Gun-ham-do (2017)

Terwijl de Westerse wereld volledig gehyped werd door Dunkirk, waren ze in Zuid-Korea vooral gehyped om deze film. The Battleship Island.

Een film die weeral sterk de erbarmelijke omstandigheden in tijden van oorlog en in de mijnen daar schetst. Deze oorlogsfilm bevalt me beter dan Dunkirk. Ondanks dat het moeilijker is omdat ik die Koreaanse namen niet kan onthouden, ging ik toch meeleven met de vader en de dochter. De rest van de personages krijgen niet voldoende karakteropbouw mee om een band mee te krijgen, maar wat speelt die dochter weer de pannen van het dak. Je kent ze misschien nog van Train To Busan.

Qua plot vond ik het in het eerste uur een beetje nodeloos ingewikkeld gemaakt en is de film niet altijd even consistent. In het tweede uur krijgen we een visueel prachtig drama met een aantal twists. De film bevat een gezonde dosis heroïek en als je van onder meer Saving Private Ryan houdt, dan kan dit wel eens voor jou zijn.

Heftig oorlogsdrama over Koreaanse dwangarbeiders in een Japanse kolenmijn op een eiland tijdens de nadagen van de Tweede Wereldoorlog. Een emotioneel beladen film over uitbuiting, saamhorigheid, verzet, collaboratie, troostmeisjes en niet in de laatste plaats de zorg van een vader voor zijn dochtertje te midden van het overdonderende oorlogsgeweld. Een geschakeerde, enerverende film, die je aan je stoel gekluisterd houdt.

Hoewel de vergelijking tussen de twee films op allerlei fronten mank gaat, deel ik de mening van Alathir dat dit een betere, meer pakkende film is dan “Dunkirk”.

Erg onderhouden film, dat wel. Zoals ik eigenlijk een beetje gewend ben van deze Koreaanse films en hoe ik ze graag wil zien: er is moeite in gestopt en dat blaast van het beeldscherm af. Toch deed de film me niet altijd even veel, waren sommige stukken wat langdradig en had de Blu-Ray die ik had geen ondersteuning tijden het Japans praten, dus wisten we voor de helft niet wat er gezegd werd. Allemaal erg irritant en dat haalde de plezier tijdens het kijken van deze film wel een stukje naar beneden.

Het verhaal was leuk maar boeiend vond ik hem op sommige momenten niet echt. We volgen Koreanen ten tijden van de tweede wereld oorlog, tijden dat ze onder bedwang moesten werken voor de Jappen en ook nu zagen we weer zo’n uitbuitingsplek waar gevangenen heen gestuurd werden, om het kleinste dingetje dan ook, dan moest je voor straf werken. Onder tussen word je gemarteld en vernederd door de Jappen en landverraders die liever hun eigen mensen in elkaar sloegen en zich aan kant vestigden van de Jappen dan mee hielp te overleven. Afijn, later besluit men toch maar te ontsnappen en dan breekt er chaos uit, er word zwaar gevochten tussen beiden kampen als een hoop man proberen te ontsnappen. Dit vond ik zelf wel het leukere stuk uit de film.

Zelf vond ik het wel interessant dat het gebaseerd is op waargebeurde activiteiten. Nu weet ik niet of de ontsnapping waargebeurd is maar het eiland bestaat weeldegelijk en is ook wel bekend als ‘Hashima Island’ die ik 1890 op gekocht werd door ‘Mitsubishi’, jep het beroemde automerk. Nu heb ik me nog niet héél erg verdiept in meer informatie over dit eiland, zou ik snel maar eens moeten doen denk ik.

Al om al; redelijke drama film die me in het begin aardig wist te boeien maar toch wel na pak en beet een uur zijn concentratie verloor en het niet meer heel bijzonder aanvoelde. Het dwangarbeid werd goed in kaart gebracht en ook de slechte leefomstandigheden. Acteerwerk was prima maar vond het niet heel bijzonder. Leuk om eens gezien te hebben, en weer door!

3.0*