Galveston (2018)

Naar een roman van de schrijver van True Detective. Hopen dat deze film dat niveau haalt, vond het boek niet zo geweldig (in tegenstelling tot het maandblad Vrij Nederland die hem tot 'thriller van het jaar' bestempelde).

De regisseuse van Respire die samenwerkt met de lead actress van The Neon Demon.

Redelijk filmpje, zeer trage film, eerder een melo drama of hoe je het ook wil noemen met een klein vleugje misdaad erbij. Aktie is het niet op een 2 tal scenes na.

Leuk verhaal, goeie acteurs, gepaste muziek erbij.

Het is een film die heel wat mensen niet zal kunnen bekoren wegens veel te traag en dat men aktie zal verwachten enz...

Dus bij deze weet u het: het is een drama en het verhaal speelt zich vooral rond de 2 hoofdpersonages en de kleine.

Vroeger zou ik zo'n film hoogst waarschijnlijk maar niks hebben gevonden maar nu kan ik zo'n films ook wel waarderen.

Huh? Is deze al uit? Geen bioscooprelease? Waar hebben jullie hem gezien?

Redelijk misdaaddrama, geen actie, met een prima spelende Foster. Fanning vond ik iets minder, maar ben sowieso geen fan van haar. Het verhaal is soms wat aan de trage kant met hier en daar wat aardige scènes. Echt opleven doet het verhaal niet, het blijft vrij tam allemaal. Een nipte voldoende.

Dit is inderdaad een rustige film waar je goed de tijd krijgt om je te binden met de personages en te focusen op de drama.

Geen actiespectakel zoals equalizer, maar wel in dezelfde milieu.

Galveston is een deprimerende en weinig hoopvolle roadmovie. Het acteerwerk is krachtig, alsmede dat van de ondersteunende cast. Het einde is eigenlijk best subliem. Waar je verwacht dat het allemaal wat standaard volgens de boekjes wordt afgewerkt, word je toch enigszins aangenaam verrast. Dat hier gesproken wordt over het trage tempo van de film, voelde dit volgens mij nu juist erg goed aan. Sommige scenes hebben een moment van bezinning nodig en het werkt goed voor de karakterstudie. Deze film is mij goed bevallen.

Redelijke misdaadfilm van de nog steeds jonge actrice/regisseur Laurent, haar beste regie tot dusverre. Een sociaal drama ook wel over twee tot een onontkoombaar mislukt leven veroordeelden waar je niet vrolijk van wordt en ongetwijfeld dan ook nergens zal leiden tot drukke rijen voor de bioscoop. Jammer wel dat Laurent bij enkele scènes haar onmiskenbare talent laat zien(de schietpartij aan het begin), maar niet echt durft door te pakken. Galveston had ook best wat langer mogen duren dan deze kleine anderhalve uur, meer karakterisering van de toch boeiende hoofdpersonages had geen kwaad gekund, nu lijkt het bij vlagen op een vrijblijvende haastklus die bij de eindafrekening veel beter had kunnen zijn. De film heeft wel enorm veel profijt van het sublieme acteerwerk van Foster en Fanning. Met name die laatste haalt alles uit de kast om haar Rocky tot leven te wekken en slaagt cum laude. Dit wordt een grote mevrouw in Hollywood. Ook Foster als een versie van een woest Robert De Niro personage old school(zou het toeval zijn dat hij hier Cady heet?) levert als altijd kwaliteit al had de cruciale slotscène( waarin hij een zestigjarige speelt) , wel wat overtuigender gemoeten. De moeite waard.

Had toch wel wat anders verwacht met de categorieën Actie en Misdaad. Was bij vlagen gewoon een Romantische film met een klein beetje actie. Kon mij allemaal weinig bekoren helaas.

Het einde vat ik niet, hij had toch (longkanker) maar overleefd 20 jaar in de cel met dat? Kan niet of heb ik wat gemist.

Heerlijke film met prima acteerwerk, van begin tot eind van genoten.

Drama, actie, misdaad in een mooi verhaal verweven.

Geen al te slechte film, sterk acteerwerk.

Wat wordt er veel gerookt in deze film !

Prima road-movie.
Foster en Fanning speelden beiden topnotch.
Het bijna einde raakte mij wel....Dat Rocky verkracht werd en voor dood achter werd gelaten.
Al met al werd ik heel langzaam meegezogen in `t verhaal.
Een kalme, zeer gewelddadige film die wel wel zijn waardering van mij krijgt.

Het verhaal van Galveston is gebaseerd op een roman geschreven door Nic Pizzolatto, bekend van de serie True Detective, en kent geen ingewikkelde verhaallijn. Roy Cady (Ben Foster) een harde nietsontziende maffiaknecht die wanbetalers opzoekt en aanpakt, wordt door zijn baas in een hinderlaag gelokt. Hij schiet zich een weg naar buiten met tienerhoertje Rocky (Elle Fanning) die ook op het adres aanwezig was.

Films over de onderlaag van Amerika hebben we natuurlijk al genoeg gezien. Het is dan ook vooral door het goede acteerwerk van de twee hoofdrolspelers (Fanning en Foster) en de prima regie van Melanie Laurent (voornamelijk bekend als actrice; zo was ze o.a. te zien in Inglorious Bastards en Enemy, maar ze werkt ook als regisseuse) dat haar eerste Engelstalige film een geslaagd misdaad-drama is geworden.

Een film die eigenlijk nergens heen gaat. En het is ook al geen film die zich echt in zijn personages verdiept, of een in een geloofwaardige wereld. Vind de hele situatie al wat raar. Waarom gaat Rocky nou helemaal met Roy mee? Het is een bekende formule op zich, maar het voelt gemaakt hoe zij ontwapenend is en hij de zwijgzame criminele brompot die ontdooid moet worden. Foster is uiteindelijk wel goed, maar Fanning vind ik minder, en eigenlijk ook wel een miscast.

Verder is de film niet alleen ongeloofwaardig (nog nooit zo'n rustige en stille 3-jarige gezien volgens mij) maar ook nog gewoon dommig op momenten. Die twee vrouwen in dat motel willen wel even de zorg voor een vreemd kind op zich nemen. En Roy denkt dodelijk ziek te zijn maar blijkt uiteindelijk een veel onschuldigere aandoening te hebben.

De sprong in de tijd ineens op het einde is ook maar wat raar. Dat had misschien gewerkt als er wat meer scènes voor de film waren uitgetrokken. Denk dat een extra half uurtje of zo de film wel goed had gedaan. De personages schreeuwen om meer uitwerking. 3.0*.

Actie / misdaad zou ik vervangen door drama / road movie. Is een simpel maar boeiend verhaal.

Wist me zeker te boeien.

Uitstekende film waarin een crimineel verraden wordt door zijn opdrachtgever tijdens een klusje. Een stemmig en enigszins traag misdaaddrama met twee goed neergezette personages. Genoeg goeie scenes die grotendeels te danken zijn aan het sterke acteerwerk van Ben Foster en Elle Fanning. Ook een mooi en ontroerend einde.

Na een veelbelovende kennismaking met Mélanie Laurent als regisseur (Respire), heb ik de indruk dat zij zich aan deze film enigszins vertilt. Door de veelvuldige afwisseling van rauwe en melodramatische scènes weet dit misdaaddrama niet goed de juiste toon te vinden. Daar komt nog bij dat de beide protagonisten Ben Foster en Elle Fanning bepaald niet bulken van acteertalent.

Al met al een actiefilm die net aan een voldoende scoort, vooral dankzij het gevoelige slotakkoord.

mhwa

2,5*

Road movies. Vaak ook mooi gegeven voor onderhoudende (niet tè overdreven actie film) Je begint al bijna te hoesten als je deze rook film kijkt. Long K , van zéér dichtbij meegemaakt ..vrezelijk.

Terug naar de film ,goed geacteerd. Maar mag Ben Foster oa ook graag zien als actuur. Vooral in 3;10 to Yuma is hij ijzing wekkend goed! Begreep alleen niet dat hij nog leefde toen hij weer vrij was. 20 jaar later ! Het einde had ook wel wat duidelijker gemogen , beetje vaag helaas, jammer. Voor de rest was hij best oke

Verdrietige verve.

Vanaf de eerste minuut wordt duidelijk dat Galveston geen vrolijke film gaat worden. Een huurmoordenaar met een serieus probleem schommelt continu tussen goed en kwaad. De eigenlijk altijd wel sterk acterende Ben Foster is die geplaagde ziel en Elle Fanning speelt met verve zijn verdrietige sidekick, in dit ietwat donkere misdaaddrama dat rustig voortkabbelt.

Na een actierijke opening waarin met name het originele camerawerk opvalt, begint een iets minder bijzondere roadtrip die enigszins voorspelbaar verloopt. Toch weten Foster en Fanning de aandacht van de kijker vast te houden. Hoe simpel het verhaal ook is en vervolgens verloopt, het duo blijft biologeren. Voeg daaraan een mooi gefilmd en spannend slotstuk toe, en een ontroerend einde maakt 't af.

***

Met dank aan Première TV Distribution voor het recensie-exemplaar.

Helemaal geen verkeerde film, maar wie volop actie wil zien komt hier bedrogen uit. Het drama heeft toch de boventoon en ik moet zeggen dat wordt uitstekend vertolkt door Ben Foster en Elle Fanning. Een echte road film is het ook weer niet. Het is van alles een beetje wat. De film loopt goed zij het een trage film blijft. Beeld geluid en soundtrack zijn prima vertolkt. Het is zeker geen topfilm, maar slecht vind ik 'm zeker niet. Voor zo'n anderhalf uur ook prima te doen! Galveston is overigens een plaatsje in Texas. Ze hadden klaarblijkelijk moeite om een andere titel te kiezen.

En daar wordt nog gewoon gepaft in cafe's

[En Roy denkt dodelijk ziek te zijn maar blijkt uiteindelijk een veel onschuldigere aandoening te hebbenquote=4763199]E.

Wat is hier mis mee dan? Zo is het toch ook. Hij vertrekt te vroeg bij zijn arts. Wat wel een beetje vreemd is is het gevolg bij zijn maffiabaas die vraagt hoe het met hem is en gelijk een klus heeft om hem op te ruimen

Duister en soms zelfs wat naargeestig drama wat een beetje in het verlengde ligt van films als Ain't Them Bodies Saints en Joe,beide uit 2013.

Ben Foster maakt toch wel een beetje Galveston met zijn,zoveelste sterke rol en ook Elle Fanning deed het vrij goed.Vond het verhaal,en ook de beelden best deprimerend maar het geheel weet toch over de volle speeltijd de aandacht goed vast te houden.

Regie had denk ik wel wat beter gekund maar voor de rest is dit een behoorlijk goed gemaakt drama.

Ruim voldoende.

Galveston is een road drama met enkele gewelddadige momenten. Ben Foster en Elle Fanning spelen hun rollen zeer goed en de film houd dan ook je aandacht goed vast. Een prima film. Een 3.5

Somber, bij vlagen behoorlijk naar misdaaddrama, met een uitstekende hoofdrol voor Ben Foster. Elle Fanning is ook goed. Zelfverzekerd geregisseerd door actrice Melanie Laurent, die haar zaakjes hier prima voor elkaar heeft. De film is tot in het kleinste detail verzorgd in elkaar gezet en er wordt bij vlagen heel economisch met het script (van True Detective-schrijver Nic Pizzolatto) omgesprongen. Bepaalde zaken worden amper in beeld gebracht of slechts gesuggereerd en maken vervolgens toch flink indruk. Knap gedaan. Tegen het einde verloopt één en ander helaas nogal rommelig en de boel wordt iets te abrupt afgesloten, maar tot die tijd is dit een sfeervolle, harde maar tegelijkertijd tedere film.

Je merkt het wel aan de score. Niet echt een film voor de moderne kijker die liever wat actie en "het mag wat vooruit gaan" filmpjes op zijn boterham verwacht. Dit is een donkere, grauwe en depressieve film met sterk acteerwerk. De score (net boven 3) is helemaal geen reflectie van de kwaliteit van de film zelf maar eerder een reflectie van hedendaagse verwachtingen van de kijker. Verwacht je noet aan een donker thriller, eerder aan een drama waar het om de personages en hun emotionele banden met elkaar gaat. Voor mijn part, een aanrader. De werkelijke gemiddelde score had ik eerder rond 3,6 tot 3,7 als representatief willen hebben gezien.