Bamui Haebyun-eoseo Honja (2017)

Ik wilde hem ook al gaan kijken, maar hij gaat als het goed is met nog een paar Hongs de Nederlandse bioscopen halen. Ergens in 2018?

Op het paff iig.

Vanaf donderdag 20 december in de bioscoop (Contact Film)

Wegwerpcinema.

Moeilijk deze. Ik zie wel wat de regisseur wil en op momenten komt het wel naar voren en is het boeiend en oprecht, maar het is wel erg saai in beeld gezet. In veel lange takes (die éne bij het diner duurt al snel 10 minuten, al is die scène wel prima) compleet statisch gefilmd met af en toe een nietszeggende zoom (op 1 of 2 momenten na) die nergens veel beeldingskracht hebben. Dat gaat op en duur niet alleen vervelen maar ook de nadruk op zichzelf leggen, terwijl bij zo'n film ik juist de focus op de personen wil. Ook de muziek, zware violenmuziek, lijkt er nergens echt bij te passen.

Leuk om stukjes Hamburg te zien. Een goede vriend woont daar dus ik kom daar 1 a 2 maal per jaar zeker, een erg fijne en sfeervolle stad, ondanks de weinige zon. Maar helaas wist die sfeer nooit helemaal in de film naar voren te komen. Zoals in de rest ook niet, ondanks de soms fraaie zonnige beelden in Korea. 2,5*.

De film heeft zeker een charme en is geen moment oninteressant maar uiteindelijk is het allemaal net te vaag (‘mysterieus’ noemen de kwaliteitskranten de film) voor mij om er veel mee te kunnen: de film toont een gepassioneerde jonge vrouw (een actrice) die na te zijn verlaten door haar geliefde (een getrouwde regisseur) duidelijk worstelt met het leven, die net iets te eerlijk is waardoor de gesprekken met anderen vaak wat ongemakkelijk verlopen en waardoor ze vreemde uitbarstingen heeft. Duidelijk wordt dat ze erg romantisch is: ze veracht het leven zonder echte liefde en de boodschap is misschien dat de liefde het hoogste is en dat je beter wordt gekweld door liefdesverdriet dan een leven zonder liefde te leiden. Het kan zijn dat ik overal Fellini’s 8½ (1963) - MovieMeter.nl in zie omdat ik die film onlangs heb gezien, maar ook deze film heeft wat weg van Fellini’s film want de actrice en de regisseur van de film hadden ook in het echt een affaire; de film lijkt een rechtvaardiging van die ‘schandalige’ affaire. Net geen 3 ½ ster.

Het meest intrigerende aan On the beach at night alone is dat het verhaal betrekking heeft op het waargebeurde verhaal dat Hong Sang-soo een affaire heeft gehad met actrice Kim Min-hee, wat tot een schandaal in Zuid-Korea heeft geleid. En dat Kim Min-hee nu de hoofdrol speelt in deze film. Is deze film wellicht een mea culpa van regisseur Hong Sang-soo aan actrice Kim Min-hee? Een film gemaakt om de gebeurtenissen te verwerken en die misschien zelfs louterend voor zowel Hong Sang-soo als Kim Min-hee moet zijn? Misschien zoek ik er te veel achter...

Hoe het ook zij, On the beach at night alone heb ik ervaren als een langdradige, praatgrage film, die bij vlagen intrigeert, maar nooit echt weet te raken of boeien. De dialogen zijn vaak slaapverwekkend saai en de stemmige strijkers potsierlijk. Door enkele absurdistische scenes komt er kortstondig leven in de brouwerij, maar al snel zakt de boel weer in. De film gaat over liefdesverdriet en niet gezien worden. Echter, op geen enkel moment komt het verdriet en/of de leegte van de protagonist bij mij binnen. Maar dat kan natuurlijk ook aan mij liggen.