Jojakdwen Doshi (2017)

Veel beweging, veel actie en onlogische verhaalsprongetjes die verwarrend en wazig werken. Niet dat het inhoudelijk allemaal zo moeilijk te volgen is. Dat is het niet. Inhoudelijk is het een simpele film, maar door de chaotische montage, wordt het verhaal onnodig ingewikkeld en ondoorzichtig gemaakt en is concentratie vereist.

De film is een chaotische opeenstapeling van scènes. Het verhaal is tamelijk simplistisch. Het is niet heel moeilijk om zelf alle actie en beweging tot één gestructureerd verhaal samen te voegen, maar het kijkt wel erg onrustig weg. Je kunt je afvragen waarom de maker er bij de eindmontage niet zelf even een degelijke saus overheen giet. Dat zou heel wat onrust wegnemen en meer kijkplezier genereren.

In de film zit veel actie. Erg over the top, zoals dat gebruikelijk is in Aziatische producties. Ik vind dat altijd wel aardig. Hier ook.

De personages zijn eendimensionaal weergegeven. Erg karikaturaal en niet bijster interessant. Ook elke vorm van humor of relativering is afwezig. Altijd jammer.

De film heeft een lange speelduur door veel overbodige scènes die waarschijnlijk informatief moeten werken. In plaats daarvan werken ze verstorend op het verhaal. Met een geringer aantal scènes zou het verhaal sterker, puntiger en (aan)grijpender zijn geweest.

Een speelduur van ruim twee uur is gewoon te lang.

Spectaculaire actiefilm met het uiterlijk van een game. Eigenlijk niks voor mij dus, maar ik heb mij toch wel vermaakt omdat de film —ondanks het ongeloofwaardige verhaal— bij vlagen toch best spannend is.

Normaal gesproken kies ik films uit Zuid-Korea erg zorgvuldig, waardoor het meestal in een nog net niet gegarandeerde (ruime) voldoende uitmondt. Deze keer was ik iets nonchalanter en dat is gelijk te merken.

De film schiet letterlijk uit de startblokken, geen idee wat er aan de hand was, wie bij wie hoorde en daar bovenop kreeg ik last van motion sickness door de heftige montage.

Dat laatste blijft de hele film wel een beetje hangen, moeilijk om daardoor het klassieke gevangenis/ontsnapping/vergelding gebeuren echt lekker mee te krijgen. De aandacht verslapte sowieso heel vaak, had makkelijk 20 minuten korter kunnen zijn.

Maar ben ook van mening dat als dit een VS productie was, het stukken slechter was geweest. Ik blijf zeggen dat de manier van acteren, plus sommige actie scènes, echt een meerwaarde zijn.