Voor Elkaar Gemaakt (2017)

Heb me hier niet mee verveeld, zonder trouwens ook maar een moment het idee te hebben gehad naar iets te kijken waar Nederland jarenlang trots op mag wezen. Een film die een beetje in disbalans is en daarmee een wat meewarig gevoel achterlaat, dat wel. Het eerste gedeelte was meer een klucht, met grappen en beelden die vaak vooral geschikt zijn voor volwassenen. Ja, ik heb daadwerkelijk een paar keer kunnen lachen. De tweede helft krijg je een stijlbreuk omdat er plotseling erg op safe word gespeeld en het echt een romantische komedie word gemodelleerd naar de bekende Amerikaanse voorbeelden met dan ook een vreselijk sentimentele en voorspelbare afloop. Ook vreselijk was die prominente rol van dat echt iets te schattige kind....kippenvel in de slechtste zin des woords.

Haverkort en Van de Sande Bakhuyzen voldoen, alhoewel de echte chemie ontbreekt en ik geen moment het gevoel kreeg dat deze twee mensen in het echte leven ook voor elkaar zouden gaan, laat staan dat ze voor elkaar gemaakt zouden zijn. Matthijs doet hier een sympathieke poging om het gestuntel van Hugh Grant te imiteren, en komt ermee weg. Loes speelt als zijn aangeefster vooral op safe met haar voortdurende tandpasta glimlach. Maar ze is een prettige verschijning en ik heb het sterke vermoeden dat er een betere actrice in haar schuilt dan ze in deze film kan laten zien. Fabian Jansen als de excentrieke broer, die de lachers op zijn hand zou moeten krijgen(een beetje zoals Rhys Ifans in Notting Hill zal de gedachte zijn geweest?), werkt niet echt en had beter gemoeten. Al met al een kleine voldoende(drie sterren) voor die eerste drie kwartier, het middelmatige restant is hen vergeven.

Dit is zonder enige twijfel de allerslechtste NL romantische komedie ooit! Het acteerwerk is werkelijk om te huilen en het verhaal is niet alleen totaal ongeloofwaardig, het is ook ronduit stuitend om te zien hoe er met een thema als "spermadonoren" omgegaan wordt in deze film. Ik zet niet snel een film uit, maar deze heeft de 20 min niet aangetikt. Kan ik die 20 min van mijn leven nog ergens declareren?

Pijnlijk. Zo'n komedie die graag leuk wil zijn en daardoor de plank volledig mis slaat. Acteerwerk ligt er vaak veel te dik op, met die broer die niet helemaal goed is of een volstrekte idiote en miscaste Beau van Erven Dorens*. Zelfs een aardig acteur als Van de Sande Bakhuyzen kan hier helemaal niets mee en hij loopt wat verloren rond. Daarmee ben je als film mij al kwijt, zelfs een komedie heeft een zekere geloofwaardigheid nodig en is leuker als die zichzelf enigszins serieus neemt. Verder ook vreselijk lelijk gefilmd trouwens en verder op geen één punt interessant of origineel. Ondanks de leuke Haverkort, een prima Van de Wijdeven, dat wel grappige jonge meisje (wat ontwapenend zonder dadendrang) en dat bloedmooie meisje Julia dat voor 3 seconden in beeld brengt kan ik hier weinig mee. 1,0*.

* Wel kudo's voor Beau trouwens met zijn uitspraak richting de advocaat van Kemna. Dat had ik nog nergens gezegd. En Beau zit in deze film en Kemna deed de casting. Dus bij dezen.

De eerste twee minuten zijn leuk. Maar zodra Birgit en de rodeoseks gedaan zijn is de lol er af - op zich al een wat gedateerde grap, maar in ieder geval nog goed uitgevoerd, en Birgit mag ik ook altijd graag zien. Die scene geeft meteen ook wel aanleiding tot een op zich interessant vraagstuk - meestal krijgt een Nederlandse film een storm van kritiek zodra er ook maar een beetje vel te zien is. Onnodig naakt noemt men dat dan. In deze film is daarvan geen enkele sprake - en vervolgens stort iedereen zich erover met als verwijt dat het veel te preuts en te truttig is. Tsja. Wat willen we dan eigenlijk.

Wellicht is dat de enige toegevoegde waarde van deze film, om aan te tonen dat de Nederlandse film niet gebukt gaat onder een teveel aan bloot. Maar wat met deze film volgens mij zeker wel echt heel, heel kwalijk mis zit is de volslagen trieste humor en de volledige cast - nouja, behalve Birgit dan. Hopeloos. Met zo'n script en zulke acteurs een film maken, je zou om minder harakiri plegen. Pijnlijk, heel pijnlijk. Ik had vroeger ooit een docent, die had zo'n standaard rant met de strekking van 'als je dit dan niet kan, als je er je ziel niet inleggen wilt of er geen talent voor hebt, waarom trek je dan niet je conclusie dat het misschien beter is om maar op de grote vaart te gaan'. Check even, staat je naam op de titelrol van deze film, ga dan misschien toch maar even een monsterboekje halen.

Ah joh, het viel allemaal wel mee. Voor een comedy was er niet te lachen en het verloop kun je ook al erg snel raden, maar Jip is cute en de opbloeiende romance is wel lief. Voor een keertje best oké.

Ik overlijd nog een keer aan een overdosis Nederlandse romcoms.

Wat heb ik mij vreselijk gestoord aan het slechte begin.

Een halve verkrachtingsscene en dan doen of dat de normaalste zaak van de wereld is terwijl het andersom ondenkbaar is. En dan de uiterst banale en knullige manier waarop met het kwetsbare onderwerp wordt om gegaan. Smaakloos.

Maar goed, als je dat eenmaal overleefd hebt dan komt zowaar de film een beetje op gang, en dat komt met name door de chemie tussen van de Sande Bakhuyzen en Haverkort, Hun frisse spel was een welkome verrassing, maar niet genoeg om de film te redden. *2,5

Nou eerlijk gezegd heb ik daar nooit iets over gehoord hoor. Van de 30 Nederlandse films die ik heb gekeken, kwam er in 28 seks en naaktheid voor. Borsten, piemels, billen, ze vlogen me allemaal om de oren. Ik dacht juist dat het heel normaal was en kreeg ook de indruk dat Nederlandse producties bekend staan om seks en naaktheid en dat het bij Nederlandse films hoort.

Ik vind elke vorm van seks onnodig in een film. Ik hoef niet te zien hoe 2 mensen het doen, alsof de kijker niet weet hoe het moet denk ik dan ? Of alsof de kijker geen idee heeft hoe borsten, billen of een piemel eruit zien ? Ik vind het echt onzin om naar te kijken en dat is dus niet omdat ik preuts ben, maar omdat ik er simpelweg geen behoefte aan heb. Ik zet een film aan voor de film, als ik seks wil, zoek ik wel een erotisch genre of zet ik porno op. Zo simpel is het voor mij.

Ik vond de film gek genoeg wel leuk. Goed is anders, maar ik heb me zeker vermaakt. Het acteerwerk was ook niet Je Van Het, maar goed dat is het meestal niet met zo'n Nederlandse komedie ? Als je echt goede acteerwerk wilt zien met Nederlandse films, moet je een serieuzer genre pakken. Nou 3 sterren omdat ik toch gelachen heb.

Slecht. Suf. Saai.

Voor Nederlandse begrippen best een aardige film. De enige die de film flink naar beneden haalt is die dikke rooie acteur. Ik weet niet wat hij in deze film doet, maar hij is zeer irritant, fake, slecht en niet grappig.

Voor de rest is de film best leuk. Zeker geen hoogvlieger, maar ook geen onvoldoende. Best geinig gemaakt.

Murmel Clausen had maar liefst 6 (!) andere schrijvers nodig om zijn roman om te zetten in dit misbaksel over vrijgezel Felix [Van de Sande Bakhuyzen] die als gevolg van een geslachtsziekte onvruchtbaar wordt. Wanneer zijn irritante broer Jelle [Fabian Jansen] zich aan hem opdringt besluiten ze te kijken hoe het staat met het sperma dat ze ooit hadden gedoneerd. Sterker nog: Jelle steelt Felix’ dossier om de identiteit te achterhalen van de vrouw die van zijn zaad gebruik heeft gemaakt. Toevallig blijkt dat lokale tv-presentatrice Jip [Haverkort] te zijn. Stompzinnig scenario vol toevalligheden en irritante karakters en een eindeloze stroom (!) aan infantiel zaad- en geslachtsdeelgerelateerde grappen. Bakhuyzen en Haverkort doen wat ze kunnen en Fernhout haalt het niveau nog iets verder omhoog als Jips egocentrische echtgenoot, maar dit blijft onsmakelijke ongein.

Twijfel

Het begin van de film deed mij toch wel even twijfelen hoor. Zou dit dan toch zo’n Nederlandse film worden waarin alle personages overdreven en irritant zijn? Is de verhaallijn überhaupt ook maar een beetje geloofwaardig? Ik bedoel, een fret die iemands zaadleiders doorbijt waardoor hij geen kinderen meer kan krijgen..? Beetje jammer. De scène zelf is ook echt vreselijk.

Goede chemie

Gelukkig werd dit tot enkele personages beperkt gehouden. Vooral de hoofdpersonages, gespeeld door Matthijs van de Sande Bakhuyzen en Loes Haverkort wisten mij aan te spreken. Ze hadden een bepaalde chemie met elkaar waardoor hun scènes samen écht overkwamen. Helaas kwamen personages zoals de beste vrienden van Felix niet echt uit de verf. Gelukkig werd dit goed gemaakt door de actrice die de oudste dochter van de oudste broer van Felix speelt, die ook een goede chemie heeft met Matthijs van de Sande Bakhuyzen en Loes Haverkort.

Beter in Amerika?

Hoewel ik de film niet slecht vond, heb ik toch het gevoel dat de film het beter had gedaan als het door Amerikanen was gemaakt. Het is absoluut niet lullig bedoeld, maar in Nederlandse films vind ik personages zoals Jelle, de broer van Felix, en de vruchtbaarheidsarts maar irritant, terwijl ik ze in Amerikaanse films waarschijnlijk juist erg grappig had gevonden. Ik weet niet wat het is, misschien toch hoe Nederlanders zo’n personage neerzetten? Of dat het in het Nederlands gewoon minder grappig is?

Conclusie

Door enkele rare keuzes van de filmmakers kun je vraagtekens zetten bij de film. Echter heb ik best wel van de film genoten. Niet omdat hij zo goed was, maar omdat Matthijs van de Sande Bakhuyzen en Loes Haverkort een fantastische chemie hadden en daarmee de film absoluut hebben weten te redden. Zij hebben ervoor gezorgd dat ik heb genoten van Voor elkaar gemaakt, en hem stiekem ook best durf aan te raden. Met inachtneming van een broer en vruchtbaarheidsarts die totaal niet grappig zijn, en de ongeloofwaardigheid van het feit dat Felix in zijn ballen wordt gebeten door een fret. Als je daar rekening mee houdt, valt er best van Voor elkaar gemaakt te genieten. Zeker dankzij Matthijs van de Sande Bakhuyzen en Loes Haverkort. O, en pluspunt is de onverwachte twist tegen het einde. Die had ik dan weer niet aan zien komen.