The Night Comes for Us (2018)

"This sounds like a fucking gangster movie."

In samenwerking met Kimo Stamboel heeft Timo Tjahjanto een aantal toffe horrorfilms uitgebracht. Met 'Headshot' flirtte hij al met het actiegenre en met deze titel staat hij alleen aan het roer, wat hem niet verkeerd af gaat.

Er wordt een simpel verhaaltje opgezet rondom een huurmoordenaar voor de Triade die het niet over zijn hart kan verkrijgen om een jong meisje te vermoorden. In plaats daarvan doodt hij zijn handlangers, om vervolgens een leger aan huurmoordenaars achter zich aan te krijgen. Het is een welbekend uitgangspunt dat slechts dient als kapstok.

Als je bekend bent met 'Serbuan Maut' en diens opvolger, dan zie je een hoop vertrouwde gezichten voorbij komen. Voorop staat uiteraard - posterboy van Pencak Silat - Iko Uwais, die eveneens de choreografie heeft verzorgd, maar namen als: Joe Taslim, Julie Estelle en Zack Lee mogen er zeker ook zijn. Het is enkel jammer dat de onderlinge verhoudingen tussen de personages enigszins vaag blijft, waardoor op momenten onnodig de vaart uit de film wordt gehaald.

Op het gebied van actie weet Tjahjanto onmiskenbaar de lat hoog te leggen. Als liefhebber kun je louter smullen van de brute scènes die expliciet in beeld worden gebracht. In een bijna moordend tempo krijg je een hoop inventieve en bovenal roekeloze situaties voorgeschoteld, waarbij je je meermaals afvraagt hoe men dit voor elkaar heeft kunnen krijgen. Mede door het dynamische camerawerk en sterk sound design zit je er helemaal in.

Al met al is 'The Night Comes For Us' een heerlijke actiefilm geworden. Laten we hopen dat dit maar een groots succes mag worden, opdat Tjahjanto hier gevolg aan kan geven.

Dikke 3,5 sterren.

Inderdaad een brute film met veel actie, veel bloed en veel vliegende lichaamsdelen.

Maar dat maakt het nou niet meteen een geweldige film. Buiten het matige acteerwerk zijn de gevechten vrij tam. Veel ontwijken, duwen, trekken en gooien, maar je ziet ze zelden meer dan 2 seconden op elkaar inrammen. En dat is jammer aangezien ik daar adrenaline van zou krijgen. De creativiteit van de kills is er wel, maar de choreografie van de gevechten stond me niet aan. En echt fijn in beeld gebracht is het ook niet. De camera lijkt door het vele gedraai zoekende naar het juiste standpunt, maar die lijkt zelden gevonden.

Gelukkig is het allemaal bijzonder vlot en lekker bruut en stelt het verhaaltje gelukkig weinig voor. Inderdaad niet meer van maken dan het is. Geen onnodige afleiding, drama of zijplotjes. Gevalletje verstand op nul en gaan, maar ik zie er niet meer in dan een gemiddelde actiefilm.

3*

Net als The Raid, maar dan iets meer wisseling van locatie, enkele rustmomenten meer en vooral stijvoller gefilmd. Vooral de avonden zijn sfeervol met alle kleurrijke plaatjes. Maar verder wederom een film die ik na een uur wel heb gezien. Hard en vaak ook gewoon grappig en inventief hoe men elkaar bloederig afslacht, maar het tempo van de film blijft eentonig en het blijft veelal vuistgevechten of iets met messen. Het tweede uur is gewoon weer een herhaling van zetten en de rustige momenten kunnen nauwelijks boeien. 3,0*.

Botter dan dit wordt het waarschijnlijk niet binnen het aktiegenre. Bloederiger ook niet. De plot, hoewel helemaal niet zo slecht, komt duidelijk op de tweede plaats, net als het akteerwerk. Het zo lomp en confronterend mogelijk in beeld brengen van bikkelharde aktiescenes is waar de film om draait, en op dat vlak is dit indonesische werkje behoorlijk geslaagd te noemen. Tegen het einde zeurt de boel, net als bij voorganger Headshot, te lang door, maar tot die tijd valt er veel te genieten. Als je tenminste van ultragewelddadige en bloederige toestanden houdt.

Dit had The Raid 3 kunnen zijn.

Dit keer werken de Mo broertjes niet samen. Ze hebben in een duo wel wat schitterende producten op hun naam staan, met als uitschieter Killers. Headshot vond ik nog vrij standaard, maar me The Night Comes for Us is het gewoonweg weer een groot feest voor de sadistische trekjes.

Triadelid alias Guerrilla-lid Ito krijgt het, nadat hij met zijn leden een heel dorp heeft uitgemoord, het niet over zijn hart om een overgebleven meisje te doden. Is hij hiermee, na de hele geschiedenis aan rooftochten ook meteen een good guy? Dat is moeilijk te zeggen. Hij schiet zijn leden neer en vlucht met het meisje Reina naar Jakarta. Maar je weet immers wel dat dit niet zonder gevolgen gaat.

Want verraad betekend straf en voor hij het weet krijgt hij een hele zwerm Triadeleden achter zich aan... en het pakt zelfs meer uit dan ik had verwacht. Vele bloederige gevechten, met de nodige voorwerpen en het bottenbreken, geschifte personages, de kogels die ook regelmatig om de oren vliegen... TNCFU heeft het toch wel allemaal. En natuurlijk komt niemand minder dan Iko Uwais ook nog om de hoek kijken. Van hem krijg je ook maar niet te weten of hij goed of slecht is. En verrek... de zekere Julie Estelle (The Hammer Girl uit The Raid 2) is ook terug van weggeweest. Verder nog stereotype figuranten (dat lesbische duo).

Het is eigenlijk een beetje een dolle achtbaanrit als The Raid, maar dan toch wel met tussenpauzes. Ik vond ze toch wel verre van storend, want het tempo blijft er prima in zitten. Voornamelijk die scenes in het appartement, de slagerij en die loods waren de blijvers.

Je voelt tussendoor ook vrij veel sympathie voor de personages. Joe Taslim is bad ass; maar het bevreemd me wel dat zijn sterke geweten overeenkomt met zijn geschiedenis. Het meisje speelde gevoelig en overtuigend. Julie Estelle is ook weer een coole chick en ook Iko Uwais lijkt maar moeilijk in een rol als bad guy geplaatst te worden. Ook die twee gestoorde huisgenoten van Iko (en dan vooral die één benige) waren geweldig!

Het lijkt wel een Aziatische rage per decennia. Waar we in de jaren 80 en 90 de Hong Kong films hadden; in de jaren 90 en 00 de Koreaanse films is Indonesië nu een prima opvolger. De Mo's en Evans houden het prima in stand.

4,5*

Goeie film waarin een medewerker van een misdaadsyndicaat terugkeert uit het buitenland. Het verhaal, alhoewel zeker niet slecht, is hier duidelijk ondergeschikt aan de actie (deze is namelijk bijna non-stop). Lekker bloederige en brute vechtscenes die bovendien spectaculair in beeld gebracht zijn met uitstekend camerawerk en een niet al te snelle montage.

Bikkelharde martialartsfilm waarbij niet bepaald op bloed en botbreuken wordt ingehouden. Vooral het verhaal en acteerwerk is hier de dupe van, maar who cares. Zeer onderhoudend als je simpelweg op zoek bent naar buitenproportioneel geweld, waarbij mensen op de meest creatieve manieren een ongenadig hard pak slaag krijgen.

Wat een heerlijke film, een hoog bloed-gehalte, heerlijke bloedende vecht scenes, en werkelijk bijna elk attribuut wordt wel gebruikt, om de kills nog beter in beeld te brengen, een film dat qua verhaal niet heel veel te weeg brengt, en ook verre van realistisch is. Maar gewoon dient als 2 uur puur bloederig vermaak.

Nieuwe Iko Uwais-film, die moet ik zien, was het eerste wat ik dacht toen ik deze titel voorbij zag komen. The Raid is dan al gauw waar je op gaat hopen. Naarmate deze film vorm krijgt wordt het al gauw duidelijk dat het niet zo mocht zijn. Dat het verhaal ondergeschikt zou zijn aan de actie was op voorhand al evident. Maar dat de actie een opeenstapeling blijkt te zijn van scenes die een kopie blijken te zijn van de vorige scenes begint al gauw te vervelen. Om daar dan twee uur lang naar te kijken is voor mij wat te veel van het goede. De focus ligt hier te veel op bloed, bloed en bloed wat het zo monotoon maakt.

Lekkere genre film. Het verhaal en de opbouw stellen bar weinig voor maar daar kijk je dit type film ook niet voor. Het gaat om de actie en die is er...en hoe. Op een paar minuten na is het een en al actie wat de klok slaat. Daarbij wordt geen ledemaat bespaard en vloeit het bloed rijkelijk. De gevechten zijn soms wat eentonig maar dat is verder niet storend, hoewel het eindgevecht best wel wat korter gekund had. Hersenloos vermaak! 3.5/4.0

Bruut.

Dat regisseur Tjahjanto een achtergrond in horror heeft mag wel duidelijk zijn. Hoewel The Night Comes for Us een onverbloemde actiefilm is, wordt het bloed en zelfs enige gore niet geschuwd. Een combinatie die je eigenlijk niet zo heel veel ziet, maar best goed werkt.

Het verhaaltje is aan de simpele kant, maar da's ook wel een plus. Zo wordt er niet teveel tijd gespendeerd aan iets wat toch meestal niet boeit en vaak ook gewoon in de weg zit van de actie. Anderzijds hoeft een bare bones actiefilm ook geen 120 minuten te duren, dus iets korter was niet verkeerd geweest.

Ondanks dat er héél wat te beleven valt en het fungehalte best hoog ligt, weet Tjahjanto toch niet alles uit deze film te halen. Visueel zit het op zich wel goed, leuk camerawerk met een hoop creatieve toetsen, maar ergens tussen de editing en de soundtrack gaat het toch weer verkeerd, waardoor de film maar half zo cool is als hij had kunnen zijn.

Beetje een gemiste kans dus, maar verder best de moeite.

3.5*

Nu de horrormaand er op zit mag ik van mezelf nu ook de non-horror films eens gaan noteren hier op Moviemeter. In de gehele maand oktober heb ik twee non-horror films gekeken waarvan deze, een bloedstollige en zeer vette martial arts film die echt fantastisch was om naar te kijken. Ik dacht altijd dat ‘The Raid 2: Berandal’ nooit te verbeteren kon zijn en ik dat toch wel één van de vetste actie films vind die ik ooit heb gezien. Toch weet ‘The Night Comes For Us’ me meer te overtuigen, vond de film net een tikkeltje harder maar ook zeker weer héél erg vermakelijk.

Iko Uwais is toch wel een acteur die ik hoog heb zitten, geweldige vechter vind ik zelf en ik heb me nu elke film waar hij in speelde erg mee vermaakt. Ook in deze film deed hij het leuk, kwam aardig stoer over en vocht weer als een koning. Julie Estelle en Joe Taslim deden het ook perfect en over de rest van cast mogen we ook zeker niet klagen.

Lekker veel bloed, lekkere actie scénes en veel grove scénes maken ‘The Night Comes for Us’ toch wel toch één van de betere actiefilms die sowieso dit jaar wist te brengen. Keiharde scenes maken de film echt wel af en ik heb van het begin tot het eind genoten, twee uur lang knokken en perfect gebracht, wat wil een mens nog meer? En constant als je denkt dat de film zijn grenzen wel heeft bereikt gaat het een scéne later toch weer verder met een extra schepje er bovenop, heerlijk.

Het verhaal viel in het algemeen nog best mee, en was vrij standaard op sommige momenten. We volgen een slachtpartij bij een dorpje maar er raakt op een gegeven moment een meisje vermist. Er komt een man aangezet met het meisje, zwaar verwond en al snel blijkt het dat men op zoek is naar dat zelfde meisje en deze graag willen hebben (vermoorden). Ito moet vervolgens alles op alles zetten om het meisje te redden en zich te verweren tegen sterke groeperingen die hun beiden aanvalt. We kennen het opzich al wel, niets verfrissend maar om alle knokpartijen een leuk verhaal te geven, was dat zeker een goede keuze.

Ja, perfecte film en perfecte avond gehad, ik was een beetje overdonderd door de vele gevechten maar over het algemeen wel erg vet hoor. Nergens verveeld en constant op het puntje van mijn stoel genieten naar de hevige vechtpartijen, en vooral mijn ding, hier houd ik van! Leuk!

4.5*

Ik blijf het leuk vinden.

Net als de films van Evans, is dit weer een uiterst vermakelijke vechtfilm. Ook leuk dat Uko Uwais hier weer inzit, toch wel een favorietje van me geworden, al speelt hij hier niet meer de held, maar de schurk. De film maakt zijn genre actie op een behoorlijke manier waar.

Grover en grafischer dan The Raid, en dat is opzicht wel een pluspunt. De film komt wat saai opgang, maar gaat al na minuut 15 nonstop tekeer. En ook haast nonstop, waar er maar kleine stukjes zonder actie inzitten. Het blijft wel lachen, die bendeleden die allemaal afgemaakt worden en zich zo dom gedragen.

Taslim is niet een heel bijzondere martial arts acteur, maar doet het voor de rest prima. De film leunt enorm op de actie zelf, en dat is ook de reden waarom hij zo hoog scoort. Dit is precies hoe je een film wil zien. Estelle was dan weer niet zo nodig geweest.

Leuke, harde actiefilm die bijna geen moment verveelt. Ik hou wel van dit soort films. Een pijnpunt is dat sommige acteurs geen Engels hadden moeten spreken. Laat ze dan maar hun eigen taal spreken, want dit is altijd een beetje een pijnpunt.

The Night Comes for Us

Heerlijke actieknaller. Taslim en Uwais zijn natuurlijk iconen als het gaat om fantastisch gechoreografeerde vechtscènes, en ook in The Night Comes for Us zijn ze weer ijzersterk op dreef. Alle acteurs zijn geweldig, en een bepaalde vechtscene tussen drie dames (Julie Estelle… heldin) springt er voor mij uit. Spijkerhard, bloederig, een dun verhaaltje en veel gebroken botten… Zoals ik dit soort films graag zie.

Zeer bloederige en intense actiefilm van de makers van Headshot en The Raid. Voorgenoemde vond ik wel beter; Hier is het allemaal op het onwaarschijnlijke af. De kills moeten er absoluut smerig uitzien en het grenst dus dicht tegen het horrorgenre. Maar wanneer een vrouw met de ingewanden eruit nog doorvecht en het eindduel tussen Taslim en Uwais maar blijft voortduren, begon het nogal ridicuul te worden. Het ging net iets té ver. Maar de film kent wel een paar goede momenten, zoveel is zeker. Het beschermen van een klein meisje tegen een misdaadsyndicaat doet me wat aan een Zuid Koreaanse film denken maar ik kan niet op de titel komen.

Unfinished business

Bij dit visueel imponerend werkje, snijdt het mes aan twee kanten. De actiescènes zijn verbluffend goed in beeld gebracht, en deze spatten, net zoals het bloed, van je scherm af. Anderzijds had dit Indonesisch werkje met gemak een half uur korter kunnen duren en worden de absurde situaties waar de hoofdrolspeler ( en andere personages) uit weten te ontsnappen, steeds ongeloofwaardiger. Dit heeft tot gevolg dat de actie scènes steeds minder impact maken, en hoewel je dit hele genre doorgaans met een korrel zout moet nemen, kun je dat hier beter met een hele vrachtwagen doen.

Buiten kijf staat dat ik verder wel degelijk van deze titel genoten heb. Het verhaal kon me al snel gestolen worden, omdat ik hier al snel de draad in kwijt was. Volgens mij ging het uiteindelijk om niet veel meer dan eerwraak en Arian die letterlijk over lijken wil gaan, om hogerop binnen de georganiseerde misdaad te komen. Enkel omdat het verhaal wel heel dun was, duurde de film nu wel onnodig lang, waardoor ze of de speelduur beter in hadden kunnen korten, of meer diepgang in de verhaallijn aan hadden kunnen brengen. Alle adrenaline junkies komen hier in ieder geval meer dan aan hun trekken, en ik moet het de makers dan ook nageven: saai wordt deze film door het absurd hoge tempo dan ook nooit.


3,5*

Uitstekende actiefilm in de lijn van de 2 The Raids, met dien verstande dat deze film nogal

bloederiger is en soms zelfs schurend tegen de horror aan. Veel verrukkelijke inventiviteit bij

meerdere vechtscenes (Er worden trouwens evenals aan het begin van de eerste The Raid ook

nogal wat kogels afgevuurd soms ook met bruut venijn), waarbij ook geregeld te pas en te

onpas toevallig aanwezige attributen worden aangegrepen om mee de opponent proberen uit te

schakelen. Ook met stoere, sexy dames die eveneens van wanten weten. De choreografie bij de

vechtscenes ook hier uitmuntend. De film doet op enkele scenes na ook amper aan adempauze,

en zou wellicht daarmee voor sommigen van een teveel van het goede bezwaarlijk enerverend

kunnen wezen. Voor mij was dit een toffe film zonder een moment van verveling.

Wow, wat een bloederige spektakelrijke actiefilm was me dit! Het bloed gutst langs alle kanten in het rond. Armen en benen worden gebroken, diepe snijwonden in hals, gezicht en menige buikholtes ... de film bulkt er gewoon van. Bij momenten een vrij psychopathische gore bedoening, maar wel erg vermakelijk.

Op den duur heb je het wel gehad met zoveel overdaad, maar je rolt gewoon van de ene vechtscène in de andere waardoor de kracht van de film tegelijk zijn zwakte wordt. Want het plot of karakterontwikkeling wordt zo volledig ondergesneeuwd. Fijne actiescènes wel die stijlrijk in beeld werden gebracht. De slotscène was er wel los over, beetje lachwekkend eigenlijk, jammer. De vechtscène met de drie chicks was dan weer het hoogtepunt al was de slagerij ook best fun.

Pure en letterlijke vechtfilm dus. Pure kungfu al dan niet met een mes. Best wel eens fijn om te zien, maar ook niet meer dan dat. Zeer nipte voldoende voor het genre.

Zeer vermakelijke non stop actiefilm met heel wat gore scènes. De film bezit helaas wel een flinterdun verhaal en de personages krijgen weinig toelichting.

Er zitten een paar sterke actiescènes in de film met een uitstekende choreografie. De scènes in de slagerij, appartement en de scènes met de drie vrouwen zijn echt wel tof uitgewerkt. Bloederige taferelen alom !

Maar overdaad kan ook schade aan richten . Na een tijdje maakt het allemaal wat minder indruk, vooral naar het einde toe met de langdurige bloederige confrontatie die maar bleef duren. Eentonige over the top moment dat geen meerwaarde is. Meer dan gemiddeld. 7/10

Fijn dat dit soort films gewoon op Netflix te vinden zijn, gisteravond goed mee vermaakt. The night comes for us is een actiefilm dat de zeer gewelddadige en bloederige beelden niet schuwt. Er wordt geknokt, geschoten en gehakt met alles wat er in de buurt ligt. Heerlijk. Dan denk ik aan momenten als in de slagerij, bij de pooltafel, de parkeergarage of het massagevecht in het appartementje. Dit soort absurd bruut geweld vind ik altijd leuk om te bekijken, maar Hollywood waagt zich hier maar zelden aan. Je komt dan toch snel bij Aziatische films uit, die gelukkig steeds populairder worden dankzij bv Netflix.

Wel vind ik de film buiten het geweld niet erg sterk. Het plot boeide me echt geen zier, wat weinig uit maakt, omdat je toch vooral naar de actie zit te kijken. Zeker het eerste uur ging in hoog tempo voorbij. Het tweede uur vond ik minder, omdat ze dus meer met de inhoud bezig gingen. De film duurt met twee uur dan ook gewoon een half uur te lang, op een gegeven moment had ik het wel gezien. Jammer, want ik had halverwege verwacht dat ik minstens vier sterren zou gaan geven. Alsnog heel goed met de film vermaakt, daar niet van, maar het gevoel overheerst dat dit nog beter had kunnen zijn.

Dikke 3,5*

Klassiek misdaadepos wat op subtiele wijze ... Nee grapje.

Dit was gewoon niet best. Leunt in alles op The Raid (tot aan een hoofdrolspeler aan toe) en leent opzichtig uit het Tarantino-oevre. Maar de Raid was vernieuwend, gutste stijl en had fantastisch gechoreografeerde gevechten die met de juiste sound effects nog meer impact hadden (baseball bat boy).

Night Comes for Us heeft een houterige choreografie met mannetjes die braaf een voor een hun beurt afwachten. Dan die tenenkrommende switch naar Engels (is cool in Indonesie), twee lesbische huurmoordenaars voor het verplichte Kill Bill sausje (een cliche heb je nu eenmaal niet zo maar), een out-of-the-blue dialoog in 't Frans (oh oh oh, die interessante gelaagde karakters spreken Frans) en af en toe een aanval van melodramatische muziek opdat we niet vergeten dat de film echt wel een verhaal vertelt en iets te zeggen heeft. Ruk ruk en nog eens ruk. 2* omdat enkel de gore op momenten nog kon vermaken en "youre going to regret that." "What, saying bitch?" "No wearing white" 't enige gevatte aan deze film was.

Wel oké.

Maar absoluut geen hoogvlieger. Daar waar het in se niets meer is dan wat geknok tussen rivaliserende misdaadtypetjes, wordt er toch opvallend veel drama uit de schuif gehaald. Dat wordt dan nog eens serieus gebracht, terwijl het geknok natuurlijk allerlei wetten der natuur aan z'n laars lapt. Daardoor duurt de film ook gewoon te lang om echt goed te zijn.

Het geknok zelf is de reden om dergelijke films te zien. Ook hier worden een aantal leuke scènes voorgeschoteld, zoals in dat appartement. Dat de figuranten vaak met vijftig man de set komen opgewandeld om dan één per één in elkaar gemept te worden, oogt vaak onnozel. En hier en daar zijn de choreo's ook te veel een soort ingestudeerde dans, waardoor ik het toch allemaal vind meevallen qua hardheid. Natuurlijk, aan bloed en gehavende gezichten geen gebrek en het vermaakt allemaal wel. Daar blijft het dan ook wel bij.

3

Leuke martial arts film met oa Iko Uwais en Joe Taslim beter bekend van The Raid. Deze film is behoorlijk bloederig maar niet in de zin dat het angstaanjagende horror is. Het bloed spuit wel uit nekken en hoofden, dat wel. Erg brute actie dus, maar ja daar kijk je dit soort films ook wel voor zeker. Het is zeker over-the-top op sommige momenten maar de film is zo vlot dat het niet al te veel stoort. Wat sommige acteurs in deze film als verwondingen kunnen verdragen is absurd haha. Ook is het vaak zo dat de vijanden 1 per 1 komen vechten tegen Ito of 1 van zijn kameraden. De film neemt zich niet al te serieus. Zo goed als The Raid is ie niet, meer in de lijn van Headshot. Het mysterie van de film is die ene vrouw met het zwarte haar die het kind mee komt beschermen. Leuk geknok voor tussendoor maar meer ook niet.

Leuk.

Wel een erg specifiek zelfs binnen het genre, de choreografie van de matpartijen moet je liggen. Maar zelfs dan zijn er nog het kukri-meisje, het draadjesmeisje, en het meisje met het grote mes, die doen ook af en toe weer wat anders waarmee het toch veelzijdig blijft.

Vergelijkingen met Serbuan Maut (2011) houden wel op bij de aanwezigheid van Uwais en zijn pencak silat, verder mist er te veel de sfeer en de dreiging van die film. Eigenlijk hetzelfde als het verschil met Berandal (2014), maar dan sterker.

Nog steeds geen mis filmpje, dat zeker niet.

Vandaag nog eens herbekeken, heb gisteren ''Xtremo'' gezien en vandaag deze weer eens en vind deze toch heel wat bloederiger dan de film Xtremo.

Bij deze vele bloederige scenes zoals bij de slager daar werd van alles afgehakt zeg, dat was wel heftig, maar verder ook vele gevechten met zwaarden, messen, schroevendraaiers etc ook gewoon kogels en gevechten alles kwam voorbij!

Wat een uithoudingsvermogen heeft die Ito (hoofdpersoon) en dan nog een laatste brute eindgevecht daar werd ook weer van alles uit de kast gehaald net zolang tot diegene het begeeft!

Deed mij idd ook denken aan ''the raid'' maar zo grof als deze heb ik niet vaak gezien.