Newness (2017)

Heel benieuwd naar. Doremus is hard op weg om een van m'n favoriete regisseurs te worden, na drie prachtfilms op rij.

Aangekocht door Netflix. Releasedatum nog niet bekend.

Aardige film waarin een jongen en meisje elkaar vinden via een dating-app. Een prima liefdesdrama over een moderne, open relatie. De verschillende fases van de relatie worden allemaal goed neergezet (alhoewel het einde wel wat gemakkelijk was). Sfeervol en traag, en de camera blijft dicht op de huid van de acteurs. Het had echter wel wat korter kunnen zijn. Een goeie 3.0 sterren.

Lastige. Met Doremus achter het roer en zo kort na Equals reken je al half op een meesterwerk, maar Newness is een stapje terug. Je ziet zijn hand weliswaar duidelijk terug in de mooie zachte beelden, maar het is lang niet zo meeslepend als zijn vorige films. Daarvoor sleept het ook net te veel en mist het een dragende powerhouse-actrice als Kristen Stewart of Felicity Jones.

Afgezet tegen de rest van het recente Netflix-aanbod is het absoluut een sterke film die zeker het eerste uur sterk is, maar van Doremus verwacht ik toch meer.

Slappe hap. Een niet veelzeggend liefdesverhaaltje over een stelletje dat elkaar heeft leren kennen via een app. Oninteressant gezever tussen het stel over hun relatieproblemen, in het heden en verleden. De vreemde perikelen in hun open relatie moet voor spanning zorgen maar het blijkt minder boeiend dan het klinkt. De cast zet ook geen zoden aan de dijk, op één of andere manier pakt het gewoon niet. Misschien ligt dat ook een beetje aan de vrij inhoudsloze dialogen. Het waren in ieder geval 2 ontzettend lange uren! Zonde van je tijd deze nikserige troep!

Dank Moviemeters...Klikte hem net aan op Netflix..Totaal niet mijn ding..Ik heb een takke hekel aan relatiegewauwel.

Matig.

Film met als grootste zwakte dat het gewoonweg niet weet te boeien. Wellicht komt het doordat ik me totaal niet in kan leven in de gedachtegang van de personages. Vervelend is daardoor ook dat alle acties, zoals het vreemdgaan, worden gebracht alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

Eaton en Hoult staan aan het roer van deze prent. Allebei spelen ze prima, maar Hoult zal altijd dat lullige joch van About a Boy blijven, waardoor hij weinig weet te overtuigen als vrouwenverslinder.

Het einde vond ik veel te gemakkelijk.

2,5(

Newness

Sterk. Ik ben fan van het werk van Doremus, en ook Newness is weer een zeer persoonlijke en intense film geworden. Je ziet personages die soms hun hele ziel blootleggen, en hetzelfde kan gezegd worden van de acteurs die er helemaal voor gaan.

Het is leuk om Laia Costa na Victoria weer in zo’n intense en dramatische rol te zien. Niemand kan zo mooi huilen als zij. Hoult is ook goed en vormt een mooi koppel met Costa. Daarnaast is het camerawerk subliem en de blauwe filter die wordt gebruikt geeft de film een bijzondere look. Minpunt is wel dat sommige conflicten op onnatuurlijke en gekunstelde wijze ontstaan, en eigenlijk ook wel voorspelbaar zijn. Het einde is perfect, en ondanks dat Martin en Gabi niet altijd even sympathiek overkomen hoop je toch dat ze er deze keer wel samen uit weten te komen.

Matige film, hoewel de opzet van de film goed is en de film de eerste twintig minuten boeit, is het daarna een lange zit. De karakters worden niet geloofwaardig uitgewerkt en het einde van de film is te makkelijk.

It's a match!

In 2012 zag ik Like Crazy, die eveneens door Drake Doremus geregisseerd was. Ik vond die film dichtbij en herkenbaar waardoor ik al snel een band met de personages kreeg. Newness bereikte bij mij hetzelfde effect. Hoewel ik zelf nooit een open relatie gehad heb, waren er alsnog heel veel zaken die herkenbaar waren.

En hoe kan het ook anders,want hoe actueel is daten via Apps zoals Tinder en Happn en de daarbij behorende keuzestress, vandaag de dag wel niet? In een artikel van de NOS eerder dit jaar, werd het onderwerp ook al aangehaald. Auteur (en psycholoog) Lopez geeft in dit artikel aan dat wanneer een mensenbrein veel concurrerende opties krijgt, het verlamt. Het kan de gevolgen van alle keuzes niet overzien en vindt daardoor geen van de keuzes bevredigend, en dit is uiteindelijk ook precies wat er in deze film gebeurd.

In Newness vindt een koppel de liefde bij elkaar en wordt het gegeven van de keuzestress bij het online daten, verder uitgebouwd naar een open relatie en de keerzijdes die hierbij op de loer liggen. Hierbij speelt het online daten een grote rol, maar ook de manier van leven van de personages. Beiden zijn zij nog niet klaar om zichzelf te binden en blijven zij verlangen naar nieuwe ervaringen. Dit blijkt ze alleen maar ongelukkig te maken doordat ze beiden niet meer weten wat ze willen. Een van de personages weet dit op een gegeven moment ook heel mooi te omschrijven: Saddest people are the ones who don't know what they want. Enerzijds wil het koppel de geborgenheid bij elkaar voelen, maar tegelijkertijd blijven ze op zoek naar de spanning en de thrills die bij het (online) daten komen kijken.

Zelf herkende ik heel veel uit deze film wat hem voor mij erg persoonlijk, en ook gelijk een stuk sterker maakte. Dit neemt alleen niet weg dat Newness wel het beste over bijvoorbeeld twee avonden verspreid kan worden. Hoewel het onderwerp namelijk wel heel interessant is wordt Newness na verloop van tijd wel een beetje langdradig, waardoor het soms wat slepend, en hierdoor ook wat ''saai'' aan kan voelen als je hem in een keer kijkt.

Ondanks de kritiekpunten is Newness zeker een aanrader. Deze film zal een nog groter publiek aanspreken als Like Crazy en voor veel kijkers dan ook herkenbaar zijn. Het mooie, hoopvolle slot (aangehaald in de spoilers hieronder) geeft daarnaast een heel treffende omschrijving van de term liefde.

Gabi Silva: I think we're going to get bored of each other.
Martin Hallock: That's okay. You know, bored is okay.
Gabi Silva: We're going to resent each other, too.
Martin Hallock: We'll remind each other why we're worth it.
Gabi Silva: I will disappoint you.
Martin Hallock: I will disappoint you.
Gabi Silva: You promise?
Martin Hallock: Yes.

3,5*

DD

Netjes.

Had nog niet gehoord van Doremus, maar deze film is toch een soort van visitekaartje. Duidelijk een film van iemand met een eigen kijk en vaste hand. Zeker goed genoeg om binnenkort wat meer films van op te zoeken.

Deze film scoort vooral tijdens het eerste uur. Een moderne romance zoals je ze eigenlijk veel te weinig ziet. Het hoort niet echt bij Hollywood, maar is ook niet echt indie, wat het nét interessanter maakt. Personages zijn ook boeiend genoeg, net als de relatie waaraan ze beginnen.

Jammer genoeg weet Doremus het niet de volledige lengte vol te houden. De tweede helft is wat tradioneler. Waar de romance nog modern oogde, is het drama redelijk klassiek. Gelukkig is de stilering consequent aantrekkelijk, doen de acteurs het erg sterk en is de film vooral erg sfeervast.

Fijn filmpje dit, een wat modernere kijk is altijd meegenomen in filmland.

3.5*

Onderhond

Equals is nog veel mooier, staat ook op Netflix. Sowieso heeft hij voor zover ik weet alleen maar goede films gemaakt.

Bij jullie misschien, hier niet te vinden. Maar ik kom er wel aan, no worries

Wandering souls in the digital age

Wie graag een robbertje kritiek op deze film wil uiten, kan zijn lol op. Je zou kunnen zeggen dat het script veel losse eindjes kent, met name waar het de (vaak oppervlakkige) bijpersonages betreft; je zou kunnen wijzen op de lengte van de film of het gegeven van verveelde, bevoordeelde millennials wiens levens je vervolgens even nep en gepolijst in zou kunnen schalen als de schaduwwereld van het digitale daten. Dat laatste maakt de film in mijn optiek trouwens alleen maar geloofwaardiger.

In ieder geval kan en wil ik al die kritiek niet recyclen, vooral omdat er in de loop van de tijd [al is de eerste helft van de film plotwise beter] steeds meer ruimte wordt gemaakt voor de emotionele/psychologische kern van Martin en Gabi's dolende persoonlijkheden. Doremus durft voor twee uur te gaan, en daar kan ik achteraf alleen maar respect voor hebben. Veel producers/studio's die 'em afgekapt zouden hebben - of hij/zij (in het geval van een andere regisseur) zichzelf.

Laia Costa (Victoria) is wéér fenomenaal.

Kan zich qua audiovisuele grandeur niet geheel meteen met Doremus' beste werk, maar dat had ik aan de hand van de trailer ook niet echt verwacht. Wel leuk om Avril 14th van Aphex Twin hierin te horen. Zoals eerder gebleken heeft Doremus een uitstekend oor voor sfeerverhogende soundtrack. Verder weer erg solide. Fris, modern, speels, boeiende personages, sfeervol. Zoals we van hem gewend zijn. 3,5*.

Romantiek per smartphone. Digitale liefde… of hoe afstandelijk wil je ’t hebben. Op de keper beschouwd best zielig eigenlijk.

Mwe. De film begon voor mij al met een achterstand omdat ik Laia Costa, ook door een andere film die ik met haar zag, nogal vervelend en irritant om te zien vind. Hier speelt ze precies weer zo'n personage met wie ik me echt niet kan identificeren. Ik kon hun relatie ook niet erg serieus nemen, aangezien het meer een uit de hand gelopen tinderdate was dan iets anders, dus echt emotioneel geïnvesteerd kon ik daarin niet raken.

Het middenstuk is dan op zich nog wel interessant als het gaat om de invulling van hun open relatie, maar de personages en hele setting konden me niet voldoende pakken. Normaal zijn die realistische relatiefilms echt mijn ding wel, maar blijkbaar staat of valt zoiets ook wel met de acteurs en herkenning.

Visueel is het wel aardig gedaan, het lijkt op een of andere manier altijd vroeg in de ochtend door het soort licht, en dat geeft het wel een aardig sfeertje.

Overigens vond ik het zogenaamde thema, die sociale media en online daten (of zoals BBarbie zegt, 'romantiek per smartphone'), nog niet eens zo'n grote plek innemen. Vond het meer een film over relationeel volwassen worden op een bepaalde leeftijd. Dat er dan af en toe een smartphone voorbij komt, tja, dat zie je tegenwoordig in elke film wel, zo is het leven anno nu nu eenmaal.

2,5*

Doremus flikt het weer.

Nooit écht geniaal, maar altijd erg solide en constant. Zijn personages zijn realistisch en de romantiek is echt en puur. En dat voel je. Ondanks dat ik mij niet kan identificeren met deze twee, is het knap dat Doremus het wel begrijpelijk maakt en zo inzicht geeft van hoe een dergelijke relatie in elkaar steekt. Hoewel het drama uiteindelijk redelijk cliché is, is het verhaal en de manier waarop het verteld wordt dat allerminst.

Audiovisueel als altijd weer erg sterk. Zeker de soundtrack draagt hier bij aan het sfeertje. Visueel niet zijn sterkste, maar in ieder geval bovengemiddeld en het volstaat absoluut voor een film als deze.

Toch wacht ik nog op het moment dat Doremus echt voluit gaat, want de potentie voor een meesterwerk is volop aanwezig.

3,5*

Nogal onsamenhangend stel, geen relatie, wel een relatie, anderen zien, veel,gepeins, jaloezie, egoïsme, hunkeren naar oude liefdes. En een snotterend weerzien. Toch echte liefde of..?

Erg lange zit dit, mooi gemaakt en goed geacteerd maar verder een grote leegte.

Ik ga geheel mee met de post van El. Ralpho van 22 april 2018. Dit is een goede film met levensechte personages, die langzamerhand hun levens vorm weten te geven. Er wordt door de hoofdrolspelers uitstekend geacteerd. Alleen de cameravoering is soms wat onrustig, maar dat hoort er tegenwoordig bij. En de duur van de film is echt niet te lang. Zonder probleem op een winteravond te bekijken. En wat een verademing met het obligate Hallmark repertoire.

Een romantisch drama dat de uitstraling heeft van een softerotische film met zweverige muziek en zwoele beelden. Alleen gebeurt er niet echt iets. Het lijkt soms een film in de lijn van Before Sunrise, maar de personages zijn echt wel afstandelijk. Sfeer in dit type films is wel een keer leuk, maar het overheerst echt wel en zorgt dat de personages weinig boeiend zijn. Absoluut geen hoogvlieger en persoonlijk vooral een saaie film.

Best goed.

Na Like Crazy en Zoe is dit Drake Doremus' derde film die ik zie en tot dusver ook de sterkste, de krachtigste. Zijn regie is rechtlijnig en zijn stijl al snel herkenbaar. Ik vind het in ieder geval zeer keurig geregisseerd. Visueel zeer aantrekkelijk en kundig gebruik van een losse camera. Hij zit met die losse camera ook niet té dicht op de personages - wat ik vaak als ergerlijk beschouw. Daarin wordt de balans perfect bewaard.

Doremus regisseert zijn hoofdrolspelers ook naar sterke prestaties. Ik vind ze beiden zeer goed voor de dag komen. Heel naturel, ook niet te veel schroom in wat intiemere scènes. Dat ik ze niet vervelend begon te vinden tijdens het kijken is best een prestatie, want inhoudelijk toch vaak mijn wenkbrauwen gefronst. Van zoveel gedoe in een relatie was ik al lang gaan lopen. Het werkwoord liefde staat in Newness synoniem voor zwoegen.

Maar bon, de rare kronkels van een open relatie - in een moderne setting vol apps en 'vluchtroutes' - indachtig, heb ik toch met volle aandacht het einde gehaald. Mooie film. En als ik nog wat van Doremus tegen kom zal ik graag kijken.

3,5

Goed gemaakte sfeervolle en emotionele film waar je veel herkenning in kan vinden waarbij het einde enigszins afgeraffeld aanvoelt. Ik word ook erg kriebelig van dit soort mensen die de hele tijd op zoek gaan naar goedkope thrills om maar iets te voelen in het leven. Want deze mensen hebben eigenlijk helemaal niks in het leven verder, geen hobbies of passies of persoonlijkheid, ze hebben alleen maar die open relatie en dat wordt dan hun hele identiteit. Dat denk ik ook van mensen die een open relatie in het echt hebben. Het is goedkoop en kinderachtig en oppervlakkig en ik kan er geen diepgang in ontdekken. Het happy end vind ik er dus niet bij passen eerlijk gezegd, ze hadden allebei alleen moeten eindigen of swipend op een datingapp.

Hele mooie film, een goed verhaal, invoelend en dynamisch. Klasse werk Drake Doremus & Co.

Mooie film over hoe complex, uitdagend en onvoorspelbaar open relaties kunnen worden.