First Kill (2017)

First Kill

Bruce Willis was voor mij altijd wel een film-held. In films als The Sixth Sense (1999) , Pulp Fiction (1994) (die ik nog een keer moet hezien en waar ik nog niet op gestemd heb) en Die Hard (1988) vond ik de beste man rete goed. Helaas heeft Bruce ook de keuze gemaakt (of zijn management) om in B-films als deze te gaan spelen die helemaal niet interessant zijn laat staan leuk, zo ken ik Bruce niet maar zo is hij toch geworden ben ik bang.

Ik ben bang dat Steven C. Miller geen goeie regisseur is noch voor Bruce noch voor een concept als dit. Waar het concept echt zo slecht als een zeeotter is want kom op, dit concept is zo saai en slecht bedacht dat zelfs een kind van twaalf dit nog kan bedenken. Er hangt op sommige momenten wel een leuk sfeertje maar dat word ook op een gegeven moment snel afgeslagen en dan word de film echt oninteressant, saai en een nare kijkervaring rijker. De plottwist was al in Tokyo te bekennen want daar lag gewoon erg veel druk op en Steven laat helaas veel hints achter dat je al kan bedenken dat het er aan zat te komen.

Ik moet zeggen dat ik na het zien van de trailer en de poster aardig onder de indruk was. De trailer straalde een leuke sfeer af en ik vind dit geen slecht uitziende poster. Toch is dit van alles niks waar en is de film wel erg snel moe naar 50 minuten want dan zijn de leukste scenes toch wel echt geweest en word het allemaal maar erg saai. Qua acteerprestaties is dit ook niet de beste film en ik heb me weer gergert aan het kind in de film en in dit geval: Ty Shelton. Wat een ongelofelijk irritant rot kind was dit in de film, en zoals altijd wanneer ik bepaalde kinderen haat in films is dat het kind denkt dat ze een bepaalde superheld zijn. Zoals bijna op het eind waar Will, Howell onder schot houd en dan Danny er bij komt en Howell ook onder schot hield, echt daar kan ik gewoon niet tegen.

Het verhaal was te doen maar of het speciaal was kan ik je niet zeggen, wat ik je wel kan zeggen is dat het verhaal leuk begint en slecht eindigt, tja wat had je ook anders verwacht van deze film. We volgen Will en Laura, Will is een hoge pief bij volgens mij een oliebedrijf en Laura is een zuster in het ziekenhuis. Samen hebben ze een zoontje genaamd ‘Danny’ die op school geslagen is waarna Will besluit de familie mee te nemen op een jagers tripje in de bossen. Eenmaal aangekomen neemt Will, Danny mee uit op het jagen waarna ze twee mannen tegen komen die een zaakje afhandelen. Eentje van de twee word neergeschoten waarna het zoontje van Will schrikt en geluid maakt. De moordenaar komt er achter dat ze er zijn en besluit hun te beschieten, Will neemt risico maar vermoordt wel de man die hun beschoot wat achteraf een wout blijkt te zijn. Nu heeft Will niet alleen Levi achter zich aan nadat Will, Levi heeft geholpen maar ook de politiekorps waar de chief en twee agenten corrupt zijn (waaronder ook Howell). Na wat actie scenes en heel wat saaie praat scenes waar ik meer haat kreeg op Danny krijg je een eind goed al goed en is de film ook snel afgelopen.

Hoewel het begin scene van het hele jagen toch wel gaaf is. Heerlijk sfeertje hing er door de regen en je werd meegenomen in de film wist Steven dit niet voor te zetten tot aan het eind van de film. Word alles saai en zijn er geen mooie en nieuwe omgevingen gebruikt om toch een fijnere kijkervaring te beleven. Ik ben een beetje geschrokken dat de film me toch zo vies tegenviel en ik heb het gevoel dat ik toch nog een te hoog cijfer geef maar, ik voel me hier het fijnst bij.

1.5*

Nietszeggende titel voor een nietszeggende film. Bij Willis ben je tegenwoordig op het ergste voorbereid, maar zelfs dan valt het nog tegen. Zielloos, ongemotiveerd formulewerk, voorspelbaar van begin tot eind. Qua niveau blijft dit steken op een zeer gemiddelde aflevering van een of andere niet al te bijzondere Amerikaanse politieserie. Enige waar je nog een engszins spannende discussie over kunt voeren is wie hier nou het slechtste acteert. Is het dat vreselijk joch Shelton die hier zijn eerste(en waarschijnlijk een van zijn laatste) filmrollen te pakken heeft? Of toch Darth Vader Christensen, die het houterig zijn tot kunst heeft verheven?...Nee, mijn voorkeur voor worst actor gaat toch uit naar Brucie zelf! Niet zozeer omdat hij hier steeds vermoeider en lethargisch oogt(hij heeft zelfs moeite om zijn zinnen te onthouden, lijkt het) maar meer nog omdat we weten dat hij ooit best een leuk potje kon acteren en een neusje had voor goede films. Overslaan deze.

Matige film. Het verhaal is niet echt origineel. De uitwerking van Miller is ook niet al te best, net als zijn voorgaande werken. Er zitten wel wat aardige fragmenten in, maar de film is over het algemeen niet echt spannend en bij vlagen ook saai. Richting het einde volgt er nog twist, die je helaas al vrij vroeg ziet aankomen. Het acteerwerk is erg vlak en met name Willes acteert inspiratieloos. De setting van de film is verder aardig met mooie natuurshots. Nee, niet echt een aanrader. 2.0

Een alles behalve geïnspireerde film met evenzo acteurs die ongeïnspireerd hun werk willen verrichten. Jammer dat er regisseurs en acteurs zijn die denken met dit soort pulp de markt te kunnen veroveren.

de allerallerslechtste acteerprestatie van Willis, tjonge jonge wat 'n gemaakt en verveeld porem heeft die gast de hele film door en zodra hij ook nog es z'n mond open doet, val je van je stoel van verschrikking. Je kunt toch rollen weigeren als je geen zin heb om filmliefhebbers te vervelen? Ik kots over hem heen en zal alles waarin hij nog opduikt negeren, de zak. De rest van de cast is ook al zo gemaakt en afgelikt. Slechts zoonlief speelt met zijn 'ontvoerder' vol passie en overtuiging en maken de film nog enigszins het aanzien waard. Het boordevol met corruptie gepropt script rammelt ook aan alle kanten en werkt zeker niet mee om nog een lekker gevoel aan deze prent over te houden. Ja, wel 1 zeer prettige bijkomstigheid: onze wil(lis)loze sheriff wordt op t eind dwars door z'n kanis geschoten, heerlijk eind. Daarom net een voldoende...

Tegenvallende film over een vader die zijn zoontje mee op jacht neemt en daar getuige is van een moord. Het weinig originele en magere plot had op zich nog een spannende actie-thriller op kunnen leveren. Het begint ook wel aardig, maar de geloofwaardigheid wordt al snel overboord gegooid (vaak op het belachelijke af).

Jammer dat Miller zich tegenwoordig alleen nog maar met generieke actie/thriller filmpjes bezighoudt. Lijkt mij een stuk minder interessant/uitdagend dan zijn eerdere werk. Automaton Transfusion, Silent Night en Under the Bed waren geweldige horrorfilmpjes en beloofde veel goeds voor de toekomst. Nu (de toekomst!) krijgen we dit: een uitgekauwd misdaadplotje met een nietszeggende Bruce Willis die al jáááren op de automatische piloot speelt. Er is nog steeds wel een bepaalde kwaliteit te zien in zijn regie en de cinematografie is (hoewel braaf) wel op niveau, maar dat komt in dit soort 13 in 't dozijn werk gewoon niet goed tot z'n recht. Too bad...

Opnieuw een onbekend filmpje, maar deze keer viel deze wel wat tegen. Ondanks de aanwezigheid van Bruce Willis en Hayden Christensen, konden ze het matige verhaal niet redden. Het verveelde wel niet, maar verrassen deed hij evenmin.

Allemaal niet zo bijzonder.

Door de slechte recensies dacht ik dat dit een draak van een film zou zijn.

Nou is het ook niet een hele sterke film, maar viel mij nog mee.

Schrikbarend hoe de normen en waarden van Amerikanen zo anders zijn dan bij ons.

Een klein kind leren schieten op herten? En laten rondlopen met een buks?

Verder is het een zeer simpel verhaaltje.

Hayden ziet er goed uit, maar wat een vreselijk irritant lelijk wijf had hij toch in deze film? Zeer slecht gecast.

Het kind speelt aardig.

Snel een keertje kijken, als je echt niks te doen hebt. Anders laten liggen.

Een aantal schaarse actiescenes en een goede hoofdrol van Hayden Christensen zorgen voor de benodigde pluspunten, maar veel meer heeft First Kill niet te bieden. Een nodeloos vol verhaal (doorspekt met clichés), een onovertuigende bijrol van Bruce Willis en een weinig enerverende finale zijn daar voornamelijk voor aan te kijken. Het gaat allemaal van hot naar her zonder hoogtepunten en de beste scenes heb je na 20 minuten al gehad, maar gelukkig is deze film van regisseur Steven C. Miller niet te lang en bij vlagen best entertainend. Toch zijn de verwachtingen aanwezig dat je het verloop van dit geheel na één enkele week alweer helemaal kwijt bent.