Phoenix Forgotten (2017)

Een gemiddelde film van het type Found Footage. De intrigerende onderwerpskeuze is opzienbarend en maakt nieuwsgierig. Het blijkt het enige opzienbarende aan de film. Verder is er niets nieuws onder de zon.

Men slaagt erin om in de opbouw een mysterieus sfeertje neer te zetten. Dat sfeertje houdt in het middendeel stand. Dat gaat wel iets moeizamer. De scènes krijgen een wat slepend karakter en er is sprake van veel beeldende herhaling. Toch blijft de link tussen de verdwijning van drie jongeren en de Phoenix Lights steeds net intrigerend genoeg en wordt zodoende concentratieverlies voorkomen.

De apotheose gaat gepaard met veel geschud van de camera. Wat mij betreft teveel. Ook de gebruikelijke uitval van de camera wordt als spanningverhogend middel ruimschoots ingezet. Het zijn de vaste en bekende truukjes uit het genre. Bij mij wekken ze altijd milde irritatie op. Desondanks blijft het redelijk boeiend. Het einde is zelfs wel bevredigend.

Een bevredigende afloop omdat er tot op zekere hoogte helderheid wordt verschaft. En dat is iets dat niet bij iedere Found Footage gegarandeerd is.

Niet best.

Het concept en de opzet zijn uiteindelijk interessanter dan de uitvoering zelf. Dergelijke films die zichzelf een beetje presenteren als documentaire zijn een soort film die me vaak kunnen liggen. De echt engere films zijn ook zeker dit soort films voor mij, buiten de gewoonlijke schrikfilms, maar die jagen angst dan ook op een andere manier aan.

Phoenix Forgotten is zo'n film die zijn opzet regelmatig lijkt te vergeten en een mix vormt tussen found footage en faux-docu. Geen van beiden werkt echt goed, vooral omdat de film te veel als een found footage aanvoelt waardoor je regelmatig vergeet dat het allemaal een documentaire moet voorstellen. Bovendien is de found footage zelf alles behalve realistisch (op een andere manier).

Voor zogenaamd gevonden materiaal laten de regisseurs namelijk wel de meest nutteloze dingen aan de kijker zien. Introducties en achtergronden zijn bij dit soort films totaal onnodig, en dat gaat af van de totale ervaring. Het voelt namelijk nooit echt 'gevonden' aan en dat is jammer, maar zo'n film kan zichzelf nog wel redden met een entertainmentgehalte.

Echter is ook dit matig te noemen. Er zitten geweldige momenten in deze film die laten zien dat er toch nog wel wat geld aanwezig was tijdens het maken, maar de algemene flow is maar langzaam. De personages zijn totaal niet boeiend, en ze krijgen veel te veel focus. De voortgang van het verhaal is ook niet best te noemen door eerdergenoemd gebrek aan realisme.

In het algemeen is dit bij vlagen een vermoeiende film om doorheen te komen, gered door goed acteerwerk en wat heerlijke scenes. Zeker de 'Phoenix Lights' is een scene die genoemd mag worden, want dat zijn de scenes waar deze film op kan scoren. Verder is dit toch wel een tegenvaller, want het was een film waar ik vooraf zin in had.

Phoenix Forgotten

Best een interessante Found Footage. UFO's zijn altijd mysterieus, zo ook in deze film. Een gezin ziet op een avond allemaal lichtjes boven de stad Phoenix rondzwerven. Deze lichten zijn geen lampen van vliegtuigen of iets dergelijks, maar van iets mysterieuzer. De broer van het gezin raakt daardoor geobsedeerd en wil weten wat het is en filmt vanaf die dag alles wat te maken heeft met de mogelijke ufo's.

Jaren later weten we dat de broer vermist is en dat zijn zusje een documentaire erover maakt. Wat is er gebeurd met haar broer, zijn vriendin en een vriend van hem?! Ik vind de opbouw van het verhaal uitstekend. Beetje bij beetje leren we kennen wat er allemaal is gebeurd, hoe de mensen erover denken etc.. Helaas werd het nergens echt heel spannend en dat hoopte ik wel te zien. Het laatste half uur (de laatste tape) was nogal vaagjes in beeld gebracht helaas.

Wel interessant dat een gedeelte echt waargebeurd is. Wat hebben de mensen gezien boven Phoenix in 1997?

2,5 sterren.

"Sweetheart, what happened was your brother went missing. Completely missing. And it took over our lives.”

Terug in 2017 toen ik deze film in mijn kijk-lijst heb gekwakt was ik nogal geïnteresseerd in alles wat met dit onderwerp te maken heeft. Dat kwam omdat ik destijds met een collega moest samen werken die hielig gelooft in buitenaards leven en UFO's en beweert ze zelf ook gezien te hebben en ook contact te hebben met aliens. Ik verklaarde hem altijd voor gek maar, zijn enthousiasme maakte me soms toch iets te nieuwsgierig. Nu is het niet zo dat ik alles geloofde wat hij zei maar, dit soort films kunnen mij altijd wel vermaken. Deze film had destijds een best hoge verwachting, dat is iets wat ik nog wel over deze film wist. Zeker de found-footage gedeelte waar ik ook nog eens gek van was. Nu ruim zes jaar later heb ik de film dan eindelijk eens gezien en ik moet zeggen, het viel me allemaal toch wat tegen, al had ik dat wel kunnen verwachten.

De film opent vrij leuk, we volgen een familie tijdens de gebeurtenissen van de ‘Phoenix Lights’, wat plaats vond op 13 maart 1997, toen was ik zelfs nog niet eens geboren. Duizendtal meldingen kwamen binnen dat mensen vreemde lichten hadden gezien in de lucht in de vorm van een V. Dit was over een vrij lange lengte, wel 480 kilometer lang en was buiten Amerika ook gespot in Mexico. Zoals eigenlijk al dit soort meldingen blijft het mysterieus iets, en weet ik nooit zo goed van wat ik wel en niet moet geloven in dit soort dingen. Ook in deze film zien we deze gebeurtenissen, het gebeurde notabene al gelijk bij het begin. Waar we de familie zagen bij een feestje die vervolgens deze lichten zagen en ook gefilmd hadden. Eigenlijk daarna werd de film toch wel een stuk minder, en dat vond ik vet balen.

We volgen de gedurende film ‘Sophie’. Ze wil een documentaire maken over de vermissing van drie personen; ‘Josh’, ‘Ashley’ en ‘Mark’. Ze gaat achter het verhaal aan wat er met hen is gebeurd, en controleert voor informatie verschillende home-made videotapes die ze vond bij o.a. het huis van één van de overleden jongens ‘Josh’. Josh filmde namelijk graag alles. Ook kwam ze uit bij een luchtmachtbasis, die haar gevoelige informatie verschafte en ze kwam daar op een bijzondere tape uit die liet zien hoe de drie op jacht gingen naar de lichten in de lucht en zo op vreemde dingen stuitte. Zoals muurtekeningen en wederom vreemde lichten, die hun zelfs nog gingen achtervolgen. Om veilig thuis te komen moesten ze rustig naar huis komen, alleen kwam het licht achter hen aan. Ze kregen daarna omstebeurt een bloedneus en hoorde vervolgens een stem van een geliefde die hun zogenaamd riep, waarna ze werden opgezogen in een UFO. Vrij vermakelijk was het wel.

Al duurde het te lang voordat er eindelijk een beetje spanning en actie te zien was in de film, iets wat me eigenlijk toch ook wel stoorde. Eigenlijk waren de laatste twintig minuten daadwerkelijk de moeite om de film te kijken, de rest is eigenlijk vooral saus om te zien. En dat vond ik toch wel erg spijtig.

De film weet wat dat betreft toch niet genoeg te boeien, en dan maakte het me eigenlijk weinig uit of het nou wel of geen waargebeurd verhaal was. Ik had hem stiekem toch wel een tikkeltje spannender gewild waardoor de film wellicht toch nog een beetje karakter kreeg. Nu heb ik eigenlijk een uur uit mijn neus zitten eten om op het einde echt versteld te staan want, wanneer de spanning één keer komt en er wat actie is, is het ook direct raak en goed.

Dus de film had veel meer kunnen betekenen en deed het helaas niet. Het neemt niet weg dat ik minder geïnteresseerd ben in de ‘Phoenix Lights’ theorie en me er morgen maar eens goed in ga verdiepen wat er nou precies allemaal gebeurd is en wellicht in deze dagen nog een filmpje opzetten over dit thema. Ik denk voor de echt fans wel leuk, voor mij te traag. Pakt vooral voor het einde de nodige punten, en de film is wat dat betreft wel erg onderhouden, wat me toch wel goed deed.

Dit is uiterste brol maar wel entertainende brol.

Phoenix Forgotten is allesbehalve eng maar wist me toch te boeien. Zeker de eerste helft was mild entertainend met zijn mockumentary-aanpak. Het wordt geloofwaardig genoeg gebracht en de Phoenix Lights heb ik als tiener altijd al fascinerend gevonden. Jammer dat de laatste akte standaard found-footage gedoe is waardoor enige actie vaag is en dat je als kijker je nogal bitter achterblijft.

3*