Mesunekotachi (2017)

Veel potentie in best wel een aantal scenes waar maar voor 20% ofzo iets uitgehaald wordt. Erg sneu acteerwerk van de roodharige en de baas die daardoor direct veel van die potentie door de plee spoelen. Dan nog een script dat van de hak op de tak gaat. De geloofwaardigheid en het meeleven is helaas ver te zoeken hierdoor. Je houdt dan een filmpje over waarvan vanaf het begin al duidelijk is dat het nooit zo goed zal worden als dat je had gehoopt na het zien van de trailer. Shiraishi ontwijkt de dieptes van zijn karakters, en daardoor blijft alles pijnlijk plat.

Soort mozaïekfilm over drie call girls, elk met een eigen achtergrond: alleenstaande moeder, dakloze vrijgezel, dan wel ongelukkig getrouwd. Naast hun eigen besognes krijgen zij te maken met het vreemde, soms extreme gedrag van hun klanten. Voor de verandering worden de prostituees nu eens niet neergezet als zielige slachtoffers, maar als vrouwen die hun beroep naar beste eer en geweten proberen uit te oefenen.

Een vlot, realistisch ogend sensueel drama met geloofwaardig acteerwerk en mooie opnamen van nachtelijk Tokio.

Sterk.

Moet duidelijk eens wat meer van Shiraishi gaan kijken, want het is iemand met talent. Alleen vond ik deze film dan net niet evenwichtig genoeg om er een echt meesterwerk in te zien. Hoop niet dat het een typisch dingetje is voor Shiraishi.

Het is vooral de ommezwaai naar het wat luchtigere, komischere momenten die de film in de weg zitten. Het begin is echt prachtig geschoten en lijkt de start te zijn van een heerlijk drama. Eentje met scherpe kantjes die op typisch Japanse wijze toch enige subtiliteit en finesse meekrijgen.

Maar de rol van de baas van de firma bijvoorbeeld past niet in dat geheel. Dat is ineens wat te luid, wat te dik aangezet. Niet iets wat meteen in deze setting past. Jammer, want verder zijn er genoeg scenes waar ik erg van genoten heb. Goed acteerwerk, prachtige nachtopnames en een lekker economische speelduur.

Meer van Shiraishi dus.

3.5*