsgedraaid dus dat nummer kende ik natuurlijk alvorens de film te zien.

2

Matig.

Maar begrijpelijk een film die door het grote publiek omarmt wordt. Cooper probeert wel iets anders met zijn film, maar komt niet heel ver. Hij kiest voor een rauwere aanpak, maar dat neemt niet weg dat deze film alsnog als standaard Hollywoodvoer aanvoelt.

Cooper zet een behoorlijk accent op in ieder geval, en serieus kan ik hem niet nemen. Hij acteert verder best prima, maar ik kan het simpelweg niet serieus nemen. Gaga is ook niet al te bijzonder, maar het is leuk om haar nu ook zo te zien i.p.v. haar gewoonlijke looks. Een echte chemie kon ik niet proeven tussen de twee, terwijl andere gebruikers deze wel konden proeven. Ik zat zelf echt te zoeken, maar voelde niks.

Visueel ook niet de beste film. Het wordt redelijk rauw gebracht allemaal, maar voelt alsnog te "duur" aan. Dit komt waarschijnlijk omdat de film zich regelmatig op grote omgevingen afspeelt zoals het podium van een Oscaruitreiking. Bovendien worden enkele gebeurtenissen nogal overdreven neergezet, zoals Cooper die tijdens de uitreiking dronken staat te wezen. Misschien dat het weleens eerder gebeurt is, maar ik kan dit niet echt serieus nemen.

Verder ook nooit meeslepend, intens of boeiend. Het is een nogal vlakke en kale registratie van de donkere kant van roem. Misschien niet op de meest uitgekauwde manier, maar wel nog steeds zeer braaf binnen de lijntjes op een bijzondere wending naarmate het einde nadert na. Ik zie in deze film weinig dat ik nog niet eerder heb gezien eigenlijk.

Daarnaast moet de film uiteraard weer zo lang duren terwijl ik de uitdieping van de personages of chemie echt niet bijzonder vond. Ik heb me nogal lopen vervelen tijdens het kijken naar deze film. Tussendoor wordt er aardig geacteerd en bewandelt wat verassende paden, maar de beste momenten zitten toch echt in de stem van Gaga en dat is ook wel makkelijk aangezien ze een zeer bekende zangeres is. Nee, ik kon niet zoveel met deze film, maar fijn dat anderen wel een betere tijd hebben gehad met deze film.

Kan me voorstellen dat dit insloeg 3 jaar geleden. Goed verfilmd. Was er enige gelijkenis met de gelijknamige film met Streisand en Kristofferson, vooral naar het eind toe? Cooper laat zien hoe veelzijdig hij kan acteren. Daarbij dus ook nog kan regisseren en scenario schrijven. De ware revelatie was Gaga, die heel naturel overkomt. Dat belooft wat als ze nog een keer een carriere switch gaat maken. A la Cher.

Een kwestie van even meepakken want hij is op tv, ook al was er de vrees voor een overmatig en gekunsteld suikerzoet feel good verhaaltje. Iets dat ten dele uitkomt en vooral tot sentimentele krachttoer verwordt met redelijke momenten, maar vooral ook goede muziek.

De laatste twee jaar verdiep ik me steeds meer in blues en southern rock en het moet gezegd dat de film opent met Maine die het podium betreedt en er een fijn stukje muziek gespeeld wordt. Een muzikaal niveau die in die zin door de gehele film gewaarborgd blijft, waar dit niet gezegd kan worden rond Ally die teveel richting pop gast op een gegeven moment. Na de kennismaking met Maine en diens ontmoeting met Ally ontvouwt zich toch een redelijk standaard wel haast cliché beeld van hard to get, toch ingepalmd worden, het onzekere meisje dat de potentie van een superster heeft, en rond Jack het beeld van de ster in verval en de nodige psychologische problemen. Het blijkt gaandeweg maar weer dat de glans van het sterrenbestaan een dun laagje vernis is met menselijkheid, problemen en valkuilen dicht onder de oppervlakte.

Het sterkste deel van de film is en blijft toch de muziek, maar de subtiele aanklacht richting het 'popwereldje' en de invloed van managers, die veel op hun geweten hebben, mag er ook zijn. Interessant is ook wat er richting de eindfase los komt rond Jack qua problemen, onverwerkte dingen en dat veel van zijn dingen en problemen simpel weg projectie is. Tevens is de vraag in hoeverre hij verandert is erg interessant en reëel te noemen.

Toch zitten er ook de nodige knelpuntjes. Zo is Shallow een prachtig opgebouwd nummer die een zekere prikkel meedraagt, toch is het natuurlijk onzin dat ze zo'n duet onvoorbereid uit de mouw schudden. Dan is er Jackson Maine zelf, waar als karakter met de nodige problemen, te weinig mee gedaan wordt, eigenlijk komt Cooper niet verder dan laveloos voor zich uit brommen, iets dat mij te eendimensionaal is en na een kwartier wel bekeken is. Beter is de fase van teloorgang op het podium en de behandeling. Net zo redelijk is de chemie tussen de twee te noemen, toch betrap ik ze gedurende de film op weinig dialoog die er toe doet of blijft hangen. Zoals gezegd, de beste fasen zijn de muziek en wanneer men zingt.

A Star Is Born blijkt daarmee een drama die vooral met zijn einde op het gemoed lijkt te willen spelen en vooral bij het grote publiek op dat vlak goed zal scoren. Voor mij doet de muziek het erg goed maar schiet het geheel voor een topfilm toch net allemaal wat te kort. Redelijk en degelijk is het eindoordeel.

Het oude loslaten en het nieuwe verwelkomen. Voor mij heeft de oudste adaptatie van 'A Star is Born' (1937) een speciaal plekje in mijn hart, omdat het één van de eerste klassieke zwart-witfilms is die ik ooit heb gezien. Op zichzelf is het een effectieve tearjerker met een simpel uitgangspunt: de oudere acteur ziet zijn vlam doven en een jongere actrice verwordt tot een nieuwe ster aan het firmament. Ik had mijn bedenkingen bij een country-bewerking van het oorspronkelijke bronmateriaal, maar het contrast tussen een geroutineerde countryzanger en een ongepolijste nachtclubzangeres past wonderwel bij de tijdsgeest. Twee muziekwerelden die mijlenver van elkaar afstaan en middels deze atypische geliefden een zekere harmonie vinden. Een beetje wrijving en ongemak. De alledaagse schoonheid van mensen buiten de schijnwerpers; hun intimiteit, tederheid en onderlinge spanningen. Voor een muziekfilm weet 'A Star is Born' (2018) ook weg te blijven van geforceerde bombast vol zang en dans, maar vindt het een hyperrealistische vorm waarin Jackson en Ally hun hartenkreten verpakken in rake ballads of duo-zang. Al zingt Lady Gaga Bradley Cooper er totaal uit, wat overigens ook weer past in dat element van vergane glorie en voorbijgestreefd worden door jeugdigheid.

Saai routineus standaard werkje. Twee keer geprobeerd het af te kijken, val er bij in slaap.