Super Dark Times (2017)

TOO COOL FOR SCHOOL is de short die vooraf ging aan Super Dark Times. Onderwerp: "kids in the Nineties" in het "pre- Colubine" tijdperk (Interview Kevin Phillips).

Te zien op IFFR 2017.

...aldus (Willie)....op het IFFR forum...

Kevin Phillips speelt met Super Dark Times wellicht leentjebuur bij enkele krakers van jewelste uit het verleden, maar doet dat gewoon goed. De sfeer is al snel gezet. Het is duidelijk dat we in een klein stadje terecht zijn gekomen (mooie shots!). Mooi, maar ook wat saai wellicht...een doods stadje kan je het noemen. De bijdehand en irritant ouwehoerende tieners geven je al snel het idee: je kijkt naar een Amerikaanse tienerfilm. De mama geeft gelukkig ook het gevoel dat je geen moralistische hollywoodfilm kijkt en -ja, ja- er mag ook gelachen worden bij deze film. En dat blijft ook zo, ondanks alle drama, pech, -oeps daar gaat een samuraizwaard- de suspense en het treurige einde (en dan dat glimlachje...) . Onderwijl zie je wat mooie fenomenen en relikwieën uit de jaren '90, ik denk aan: "dat nummer? dat heb ik thuis liggen!", de tv met draaiknop en Bill Clinton. Dat het plot niet al te verrassend is, interesseert me niet zo. Voor dit genre komt deze jonge regisseur er wat mij betreft mee weg. Netflix proof, denk ik, deze Amerikaanse indie.

99% van de tijd merk ik dingen altijd als laatste op maar mede dankzij de ironische titel had ik deze eigenlijk direct in de smiezen, klonk echt 100% als mijn ding en dat is het achteraf ook gebleken.
Het jong zijn, misschien ben ik het zelf indertijd wel gewoon te weinig geweest en blijft dat me als 26 jarige achtervolgen, maar ik kan blijven kijken naar tien jaar jongere jongens en meisjes op hun bmx'jes die wat doelloos rondhangen, feesten en ondertussen alles voor het eerst beleven, en ik ben blij dat ik niet (meer) de enigste ben aangezien het genre met de jaren, bij alle leeftijden, alsmaar in populariteit toeneemt. In dit geval wordt dat opgroeien verstoord door een stom ongeluk, net wanneer het Zach wat voor de wind lijkt te gaan wat betreft meisjes gebeurd dit, en ondertussen zijn er ook nog allemaal oncontroleerbare puberhormonen (dan heb je opeens een seksuele fantasie over een lijk, midden in een volle klas) terwijl iedereen, maar dan ook werkelijk iedereen (leraren, ouders, bully's) aan je kop loopt te zeiken. Het verstikkende schuldgevoel hierover drijft een wig tussen de twee onafscheidelijke vrienden, zei die in het begin enkel elkaar nog maar hadden, die vervolgens een totaal andere richting in groeien kwa verwerking, met de schokkende climax ter gevolge. Het doet wat herinneren aan Mean Creek, inclusief de irritante dikke jongen die door zijn eigen lompheid het leven laat, maar dan met met wat oudere kinderen. Verder zijn alle vergelijkingen al zo'n beetje getrokken maar van al die genoemde titels moest ik vooral heel erg aan Elephant denken en ik zou dit ook gerust tot de nieuwe Elephant durven te benoemen eigenlijk. Minder subtiel en kabbelend misschien, met wat meer humor, maar specifiek zo'n scene als die waar Zach en Allison voor het eerst bij elkaar op de kamer zitten en hij huilend zijn gezicht tegen het hare wrijft, niet direct doorhebbende dat zij heel iets anders wil, dat, of de momenten met zijn vrijgevochten moeder, zijn van ongekende schoonheid en gaan onder je huid zitten waar ze als een shot botox voor altijd blijven. Tot aan de niet helemaal te bevatten ontploffing van opgekropte onderbuik gevoelens. Maar het is vooral de Donnie Darko achtige insteek die het tot iets echt unieks maakt. Alleen dat surrealistische begin al wat de rest van de film onvermeld blijft, de nachtmerries over een bijna zombieachtige Daryll, of een doodgewoon luchtrooster dat opeens een tijdportaal wordt en dan het (in dit geval) nostalgische jaren 90 sfeertje dat zo nu en dan wreed verstoort wordt door wat behoorlijk zware onaardse soundscapes. Top!

Edit: 7 stemmen op IMDB nog maar.

Waar zijn alle vaders gebleven? Ongelooflijk knap debuut!

Niet zo gek, was een wereldpremiere op IFFR.

Kom er trouwens nog op terug waarom dit wat mij betreft nog niet de veters mag strikken van Elephant. Ik straf deze film bikkelhard (want er zijn veel goede elementen en in veel opzichten is deze film véél beter dan mijn andere 2-sterren films) om de meest ergerlijke plottwist die ik in jaren zag.

Ben benieuwd, schrok wel van je 2*

Volgens dit artikel wordt deze film op 3 oktober via VOD:

Must-see 'Super Dark Times' Gets October Release - Bloody Disgusting! - bloody-disgusting.com

Er zijn steeds vaker en steeds meer films die een VOD release krijgen, maar weet iemand of die VOD-services ook hier in Nederland beschikbaar zijn, of is dat puur en alleen voor de VS?

En komen deze dan pas later hier in Europa uit (op DVD)? Ik heb daar niet veel verstand van.

Zonet de trailer ontdekt -ik werd gelokt door de nieuwe poster- en razend benieuwd !

Hier nog een.

Een film die je na het bekijken even achterover doet leunen om na te denken over wat je nu eigenlijk gezien hebt en vooral wat je nu eigenlijk niet echt begrepen hebt....

De openingsscène op school zet je al meteen op een verkeerd been (columbine... Elephant?)

Daarna ga je in gedachten al meteen richting Stand by me en dat soort buddy films maar het zit allemaal wat dieper hier.

Hoe dan ook, knappe film, leuke setting en meer dan behoorlijke acteerprestaties.

De film laat wat open vragen achter die ongetwijfeld door ieder van ons op een andere manier beantwoord zullen worden en de slotscène laat trouwens vermoeden dat er nog een sequel zit aan te komen ....

https://taylorholmes.com/2017/10/10/super-dark-times-reviewed-discussed-explained/

Hmm.. hier moet ik nog even over nadenken.. Zoals hierboven al aangegeven, .. wat heb ik nou eigenlijk gezien? Het verhaal was ok en de acteerprestaties dik in orde! De laatste 20 minuten was iets wat ik al een erg lange tijd niet in een film meer had gezien. Namelijk realistische horror! Het deed iets met me en ik kan me niet voorstellen dat het iemand niets doet. Erg knap gedaan! Binnenkort nog maar eens kijken..

Slecht was het niet voornamelijk door de originele shots maar verder vond ik het maar matig hoor. Mijn gedachten dwaalden af dus het pakte me niet. Nou ben ik sowieso geen fan van tienerfilms dus laat je niet misleiden door mijn bericht (als daar al sprake van is). Fijn geacteerd , niet hoogstaand, doorsnee verhaal maar wel opmerkelijke shots.

3*

Inderdaad, nu je het zegt......... Had ik niet aan gedacht gedurende de film

Prima drama ( vind ik beter omschreven dan thriller).

Vooral de jonge tiener cast zet een overtuigend puike rol neer.

"Super Dark Times" doet in sfeer en kwa entourage denken inderdaad denken aan het eveneens magistrale " Stand by Me".Toch had ik wel een beetje het idee dat de film richting het einde een beetje aan kwaliteit inboekt. Er wordt niet meer teruggekomen op het drama van oorsprong en een van de hoofdpersonen slaat ineens wel heel erg door wat de film een beetje warrig maakt.

Toch blijft er genoeg te genieten en is " Super Dark Times" zeker een aanrader.

3.5*/4*

Niet alledaags filmpje wat van allerlei genres een verhaal weet te presenteren. De jaren '90 sfeer, de shots en het acteerwerk zijn dik in orde. Heb van begin tot einde genoten. Van mij mag deze regisseur helemaal los gaan.

Dit debuut van regisseur Kevin Phillips imponeert door prachtige beelden, maar dat kan echter niet helemaal verhullen dat het verhaal net iets te makkelijk is. Na een opening die niets toevoegde aan de film zien we een coming-to-age-drama. Dat gedeelte kwam tenminste goed tot uiting. Jeugdigheid is een vloek, niets dan leed, een tijd van gevaar, tragedie of wel... super-donkere tijden. Om een tiener te zijn is maar weinig romantisch, niks geen nostalgie. Echter als het bij deze door hormoon geteisterde tieners er iets mis gaat. Is dat ook voor een gedeelte van toepassing op de film. Er wordt wel getracht om een sfeer van wie-heeft-dit-nu-opeens-weer-gedaan te creëren maar dat zit vooral de dramatiek in de weg. Ook is het zo dat ze teveel bij het horrorachtige einde aan de suggestie overlaten, hierdoor komt het gewoon minder heftig aan. Nergens voel je echt goed de dreiging terwijl het toch voor Zach flink gevaarlijker aan het worden is. Ook de laatste getoonde beelden van een jongen die naar de nek van het meisje voor hem kijkt, komt zomaar zonder reden opeens uit de lucht vallen. Uiteindelijk moet ik wel concluderen; dat dit eenvoudig verhaal over het verschil tussen goed en kwaad, nog best goed verteld wordt.

Nog een leuk filmpje.

Uitstekende film waarin de vriendschap tussen twee jongens op de proef wordt gesteld. Het wereldje waarin deze tieners zich begeven is perfect neergezet (in dat kader vond ik de eerste helft dan ook het sterkst). Sfeervol in beeld gebracht en de jonge acteurs zijn allemaal goed gecast. Ondanks dat ik met het einde wat minder kon, nog net 4.0 sterren voor dit veelbelovende regiedebuut.

in het begin dacht ik even dat het een tienerfilmpje zou zijn met een hoop sexpraat, maar zat er naast.
Vanaf dat het groepje op de brug liep dacht herstelde ik dat het een mooi drama zou worden.
Weer iets later vanaf het ongeluk werd de film spannend !
Ook de cast acteert enorm goed, angsten, woede,onmacht word door de tieners goed neergezet.

de film blijft spannend, en zelfs de eindfinale blijft de vraag hoe het af zal lopen.
overleeft hij die steken wel, of zal hij toch bezwijken ? Je weet het niet met sommige films.

Soms verast Netflix je wel met zulke films.
Deze mogen veel vaker geplaatst worden.

En ... daar zijn ze dan.

Aan iedereen die met Donnie Darko en Stand By Me komt aanzetten, tijd om het hoofd even te luchten en het 80s kastje op te ruimen, want de jaren 90 zijn gearriveerd. Nieuw sfeertje, andere nostalgie, laten we geen tijdperken met elkaar gaan verwarren. Na 10 jaar synth en neon-verering is het wel weer genoeg geweest.

Het is jammer dat deze film verder 0,0 aanvangt met z'n hele 90s gebeuren. Buiten wat "hé kijk, 90s" aandachtstrekkerij had deze film zich gewoon anno nu kunnen afspelen, die dorpjes in de krochten van Amerika zijn toch vaak tijdsloos. Allicht dat de communicatie net iets anders was gelopen (smartphones enzo), maar dat zijn maar details binnen deze film.

Of het moest dan de link naar de electronische score zijn. Da's dan misschien nog iets waar ik naar kan uitkijken, al moet gezegd dat die buiten het feit dat het electronisch was absoluut niet 90s aandeed. Wél erg sterk gebruikt trouwens, alleen een beetje jammer dat het visuele net niet op hetzelfde niveau is. Nog steeds wel de moeite, maar had net dat tikkeltje krachtiger gemogen.

Verder is het gewoon een erg fijn debuut. Sfeervol van start tot finish, wat leuke genremixen, een gepast einde en een irritant personage dat al erg snel het onderspit delft. Wat was ik blij dat die kerel een zwaard door z'n keel geduwd kreeg. Het hele first party, first kiss gebeuren vond ik dan net iets minder boeiend, maar de film gaat daar nog wel op een redelijk sfeervolle manier mee om.

Voor nu zeker niks mis mee, al heb ik het gevoel dat ik na 9 soortgelijke 90s odes er weer serieus de pest in ga hebben. Ik zou mijn hoop kunnen uitspreken dat ze het allemaal niet teveel gaan uitmelken, maar dat lijkt me ietwat naief. Gelukkig was Phillips er op tijd bij.

3.5*

Stand by me speelt zich niet af in de jaren 80tig...

Nee, maar hoort wel bij de 80s nostalgie trend.

Vind dat toch apart aansluiten op "Na 10 jaar synth en neon-verering is het wel weer genoeg geweest." je kunt veel van Stand By Me vinden maar die dingen zijn daarin echt niet in te vinden.

Nee, maar het gezellige groepje kinderen op avontuur met een likje Stephen King sfeer wel. En Stand By Me werd nu eenmaal veel genoemd hier, het is geen titel die ik zelf aandraag.

Maar je stelt toch dat men die titel niet moet aandragen omdat dit meer 90s nostalgie is en niet 80s nostalgie zoals Donnie Darko en Stand by Me? Of begrijp ik je eerste alinea verkeerd...?

Als Stand By Me (los van de tijd waarin het zich afspeelt) geen 80s nostalgie is dan weet ik het ook niet meer

Vind het in de context van de rest van je tekst nog steeds vreemd. De inhoudt van de film is alles behalve 80s nostalgie. Maar goed jij mag alles op 1 hoop gooien in een discussie. Donnie Darko dat zich afspeelt in de jaren 80tig maar gemaakt in de 00s, Stand by me gemaakt in de 80s maar met duidelijk handelsmerk de jaren 50tig. En dan reppen over synts. It doesnt make any sense maar jij mag het.

80s nostalgie is de link. Waar je al 10 jaar niet naast kan kijken. Mijn lijst is niet-exhaustief maar representatief voor de 80s. Als je er meer in zoekt dan is dat inderdaad zinloos, zo complex is het niet.

Toch snap ik het niet. Lijkt deze film nou wel op stand by me? Of niet omdat het veel meer 90s in itt 80s?

Nou, het idee achter de alinea was dat mensen de 80s achter zich kunnen laten omdat de 90s nostalgie zn opwachting maakt en je bij dit soort films niet meer met 80s dingen moet aankomen. Duidelijk dat die boodschap niet is overgekomen