Girls Trip (2017)

“I am strong. I am powerful. I am beautiful.”

Vermakelijke trip met de lady's. Vooral Haddish steelt hier de show, en Regina Hall is altijd fantastisch. Queen Latifah is degelijk, en Pinkett Smith is weer eens verschrikkelijk. Het begint allemaal zeer vermakelijk met een aantal goede grappen, een prima chemie tussen de actrices, en een mooie locatie (New Orleans). Naar het einde toe wordt het wat sentimenteler en dramatischer, en wat dat betreft is Girls Trip weinig origineel. Gelukkig weet Regina Hall het allemaal nog te redden met een fantastische laatste scene.

Toch wel leuke film om te zien. Een lekker tempo en aanstekelijk enthousiast spel zijn de belangrijkste pijlers van dit verder wat voorspelbare verhaal. Sommige grappen zijn ronduit plat en een beetje vulgair maar daar staan ook een aantal mooi getimede momenten tegenover. Misschien moet je ook wel een vrouw zijn om dit echt te waarderen((en daar hebben we op dit forum niet veel van), komt af en toe net wat te aanstellerig over, maar van de andere kant als we eerlijk zijn: de situaties hier verschillen toch niet zo gek veel van de kolder uit bijvoorbeeld The Hangover? Jammer ook dat mevrouw Smith in vergelijking met de andere drie dames, in haar ondankbare maar ook vervelend gespeelde rol wat in gebreke blijft, kan zich beter concentreren op het opvoeden van haar te vroegwijze zoon. Weet vooraf goed waar je aan begint en je hebt met Girls Trip geheid een prettige avond.

Deze eens meegepikt en gelukkig geen grote verwachtingen. Ik heb wel een paar keren moeten lachen, maar de film was toch niet altijd even subtiel

De cast was niet slecht en ondanks de langere speelduur verveel de hij niet.

Goh, de humor was niet altijd even hoogstaand, maar het was niet mis.

De trailer is alle leuke stukjes van de film samengevat in 3 minuten

Vermakelijke comedy!

Heerlijke film! Fan-tas-ti-sche film! Een juweeltje!

Tijdens de film kun je aardappelen schillen, een salade maken, een kip braden, eten, afwassen, je mailtjes beantwoorden, een boek lezen - of er zelf een beginnen te schrijven - stofzuigen, dweilen, een praatje met de buurvrouw maken - of met haar van bil gaan - even omschakelen naar een ander net, naar alle zestig netten, een politieke partij oprichten et cetera, om dan nog net het einde van de film te kunnen zien.

En jawel hoor, typisch Amerikaans, tenenkrommend moralistisch.

De flarden van de film die je per ongeluk toch hebt meegekregen, bevestigen wat je al jaren weet: Comedy is maar zelden leuk en wat wordt er veelvuldig, verbazend slecht in geacteerd.

Aan nul sterren doe ik niet, dus een halve ster voor de moeite.

Middelmaat.

Girls Trip is een soort combinatie tussen een erg ordinaire en vulgaire komedie en een film die een boodschap mee wil geven aan de kijker. Ik gok dat de film vooral voor het vrouwelijke publiek wat herkenbaarder is, maar als man zijnde kon ik best genieten van wat scenes die hier werden neergezet. De film zelf vond ik echter niet bepaald sterk.

Het is allemaal best vermakelijk tot op zekere hoogte. Lee kiest er namelijk voor om altijd wel een hoog tempo aan te houden. We volgen de vier dames terwijl ze in het ene na het andere bizarre avontuur terechtkomen. De balans tussen humor daarin vond ik wisselen. Sommige stukken vond ik wel heel flauw, om andere stukken heb ik echter wel stiekem kunnen lachen.

Het acteerwerk is goed, maar ik vond het erg jammer dat de film zichzelf belangrijker leek te vinden dan dat het op me overkwam. Tegen de tijd dat we richting de tweede helft naderen, voelde het aan alsof alles wat nog ging komen al 6 scenes ervoor verscheen. Vervolgens wordt de film wat vermoeiender, totdat het me eigenlijk niets meer kon bommen tegen de tijd dat de finale aanbrak.

Girls Trip is uitermate geschikt als een film die je op een gezellige vrijdagavond met gezelschap bekijkt. Ik zou willen beweren dat Lee dat zelf ook meent, maar de film includeert eigenlijk zoveel verschillende succesverhalen onder z'n komische lagen dat ik twijfel of ik dat wel durf te beweren. In ieder geval erg lang, soms behoorlijk flauw, verder best te kijken voor het vermaak.

In normale omstandigheden zou ik deze film zonder verpinken overslaan. Wat een mens allemaal doet voor een challenge En dan duurde deze chicflick ook nog eens 122 minuten. Ik en mijn principes! Als ik een film begin te kijken, kijk ik deze ook tot het einde. Hoe slecht ook. Dramatisch slecht was het niet helemaal. Maar zo clichématig en voorspelbaar. En geloof me, zet me met die 4 in één kamer en je kan een kamer reserveren bij de dichtstbijzijnde psychiatrische instelling Ik zou knettergek worden van hun gewafel.

2*