Atomic Blonde (2017)

Miss Lloyd, in Germany, we don't make simple mistakes

Atomic Blonde was zo'n film die al langer op het verlanglijstje stond. Ik ben weliswaar niet meteen de grootste fan van Charlize Theron maar heel de vibe van de film was me al een paar keer aangeraden door een collega. Hij noemde dit een soort van kruising van Kung Fury en de betere spionagefilm maar dan ook nog eens met een fenomenale soundtrack en actie om je duimen en vingers van af te likken. Ja, dan heb je mijn interesse wel gewekt! Uiteindelijk afgelopen weekend eens voor gaan zitten maar echt heel denderend is dit toch niet.

Iets wat vooral te wijten is aan het feit dat dit veel te lang duurt. Ik weet niet of het aan de hedendaagse film ligt of dat ik gewoon sneller verveeld ben, maar tegenwoordig moet dat allemaal zo lang duren. Het verhaal achter Atomic Blonde heeft veel te weinig om handen om een speelduur van bijna 2 uur te rechtvaardigen en het wordt dan al helemaal belachelijk als er nog eens "twist" na "twist" moet komen. Is er nu echt werkelijk iemand die niet verwacht had dat Lorraine geen spionne voor de CIA was? Wat overblijft is een film die er visueel inderdaad vrij gelikt uitziet maar waar de actie in zo'n sneltrein voorbij gaat dat je er eigenlijk weinig geniet van hebt. Het beukt er allemaal maar op los en al gauw ben je compleet murw en boeit het allemaal nog bitter weinig met wie er nu weer wordt afgerekend. Hier en daar nog wel een indrukwekkende scène waardoor ik nog bleef kijken, en een film moet echt wel waanzinnig slecht zijn wil ik hem halverwege afzetten, maar dit was het toch niet.

Het tijdsbeeld van Berlijn anno de val van de Berlijnse muur is wel geslaagd trouwens. Het speelt zich ruimschoots voor mijn geboorte af maar ik ben een aantal jaar geleden nog in Berlijn geweest en het is wel tof om wat dingen te zien passeren. Ook qua soundtrack wel erg fijn maar langs de andere kant ook gewoon niet passend. Dit moet zich allemaal in 1989 afspelen maar het is allemaal muziek uit de vroege jaren '80 en ik kan me niet voorstellen dat bijvoorbeeld 99 Luftballons toen nog populair was in de clubs zoals het hier wordt getoond. Ach, het is maar een klein euvel natuurlijk maar er wordt veel moeite gedaan om een tijdsbeeld te scheppen en dat wordt daardoor voor een groot stuk teniet gedaan. Charlize Theron doet het verder wel fijn als Lorraine en ook James McAvoy bewijst dat hij een acteur is waar altijd rekening mee gehouden moet worden. Heerlijk hoe die kan switchen tussen verschillende stijlen. Ook altijd fijn om John Goodman nog eens in iets te zien, ik dacht eigenlijk dat die op een soort van pensioen was, en Toby Jones is altijd wel geknipt in dit soort van films.

Mjah, dit was het toch niet. Ik snap wel ergens waar de aantrekkingskracht vandaan komt maar het voelt me allemaal net iets te geforceerd hip aan. Misschien dat dit het soort film is dat nu eenmaal beter tot zijn recht komt in de cinema, maar ik had er toch meer van verwacht. Theron overtuigt maar verder is het allemaal vooral een net-niet film geworden.

2*

Best een aangename spionagethriller in het Berlijn van november 1989. De Koude Oorlog lijkt voorbij al lijkt niet iedereen daar al van overtuigd te zijn. Het plot was niet altijd even duidelijk voor me met die dubbelspionnen, dubbele agenda’s en eigen belangen, maar dat kon toch de pret niet bederven om naar een degelijke film te kijken.

Spanning en sfeerschepping zaten goed. De setting van het oude Berlijn en oude auto’s zag er goed uit. Ook de soundtrack sprak aan, beetje energieke pop om de vibes de hoogte in te jagen. Ook de actie zag er best goed uit en was minder chaotisch dan dat ik gewoon ben van in andere films. De gevechten waren prima en Theron deed het niet slecht. De klemtoon ligt toch eerder op de spionage dan de martiaal gevechten.

Prima wegkijker dus die een mooie balans vond tussen acteerwerk, plot, actie en thrillergehalte in een historische context. Altijd leuk overigens om beelden te zien van het mooie Berlijn.

"David Hasselhoff is in town. Berlin really is doomed."

Atomic Blonde drijft op enkele weergaloze actiescènes die aan één stuk geschoten lijken te zijn. Het doet denken aan de beroemde , 12 minuten lange scène uit Extraction.

Ik vond de actie zó goed dat ik erg vergevingsgezind ben wat betreft de talloze manco's aan deze film. De sfeerschepping van het grauwe Oost-Berlijn is oké, maar de Duitse popmuziek is wel érg nadrukkelijk aanwezig. Na Peter Schilling met zijn "Völlig losgelöst" kon je wachten op Nena met haar luchtbalonnen. Die komt dan ook, inclusief een alleraardigste coverversie.

Mijn grootste punt van irritatie is dat Berlijn wordt neergezet als speeltuin van internationale spionnen, die er allemaal uitzien als een soort hipsters avant la lettre. Een stel laconieke hedonisten zonder geloofwaardige dekmantel die een beetje rondhangen in cocktailbars. De sfeer klopt niet. De film wil realistisch overkomen door continu beelden te tonen van de val van de muur, maar de personages en het verhaal lijken meer op hun plaats in een stripboek.

Het stripboek-realisme zien we ook in John Wick, toevallig van dezelfde regisseur, die ook hier weer zijn fetish voor neon-licht niet in toom kan houden. Maar ik houd wel van visueel dik aangezette films.

De seksscène was verrassend prettig en daadwerkelijk erotisch, net als het feit dat over een tepel meer of minder niet al te preuts wordt gedaan (van Theron als A-list actrice zou je dat niet zo snel verwachten).

Naar het einde toe verliest de film zich nog in een twist binnen een twist binnen een twist, waardoor ik eigenlijk de draad geheel kwijt was.

Maar een algeheel prettig gevoel, dankzij de goede actie, overheerst.

4 sterren

P.S. gemiste kans om niet daadwerkelijk beelden van David Hasselhoff te tonen, die een uitzinnige menigte toezingt met zijn "Looking for freedom" vanuit een hoogwerker. Terwijl hij voorover buigt mist een bierflesje op 5mm na zijn hoofd. Video, even kijken rond 3:21

Had die hem geraakt, was hij eruit gevallen en dood geweest en had de wereld er heel anders uitgezien. Hier zit wel een goede alternate history film met Tom Cruise in, denk ik. "Save The Future, Protect The Hoff".

Perongeluk voor de 2e keer gezien. Kon me er niet heel veel van herinneren en dat zegt op zich al iets. Toch vond ik het geen slechte film. Uitstekende soundtrack, leuk dat het geplaatst is in de tijd dat de Berlijnse muur viel, iedereen acteert prima (Theron vertuigt). De actie is hard en realistisch. Natuurlijk is het over de top: de film is gebaseerd op een stripverhaal en dat zie je qua snelheid, sfeer en hoe de actie in beeld is gebracht. Maar ik vond het goed gedaan en zeker niet storend. Onze heldin is natuurlijk de beste, maar niet onoverwinnelijk. Je ziet haar ook regelmatig aan het eind van haar latijn en ze krijgt de nodige klappen te incasseren. De keuze om met flashbacks te werken vanuit een ondervraging werkt ook goed. Plot zit goed in elkaar en zag ik (zelfs voor de 2e keer ) niet aankomen. Door de hoge snelheid gaat het soms snel. Ik heb 'm soms even op pauze gezet. Kan me voorstellen dat ik in de bioscoop de draad op een gegeven moment zou zijn kwijt geraakt.

Ik blijf toch steken op 3,5 ster. Dat komt omdat de film simpelweg niet beklijft. Het is vermaak. Je ziet het, je eet je popcornbakje leeg en je vergeet de film. Maar veel meer probeert de film ook niet te zijn. Gewoon niet al te serieus nemen en lekker van genieten.

goede rol van Charlize Theron als Lorraine .

meer dan genoeg actie,veel over de top ,maar dat mag bij dit soort films.

ja,lekker dit was wel mijn genre